มหาสงครามที่แท้จริงกำลังจะเกิดขึ้น
ในเวลาเดียวกัน ทั่วทั้งต้าฮวง
ความวุ่นวายมากมายเกิดขึ้นทั่วทุกสารทิศ
ไม่เว้นแม้แต่ราชวงศ์ข้างเคียงอย่างราชวงศ์หลี่
การล่มสลายของเมืองหงอู่ เป็นอะไรที่อยากจะเชื่อได้
แต่เมื่อมีคนเล่ากันมากขึ้น ข่าวนี้ก็ได้เป็นที่ยอมรับในหมู่ผู้คน
เมืองหงอู่ เมืองที่ถูกปกครองโดยตระกูลอู่หนึ่งในยักษ์ใหญ่ของราชวงศ์ต้าฮวง
ในตอนนี้ไม่มีแค่เมืองหงอู่ที่ล่มสลาย แต่ตระกูลอู่ก็เช่นกัน
ตระกูลอู่ ในสายตาของพวกเขา เป็นสิ่งที่ไม่ควรยั่วยุมากเป็นอันดับต้นๆในราชวงศ์ต้าฮวง
ความแข็งแกร่งของตระกูลอู่นั้นมันมากเกินไป ด้วยการที่มีตำนานอย่างอู่ฟานที่เป็นถึงมหาอำนาจระดับจองจำชั้นกลาง
และอู่คังเซียงที่เป็นมหาอำนาจระดับจองจำขั้นต้น
เพียง2ตัวตนนี้ก็เพียงพอให้ตระกูลอู่ไร้ผู้ต่อกรแล้ว
แต่ในตอนนี้ ตระกูลอู่ที่ทรงพลังกลับล่มสลายไปในคราวเดียว
คนๆนั้นจะต้องแข็งแกร่งเพียงใดกัน?
....
ราชวงศ์หลี่ ณ พระราชวัง
หลี่เหยียนหัวเราะ เสียงหัวเราะของเขาดังกึกก้องไปทั่วพระราชวัง“ต้าฮวงเอ่ย ในตอนนี้ข้าอยากเห็นนักว่าพวกเจ้าจะสามารถคงอยู่ได้อีกนานแค่ไหน”
ในความคิดของเขา ต้าฮวงตกอยู่ในสภาพย่ำแย่ถึงที่สุด
จักรพรรดินีผู้แข็งแกร่งโดนทรยศ เมืองหงอู่ถูกทำลาย ตระกูลชั้นแนวหน้าก็ยังล่มสลาย
แถมเมื่อไม่นานมานี้ ข่าวเกี่ยวกับการทุจริตมากมายจากข้าราชบริพารก็ยังปรากฏขึ้นเรื่อยๆ
มันเหลือเวลาอีกไม่นาน ก่อนที่ต้าฮวงจะหายไปจากพื้นแผ่นดินนี้
รอยยิ้มแห่งความยินดีปรากฏบนใบหน้าของเขา “เมื่อต้าฮวงวุ่นวาย เมื่อนั้นเราจะโจมตีและยึดแผ่นดินของต้าฮวงมา!!!”
คำสั่งของหลี่เหยียนดังไปทั่วพระราชวัง เหล่าข้าราชบริพารทั้งหมดตอบรับอย่ารวดเร็ว
หลี่เหยียนกล่าว “อ่าวฟง เจ้าจงเตรียมกองทัพให้พร้อม เมื่อเวลานั้นมาถึงข้าจะสั่งโจมตีทันที!!”
อ่าวฟงตอบกลับ “พะยะค่ะฝ่าบาท”ก่อนจะเดินออกไปจากพระราชวัง
หลังจากอ่าวฟงจากไป การพูดคุยเรื่องบ้านเมืองก็เกิดขึ้น
ผ่านไปได้ไม่นาน พระราชวังก็เหลือเพียงหลี่เหยียน
รอยยิ้มอันชั่วร้ายปรากฏออก “ต้าซู ข้ารู้ว่าเจ้ายังไม่ตาย ข้ารอวันที่เจ้าจะแก้แค้น เมื่อถึงวันนั้น ข้าก็จะไปเซอร์ไพรส์เจ้าและทำให้เจ้าตายทั้งเป็น ฮ่าๆๆๆ”
.....
ชายแดนราชวงศ์ต้าฮวง
ที่แห่งนี้เป็นชายแดนที่ติดกับราชวงศ์หลี่มากที่สุด
ในเต็นท์ มีแม่ทัพสามคน ได้แก่กู่หยาง ตงฟ่าน และเฉินเฟิงที่กำลังประชุมกันอยู่
กู่หยางจ้องมองไปยังแผนที่ “ราชวงศ์ต้าฮวงในตอนนี้แตกแยกกันเป็นหลายฝ่าย มันไม่มั่นคงเหมือนเดิมแล้ว”สีหน้าของเขาเคร่งขรึม
เนื่องจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่นานนี้ ทำให้เขาไม่อาจอยู่นิ่งได้
กู่หยางกล่าว “มหาสงครามที่แท้จริงกำลังจะเริ่มขึ้น สงครามในคราวนี้มันจะรุนแรงกว่าครั้งไหนๆมาก มันอาจจะสามารถลบเลือนทุกอย่างให้หายไปได้เลย”
ตงฟ่านกล่าว “เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อเร็วนี้ ในความเห็นของข้า เมืองหลวงที่ไร้จักรพรรดินี คงมีต้าซันเทียนปกครองอยู่ ส่วนตระกูลอู่ที่ถูกทำลาย คงโดนผู้ที่ไม่ได้มาจากต้าฮวงโจมตี”
“เหตุผลที่คนๆนั้นโจมตีตระกูลอู่ ข้าคิดว่าพวกเจ้าก็สามารถเดาได้ เรื่องแบบนี้มักจะเกิดขึ้นบ่อยครั้ง”
“และด้วยการที่ตระกูลชั้นนำ และจักรพรรดินีหายไป ราชวงศ์หลี่คงไม่ปล่อยให้โอกาสอันดีนี้หลุดลอยออกไปอย่างแน่นอน”
เฉินเฟิงกล่าว “สถานการณ์ในตอนนี้ยังคงนิ่งเฉยอยู่ ส่วนระยะเวลา สั้นสุดคง1ปี ยาวนานสุดคงไม่ต่ำกว่า10ปี และนี้เป็นเพียงการเตรียมตัวก่อนสงครามไม่ใช่เวลาในการทำสงคราม”ก่อนจะส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้
การเตรียมตัว 1ปีก็มากพอที่จะทำสงครามระยะยาวได้แล้ว
ถ้าระยะการเตรียมตัวนานยิ่งขึ้นไปอีก สงครามไร้ที่สิ้นสุดคงจะบังเกิดขึ้นในพื้นแผ่นดินนี้แน่นอน
กู่หยางสีหน้าเคร่งขรึม “เราก็ควรเตรียมตัวเช่นกัน”ก่อนจะลุกเดินออกจากเต้น
ตงฟ่านและเฉินเฟิงจ้องมองกันสักพัก ก่อนจะลุกตามกู่หยานไป
เต้นของเขา อยู่บนหน้าผาสูง ทำให้สามารถมองเห็นพื้นที่รอบๆได้
กู่หยางจ้องมองไปยังสนามรบด้านหน้า ในสายตาของเขาการต่อสู้เล็กๆน้อยมักจะปรากฏขึ้นทุกพื้นที่
การต่อสู้นี้เป็นเพียงการแก่งแย่งก็เท่านั้น ไม่ใช่สงครามที่แท้จริง
โดมแก้วแห่งการจองจำค่อยคลุมตัวของกู่หยาง “เราควรหยุดการต่อสู้แต่เพียงเท่านี้”สิ้นเสียง มือขนาดยักษ์มากมายก็ปรากฏขึ้นเหนือฟากฟ้าและยกคนของตนกลับมา
การต่อสู้หยุดชะงักทันที ทหารของราชวงศ์หลี่จ้องมองไปยังมือยักษ์ด้วยความงุนงง “ผู้ใดกันที่ขัดขวางการต่อสู้ของข้า”
เสียงแห่งความไม่พึงพอใจดังออกมาจากทั่วทุกที
กู่หยางกล่าว “ตี้เซิน การต่อสู้นี้ข้าถือว่าเจ้าชนะ”เสียงของเขาดังกึกก้องไปทั่วสารทิศ
“แม้ข้าจะไม่เต็มใจ แต่ก็ขอยกสถานที่แห่งนี้ให้เจ้าชั่วคราว เมื่อมหาสงครามมาถึงข้าจะมาทวงคืนอย่างแน่นอน”
สิ้นเสียง กู่หยาง ตงฟ่าน และเฉินเฟิงก็ยกมือขึ้นเหนือหัว โดมแก้วแห่งการจองจำทั้ง3ตกลงมาอย่างรวดเร็ว
ก่อนจะยกข้าวของทั้งหมด ไม่เว้นแม้แต่ผู้บ่มเพาะของตนจากไป
ด้านตี้เซิน เข้าใจการกระทำของกู่หยางทันที
และเขายังรับรู้เรื่องของมหาสงครามอีกด้วย “ชั่วคราว? ล้อเล่นรึไงกัน ในเมื่อมันเป็นของข้าแล้ว มันก็จะเป็นของข้าและราชวงศ์หลี่ชั่วนิรันดร์!!!”