เป็นผู้ใดกันที่กล้าโจมตี?!

3วันต่อมา ณ เมืองหงอู่

ฉูเสวี่ยชิงเดินสำรวจรอบๆด้วยสายตาเฉยชา

เมืองหงอู่ นี้คือจุดมุ่งหมายของฉูเสวี่ยชิง

หลังจากเดินมาได้ไม่นาน ฉูเสวี่ยชิงก็ก้าวเท้าออกจากเมืองหงอู่และมายืนอยู่บนหน้าผาใกล้ๆ

สายตาของนางจ้องมองไปยังสิ่งปลูกสร้างมากมายเหนือเมืองหงอู่

ด้านล่างของสิ่งปลูกสร้างมีเกาะลอยฟ้าขนาดเล็กค้ำจุนอยู่

ด้วยเกาะเหล่านี้ ทำให้เมืองหงอู่มีแสงแดดสาดส่องลงมาเพียงน้อยนิด

ผู้คนในเมืองหงอู่มากมาย แม้จะไม่มีแสงแดดแต่ก็ไม่ได้วิตกกังวล

ในส่วนลึกของพวกเขามีแต่ความยินดี พวกเขายินดีที่ได้อยู่ในเมืองหงอู่ ซึ่งถูกปกครองโดยตระกูลอู่

ตระกูอู่ หนึ่งในตระกูลระดับแนวหน้าของราชวงศ์ต้าฮวง

ความแข็งแกร่งของตระกูลอู่ แม้จะเป็นราชวงศ์ต้าฮวงก็ยังไม่กล้าทำอะไรผลีผลาม

ทำให้แม้สภาพการเป็นอยู่จะค่อนข้างแย่ แต่ก็ไม่มีใครทักท้วง

สายตาของฉูเสวี่ยชิงเต็มไปด้วยความเครียดแค้น มือข้างหนึ่งของนางยกขึ้น

พลังปราณมากมายถูกปลดปล่อยออกมาแบบไม่มีที่สิ้นสุดก่อตัวเป็นโดมขนาดใหญ่เหนือเมืองหงอู่

ด้วยการที่มันเป็นโดมพลังปราณ ผู้คนในเมืองหรือแม้แต่สมาชิกของตระกูลอู่จึงไม่ได้สังเกตเห็นเลย

โดมขนาดยักษ์ค่อยๆตกลงมายังพื้นปฐพีอย่างช้าๆ แต่เมื่อมันตกถึงพื้น

ผู้คนในเมืองหงอู่และตระกูลอู่ ก็แสดงความตื่นตระหนกแทบจะทันที

ร่างหลายสิบร่าง ปรากฏขึ้นบนอากาศพร้อมจ้องมองไปยังโดมพลังปราณมากมายถูกปลดปล่อย

แม้จะไม่สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน แต่ด้วยพลังปราณที่รั่วไหล่ออกมา ทำให้พวกเขาสามารถรับรู้ถึงมันได้

ความหวาดกลัวปรากฏขึ้นในจิตใจของพวกเขาเล็กน้อย

โดมพลังปราณ จากเดิมที่ไม่มีปฎิกิริยาอะไร กลับแสดงผลที่ทำให้เมืองทั้งเมืองตกอยู่ในความโกลาหล

พืชพันธุ์ ต้นไม้ น้ำ สิ่งต่างค่อยๆหายไปจนหมดสิ้นภายในเสี้ยววินาที

เมื่อสิ่งต่างๆหายไป ไม่นานพลังปราณในอากาศก็เริ่มหายไปเช่นกัน

ด้วยพลังปราณที่หายไปจนหมดสิ้น ทำให้เมืองหงอู่ทั้งเมืองกลายเป็นเมืองที่ไร้พลังปราณไปโดยปริยาย

ผู้คนต่างตื่นตระหนก “พลังปราณหายไป?! มันเกิดอะไรขึ้น”

“มีศัตรูโจมตีงั้นรึ?! เป็นไปไม่ได้ จะมีใครหน้าไหนโง่พอยั่วยุตระกูลอู่กัน?!!”

“แม้แต่น้ำ อาหาร ก็หายไป สิ่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร!!?”

ความวิตกกังวลปรากฏขึ้นในจิตใจของผู้คนมากมาย ไม่เว้นแม้แต่ลูกหลานของตระกูลอู่

เมื่อความวุ่นวายเริ่มรุนแรงขึ้น ห้วงอากาศเหนือหัวของพวกเขาก็ปรากฏชายวัยกลางคน

ด้วยการปรากฏตัวของชายผู้นี้ ทำให้ผู้คนในเมืองต่างโล่งอกและกล่าวด้วยความตกตะลึง

“นั้นมันผู้นำตระกูลอู่?”

“ฮ่าๆ ผู้นำตระกูลอู่ปรากฏตัวขึ้นมาแล้ว พวกเรารอดแล้ว”

เสียงแห่งความยินดีปรากฏแทบจะทุกที่ของเมืองหงอู่

ด้วยการปรากฏตัวของผู้นำตระกูล เหตุการณ์ผิดแปลกนี้ก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป

อู่คังเซียงหรือผู้นำตระกูลอู่ จ้องมองไปยังโดมพลังปราณ“มหาอำนาจระดับจองจำ เป็นผู้ใดกันที่กล้าถึงขั้นมาโจมตีตระกูลอู่ของข้า”เสียงของอู่คังเซียงดังกึกก้องไปทั่ว

มีเพียงผู้บ่มเพาะระดับจองจำเท่านั้นที่จะสามารถสร้างโดมแก้วแห่งการจองจำได้

โดมแก้วแห่งการจองจำ คือโดมที่สามารถจองจำสิ่งต่างๆได้เมื่อผู้ใช้ต้องการ

ไม่ว่าจะเป็น อาหาร สิ่งปลูกสร้าง อาคาร อากาศ หรือแม้แต่พลังปราณ

การจองจำ เป็นพลังที่แข็งแกร่งมาก ไม่ว่าจะเป็นสิ่งใด เมื่อถูกจองจำก็ทำได้เพียงรอความตาย

สิ่งเดียวที่สามารถหลุดออกจากการจองจำ ก็คือความแข็งแกร่งที่เหนือกว่า หรือหาจุดอ่อนของโดมแห่งการจองจำ

ซึ่งวิธีที่สอง เป็นวิธีที่แทบจะเป็นไปไม่ได้

การหาจุดอ่อนของโดมแห่งการจองจำ ก็คือการหาจุดที่กาลเวลา ธาตุ และพลังที่แข็งแกร่งกว่าไหล่ออกไป

ซึ่งวิธีนี้ ไม่ว่าจะเป็นผู้ใดก็มิอาจที่จะทำได้

กาลเวลา ธาตุ สิ่งเหล่านี้มีเพียงแค่ตัวตนในตำนานเท่านั้นที่จะเข้าใจ

ทำให้ถ้าไม่ใช่ผู้ที่กลับชาติมาเกิดจากตัวตนอันแข็งแกร่ง เกรงว่าจะไม่มีผู้ใดทำได้

ฉูเสวี่ยชิงไม่ได้สนใจเสียงของอู่คังเซียงเลยแม้แต่น้อย นางในตอนนี้จ้องมองไปยังเกาะลอยฟ้าโดยไม่ละสายตา

ริมฝีปากของนางยกขึ้น “สมกับเป็นตระกูลอู่ ถึงขั้นใช้หินวิญญาณเพื่อทำให้เกาะเหล่านี้ลอย”

หินวิญญาณมันไม่ได้หายากแต่อย่างใด เพียงแค่การจะใช้มันเพื่อทำให้เกาะหนึ่งเกาะลอยอยู่บนอากาศนั้น

จำนวนที่สามารถคาดเดาได้มากที่สุด ก็คือ1พันหินวิญญาณ

1 พันหินวิญญาณ สามารถทำให้ครอบครัวธรรมดาหนึ่งครอบครัวอยู่ได้ทั้งชีวิต

และถ้าดูจากสายของฉูเสวี่ยชิง เกาะลอยฟ้ามิได้มีเพียงหนึ่ง แค่มันมีถึง5

5 เกาะ เท่ากับ 5พันหินวิญญาณ

และ5พันหินวิญญาณก็เป็นเพียงแค่การทำให้เกาะลอยฟ้าทั้ง5เกาะนั้นลอยได้เพียง1วัน

ความร่ำรวยนี้ ทำให้ฉูเสวี่ยชิงอิจฉาเล็กน้อย

เสีย5 พันหินวิญญาณต่อวัน แม้แต่ตระกูลของนางก็ไม่สามารถฟุ่มเฟือยแบบนี้ได้

นางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธ “การที่พวกเจ้าร่ำรวยแบบนี้ คงหนีไม่พ้นการปล้นจากที่อื่นเป็นแน่ และหนึ่งในนั้นคงมีตระกูลของข้าอยู่ด้วย”

มือของนาง ค่อยๆขยับไปด้านซ้ายอย่างช้าๆ

โดมแก้วแห่งการจองจำ เมื่อถูกสั่งก็ค่อยๆหดเล็กลง

อู่คังเซียงเมื่อเห็นโดมแก้วเล็กลง ความโกรธก็แทบจะปะทุขึ้นในทันที

ออร่าของเขาพุ่งพรวดออกมา กระจัดกระจายไปทั่วรัศมี

คำกล่าวสั่นๆถูกกล่าวขึ้น “ในเมื่อเจ้าต้องการที่จะเป็นศัตรูกับตระกูลอู่ ก็จงเตรียมตัวตายเสีย!!” ก่อนจะปลดปล่อยฝ่ามือออกไปยังโดมแก้วแห่งการจองจำ