ตอนที่ 4 : เลเวลอัพ!
ตอนที่ 4 : เลเวลอัพ!
เจ็ดโมงเช้าวันรุ่งขึ้นทางตะวันออกของเมืองหนานไห่ เย่ฟงที่สะพายดาบที่มีรูปร่างแบบดาบจีนโบราณไว้บนหลังของเขากำลังยืนอยู่ที่ประตูเมืองเพื่อรอการรวมตัวของทุกคนอยู่ และเมื่อเขามองไปรอบๆ เย่ฟงก็เห็นผู้คนจำนวนมากที่แต่งกายด้วยเครื่องแบบนักเรียนมารวมตัวกันที่นี่
พวกเขาทั้งหมดเป็นนักเรียนจากโรงเรียนมัธยมหลายแห่งในเมืองหนานไห่ และพวกเขาพร้อมที่จะเริ่มเก็บเลเวลหลังจากที่ได้ปลุกอาชีพเรียบร้อยแล้วนั่นเอง
“เย่ฟง! สวัสดีตอนเช้า!”
เสียงที่ชัดเจนและไพเราะดังขึ้นในหูของเย่ฟง ซึ่งทำให้เย่ฟงต้องรีบหันหน้ากลับมามองอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็เห็นหลี่เฟยเฟยที่สวมชุดกีฬาสีขาว ผมของเธอรวบเป็นหางม้าทำให้ดูเป็นระเบียบเรียบร้อยและทะมัดทะแมง
หลี่เฟยเฟยถือไม้เท้าไว้ด้านหลัง โดยมีอัญมณีสีขาวน้ำนมขนาดเท่ากำปั้นอยู่ด้านบน แค่ดูจากรูปลักษณ์ก็บอกได้เลยว่าสาวงามประจำโรงเรียนคนนี้ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
“ฉันคิดว่าเธอยังไม่ได้กินข้าวเช้ามาแน่ๆ เลย ฉันยังมีซาลาเปานึ่งอยู่อีกหลายลูก นี่มากินข้าวด้วยกันนะ!”
หลี่เฟยเฟยยื่นซาลาเปานึ่งให้กับเย่ฟง มันทำให้เย่ฟงต้องตกตะลึงเล็กน้อย ซึ่งเป็นเวลานานมากแล้วที่เขารู้สึกถึงความเป็นห่วงเป็นใยเช่นนี้
“เป็นอะไรไป? คุณไม่ชอบซาลาเปานึ่งเหรอ?” หลี่เฟยเฟยมองดูเย่ฟงด้วยความประหลาดใจ
เย่ฟงส่ายหัวแล้วหยิบซาลาเปานึ่งจากหลี่เฟยเฟย พอกัดซาลาเปานึ่งแล้วก็พูดด้วยรอยยิ้ม “ฉันชอบซาลาเปานึ่งนี้มาก ขอบคุณนะ!”
หลังจากกัดซาลาเปานึ่งแล้ว ระบบนักสำรวจวัตถุดิบก็ส่งเสียงแจ้งเตือนทันที
“มาสเตอร์กินเนื้อหมูป่าเขี้ยวเหล็กระดับหนึ่งดาวเป็นครั้งแรก และได้รับความแข็งแกร่ง 3 หน่วยกับสมรรถภาพร่างกาย 2 หน่วย!”
พอได้ยินอย่างนั้นเย่ฟงก็ตกตะลึงไม่น้อย
“ใส้ซาลาเปานึ่งลูกนี้ใช้เนื้อหมูเขี้ยวเหล็กจริงๆ!”
จากนั้นเย่ฟงก็กินซาลาเปานึ่งใส้เนื้อหมู่ป่าเขี้ยวเหล็กไปจนหมด และความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้น 1 หน่วยอีกครั้ง แต่ก็ไม่มีรางวัลอื่นใดเพิ่มขึ้นอีก
เมื่อเวลาผ่านไปมากกว่าสิบนาที หวังปินและฮวงเทียนเฉาที่เพิ่งรับประทานอาหารเช้าเสร็จก็เดินเข้ามาอย่างช้าๆ หวังปินสวมชุดเกราะหนังสีอ่อนและสะพายดาบขนาดใหญ่เกือบสูงเท่ากับตัวเขาไว้บนหลังของเขา
“พวกคุณทั้งสองคนมากันเร็วมากเลยนะ ฉันคิดว่าพวกคุณจะมาสาย พวกฉันทั้งสองคนเลยไปรับประทานอาหารเช้ากันก่อนก็เท่านั้นเอง!”
หวังปินกล่าวอย่างสบายๆ โดยไม่แยแสสิ่งใดเลย หลี่เฟยเฟยขมวดคิ้วเล็กน้อยและรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
“โอเค! ตอนนี้พวกเราทุกคนก็มาอยู่ที่นี่กันแล้ว จากนี้ไปพวกเราก็ออกเดินทางไปอัพเลเวลกันเถอะ!”
ทุกคนออกเดินทางไปที่ทุ่งหญ้าสายลมซึ่งเป็นที่อยู่ของฝูงหมาป่าสายลม พวกเขาออกเดินทางมาได้ประมาณยี่สิบกว่านาที ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงทุ่งหญ้าสายลม และแทบไม่มีร่องรอยของคนอื่นๆ อยู่เลย
เลเวลของหมาป่าสายลมทั่วไปที่เป็นสัตว์อสูรระดับหนึ่งดาวส่วนใหญ่จะอยู่ที่เลเวล 3 และหมาป่าสายลมระดับสูงนั้นจะอยู่ที่เลเวล 5 หากไม่มีอาชีพประเภทการต่อสู้ที่ทรงพลังมาด้วย ผู้คนส่วนใหญ่จะไม่กล้ามาที่ทุ่งหญ้าสายลมอย่างแน่นอน
ทุ่งหญ้าสายลมนั้นเขียวชอุ่มไปด้วยต้นหญ้าที่สูงถึงระดับเอวจำนวนมาก อีกทั้งยังมีสายลมอ่อนๆ คอยพัดไปมาอย่างสม่ำเสมอ ซึ่งทำให้บรรยากาศในทุ่งหญ้าสายลมนั้นดีมากๆ เลยทีเดียว แต่ถึงอย่างนั้นหลี่เฟยเฟยก็ยังจับไม้เท้าไว้แน่น ร่างกายของเธอสั่นเล็กน้อย และเธอมองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง เนื่องจากทุ่งหญ้าสามยลมคือถิ่นที่อยู่ของหมาป่าสายลมนั่นเอง
เมื่อหวังปินเห็นท่าทางของหลี่เฟยเฟย เขาก็พูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจว่า “ไม่ต้องกังวลไปฉันอยู่นี่แล้ว! ไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวสิ่งใดทั้งสิ้น!”
เย่ฟงได้ยินเสียงใบหญ้าในทุ่งหญ้าเสียดสีกัน ดังนั้นเขาจึงมองลึกเข้าไปในทุ่งหญ้าแห่งนี้ ปรากฏว่ามีหมาป่าสายลมจำนวนสี่ตัวกำลังเดินเข้ามาหา และพร้มที่จะโจมตีพวกเขาอยู่ตลอดเวลา
“หมาป่าสายลมอยู่ที่นี่แล้ว!”
เย่ฟงส่งเสียงเตือนทุกคน หวังปินรีบดึงดาบเล่มใหญ่ออกมาพร้อมกับปรากฏรอยยิ้มที่ดุร้ายขึ้นบนใบหน้าของเขาแล้วพูดออกมาว่า
“พวกแกมาที่นี่เพื่อมองหาความตาย! และฉันจะสังเวยแก่ดาบใหญ่ที่เพิ่งซื้อมาใหม่นี้ด้วยเลือดของพวกแก!”
“กรรรรรรรรรรรร!!!!”
มันฟังดูเหมือนเสียงแยกเขี้ยวขู่ของหมาป่าสายลม ทำให้เย่ฟงต้องหันหน้าไปมองด้านข้างของเขา ซึ่งปรากฏว่ามีหมาป่าสายลมเดินเข้ามาทางด้านซ้ายมือ หมาป่าสายลมมีตาที่ดุร้าย ปากของมันแยกเขี้ยวออกมาให้เห็นพร้อมที่จะโจมตีตลอดเวลา
มันคือหมาป่าสายลมที่ดุร้าย ดังนั้นเย่ฟงจึงใช้ดวงตาแห่งการคัดสรรค์เพื่อตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับหมาป่าสายลม
[ชื่อ : หมาป่าสายลม]
[เผ่าพันธุ์ : หมาป่า]
[ระดับ : Lv.3]
[พลังชีวิต : 130]
[มานา : 80]
[ทักษะ 1 : กรงเล็บหมาป่าสายลม LV.1 (ถ้าโดนกรงเล็บของหมาป่าสายลมข่วน บาดแผลของคุณจะมีเลือดไหลออกมาตลอดเวลา และพลังชีวิตจะลดลง 1 หน่วย/วินาทีเป็นเวลา 20 วินาที และระยะเวลาในการคูลดาวน์คือ 30 วินาที)]
[ทักษะ 2 : คมเขี้ยวหมาป่าสายลม LV.1 (หมาป่าสายลมจะใช้เขี้ยวของมันขย้ำเพื่อฉีกศัตรูเป็นชิ้นๆ ทำให้ความทนทานของอุปกรณ์ลดลง 10% และทำให้เกิดความเสียหายจำนวนมาก ระยะเวลาในการคูลดาวน์คือ 1 นาที)]
[ทักษะ 3 : เสียงหอนตามสายลม LV.1 (หมาป่าสายลมจะส่งเสียงหอนออกมาเพื่อส่งเสียงไปตามสายลม ทำให้หมาป่าสายลมสามารถเรียกหมาป่าสายลมตัวอื่นจำนวน 3 ตัวที่อยู่ในระยะห่างไม่เกิน 100 เมตรเข้ามาช่วยโจมตี และระยะเวลาในการคูลดาวน์คือ 5 นาที)]
[ทักษะ 4 : คมดาบสายลม LV.1 (หมาป่าสายลมสามารถใช้เวทมนต์ธาตุลมสร้างคมดาบโจมตีได้ และทำให้พลังชีวิตของศัตรูลดลง 2 หน่วย/วินาทีเป็นเวลา 10 วินาที และระยะเวลาในการคูลดาวน์คือ 1 นาที)]
[ทักษะ 5 : การซุ่มโจมตี Lv.1 (สามารถรวมตัวเองเข้ากับสภาพแวดล้อม ทำให้ศัตรูไม่สามารถตรวจจับและไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ ระยะเวลา 1 ชั่วโมง และระยะเวลาในการคูลดาวน์คือ 1 ชั่วโมง)]
และในตอนนี้ดวงตาของหมาป่าสายลมเรืองแสงสีแดงพร้อมกับจ้องมองไปที่เย่ฟง และคนอื่นๆ ด้วยท่าทางไม่พอใจ เย่ฟงขมวดคิ้วเล็กน้อยและร้องตะโกนออกมา
“รีบหลบเร็วเข้า!”
แต่มันก็ยังสายเกินไป หวังปินและหลี่เฟยเฟยกระโดดหลบหมาป่าสายลมได้อย่างทันท่วงที แต่สำหรับฮวงเทียนเฉาแล้วนั้น เขายังคงทำตัวโง่ๆ ยื่นนิ่งอยู่กับที่ไม่ไหวติง จนทำให้หมาป่าสายลมที่พุ่งเข้าใส่เกือบจะถึงตัวของฮวงเทียนเฉา
“เขาสับสนเพราะความกลัว รีบไปช่วยเขาก่อนเร็วเข้า!”
เย่ฟงรีบส่งเสียงตะโกนออกมาอย่างรวดเร็ว หวังปินก็รีบก้าวไปข้างหน้าและเตะฮวงเทียนเฉาไปที่เอวของฮวงเทียนเฉา ทำให้เขากระเด็นไปด้านข้าง ฮวงเทียนเฉาล้มลงกับพื้นและหน้าของเขาก็เปรอะเปื้อนไปด้วยขี้ดิน และฮวงเทียนเฉาที่นอนอยู่บนพื้นดินไม่สามารถลุกขึ้นได้ในขณะนี้
จากนั้นหวังปินก็ส่งเสียงคำรามต่ำและรีบวิ่งไปหาหมาป่าสายลมพร้อมกับดาบขนาดใหญ่ที่อยู่ในมือ ดาบขนาดใหญ่ของเขาฟาดใส่หมาป่าสายลมด้วยเสียงทื่อของลม หมาป่าสายลมก็กระโดดหลบการโจมตีอย่างว่องไว หลีกเลี่ยงดาบ และกระโดดเหยียบหัวของหวังปิน
“ไอ้สารเลว! แน่จริงก็อย่าหลบสิวะ!”
หลังจากโจมตีพลาดใบหน้าของหวังปินก็เปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความโกรธ เขาเหวี่ยงดาบขนาดใหญ่ใส่หมาป่าสายลมอย่างรวดเร็วและแรง หมาป่าสายลมไม่สามารถหลบได้ทันทำให้โดนดาบฟันเข้าไปที่กลางลำตัว คมดาบเฉือนเข้าไปในเนื้อของหมาป่าสายลมอย่างรุนแรงจนทำให้มันลงไปนอนอยู่ที่พื้นดิน
“ตาย!”
จากนั้นดาบยักษ์ก็พุ่งตรงไปที่หัวของหมาป่าสายลมอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกันหวังปินก็ส่งเสียงหัวเราะออกมาด้วย แต่หมาป่าสายลมก็ไม่ได้นอนรอความตายแต่อย่างใด แต่มันได้บิดตัวแรงเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีในครั้งนี้ ทำให้ดาบยักษ์ของหวังปินพลาดเป้าหมาย แต่มันก็ยังเฉือนลำตัวของหมาป่าสายลมจนเป็นแผลขนาดใหญ่อีกครั้งเช่นกัน
“เอ๋ง เอ๋ง เอ๋งงงงงงงงง!!!!!!!”
หมาป่าสายลมส่งเสียงกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด และดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงเลือด จากนั้นมันก็พุ่งเข้าหาหวังปินอย่างบ้าคลั่ง แต่หมาป่าสายลมตัวนี้ก็ถูกหวังปินสังหารได้อย่างง่ายดายด้วยดาบยักษ์ฟันไปที่คอของมันจนขาดกระเด็น
เย่ฟงเฝ้าดูขณะที่แถบค่าประสบการณ์ก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แน่นอนว่าค่าประสบการณ์ที่ได้รับจากการฆ่าสัตว์อสูรที่มีเลเวลสูงกว่านั้น มันจะทำให้ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากเลยทีเดียว
ด้วยวิธีนี้ตราบใดที่พวกเขาสามารถฆ่าสัตว์อสูรได้อีกประมาณสี่ตัว เลเวลของพวกเขาก็จะเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน ในขณะที่เย่ฟงกำลังคิดถึงเรื่องการอัพเลเวลอยู่นั้น หมาป่าสายลมอีกสามตัวก็พุ่งเข้าจู่โจมทันที และเป้าหมายของหมาป่าสายลมก็มุ่งตรงไปที่หวังปินเพียงผู้เดียว
“กรรรรรรรรรรรร!!!!”
กรงเล็บอันแหลมคมของหมาป่าสายลมข่วนลงไปที่ลำตัวหวังปิน มันทำให้เกราะหนังของหวังปินก็ถูกฉีกออกเป็นรอยเล็บขนาดใหญ่หลายรอยในพริบตาเดียว และหวังปินก็มีเลือดไหลออกจากการถูกโจมตีในครั้งนี้
เมื่อเห็นอย่างนั้นหลี่เฟยเฟยก็รีบยกไม้เท้าขึ้นอย่างรวดเร็ว และอัญมณีที่อยู่ด้านบนของไม้เท้าก็สว่างขึ้นด้วยแสงสีขาวนวลที่สว่างไสว
“แสงศักดิ์สิทธิ์แห่งการรักษา!”
ทันใดนั้นแสงศักดิ์สิทธิ์ก็ตกใส่หวังปิน และอาการบาดเจ็บของหวังปินก็หายเป็นปกติทันที ทำให้เย่ฟงต้องถอนหายใจอย่างลับๆ ในใจ ถือเป็นอาชีพแห่งการรักษาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดอย่างแน่นอน ด้วยทักษะการรักษาอันทรงพลังเช่นนี้ ผู้คนจะตายน้อยลงอย่างแน่นอนเมื่อต้องรับมือกับสัตว์อสูรระดับบอส
แต่หมาป่าสายลมก็ค้นพบสิ่งนี้เช่นกัน พวกมันส่งเสียงร้องเป็นสัญญาณอยู่หลายครั้ง ทันใดนั้นหมาป่าสายลมก็รีบวิ่งอย่างรวดเร็วไปหาหลี่เฟยเฟยทันที
“แย่แล้ว!”
หลี่เฟยเฟยหน้าซีดด้วยความตกใจพร้อมกับกรีดร้องออกมา จากนั้นก็หันหลังกลับแล้วรีบวิ่งหนีหมาป่าสายลม และทันใดนั้นการแสดงออกของหวังปินก็เปลี่ยนไปพร้อมกับตะโกนออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว
“ไอ้พวกหมาป่าสารเลว!”
หวังปินถือดาบเล่มใหญ่และอยากจะรีบเข้าไปช่วยหลี่เฟยเฟย แต่ว่าหมาป่าสายลมอีกสองตัวนั้นกลับเป็นเหมือนกาวตราช้างที่เกาะติดเขาไว้อย่างแน่นหนา และไม่ให้โอกาสเขาได้เข้าไปช่วยเหลือหลี่เฟยเฟยได้
หมาป่าสายลมนั้นวิ่งเร็วมากและอยู่ข้างหลังหลี่เฟยเฟยภายในพริบตา กรงเล็บของมันเหยียดออกพร้อมกับพยายามโจมตีหลี่เฟยเฟย ซึ่งในเวลานี้ดวงตาของหลี่เฟยเฟยเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง และหลี่เฟยเฟยรู้สึกว่าหัวใจของเธอนั้นเต้นเร็วมาก
แต่ทันใดนั้นเองก็มีมือใหญ่มาคว้าข้อมือของเธอพร้อมกับดึงเธอเบาๆ และช่วยเหลือเธอให้หลุดพ้นจากการโจมตีด้วยกรงเล็บของหมาป่าสายลม เมื่อหลี่เฟยเฟยมองไปที่เย่ฟงที่อยู่ตรงหน้าของเธอ มันก็ทำให้หลี่เฟยเฟยรู้สึกปลอดภัยขึ้นในใจอย่างไม่มีเหตุผล
เมื่อเห็นอย่างนั้นหมาป่าสายลมก็กรีดร้องออกมาด้วยความโกรธ และพุ่งตะครุบเย่ฟงเหมือนกับสายลม
“เย่ฟง! ระวัง!”
หลี่เฟยเฟยหน้าซีดและร้องเตือนเย่ฟงออกมาด้วยเสียงที่ดังมาก แต่เย่ฟงก็สงบนิ่งมาก จากนั้นเขาก็ย่อตัวลงและโจมตีไปที่กรามล่างของหมาป่าสายลมด้วยกำปั้นใหญ่ของเขา และส่งมันกระเด็นออกไปหลายเมตรเลยทีเดียว แล้วหยิบดาบที่สะพายอยู่บนหลังของเขาออกมาตัดหัวของหมาป่าสายลมด้วยการลงมือเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ทำให้หมาป่าสายลมตายทันที
“เย่ฟง! คุณเป็นยังไงบ้าง?”
หลี่เฟยเฟยมองดูเย่ฟงและรีบเข้ามาถามด้วยความตกใจ เพราะเธอไม่คาดคิดว่าเย่ฟงจะสามารถฆ่าหมาป่าสายลมได้อย่างเรียบง่ายขนาดนี้
“หลักสูตรวิชาดาบสำหรับการต่อสู้ที่ฉันเลือกเรียนในชั่วโมงวิชาพิเศษ!” เย่ฟงพูดออกมาอย่างไม่เป็นทางการ
ในอีกด้านหนึ่งหวังปินก็ยังได้ฆ่าหมาป่าสายลมอีกสองตัวด้วย แต่ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล และชุดเกราะหนังของเขาก็ฉีกขาดอย่างรุนแรง ดังนั้นหลี่เฟยเฟยก็รีบใช้เวทมนต์การรักษาอีกครั้งเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของหวังปินให้หายอย่างสมบูรณ์
ส่วนเย่ฟงนั้นก็ตรวจสอบแถบค่าประสบการณ์ของเขา
“เลเวลอัพเป็นเลเวล 1 แล้ว!”
“และได้คะแนนคุณสมบัติฟรีอีก 5 หน่วย!”
“มืออาชีพระดับหนึ่งดาวหลังจากเลเวลอัพในแต่ละเลเวลก็จะได้คะแนนคุณสมบัติฟรี 5 หน่วยสินะ!”
ในระหว่างที่เย่ฟงกำลังคิดอะไรอยู่ในใจเขาก็ได้ยินเสียงคนพูดขึ้นมา
“ทำไมฉันถึงเป็นลมล่ะ!”
ฮวงเทียนเฉาเดินเข้ามาช้าๆ และลูบหัวของเขา เมื่อได้ยินอย่างนั้นหวังปินก็กัดฟันแล้วพูดออกมาว่า
“แกเป็นคนงี่เง่าอย่างนั้นเหรอ? แกไม่รู้เหรอว่าหมาป่าสายลมสามารถสังหารเหยื่อได้ด้วยการโจมตีอย่างรุนแรงเพียงครั้งเดียว!”
ฮวงเทียนเฉาทำได้แค่หดหัวและไม่กล้าพูดอะไรออกมา
หลี่เฟยเฟยมองไปที่ศพของหมาป่าสายลมแล้วพูดว่า “ดูเหมือนอุปกรณ์จะดรอปออกมาเหรอ?”