สายฟ้าแห่งความทุกข์ยากหกสี

“จี้ด…”

เมฆดำทะมึนเคลื่อนมาบดบังแสง ทั่วทั้งท้องฟ้ากลายเป็นมืดครึ้มลงในทันที ในเมฆดำ แสงสายฟ้าหกสีสาดออกมาอย่างน่ากลัว

“จี้ด…” เสียงฟ้าร้องอันน่าสะพรึงกลัวทำให้ผู้คนตื่นตระหนก

เมื่ออีกาทองคำเล่ยหยางเห็นฉากนี้ หนังศีรษะของเขาก็ตึงเครียดขึ้นในทันที “ไม่ดีแล้ว มันเป็นสายฟ้าแห่งความทุกข์ยากหกสี!”

“ท่านราชาปีศาจ เราควรทำอย่างไรดี? ตอนนี้เราอยู่ในขอบเขตของสายฟ้าแล้ว!”

“ท่านราชาปีศาจ ผู้ฝึกตนคนนี้ไม่ใช่ขอบเขตข้ามผ่านภัยพิบัติแล้ว!?" ใบหน้าของปีศาจทั้งหมดเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

“หนี ต้องหนีแล้ว บินเข้าไปในป่าแล้วซ่อน!” อีกาทองคำเล่ยหยางตะโกน

หลังจากที่เล่ยหยางกล่าวเช่นนี้ ฝูงปีศาจก็บินลงมาซ่อนตัวอยู่ในป่าทึบ

พวกมันไม่กล้าที่จะบินหนีออกจากบริเวณนี้ แม้แต่อีกาทองคำเล่ยหยางเองก็ยังต้องซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ด้วยความหวาดกลัว

ไม่มีทางที่จะต้านทานฟ้าร้องแบบนี้ได้

……

……

“ดูสิ ฟ้าร้องอีกแล้ว!” ซุนห่าวมองขึ้นไปบนท้องฟ้าพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขาเหลือบมองไปที่หวงหรูเหม่ยก่อนจะเห็นว่านางนั่งหลับตาพลางขมวดคิ้วอยู่บนเก้าอี้

“หรูเหม่ยเองก็คงกลัวฟ้าร้องเหมือนกัน!”

“เจ้าเทพสายฟ้าตนนี้ มันจะมากเกินไปแล้ว!” ซุนห่าวบ่นก่อนจะยืนและมองขึ้นไปยังท้องฟ้าที่มีเมฆดำน่ากลัว หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความกลัว แต่ซุนห่าวก็พยายามรวบรวมความกล้าแล้วชี้ขึ้นไปบนฟ้า

“เทพสายฟ้า เจ้ากล้า?” ซุนห่าวตะโกน ทันทีที่คำพูดของเขาถูกเปล่งออกมา แสงสายฟ้าทั้งหกสีก็ค่อยๆหายไปทีละดวง เมฆดำรีบเร่งสลายตัวไปอย่างหวาดกลัว เพียงชั่วเวลาน้อยกว่าหนึ่งก้านธูป ท้องฟ้าก็กลับมาแจ่มใสและอบอุ่นอีกครั้ง

“บ้าไปแล้ว หายไปจริงๆด้วย!” ซุนห่าวรู้สึกประหลาดใจ ดวงตาของเขากวาดไปรอบๆ แต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติ

เขาอาจจะโชคดีที่ไล่เมฆดำออกไปได้ในครั้งนี้ แต่เขาอาจจะไม่โชคดีอย่างนี้อีกแล้วถ้าเขาพยายามไล่เมฆดำอีกครั้ง

“หรือว่ามีตัวตนระดับสูงขับไล่เมฆดำออกไปในขณะที่ข้ากำลังพูดอยู่หรือเปล่า?”

“หรือว่าเมฆดำนี้ถูกสร้างโดยเขา?”

“หรือว่ามีใครมาแอบดูข้าและทดสอบความกล้าของข้า? “

“เป็นไปได้ไหมที่ข้าเป็นคนที่ซึมซับสายฟ้าเหล่านี้” ยิ่งเขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มากเท่าไหร่ ซุนห่าวก็ยิ่งงงงวยมากขึ้นเท่านั้น

ทุกวันนี้ ผู้ปลูกฝังจะมาที่บ้านของเขาเป็นครั้งคราว อาจจะเป็นผู้อาวุโสของพวกเขาที่แอบทำเรื่องนี้ก็ได้ ผู้อาวุโสเหล่านี้ชอบซ่อนตัวอยู่ในเงามืดไม่ยอมปรากฏตัวออกมา

แต่ใครกันล่ะ? ที่มีความสามารถในการควบคุมสภาพอากาศแบบนี้?

เขาคือเซียนอมตะที่ครอบงำและควบคุมทุกอย่างอยู่หลังม่านอย่างงั้นหรือ?

หรือเป็นเพียงเพราะข้าโชคดี? ไม่เป็นไร ครั้งหน้าค่อยลองใหม่อีกครั้ง เอาให้มันชัดเจนไปเลย

เมื่อคิดมาถึงจุดนี้ ซุนห่าวก็พยักหน้าอย่างลับๆแล้วมองไปที่หวงหรูเหม่ย

เขาเห็นนางยืนขึ้นช้าๆ มีแสงส่องประกายออกมาจากดวงตาของนาง ในตอนนี้ ฟ้าร้องความทุกข์ยากทั้งหกสีถูกดูดซับเข้าไปในตัวนาง

ฟ้าร้องแห่งความทุกข์ยากอันน่าสะพรึงกลัวนั้นฉลาดมาก มันให้พลังแก่นางเพื่อสร้างความประทับใจให้ซุนห่าว

ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนมันจะถอนพลังกลับ สายฟ้าทั้งหกสียังถูกจารึกไว้ในร่างกายของนางด้วย หลังจากเข้าไปร่วมกับสายฟ้าสามสีก่อนหน้านี้ ตอนนี้ ในจุดตันเถียนของนางก็มีสายฟ้าทั้งเก้าสี ผลลัพธ์เช่นนี้นั้นน่ากลัวมาก

ไม่คาดคิดเลยว่าสายฟ้าแห่งความทุกข์ยากจะส่งพลังมาให้นางเพื่อเอาใจนายน้อย!

นายน้อย เขาเป็นใครกันแน่?

ใจดีจังเลย ดีต่อใจด้วย

ดวงตาของหวงหรูเหม่ยเป็นประกายด้วยความกตัญญู นางมองไปที่ซุนห่าวอย่างว่างเปล่า ก่อนจะกระโดดเข้าไปกอดซุนห่าวพร้อมกับดึงเขาเข้ามาในหน้าอกของนาง

ทั้งกลิ่นหอมและความนุ่มนวล ทำให้ร่างกายของซุนห่าวเริ่มความรู้สึกแปลกๆขึ้นมา

ในสถานที่แห่งหนึ่ง มังกรเริ่มผงาดออกมาจากท้องทะเล มันทั้งรุนแรงและหยิ่งผยอง

เมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของซุนห่าว ใบหน้าของหวงหรูเหม่ยก็แดงก่ำขึ้นในทันที

นางก้มศีรษะลง กลัวที่จะมองตาของซุนห่าว

นายน้อยแอบชอบนาง!

นายน้อย ถ้าท่านต้องการร่างกายของหรูเหม่ย ข้าก็ยินดี

นางได้แต่คิดในใจแต่ไม่กล้าพูดออกไป ทั้งสองคนกอดกันไม่ขยับ

ทันใดนั้น

“ หวงหรูเหม่ย ปีศาจจากภูเขาปีศาจกำลังมา เจ้าควรไปจัดการเรื่องนี้ และอย่าให้นายน้อยรู้เป็นอันขาด!”

ตอนนั้น หวงหรูเหม่ยก็ได้ยินเสียงจากภายในจิตใจ

“เจ้าค่ะ ท่านผู้อาวุโส!” หวงหรูเหม่ยพยักหน้า

“อุ๊ย … ” หวงหรูเหม่ยร้องออกมาอย่างเจ็บปวด

“หรูเหม่ย เป็นอะไรไป?”

“นายน้อย ข้าปวดท้อง ข้าขอตัวก่อน!” หวงหรูเหม่ยกล่าว

"ไปเร็วๆเถอะ!"

“เจ้าค่ะ นายน้อย!”

หวงหรูเหม่ยวิ่งไปที่สวนหลังบ้าน ร่างของนางสั่นไหวและหายวับไปทันที

ในภูเขาปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ ฝูงปีศาจค่อยๆลุกขึ้นยืน พวกเขามองดูท้องฟ้าที่แจ่มใสด้วยความสงสัยที่แสดงออกมาทางสีหน้า

"เกิดอะไรขึ้น? สายฟ้าแห่งความทุกข์ยากหกสีไม่ผ่าลงมาหรือ?”

“หรือว่ามันจะเป็นของปลอม”

อีกาทองคำเล่ยหยางลุกขึ้นจากพื้น ร่างกายของเขาสั่นเล็กน้อย แม้ว่าสายฟ้าแห่งความทุกข์ยากหกสีจะไม่ผ่าลงมา แต่พลังของมันก็ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

เขาจะสามารถต้านทานสายฟ้าแห่งความทุกข์ยากแบบนี้ได้ในอนาคตหรือไม่?

เมื่อคิดถึงจุดนี้ อีกาทองคำเล่ยหยางก็ส่ายหัวไปมาซ้ำๆ

“เงียบ!” อีกาทองคำเล่ยหยางคำราม

เพียงคำเดียว ก็ทำให้ปีศาจทั้งหมดเงียบลง

“มารวมตัวกันและเริ่มค้นหาที่อยู่ขององค์หญิงได้แล้ว!” เล่ยหยางสั่ง

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครตอบเขา ปีศาจทุกตัวมองไปที่ข้างหลังของเขาด้วยความตื่นตระหนก

"เกิดอะไรขึ้น?"

อีกาทองคำเล่ยหยางขมวดคิ้วก่อนจะหันกลับไปมอง ทันใดนั้น ม่านตาของเขาก็หดตัวลงอย่างรวดเร็ว

เขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่บนท้องฟ้า นางแต่งกายด้วยชุดสีขาว หูแหลม ผมสีทองของนางถูกมัดไว้ด้านหลังศีรษะ นางดูงดงามเกินบรรยาย

นางคือองค์หญิงจากภูเขาปีศาจบรรพบุรุษ หวงหรูเหม่ย

อีกาทองคำเล่ยหยางหัวเราะออกมาเมื่อเห็นนาง

“ข้าไม่ต้องใช้ความพยายามในการหาท่านเลย”

“องค์หญิง ถ้าข้าเป็นท่าน ข้าจะหาที่ซ่อนแล้วซุ่มรักษาตัวให้ดี รอให้ความแข็งแกร่งฟื้นตัวมาซะก่อน เพราะถ้าไม่ทำอย่างนี้ ท่านจะไม่มีวันชนะ!”

“ด้วยพิษที่อยู่ในตัวท่าน แม้แต่พระเจ้าก็ช่วยท่านไม่ได้!”

ขณะที่อีกาทองคำเล่ยหยางกล่าว ปีศาจกลุ่มใหญ่ก็บินขึ้นไปล้อมรอบหวงหรูเหม่ยที่อยู่บนฟ้าทันที พวกมันยืนกันไว้ทุกทาง แม้แต่น้ำก็หลุดออกมาไม่ได้

เมื่อเห็นฉากนี้ หวงหรูเหม่ยก็ลืมตาขึ้น นางมองไปที่อีกาทองคำเล่ยหยางอย่างสงบพร้อมกับกล่าวอย่างแผ่วเบา “มาคุยกันเถอะ เจ้าได้รับผลประโยชน์มากแค่ไหน?”

อีกาทองคำเล่ยหยางผงะไปครู่นึงก่อนจะยกมุมปากยกขึ้น “องค์หญิง ผลประโยชน์อะไรกัน? ข้าไม่เข้าใจที่ท่านกำลังพูด? “

“ท่านอยากยอมแพ้รึเปล่า? ไม่งั้นข้าคงต้องใช้วิธีที่รุนแรงกับท่านอีกครั้ง” อีกาทองคำเล่ยหยางเต็มไปด้วยความมั่นใจ

“ฮ่าฮ่า…” หวงหรูเหม่ยยิ้มเล็กน้อย นางสะบัดนิ้วออกไปเบาๆ

ทันใดนั้น

“จื่อ…”

สายฟ้าเก้าสีก็ออกมาพันรอบปลายนิ้วของนางก่อนจะพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

“ฮึ่ม…”

ทั้งสวรรค์และโลกส่งเสียงร้องออกมา

สายฟ้าเก้าสีก่อให้เกิดมือยักษ์ปรากฏขึ้นมาปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า อากาศรอบๆเริ่มสั่นไหว แรงกดดันและความหวาดกลัวเช่นภูเขาไท่ซานพุ่งเข้าปะทะกับกลุ่มปีศาจ แรงกดดันนี้ทำให้พวกมันกระเด็นออกไปและหายใจอย่างติดขัด

เมื่อเห็นเห็นฉากนี้ อีกาทองคำเล่ยหยางก็ตกใจจนอ้าปากค้าง

“เป็นไปได้ยังไง…หรือว่า? พลังของท่านฟื้นแล้ว!” เสียงของอีกาทองคำเล่ยหยางดูสั่นกลัวเป็นอย่างมาก

เขาไม่พูดอะไรต่อ และเริ่มเปลี่ยนร่างอย่างรวดเร็ว

“ตู้ม…”

เสียงระเบิดดังขึ้น

จากนั้น อีกาทองคำสีแดงที่มีความยาวกว่า 100 เมตรก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้า

เปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวได้แผดเผาชั้นฟ้าทลายแผ่นดิน ทุกคนที่แตะต้องไฟเหล่านี้จะถูกเผาให้เป็นเถ้า

“ไม่ ท่านราชา ยกโทษให้ข้าด้วย!”

"อ๊าาา …"

นอกจากอีกาทองคำเล่ยหยางแล้ว ปีศาจทุกตนถูกเผากลายเป็นเถ้าถ่านหมด

“หืม ข้าเองก็มาถึงขอบเขตข้ามผ่านภัยพิบัติแล้ว ขอหัวของท่านไปละ!” อีกาทองคำเล่ยหยางคำรามก่อนจะตรงไปโจมตีที่มือยักษ์

แต่ทว่า

“ฮึ่ม…”

มือยักษ์ที่ปกคลุมท้องฟ้าอยู่ก็พุ่งเข้าไปจับอีกาทองคำเล่ยหยางไว้ในมือราวกับว่ากำลังจับไก่อย่างไงอย่างงั้น

“จี้ด…”

สายฟ้าเก้าสีผ่าใส่เล่ยหยางอย่างต่อเนื่อง แรงระเบิดอันทรงพลังมาพร้องกับเสียงคำรามอันดังลั่น ทุกครั้งที่เสียงสายฟ้าดังขึ้นมา ขนของอีกาทองคำเล่ยหยางจะกลายเป็นเถ้าสีดำ

อีกาทองคำเล่ยหยางคำรามออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาใช้พลังทั้งหมดโจมตีไปที่มือยักษ์

แต่มันก็ไร้ประโยชน์ เขาใช้ไพ่ลับทุกใบที่เก็บเอาไว้ แต่มันก็ล้มเหลวในการสร้างความเสียหายให้กับมือยักษ์

“นี่… พลังนี้มันคือพลังของสายฟ้าแห่งความทุกข์ยาก? นี่…เป็นไปได้ยังไง!”

"พระเจ้า! องค์หญิง ท่านไปพบกับโชคแบบใดกัน?”

ดวงตาของอีกาทองคำเล่ยหยางเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก