เรือจู่โจมต้าฮวง

หลังจากลั่วเจิ้งบินมาได้สักพัก หมอกรอบๆตัวเขาก็แตกกระจายไปรอบๆ

ในระยะ100ลี้ห่างจากตัวเขา ไม่หลงเหลือหมอกอีกเลย

ไกลออกไป ลั่วเจิ้งมองเห็นเรือบินขนาดใหญ่ถึง2ลำ

แต่เมื่อลั่วเจิ้งมองดีๆ เขาก็รับรู้ได้ว่ามันไม่ใช่เรือบิน แต่เป็นเรือจู่โจมต้าฮวง

เรือจู่โจมต้าฮวง เป็นเรือพิเศษที่ใช่สังหารหมู่โดยเฉพาะ

เพียงการโจมตีเดียวของมัน ก็เทียบเท่ากับกึ่งจองจำหนึ่งคนโจมตีแล้ว

แต่ในตอนนี้ ลั่วเจิ้งกลับเห็นเรือจู่โจมต้าฮวงถึง2ลำ

และทั้ง2ลำยังคงระดมยิงอย่างไม่หยุดยั้ง

การยิงของเรือจู่โจมต้าฮวงทำให้ลั่วเจิ้งถึงกับกลืนน้ำลายด้วยความหวาดกลัว

เขาไม่ได้หวาดกลัวที่พลังของมัน แต่เป็นความหวาดกลัวในการยิงแต่ละครั้ง

เรือจู่โจมต้าฮวงนั้น การยิงหนึ่งครั้งมันต้องใช้หินวิญญาณถึง1หมื่นก้อน

และ1หมื่นก้อนก็ยังไม่ใช่จำนวนที่แน่นอนอีกด้วย

ยิ่งการยิงรัวเท่าไหร่ การใช้หินวิญญาณก็มากตามไปเท่านั้น

ภายใต้การจ้องมองของลั่วเจิ้ง เขาเห็นเรือจู่โจมต้าฮวงโจมตีไปแล้ว10ครั้ง

10ครั้ง เทียบเท่ากับหินวิญญาณ 1ล้านก้อน

จำนวนมากถึงเพียงนี้ แม้ลั่วเจิ้งจะมีหินวิญญาณจำนวน3ร้อยล้าน เขาก็ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้

เพียงแค่เรือจู่โจมต้าฮวงก็มีราคาเกือบ10ล้านแล้ว

หินวิญญาณ10 ล้านแลกกับเรือจูโจมต้าฮวง

แน่นอน ถ้าเป็นลั่วเจิ้งเขาไม่มีทางเลือกเรือจูโจมต้าฮวงแน่นอน

แต่เขาจะเลือกเรือพิฆาตต้าฮวงแทน

ควรรู้ไว้ว่าในต้าฮวงเรือจู่โจมและเรือพิฆาตต้าฮวงนั้นแตกต่างกันอย่างสิ่นเชิง

เรือจูโจมต้าฮวงมีการโจมตีเพียงระดับกึ่งจองจำ แต่เรือพิฆาตต้าฮวงมีการโจมตีที่เทียบได้กับจองจำขั้นต้น

นี้แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างที่ชัดเจนแล้ว

และเรือพิฆาตต้าฮวง ยังมีราคาเพียง50ล้าน

ในฐานะคนรวย ลั่วเจิ้งจะไม่สามารถซื้อมันได้อย่างไร

เมื่อลั่วเจิ้งคิดถึงเรือพิฆาตต้าฮวง เขาก็แทบจะทนรอไม่ไว้ที่จะซื้อมันแล้ว

แต่เมื่อมองไปที่แหวนมิติของตน เขาก็ล้มเลิกความคิดนี้

อาวุธทองแดงระดับสูง ของเขายังไม่ได้แปรเปลี่ยนเป็นหินวิญญาณ

เมื่อมันยังไม่ได้แปรเปลี่ยน ก็แปลว่าเขายังยากจนอยู่

ลั่วเจิ้งเลิกสนใจเรือพิฆาตต้าฮวง แต่จับจ้องไปยังเรือจู่โจมต้าฮวงทั้ง2ลำ

ในตอนนี้การโจมตีของมันสั่นคลอนแม่น้ำพันลี้เกือบจะทั้งหมด

เพียงการโจมตีเดียวของมัน ก็แทบจะลบล้างหมอกควันในรัศมีร้อยลี้แทบทั้งหมดแล้ว

เมื่อโจมตีรัวๆแบบไม่ยั้ง หมอกควันในแม่น้ำพันลี้ก็แทบไม่หลงเหลือ

ไม่นาน ลำแสงหนึ่งของเรือจู่โจมต้าฮวงก็ปะทะกับบางสิ่ง

ด้วยการยิงของมัน ทำให้ใต้น้ำเกิดลุมลึก

เสียงคำรามของสัตว์อสูรดังกึกก้อง

เสียงนี้หาใช่อะไรอื่น นอกจากจระเข้ทองคำ

ร่างของจระเข้ทองคำค่อยๆโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำ มันจ้องมองไปยังเรือจู่โจมต้าฮวงด้วยสายตาเครียดแค้น

ลั่วเจิ้งละเลยจระเข้ทองคำในทันที เมื่อเขาเห็นธงของเรือจู่โจมต้าฮวง

“นั้นมัน!!!เรือของตระกูลข้านิ๊”

ธงตระกูลลั่วโบกสบัดไปมาตามสายลม ด้วยการที่ตอนแรกมันโบกไปอีกทางทำให้ลั่วเจิ้งมองไม่เห็น

แต่ในตอนนี้ เขามองเห็นธงนั้นได้แล้ว

และธงนั้นก็มิใช่ของใครอื่นนอกจากของตระกูลลั่ว

ลั่วเจิ้งจับจ้องไปยังเรือจู่โจมต้าฮวง ทั้ง2ลำเป็นของตระกูลลั่วหมดเลย

“เรือจูโจมต้าฮวงทั้ง2ลำของตระกูล ถูกนำออกมาเพื่อกำจัดจระเข้ทองคำ!!”

ในความทรงจำของลั่วเจิ้ง เรือจู่โจมต้าฮวงในตระกูลมีเพียง2ลำ

และทั้ง2ลำยังเป็นสิ่งที่ตระกูลใช้สมบัติเกือบทั้งหมดซื้อมันมาอย่างยากลำบาก

แต่ในตอนนี้ทั้ง2ลำ กลับมาปรากฏอยู่ตรงหน้าของเขาแล้ว

แถมมันยังไม่ใช่แค่นั้น ด้วยการยิงอย่างต่อเนื่อง ทำให้ตระกูลใช้หินวิญญาณไปเป็นจำนวนมาก

ถ้าตามที่ลั่วเจิ้งคาด ดูเหมือน1ใน10สมบัติของตระกูลจะถูกใช้ไปแล้ว

ไม่นาน ใต้เรือจู่โจมต้าฮวงลำหนึ่งก็ปรากฏวังวนน้ำขนาดใหญ่

พร้อมกับร่างๆหนึ่งกระโดดขึ้นมา

ร่างของจระเข้ทองคำเปล่งประกายไปทั่ว เพียงเสี้ยววินาทีปากของมันก็กัดไปยังปราณที่ห่อหุ้มตัวเรือ

ด้วยการกัดเพียงครั้งเดียว ทำให้ปราณที่ห่อหุ้มอยู่นั้นแตกกระจาย

ร่างของจระเข้ทองคำตกลงไปยังน้ำด้านล่าง ก่อนจะจ้องมองไปยังตัวเรือที่ไร้ปราณปกป้อง

แทบจะในทันที ร่างของมันก็หมุดลงไปใต้น้ำและกระโจนขึ้นมาใหม่

คนบนเรือต่างมองไปยังร่างที่ใหญ่โตของจระเข้ทองคำด้วยความหวาดกลัว

สีหน้าของพวกเขาซีดเซียวถึงที่สุด

แม้เรือจู่โจมต้าฮวงจะมีการโจมตีที่แข็งแกร่ง แต่การป้องกันของมันนั้นอ่อนแอเป็นอย่างมาก

มันป้องกันได้เพียงการโจมตีระดับญาณทิพย์ขั้นกลางเท่านั้น

ถ้าเป็นการโจมตีการตัวตนระดับญาณทิพย์ขั้นสูง มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะป้องกันได้

เพียงพริบตา ร่างของจระเข้ทองคำก็มาถึงตัวเรือ

ปากของมันกัดไปยังท้องเรือ ด้วยการกัดของมันทำให้เกิดรูขนาดใหญ่

ด้วยการเกิดรูทำให้ตัวเรือไม่สามารถประคองได้อย่างมั่นคง

ไม่นาน เรือลำนั้นก็เริ่มตกลงไปยังน้ำด้านล่าง

ลั่วเจิ้งที่เห็น ก็ไม่รอช้าและตรงไปยังเรือลำนั้นทันที