อสรพิษแปลสภาพ
หลังจากมองรอบๆอยู่สักพัก ลั่วเจิ้งก็สงบสติอารมณ์ลง
“ที่นี่มืดชะมัด! ทางออกอยู่ไหนกัน?!”
ลั่วเจิ้งหันซ้ายหันขวา หวังจะหาทางออก
แต่ไม่ว่าเขาจะมองยังไง เขาก็มิอาจเห็นเส้นทางรอบๆตัวได้เลย
เท้าของเขาก้าวไปด้านหน้าอย่างช้า ก่อนจะเหยียบกับบางสิ่ง
“หืม?”ลั่วเจิ้งยกเท้าของตนขึ้น ก่อนจะเหยียบลงไปใหม่
เขาทำอยู่แบบนั้นเกือบสิบรอบ จนมั่นใจว่าตนไม่ได้เหยียบพื้นดินแน่นอน
“มันนุ่มแปลกๆ? สิ่งนี้มันคืออะไรกัน”ลั่วเจิ้งยังคงไม่หยุดและเหยียบลงไปเรื่อยๆ
ก่อนจะหยุดลง และเตะไปยังสิ่งนั้นอย่างแรง
“โอ้ย!! เท้าข้า!เจ็บๆ”ลั่วเจิ้งจับเท้าของตน
ในตอนนี้สิ่งที่นุ่ม กลับกลายเป็นแข็งโป้กเสียอย่างงั้น
หลังจากหายเจ็บ สีหน้าไม่พอใจของลั่วเจิ้งก็ปรากฏออกมา “ข้าไม่เชื่อหรอกว่าคราวนี้มันจะแข็งเหมือนครั้งที่แล้ว”
ปัง!!
เสียงแตะดังขึ้น ก่อนจะเงียบไป
ไม่นาน เสียงของลั่วเจิ้งก็ดังตามมา
“อ๊าก!!! เจ็บชะมัดเลย!! เท้าข้า”
ลั่วเจิ้งจับเท้าของตน และเป้ามันเบาๆ
“ข้าไม่ยอมหรอก!!” ลั่วเจิ้งยกเท้าอีกข้างขึ้น และเตะลงไปซ้ำๆ
หลังจากลั่วเจิ้งเตะมาได้สักพัก เสียงปริศนาก็ดังขึ้น
ในคราวนี้มันไม่ใช่เสียงเตะของลั่วเจิ้ง แต่เป็นเสียงของสัตว์อสูร
เสียงคำราม ทำให้สีหน้าของลั่วเจิ้งซีดเซียว
“หนี!”ร่างกายของลั่วเจิ้งขยับออกจากจุดนั้นอย่างรวดเร็ว
ตัวของเขาในตอนนี้วิ่งไปทั่วไม่ได้สนใจทางข้างหน้าเลย
ด้านหลังของลั่วเจิ้ง เสียงปริศนากำลังไล่ตามมาเรื่อยๆด้วยความรวดเร็ว
ไม่นาน แสงก็ตกกระทบกับร่างๆหนึ่ง ทำให้ลั่วเจิ้งสามารถรับรู้ได้ว่าสิ่งที่ไล่ตามมามันคือสิ่งใด
ความเร็วของลั่วเจิ้งรวดเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
“อสรพิษแปลสภาพ? ข้าอยู่ในถ้ำอสรพิษรึเนี้ย!!”
หนึ่งคน หนึ่งอสรพิษ ไล่ล่ากันไปทั่วถ้ำ
ฝุ่นมากมายคละคลุ้งไปทั่ว แม้จะมืดลั่วเจิ้งก็ยังสามารถมองเห็นฝุ่นควันเหล่านั้นได้
“อ๊าก!! ข้าขอโทษที่ไปเตะเจ้า ให้อภัยกันได้ไหมละ?!”
เสียงของอสรพิษดังขึ้น ราวกับมันตอบลั่วเจิ้ง
(ข้าเจ็บ เจ้าก็ต้องเจ็บ)
ลั่วเจิ้งหันไปมอง “เจ้าให้อภัยข้าแล้วรึ? เจ้าก็ใจดีเหมือนกันนะเนี้ย แต่ในเมื่อเจ้าให้อภัยข้าแล้ว ทำไมถึงยังไล่ข้าอยู่ล่ะ ปล่อยข้าไปได้แล้ว”
การไล่ล่าเริ่มดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ จนลั่วเจิ้งในตอนนี้แทบจะจำเส้นทางเดิมไม่ได้แล้ว
ลั่วเจิ้งหอบหายใจเล็กน้อย “แปปนะๆ ข้าขอพักก่อน เจ้าก็คงเหนื่อยเหมือนกัน เรามาพักกันก่อนเป็นไง”
แต่เมื่อลั่วเจิ้งหันไปมองอีกที ปากของอสรพิษแปลสภาพก็มาอยู่ตรงหน้าตนแล้ว
“เจ้ามันไม่รักษาคำพูด ไหนเราตกลงกันว่าพักก่อนแล้วทำไมเจ้าถึงยังไม่หยุดไล่ข้าอีกล่ะ เจ้าไม่เหนื่อยเลยรึไงกัน”
เสียงอสรพิษดังขึ้น (ข้าไปสัญญากับเจ้าตอนไหน)
ผ่านมาได้เกือบ2ชั่วโมง
ลั่วเจิ่งก็สังเกตุเห็นบางสิ่งบางอย่างอยู่ด้านหน้าของตน
ลั่วเจิ้งกล่าวด้วยความดีใจ“ทางออก นั้นมันทางออก”
“รอข้าออกไปก่อนเถอะ เราจะได้เห็นดีกัน”
ไม่นาน ร่างของลั่วเจิ้งก็ออกมาจากถ้ำอสรพิษแปลสภาพ
ร่างกายของลั่วเจิ้งลอยขึ้นไปบนฟากฟ้าทันที
เขาจ้องมองมายังอสรพิษแปลสภาพด้านล่าง “ข้าออกมาแล้ว ฮ่าๆๆ ในเมื่อข้าสามารถเห็นสิ่งรอบๆได้อย่างชัดเจนแล้ว งั้นเรามาต่อยก2กันเถอะ”สิ้นเสียง ร่างของลั่วเจิ้งก็หายไป
อสรพิษแปลสภาพ เมื่อไม่เห็นร่างของลั่วเจิ้งแล้วก็หันมองรอบๆ
แต่ไม่ว่ามันจะมองอย่างไร มันก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของลั่วเจิ้งเลย
ไกลออกไป10ลี้ ลั่วเจิ้งในตอนนี้หลายเป็นริ้วแสง
“เจ้าเป็นถึงระดับก่อเกิดขั้นสมบูรณ์ ในขณะที่ข้าเป็นเพียงขั้นต้น ถ้าข้าฝืนสู้คงไม่พ้นความตาย”
“เมื่อข้าแข็งแกร่งขึ้น ยก2จะเริ่มอย่างเป็นทางการ”
ร่างของลั่วเจิ้งบินลงไปยังที่พักของตน เนื่องจากถ้ำอสรพิษแปลสภาพอยู่ในอาณาเขตของสำนัก ทำให้เขาไม่ได้ฝ่าฝืนกฏแต่อย่างใด
หลังจากนั่งลง ลั่วเจิ้งก็หยิบเคล็ดวิชาอาภรณ์สายฟ้าขึ้นมา “เป็นเพราะการตระหนักรู้ ทำให้ข้าไปโผล่ในถ้ำอสรพิษแปลสภาพ ดูเหมือนต่อจากนี้ข้าต้องระวังหน่อยแล้ว”ก่อนจะอ่านเนื้อหาของอาภรณ์สายฟ้าเพื่อพัฒนาความเข้าใจต่อ
กาลเวลาค่อยๆไหลไป ไม่นานก็ผ่านมาเกือบ10วันแล้วตั้งแต่ลั่วเจิ้งมายังสำนักเหนือฟ้า
ในตอนนี้เขากำลังจะไปรับภารกิจ เนื่องจากเขาเป็นศิษย์สายนอก
ทำให้ทุกๆ1เดือน เขาต้องทำภารกิจ2อย่าง
หลังจากมาถึงโถงภารกิจ ลั่วเจิ้งก็ไปทักทายผู้ดูแลก่อน จากนั้นก็มายังกระดานภารกิจ
[ ภารกิจของศิษย์ ]
[ ภารกิจระดับ 1
เนื้อหา : ทำความสะอาดห้องพักของผู้อาวุโสตงกู่
รางวัล : 10 คะแนนภารกิจ
ผู้ออกภารกิจ : ตงกู่ ]
[ ภารกิจระดับ 1
เนื้อหา : ให้อาหารสัตว์เลี้ยงในสวน
รางวัล : 50 คะแนนภารกิจ
ผู้ออกภารกิจ : ผู้ดูแลโถงภารกิจ ]
[ ภารกิจระดับ1
เนื้อหา : ค้นหาดาบให้กับผู้ดูแลโถงดาบ
รางวัล : 260 คะแนนภารกิจ
ผู้ออกภารกิจ : ผู้ดูแลโถงดาบ ]
[ ภารกิจระดับ1 ... ]
ในสายตาของลั่วเจิ้ง ภารกิจระดับ1จำนวนมากปรากฏออกมา
ทุกภารกิจเป็นสิ่งที่ต้องทำในสำนักเท่านั้น ไม่มีภารกิจไหนที่ต้องออกไปด้านนอกเลย
ส่วนภารกิจระดับ2 ลั่วเจิ้งไม่เห็นแม้แต่น้อย
ทำให้เขาไม่มีทางเลือก นอกจากมองดูภารกิจระดับ1แทน
“เอาอันนี้แหละ”ลั่วเจิ้งจิ้มไปยังภารกิจระดับ1
ก่อนที่จะเดินมายังผู้ดูแลโถงภารกิจ
“ภารกิจหาดาบ? เจ้านั่นทำดาบหายอีกแล้วรึ?”ผู้ดูแลโถงภารกิจกล่าวด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
ก่อนจะหันมามองลั่วเจิ้ง “เจ้าจะทำมันแน่นะ?”
ลั่วเจิ้งพยักหน้า “ขอรับ!”
“ได้ๆ! หวังว่าเจ้าจะหาเจอ”
สิ้นเสียง ผู้ดูแลโถงภารกิจก็เปลี่ยนแปลงเนื้อหา
[ ภารกิจ : ตามหาดาบ
ผู้ดำเนินการ : ลั่วเจิ้ง
ความคืบหน้า : ยังไม่สำเร็จ ]
ด้วยการที่ได้รับภารกิจมาแล้ว ลั่วเจิ้งก็ไม่รอช้าและเดินไปยังโถงดาบทันที