นัดทานอาหาร

"คนที่ผมช่วยเอาไว้งั้นหรอ?"หลินเทียนเอามือแตะริมฝีปากคิดสักพักจากนั้นเขาก็จำได้ เป็นผู้หญิงคนนั้นเอง คนที่กำลังจะถูกข่มขืนและบังเอิญเขาอยู่แถวนั้นเลยช่วยไว้พอดี

และอีกอย่างเขาก็เคยช่วยผู้หญิงคนนี้แล้วตอนที่เขาเพิ่งจะกลับมาถึงโลกนี้แรกๆ ตอนนั้นเขาได้ให้ยากับเธอเพื่อให้เธอไปรักษาพ่อของเธอคิดๆดูแล้วเขาเคยช่วยผู้หญิงคนนี้ถึงสองครั้งเลย นับว่าตัวเองมีชะตากับผู้หญิงคนนี้จริงๆ

"อ้อ คุณนั่นเองผมจำได้แล้ว คุณมีอะไรอย่างงั้นหรอ?"หลินเทียนกล่าวออกมาขณะที่สงสัยว่าหญิงสาวคนนี้ต้องการอะไรกันแน่

เซียวอยูซวนได้ยินว่าหลินเทียนยังจำเธอได้เธอก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย เป็นเวลาเกือบ3อาทิตย์แล้วที่เธอไม่ได้ติดต่อเขาเธอกลัวว่าเขาจะจำเธอไม่ได้

ซึ่งเหตุผลที่เธอไม่ได้ติดต่อเขานั้นเป็นเพราะว่าเธอกำลังเตรียมตัวทำการใหญ่บางอย่างอยู่

"เย็นนี้คุณพอมีเวลาว่างไหมค่ะ คือ..ฉันอยากจะตอบแทนคุณเรื่องที่คุณได้ช่วยฉันไว้ค่ะ"เซียวอยูซวนกล่าวถามออกมา นี่คือเหตุผลที่ทำไมเธอถึงได้โทรมาหาหลินเทียน เธออยากจะตอบแทนเขาเรื่องที่เขาได้ช่วยเธอเอาไว้

เซียวอยูซวนเป็นคนที่ไม่ชอบเป็นหนี้ใคร การที่ต้องเป็นหนี้บุญคุณคนอื่นมันทำให้เธอรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

"เย็นนี้งั้นหรอ? ผมว่างพอดีเลย งั้นเราเจอกันที่ไหนดี"หลินเทียนคิดสักพักจากนั้นก็เอ่ยตอบออกมา

"งั้นเอาเป็นที่ภัตตาคารอาหารชั้นฟ้าไหมค่ะ" เซียวอยูซวนกล่าวถามออกมา เธอคิดว่าที่นั่นเป็นสถานที่ที่ดีในการนัดพบผู้คนเพราะที่นั่นอาหารอร่อยมาก

"ได้หมดเลยครับ"หลินเทียนไม่เรื่องมากอยู่แล้ว เขาตอบออกมาด้วยเสียงราบเรียบ

"งั้นไว้เราเจอกันนะค่ะ"

"ครับ'' หลินเทียนวางสายโทรศัพท์ลง

หลังจากวางสายหลินเทียนสัมผัสได้ถึงสายตาสามคู่กำลังมองมาที่ตนจากด้านหลัง เขาค่อยหันหลังกลับมา

"พวกนายมองที่ฉันทำไม?"หลินเทียนกล่าวถามออกมาเมื่อเห็นว่าเพื่อนๆทั้งสามจ้องมองที่เขาเขม็ง

"หลินเทียนนายมีแฟนแล้วอย่างงั้นหรอ?"เป่ยหยวนกล่าวถามออกมา เขาได้ยินเสียงผู้หญิงดังแว่วๆจากโทรศัพท์หลินเทียน

"นายมีแฟนแล้วไม่บอกพวกฉันงั้นหรอ"เจิ้งฟานกล่าวถามอีกคนโดยที่ไม่รอโอกาศให้หลินเทียนอธิบาย

"แฟนอะไรกัน ฉันยังไม่มีแฟน"หลินเทียนตอบออกมาพร้อมกับจ้องมองพวกเจิ้งฟานอย่างสงสัย

"ก็เมื่อกี้ผู้หญิงเป็นคนโทรมาไม่ใช่หรอถ้าไม่ใช่แฟนแล้วจะเป็นใคร เมื่อกี้ฉันได้ยินมาว่าพวกนายจะนัดเจอกัน"เป่ยหยวนกล่าว

"นี่ หลินเทียนนายจะไม่ให้พวกฉันไปเจอหน้าน้องสะใภ้หน่อยหรอ พวกฉันอยากรู้น้องสะใภ้หน้าตาเป็นยังไงสวยไหม"เจิ้งฟานกล่าวออกมาด้วยความรู้สึกน้อยใจ ขนาดมีแฟนยังไม่เปิดตัวให้กับเพื่อนเลย

"เฮ้ย พวกนายชักจะไปกันใหญ่แล้ว ฉันยังไม่มีแฟน คนที่เพิ่งโทรมาเมื่อกี้เป็นที่ฉันเคยช่วยไว้ เขาอยากจะตอบแทนบุญคุณเลยนัดฉันไปทานข้าวด้วย"หลินเทียนทนไม่ไหวเลยเล่าทุกอย่างออกมาทั้งหมด

"เป็นแค่คนที่นายเคยช่วยเอาไว้?"เป่ยหยวนเลิกคิ้วถาม

"ใช่"

"ไม่ใช่แฟน?"เจิ้งฟานเลิกคิ้วถามอีกคน

"แน่นอนว่าไม่ใช่"

"เอาล่ะๆเราเชื่อนาย เเต่ถ้าเกิดได้เป็นแฟนขึ้นมานายอย่าลืมบอกเราด้วยล่ะ"เป่ยหนวนยิ้มออกมาขณะเดียวเขาก็ยิ้มไปที่หลินเทียนอย่างให้กำลังใจ

...............

เวลาตอนเย็นประมาณ 18:00

หลินเทียนได้ขับรถของตัวเองมาถึงภัตตาคารอาหารชั้นฟ้า

ทันทีที่หลินเทียนเข้ามาถึงเขตภัตตาคาร หนิงเหยียนที่กำลังบ่มเพาะอยู่ก็ลืมตาขึ้นทันที จากนั้นเขาก็หายตัวไปจากเดิมที่เคยอยู่

หลินเทียนลงจากรถและฝากกุญแจไว้กับพนักงานวานให้ไปจอดรถ ทันทีที่หลินเทียนก้าวเข้าไปในภัตตาคารเสียงๆหนึ่งก็ได้ดังขึ้นมาทันที "ยินดีต้อนรับครับนายน้อย"

หนิงเหยียนได้ปรากฏตัวขึ้นมากระทันข้างๆหลินเทียนเขาก้มหัวกล่าวต้อนรับ

หลินเทียนพยักหน้าและกล่าว"อืม''เบาๆ

"นายน้อยมาทานอาหารหรือครับ"หนิงเหยียนกล่าวถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่เคารพ

"อืม"หลินเทียนพยักหน้า

"งั้นเชิญด้านในเลยครับ"หนิงเหยียนกล่าวพร้อมกับทำท่าทางผายมือเชิญหลินเทียนเข้าไป

"ไม่เป็นไร วันนี้มีคนจะเลี้ยงฉันเเล้วนายไปทำธุระของนายเถอะ"หลินเทียนกล่าว

"มีคนจะเลี้ยงท่านหรอครับ ใครกันครับ?"หนิงเหยียนได้ยินคำพูดของหลินเทียนเขาก็อดไม่ได้ที่จะชะงักและสงสัยเล็กน้อยเขาถามออกมา

"นั่นไงมาถึงแล้ว"หลินเทียนจ้องผ่านในภัตตาคารสังเกตเห็นหญิงสาวคนหนึ่งกำลังเดินมา

หนิงเหยียนหันไปมองทางที่หลินเทียนมอง เขาพบว่าเป็นหญิงสาวแสนสวยคนหนึ่ง หรือเธอคือคนที่กำลังจะเลี้ยงอาหารนายน้อย?

เซียวอยูซวนสังเกตเห็นหลินเทียนเธอรีบเดินมาหาเขาทันที

"สวัสดีค่ะผู้มีพระคุณ"เซียวอยูซวนได้มาหยุดอยู่ต่อหน้าหลินเทียน เธอกล่าวทักทายออกมา

"สวัสดีครับ"หลินเทียนมองไปที่เธอและตอบกลับมา

"พวกเราไปที่ห้องอาหารกันดีไหมค่ะ ฉันได้จองห้องวีไอพีไว้แล้ว"เซียวอยูซวนกล่าวออกมา

"ได้ครับ"หลินเทียนกล่าว

"เออ ไม่ทราบว่าท่านนี้ใช่เพื่อนของคุณหรือเปล่าค่ะ"เซียวอยูซวนสังเกตเหตุเห็นชายวัยกลางคนแปลกหน้าข้างๆหลินเทียนเธออดไม่ได้ที่จะกล่าวถาออกมา

"อ๋อ ไม่ใช่ครับ เขาเพียงแค่มาถามทางผมเท่านั้นเอง"หลินเทียนตอบและเหลือบมองหนิงเหยียนเล็กน้อย

หนิงเหยียนได้ยินคำพูดของหลินเทียนเขาก็อึ้งเล็กน้อย จากนั้นเขาเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างดวงตาของเขาเปล่งประกายขึ้นมา

"ใช่ครับๆผมแค่มาถามทางนาย..เอ้ย คุณผู้ชายท่านนี้ครับ ตอนนี้ผมรู้ทางเเล้ว งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"พูดจบหนิงเหยียนไม่รอช้าเขาสาวเท้าจากไปอย่างรวดเร็ว

เซียวอยูซวนเห็นชายวัยกลางจากไปด้วยท่าทางเร่งรีบเธอก็แปลกใจเล็กน้อยเเละเลิกสนใจ

"ไปกันเถอะค่ะ"

"ครับ"

เซียวอยูซวนพาหลินเทียนมายังห้องหรูหราแห่งหนึ่ง เธอบอกให้เขานั่งลงและสั่งอาหารได้ตามใจชอบ"เชิญสั่งได้ตามสบายเลยค่ะ วันนี้ฉันเลี้ยงคุณเอง"

"ถ้างั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะครับ"หลินเทียนเลือกเมนูที่คิดว่าน่าจะอะไรมาทั้งหมด เมนูไหนที่เขาคิดว่าน่าอร่อยเขาไม่ลังเลเลยที่จะกล่าวสั่งกับพนักงาน

เซียวอยูซวนเห็นท่าของหลินเทียนเธอก็อดไม่ได้ที่จะสนใจเล็กน้อย เขาช่างไม่เหมือนกับผู้ชายคนอื่นที่เธอเคยเจอ

หลินเทียนบอกเมนูที่ต้องการกับพนักงาน รวมๆแล้วเขาสั่งไปทั้งหมดเกือบสิบเมนู โดยเมนูแต่ละอย่างราคาไม่ใช่น้อยๆขั้นต่ำอยู่ที่พันกว่าหยวน

"คุณไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม"หลินเทียนกล่าวถาม

"ไม่มีปัญหาค่ะ"