ข้ากลับมาแล้ว

ด้วยการปรากฏของแผ่นดิน ทำให้ทุกคนรับรู้ได้

หวังเฟยจ้องมองไปยังแผ่นดิน “กลิ่นอายเช่นนี้ ศิษย์พี่หลิวซีสินะ ไม่ได้คาดคิดว่าข้ากับนางจะแตกต่างกันถึงเพียงนี้”

ลั่วเจิ้งเข้ามาหาหวังเฟยและกล่าวขึ้น “ดูเหมือนแผ่นดินของศิษย์พี่หลิวซีจะพิเศษกว่าท่านสินะ”

หวังเฟยพยักหน้า “ถ้าดูจากแผ่นดิน นางคงกลายเป็นตัวตนระดับมหายานขั้นสมบูรณ์แล้ว”

ลั่วเจิ้งเบิกตากว้าง “สมกับเป็นศิษย์พี่หลิวซี”

....

ต้าชิง ฉูเสวี่ยชิงยกยิ้มพลางมองไปยังผู้คนด้านล่าง

“ดูเหมือนจะเริ่มแล้ว เราก็มาเริ่มกันเถอะ”

“ในไม่ช้า การต่อสู้ครั้งใหญ่จะเริ่มขึ้น จงเตรียมตัวให้พร้อม และผ่านการทดสอบของข้าให้ได้ล่ะ”

เย่ชิงและเหล่าผู้อาวุโสพยักหน้า ก่อนจะมองไปยังพื้นแผ่นดินด้วยความกลัว

เมืองหลวง ต้าฮวง

ต้าซันเทียนตื่นตระหนก “แผ่นดิน? มหายานงั้นรึ?”

“มันผู้นั้นเป็นใครกัน มหายานในดินแดนนี้มันจะเป็นไปได้อย่างไร หรือคนผู้นั้นจะโกหกข้ากัน”

มหายาน ตามที่บุคคลลึกลับบอก

แผ่นดินผืนนี้ไม่อาจสร้างตัวตนเช่นนั้นได้

และยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะมีมหายานมายังสถานที่รกร้างเช่นนี้

ดวงตาของต้าซันเทียนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ต้าโจว

ไม่นาน โลกหลิวก็ปลดปล่อยแรงกดดันออกมา

ด้วยแรงกดดันของโลกหลิว ทำให้โดมแก้วแห่งการจองจำแตกสลาย

ต้าซูไม่รอช้า และมาปรากฏตัวเหนือฟากฟ้า

ฝ่ามือทั้ง2ข้างของนางแหวกอากาศด้านหน้า

ด้วยการแหวกอากาศ ทำให้ท้องฟ้าด้านบนปรากฏห้วงมิตินับไม่ถ้วน

น้ำปริศนาหลั่งไหลออกมาจากอากาศและตกลงมายังด้านล่างด้วยความรวดเร็ว

“เคล็ดวิชาเบิกฟ้า กระบวนท่า เบิกห้วงดาราสรรสร้างแม่น้ำ”

สิ้นเสียง พื้นด้านล่างก็เต็มไปด้วยน้ำ

น้ำที่หลั่งไหลออกมา ชำระล้างเลือดทั้งหมดในทันที

ต้าซูจับจ้องไปยังน้ำ ก่อนจะจับกระบี่ของตนขึ้น

“เคล็ดวิชาผ่าพิภพ ผ่าจันทรา!!”ก่อนจะตวัดกระบี่ลงไปเบื้องล่าง

พริบตา 2 กระบวนท่าของเคล็ดวิชาเบิกฟ้าผ่าพิภพก็ถูกปลดปล่อยออกไป

ด้วยสายน้ำ ทำให้ผู้คนนับสิบล้านถูกพัดไปทั่วสารทิศ

ก่อนที่พวกเขาจะได้ตั้งหลัก คลื่นกระบี่ขนาดยักษ์ก็ตกลงมา

เพียงกระบี่เดียว ตัดผ่านทุกอย่างและจมลึกลงไปเบื้องล่าง

ห้วงอวกาศด้านหน้าของนางถูกตัดจนเห็นห้วงมิติและจักรวาลนับไม่ถ้วน

น้ำด้านล่างแหวกและกระจัดกระจายไปทั่วสารทิศ

ต้าซูมองไปยังพื้นล่าง ในครานี้กองกำลังนับสิบล้านของราชวงศ์หลี่ได้หายไปจนเกือบหมดแล้ว

มีเพียงกองกำลังที่อยู่บนเรือพิฆาตเท่านั้นที่ยังคงหลงเหลืออยู่

ผู้คนบนเรือต่างหวาดกลัว ไม่เว้นแม้แต่อ่าวฟง

เพียงการโจมตีเดียว กองกำลังนับสิบล้านก็ตกตายเกือบหมดสิ้น

แม้แต่ตัวของเขาที่เป็นถึงจองจำขั้นกลางก็มิอาจทำได้

สายตาของเขาละเลยทุกสิ่ง และจับจ้องไปยังหญิงสาว

“จักรพรรดินีต้าซู!!”

อ่าวฟงไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ตนเห็น

จักรพรรดินีต้าซูไม่ใช่ว่าหายตัวไปหรอกรึ

นางจะมาปรากฏตัวในสนามรบได้อย่างไร

แถมไม่ใช่แค่นั้น ดูเหมือนนางจะแข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย

พวกเขาโดนต้าฮวงหลอกเช่นนั้นรึ

คำถามมากมายผุดขึ้นมาในทันที

อ่าวฟงออกคำสั่งทันที “เราต้องหนี!! เร็วเข้า”

เรือพิฆาตทั้งหมดรีบหันหลังหนีทันที

แต่ต้าซูจะปล่อยให้เป็นเช่นนั้นรึ

นางหันมองไปยังเรือพิฆาต และยกกระบี่ของตน“คิดหนี? ถามกระบี่ของข้ารึยัง”

“กระบี่หวนคืน กระบวนท่า หวนพิภพ!!”

ปราณกระบี่ขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

อ่าวฟงตื่นตระหนก “กระบวนท่าหวนคืน นางคือจักรพรรดินีต้าซูจริงๆ”

ในต้าฮวง เคล็ดกระบี่หวนคืนมีเพียงต้าซูและต้าซันเทียนเท่านั้นที่ใช่ได้

ในทั่วพื้นแผ่นดินนี้ ไม่อาจหาคนที่3ได้อีกเลย

ปราณกระบี่ขนาดยักษ์ตรงมาทางเรือพิฆาตทั้งหมดอย่างรวดเร็ว

อ่าวฟงกล่าว “ทุกลำ เปิดค่ายกลป้องกันซะ!!”

สิ้นเสียง ค่ายกลป้องกันก็ถูกกางออก

แต่เมื่อมันสัมผัสกับปราณกระบี่ ค่ายกลก็แตกสลายทันที

อ่าวฟงจับจ้องไปยังเรือพิฆาตด้านข้างตน “หลบเร็ว!!”

เสียงของอ่าวฟงไม่อาจส่งไปได้ทัน เรือพิฆาตลำนั้นก็ถูกปราณกระบี่ทำลายเสียก่อน

ด้วยการสูญเสียเรือพิฆาตไป1ลำ ทำให้อ่าวฟงรีบออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว

“กู่ฟาน หม่าหง เจ้าจะรอให้เรือพิฆาตโดนทำลายจนหมดก่อนค่อยออกไปสู้รึไง”

กู่ฟานมองต้าซู “จักรพรรดินีต้าซู นางแข็งแกร่งเกินไป เพียงแค่ข้าและหม่าหงไม่อย่าหยุดนางได้หรอก”

หม่าหงพยักหน้า “ดูจากพลัง นางคงบรรลุขั้นสมบูรณ์แล้ว”

อ่าวฟงตกตะลึงกับคำพูดของหม่าหง “สมบูรณ์? นางไปถึงขั้นนั้นแล้วรึ”

แม้พวกเขาจะอยู่ในระดับจองจำเหมือนกัน แต่ก็ไม่อาจเอาพวกเขาไปเทียบกับต้าซูในตอนนี้ได้

ขั้นสูงกับสมบูรณ์ แม้จะเป็นเพียงขั้นเล็กๆ

แต่ความแตกต่างที่แท้จริงนั้นมากโข เพียงการโจมตีเดียวของผู้บ่มเพาะขั้นสมบูรณ์ก็เพียงพอกวาดล้างผู้ที่อยู่ในขอบเขตเดียวกันได้ราวกับพลิกฝ่ามือ

อ่าวฟงกัดฟัน “ตอนนี้เราทำได้แค่ถอย”

กู่ฟานส่ายหัว “ถ้าอยากรอด มีเพียงแค่สละทุกอย่างทิ้งและหนีด้วยตนเอง”

กล่าวเสร็จ ร่างของกู่ฟ่านและหม่าหงก็บินออกจากเรือ และแยกกันไปคนละทาง

อ่าวฟงจ้องมองด้วยสายตาเครียดแค้น เขาไม่อยากทิ้งลูกน้องที่สำคัญของตนไป

แต่คำพูดของกู่ฟานนั้นเป็นจริง เขาไม่สามารถพึ่งพาสิ่งอื่นใดนอกจากตนเองเพื่อเอาตัวรอด

สายตาหลายคู่มองมาทางอ่าวฟง และผิดหวังในตัวเขา

“การเสียสละครั้งนี้ ข้าจะจดจำมันไว้อย่างดี”

สิ้นเสียง ร่างของอ่าวฟงก็บินออกมา

เพียงเสี้ยววินาที ปราณกระบี่ก็ทำลายเรือที่อ่าวฟงออกมาทันที

ในพริบตา เรือพิฆาตทั้งหมดพังทลายเหลือเพียงชิ้นส่วนที่กระจัดกระจายเท่านั้น

ต้าซูจ้องมองไปทางราชวงศ์หลี่ “เอาข่าวการกลับมาของข้าไปบอกหลี่เหยียนด้วยล่ะ”