บทที่ 36 แผงชาร์จพลังงานแสงอาทิตย์
ชายหนุ่มผมเขียวตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งเมื่อเขาเห็นปืนในมือของจางตัวไห่ จากนั้นก็หัวเราะออกมา: "ให้ตายเถอะ ฉันหัวเราะหนักมาก มีคนใช้ปืนปลอมมาทำให้ฉันกลัวจริงๆ หากแกมีความสามารถก็ยิงเลย ถ้าฉันกลัวฉันก็เป็นลูกของแกเลย”
บูม!
เสียงปืนดังขึ้น
ผู้ติดตามสามคนที่อยู่ข้างๆ ชายหนุ่มผมเขียวล้มลงกับพื้น
ร่างกายของพวกเขาถูกกระสุนปืนหมายเลข 12 ทุบเป็นชิ้นๆ และเลือดที่ไหลเชี่ยวทำให้เสื้อผ้าของพวกเขากลายเป็นสีแดง
เมื่อมองไปที่ผู้ติดตามหลายคนที่ล้มลงบนพื้น ชายหนุ่มผมเขียวก็ตกตะลึงเป็นเวลาสามวินาที จากนั้นขาของเขาก็อ่อนแรงและเขาก็คุกเข่าลง
"พ่อ!"
เมื่อเห็นฉากนี้ จางตัวไห่ก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปากของเขาอย่างลับๆ
"บ้าเอ๊ย พลาดเป้า"
เดิมทีเขาอยากจะยิงชายหนุ่มผมเขียว
เป็นผลให้เขาล้มเหลวในการควบคุมแรงถีบกลับเมื่อเขายิงและสังหารผู้ติดตามสามคน แต่ชายหนุ่มผมเขียวไม่ได้รับบาดเจ็บ
อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ อย่างน้อยที่สุดก็สามารถบรรลุวัตถุประสงค์ของการป้องปรามได้
“ฉันจะให้แกตอบคำถาม จำไว้ว่าแกมีโอกาสเพียงครั้งเดียว ถ้าฉันไม่พอใจ แกก็รู้ว่าต่อไปแกจะโดนอะไร”
จางตัวไห่กล่าวอย่างเย็นชา
"ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจ แค่ถามแล้วฉันจะบอกคุณทุกอย่างที่ฉันรู้" ชายหนุ่มผมเขียวตอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“ทำไมแกถึงไล่ตามเขา?” จางตัวไห่ชี้ไปที่รถมือสองสีแดงที่ชนเครื่อง
“เขาคว้ากล่องแอร์ดรอปสีม่วง และเราขอให้เขาส่งมอบให้ แต่เขาปฏิเสธ เราจึงไล่ตามเขาไปจนสุดทาง” ชายหนุ่มผมเขียวกล่าว
“แค่กล่องแอร์ดรอปสีม่วงเหรอ? คุณแค่ไล่ตามมันแบบนี้เหรอ? มันคุ้มไหม?” จางตัวไห่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
“ทำไมมันไม่คุ้มล่ะ” ชายหนุ่มผมเขียวไม่พอใจเล็กน้อย “นั่นคือกล่องแอร์ดรอปสีม่วง ปกติแล้วเราจะเปิดแต่กล่องเสบียงสีขาว ฉันเคยเห็นกล่องสีน้ำเงินแค่สองครั้ง ในที่สุดฉันก็เห็นกล่องสีม่วงเพียงครั้งเดียว ดังนั้น ฉันจึงพยายามเอามันมาอย่างเต็มที่”
หลังจากได้ยินคำตอบของชายหนุ่มผมเขียวแล้ว จางตัวไห่ ก็พยักหน้า ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนที่ดื้อรั้นนิดหน่อยจริงๆ
เขามีระบบอยู่ข้างๆ และมักจะเปิดกล่องต่างๆ มากมาย เขาเข้าร่วมการท้าทายของผู้กล้าหาญทุกครั้ง เขาเห็นกล่องสีน้ำเงินมากมายและมีของใช้มากมาย เขาอาจจะไม่พยายามมากเกินไปกับกล่องสีม่วงเพียงกล่องเดียว
อย่างไรก็ตาม สำหรับคนธรรมดาทั่วไป ความท้าทายของผู้กล้าอาจกล่าวได้ว่าเป็นการผจญภัยที่เต็มไปด้วยความเสี่ยง และความผิดพลาดเล็กน้อยอาจนำไปสู่ความตาย
พวกเขาอาจใช้เวลาเพียงส่วนหนึ่งของวันในการค้นหากล่องเสบียงในตอนเช้า
ในระหว่างวัน กล่องเสบียงส่วนใหญ่จะเป็นสีขาว
ส่งผลให้เกิดการขาดแคลนเสบียงในมืออย่างรุนแรง
จึงไม่น่าแปลกใจที่ทุกคนจะอิจฉาเมื่อเห็นกล่องใส่เสบียงสีม่วง
“นอกจากนี้ คุณยังปล้นคนไปหลายคนด้วย” จางตัวไห่เหลือบมองไม้เบสบอลที่ถูกชายหนุ่มผมเขียวโยนทิ้งไป และพบว่ามีเลือดแห้งอยู่บนนั้น
“ไม่ นี่เป็นครั่งแรกของพวกเรา และเราจะไม่ปล้นใครอีกแน่นอน” ชายหนุ่มผมเขียวพูดพร้อมยื่นมือเพื่อแสดงชิงไป๋ของเขา
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเอื้อมมือออกไป กระเป๋าเงินเจ็ดหรือแปดใบก็ตกลงมาจากร่างกายของเขาในทันที
จางตัวไห่: ←_←
ชายหนุ่มผมเขียว:?(????)
จางตัวไห่หยิบกระเป๋าเงินใบหนึ่งขึ้นมาเปิดดูในนั้น มีบัตรประจำตัวของผู้หญิงคนหนึ่งและรูปถ่ายสี่ใบ เธอดูไร้เดียงสาและน่ารัก แตกต่างจากสมาชิกในครอบครัวฝังรักที่อยู่ตรงหน้าเขาอย่างสิ้นเชิง
จางตัวไห่: "เมื่อกี้ฉันพูดว่าอะไรนะ?"
”ได้โปรดฟังฉันก่อน!" ชายหนุ่มผมเขียวพยายามช่วยเขา
“ไปแกตัวกับเทพเจ้าแห่งความตายซะเถอะ” จางตัวไห่เหนี่ยวไกปืน
บูม!
ร่างของชายหนุ่มผมเขียวล้มลงกับพื้น
เนื่องจากชายหนุ่มผมเขียวเลือกที่จะหลอกลวง นั่นหมายความว่าเขาไม่มีค่าอะไร
อย่างน้อย จางตัวไห่ จะไม่เชื่อข้อมูลใดๆ ที่เขาให้
หลังจากที่จางตัวไห่ยืนยันการเสียชีวิตของผู้คนหลายคน เขาก็มาถึงรถมือสองสีแดงที่ชนเข้ากับรถและตรวจสอบสถานการณ์ภายใน
เจ้าของรถคันนี้ไม่ปรากฏตัวตั้งแต่เกิดเหตุและไม่รู้ว่าสถานการณ์เป็นอย่างไร
จางตัวไห่มาที่ประตูด้านข้างของรถมือสองสีแดงคันนั้นแล้วมองไป และพบว่าเจ้าของเป็นชายหนุ่มในวัยยี่สิบกำลังพิงพวงมาลัยอยู่
กระจกหน้ารถแตกกระจายไปหมด และมีเศษแก้วแหลมคมเจาะหน้าอกของเขา และเลือดที่ไหลเชี่ยวทำให้หน้าอกของเขากลายเป็นสีแดง
เมื่อเห็นอาการบาดเจ็บแบบนี้ จางตัวไห่ ก็รู้สึกเย็นชา เขารู้ว่าชายคนนี้สิ้นหวังแล้ว
“คุณมีอะไรจะพูดครั้งสุดท้ายไหม? หรือบางทีผมอาจจะปล่อยคุณไปโดยไม่เจ็บปวดก็ได้” จางตัวไห่พูดกับชายหนุ่ม
"ได้โปรด...ช่วยฉัน...มอบ...สิ่งนี้...ให้กับ...น้องสาวของฉัน"
ชายหนุ่มพูดเป็นระยะและมีเลือดไหลออกมาจากมุมปากของเขา
เขาถือกล่องไม้โอ๊คในมือแล้วยื่นให้จางตัวไห่
“ทำไมไม่มอบเองล่ะ จำได้ว่าคนในช่องภูมิภาคสามารถมอบของให้กันได้”
จางตัวไห่พบกล่องนั้นและรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเล็กน้อย
“เรา...ไม่ได้...อยู่ช่องทางเดียวกัน...น้องสาวของฉัน...ชื่อ...จ้าวหว่าน...ว่าน...ได้โปรดเถอะ” หลังจากพูดจบ ชายหนุ่มก็เอียงศีรษะและเสียชีวิต .
จางตัวไห่มองดูกล่องไม้โอ๊คในมือซึ่งมีขนาดเท่าฝ่ามือ ไม่มีลวดลายใดๆ เลย มีตะขอทองสัมฤทธิ์เล็กๆ อยู่ที่ช่องเปิดและปิด มีรอยด่างและดูเหมือนจะมีความคิดบางอย่าง
จางตัวไห่มีความคิดที่จะเปิดมันและดู
อย่างไรก็ตาม ความคิดนี้กลับพลิกกลับซ้ำแล้วซ้ำเล่าในใจของเขา แต่จางตัวไห่ก็ระงับมันไว้
เขายื่นมือออกและปิดตาของชายหนุ่ม: "แม้ว่าฉันจะไม่รู้จักชื่อของคุณ แต่ฉันจะพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อส่งมอบมัน แต่ถ้าหากฉันไม่พบเธอ ก็อย่าตำหนิฉันแล้วกัน"
“ยังไงก็ตาม คุณไม่จำเป็นต้องใช้สิ่งของบนรถอีกต่อไป ดังนั้นให้ถือเป็นการชำระเงินค่าขนส่ง” จางตัวไห่พูด แล้วเปิดที่นั่งผู้โดยสารและหยิบกล่องใส่สิ่งของสีม่วงออกมา
”ตรวจดูว่ามีอะไรอยู่ในกล่องใส่อุปกรณ์ทั้งสองนี้”
จางตัวไห่พูดกับระบบคำใบ้
[กล่องเสบียงสีส้มประกอบด้วยแผงชาร์จพลังงานแสงอาทิตย์เสริม กระจกคุณภาพสูง 4 ชิ้น พลาสติกคุณภาพสูง 4 ชิ้น แท่งโลหะคุณภาพสูง 4 ชิ้น และส่วนประกอบอิเล็กทรอนิกส์คุณภาพสูง 1 ชิ้น กล่องเสบียงสีม่วงประกอบด้วยกล่องนม สเต็กโทมาฮอว์ก และถัง KFC Family ]
จางตัวไห่รู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่เขาไม่ได้รับเครื่องปรับอากาศตามที่เขาต้องการ แต่ท้ายที่สุด มันก็เป็นสิ่งที่มีประโยชน์ ดังนั้นจึงไม่ขาดทุน
เมื่อเปิดกล่องเสบียง เนื้อหาก็ระเบิดออกมา
[แผงชาร์จพลังงานแสงอาทิตย์ที่ได้รับการปรับปรุงให้ดูดซับแสงแดดได้อย่างมีประสิทธิภาพและให้การสนับสนุนพลังงานแก่ระบบยานพาหนะ ทุกครั้งที่ถูกแสงแดดเป็นเวลา 1 ชั่วโมง จะผลิตไฟฟ้าได้ 50KW และสามารถกักเก็บไฟฟ้าได้ 24 ชั่วโมง ]
[วัสดุ: แก้วคุณภาพสูง 4 ชิ้น, พลาสติกคุณภาพสูง 4 ชิ้น, แท่งโลหะคุณภาพสูง 4 ชิ้น, ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์คุณภาพสูง 1 ชิ้น ]
“มันทรงพลังมาก” จาง ตัวไห่มองดูแผงโซลาร์เซลล์นี้แล้วรู้สึกว่ามันทรงพลังนิดหน่อย ความสามารถในการผลิตไฟฟ้าของแผงโซลาร์เซลล์นี้เทียบได้กับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซลขนาดเล็ก
นอกจากนี้ยังสามารถกักเก็บไฟฟ้าได้อีกด้วย
นี่ถือว่าเยี่ยมไปเลย
อย่างไรก็ตาม วัตถุดิบในการผลิตนี้ดูคุ้นเคยดี
จางตัวไห่มองดูเสบียงที่พุ่งออกมาจากกล่องเสบียงสีส้มอีกครั้ง
พวกมันทั้ฃสองเหมือนกันเลย
“หรือว่ากล่องเสบียงสีส้มจะให้วัสดุที่ต้องใช้ในพิมพ์เขียวมาเลย?”