ตกลงช่วย

"คุณลุงคุณหมายความว่ายังไง? ใครคือหมอเทวดา?"หลินเทียนกล่าวถามออกมากับชายวัยกลางคนตรงหน้า เขาสงสัยว่าทำไมชายวัยกลางคนคนนี้จู่ๆ ถึงได้เรียกเขาว่าหมอเทวดา

ชายวัยกลางคนที่กำลังคุกเข่าตรงหน้าหลินเทียนด้วยน้ำตาเมื่อได้ยินคำถามของหลินเทียนเขาค่อยๆ เช็ดน้ำตาที่อาบแก้มตัวเองจากนั้นก็กล่าวออกมา"หมอเทวดา คุณนั่นแหละคือหมอเทวดา! ตอนนั้นที่สวนสนุกเทียนกงฉันเห็นคุณรักษาคนที่กำลังจะตายให้กลับมามีชีวิตอีกครั้งด้วยตาฉันเอง เพราะฉะนั้นคุณนั่นแหละคือหมอเทวดา!!"

"หมอเทวดาได้โปรดช่วยผมด้วย ไม่สิ ได้โปรดช่วยรักษาภรรยาของผมด้วยหมอเทวดา ขอร้องล่ะท่านหมอเทวดา!!!"

เมื่อได้ยินคำพูดของชายวัยกลางคนในที่สุดหลินเทียนก็รู้ว่าทำไมชายวัยกลางคนคนนี้ถึงเรียกเขาว่าหมอเทวดา ปรากฏว่าชายวัยกลางคนคนนี้ก็อยู่ในเหตุการณ์ตอนที่หลินเทียนได้รักษาชายแก่ที่ใกล้ตายคนนั้นที่สวนสนุกด้วย!

มองไปที่ชายวัยกลางคนที่กำลังร้องไห้ฟูมฟายอยู่ตรงหน้าหลินเทียนก็มีท่าทางจนใจ เขาไม่คิดเลยว่าเหตุการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นกับเขา

ในเวลานี้เขาไม่รู้ว่าควรจะต้องทำยังไงดี ทิ้งให้ชายวัยกลางคนคุกเข่าอยู่ตรงนี้ต่อไป?หรือว่าจะไปช่วยภรรยาของเขาดีให้มันจบๆ?

ในระหว่างที่หลินเทียนกำลังลังเลอยู่นั้นจู่ๆ ก็ได้มีมือข้างหนึ่งมาตบบ่าของเขาเบาๆจากด้านข้าง

หลินเทียนหันหน้าไปทางเจ้าของมือซึ่งก็คือเหลียงเหว่ยด้วยท่าทางประหลาดใจและสงสัย

เหลียงเหว่ยไม่ได้กล่าวอะไรกับหลินเทียนเขาเพียงจ้องมองไปที่หลินเทียนเบาๆ ด้วยสายตาปกติ

แต่ถึงอย่างนั้นหลินเทียนก็สามารถเห็นได้ว่าภายใต้สายตาปกติของเหลียงเหว่ยนั้นมีความเศร้าและความอ้อนวอนอยู่

หลินเทียนไม่รู้ว่าทำไมในสายตาของเหลียงเหว่ยถึงปรากฏความเศร้าขึ้นมาแต่เขาเดาว่าน่าจะเป็นเพราะชายวัยกลางคนตรงหน้า

หลินเทียนมองไปที่ชายวัยกลางคนอีกครั้งจากนั้นก็คิดภายในใจ'เอาเถอะ มันคงจะเป็นโชคชะตาที่ทำให้ชายคนนี้ได้มาเจอกับฉัน'

"คุณลุง คุณโปรดลุงขึ้นเถอะจากนั้นก็บอกผมว่าคุณต้องกานให้ผมช่วยอะไร"หลินเทียนกล่าวออกมาพร้อมกับพยายามพยุงชายวัยกลางคนตรงหน้า ตอนนี้เขาเริ่มที่จะตกเป็นเป้าสายตาของผู้คนแล้วเนื่องจากชายวัยกลางคนคนนี้มาคุกเข่าตรงหน้าเขา ทำเขาดูเป็นคนแย่ในสายตาของคนอื่นๆโดยรอบ

ได้ยินว่าหลินเทียนบอกว่าจะช่วยดวงตาของชายวัยกลางคนค่อยๆ เปล่งประกายขึ้นมาด้วยความสดใส! เขาลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับกล่าวขอบคุณหลินเทียนอย่างตื่นเต้น"ขอบคุณๆ คุณหมอเทวดา!!"

"คุณหมอเทวดาครับ ผม..ผมชื่อ เหวินซ่งหนาน หมอเทวดาครับ คนที่ผมขอให้คุณช่วยรักษาคือภรรยาของผมเองครับ ตอนนี้เธอกำลังรักษาตัวอยู่โรงพยาบาลแห่งนี้ครับ!"เหวินซ่งหนานกล่าวออกมาด้วยความเคารพ

"ถ้าอย่างนั้นก็พาผมไปที่ห้องภรรยาของคุณเถอะ รักษาเสร็จผมจะได้ไปทำธุระของผมต่อ"หลินเทียนกล่าวออกมา เขาตั้งใจว่าจะรีบรักษาให้เสร็จจากนั้นก็จะกลับไปที่มหาลัยต่อ ตอนนี้ไปเรียนคาบเช้าคงไม่ทันแล้ว เขาตั้งใจที่จะเข้าเรียนคาบบ่ายและไม่อยากจะๆปเรียนสาย

"ครับๆ เชิญทางนี้ครับ"เหวินซ่งหนานกล่าวรับย่างรวดเร็วจากนั้นก็นำหน้าพาหลินเทียนไปที่ห้องพักฟื้นของภรรยาตนด้วยความกระตือรือร้น

มองไปที่ท่าทางกระตือรือร้นของชายวัยเหวินซ่งหนานหลินเทียนก็ไม่ได้กล่าวอะไร เขาหันหน้าทางเหลียงเหว่ยจากนั้นก็ถามออกมาว่า"จะมาด้วยกันไหม"

"อืม"เหลียงเหว่ยตอบรับเบาๆ

จากนั้นทั้งสองคนก็มุ่งหน้าเดินตามเหวินซ่งหนาน

............

อีกด้านหนึ่ง

เซียงหนิวได้มาถึงพื้นที่ตระกูลเซียง เขาไม่รอช้ารีบมุ่งหน้าไปทางที่พักของหัวหน้าตระกูลทันที

เซียงหนิวได้มาถึงสถานที่แห่งหนึ่ง ภายในพื้นที่นี้เหมือนกับที่อยู่ของเทพเซียนก็มิปาน พลังงานธรรมชาติอันหนาแน่นผนวกกับมีเมฆหมอกจางๆ อีกทั้งยัวมีทะเลสาปที่สวยงาม สถานที่แห่งนี้สำหรับคนธรรมดามันเหมือนกับเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ก็มิปาน

ตรงกลางทะเลสาปมีศาลาหลังหนึ่ง และภายในศาลาตอนนี้ได้ปรากฏร่างเงาของคนสองคน หนึ่งชายแก่กับหนึ่งหญิงสาว

เซียงหนิวมองไปที่คนที่อยู่ในศาลากลางทะเลสาป จากนั้นก็รีบเดินไปหาทันที "สวัสดี ผู้นำตระกูล"หลังจากที่เดินเข้ามาในศาลาเซียงหนิวก็รีบกล่าวทักทายชายแก่ทันที ซึ่งชายแก่คนนี้ไม่ใช่ใครอื่น เขาก็คือเซียงกงผู้นำตระกูลเซียงนั้นเอง ส่วนหญิงสาวที่อยู่ข้างๆ เซียงกงก็คือหลานสาวของเขาเอง เซียงเยว่ อัฉริยะอายุเยาว์วัย

เซียงกงเงยหน้ามองเซียงหนิวจากนั้นก็กล่าวออกมา"ผู้อาวุโสหนิวคุณไม่ต้องเกรงใจจนเกินไป พวกเรา...หืม"ไม่ทันที่เซียงกงจะทันได้กล่าวจบจู่ๆ เหมือนว่าเขาจะสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง หน้าตาของเขาก็กลายเป็นเคร่งเครียดทันทีจากนั้นก็กล่าวถามออกมา"..ผู้อาวุโสหนิวพลังบ่มเพาะของท่าน"

เซียงกงสัมผัสได้ว่าภายในตัวของเซียงหนิวไม่มีพลังปราณเหลืออยู่เลย อีกทั้งตันเถียนก็ยังไม่มีอีกด้วย นี่มันหมายความว่ายังไง แน่นอนว่ามันหมายความว่าเซียงหนิวนั้นถูกผู้คนทำลายตันเถียนทำให้ไม่สามารถกักเก็บลมปราณในร่างกายได้ หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าไม่สามารถบ่มเพาะพลังได้

ได้ยินคำถามของเซียงกง เซียงหนิวยิ้มฝืนๆ ออกมา จากนั้นก็กล่าว"ผู้นำตระกูลท่านคงจะสัมผัสได้แล้ว ใช่แล้วล่ะพลังบ่มเพาะของผมนั้นถูกทำลายแล้วตอนนี้ผมกลายเป็นคนธรรมดาแล้ว!"เซียงหนิวกล่าวออกมาด้วยความปลงใจ พลังที่เขาอุตส่าห์บ่มเพาะทั้งชีวิตตอนนี้ได้มลายหายไปหมดสิ้นแล้ว ถึงแม้จะทำใจได้แล้วแต่มันก็ยังมีเสี้ยวความเศร้าหมองในใจเขาอยู่

เซียงเยว่ที่ยืนอยู่ข้างเซียงกงได้ยินคำพูดของเซียงหนิวเธอก็อดไม่ได้ที่จะเผยความตกใจออกมา! ตอนแรกที่เธอไม่สามารถสัมผัสได้ถึงพลังบ่มเพาะของเซียงหนิวเพราะเธอคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติเพราะเซียงหนิวนั้นมีระดับพลังที่เหนือกว่าเธอ แต่เธอไม่คิดเลยว่าที่เธอสัมผัสมันไม่ได้นั้นเป็นเพราะว่ามันไม่มีตั้งแต่แรก!

ปั้ง!!!!

จู่ๆ ก็เกิดเสียงออกมาจากตัวของเซียงกง เขาระเบิดออร่าของตัวเองออกมาจากนั้นก็กล่าวถามเซียงหนิวด้วยความเยือกเย็น"ใคร!! ใครเป็นคนทำ!!" น้ำเสียงของเซียงกงนั้นเยือกเย็นเป็นอย่างมาก ภายในน้ำเสียงของเขาก็ปะปนไปด้วยความโกรธ บังอาจมามำลายการบ่มเพาะของผู้อาวุโสตระกูลเซียง เรื่องนี้มันช่างเป็นการหยามหน้าตระกูลเซียงเป็นอย่างมาก!!

เขาจะไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปแน่!!!