หมอเทวดาหลิน?

"หมอเทวดา?"เหวินหยินหันกลับมาจ้องมองที่พ่อของเธอพร้อมกับถามออกมาด้วยความแปลกใจ

พ่อของเธอไปเชิญหมอเทวดาที่ไหนมารักษาแม่ของเธอกัน ทำไมเธอถึงไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน ถึงแม้นี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่พ่อของเธอพาหมอเทวดามารักษา แม่ของเธอเเต่ทว่าปกติแล้วพ่อของก็จะบอกกับเธอล่วงหน้าก่อนตลอด

"ใช่แล้วล่ะ ตอนนี้หมอเทวดาหลินกำลังรักษาแม่ของลูกอยู่เพราะฉะนั้นลูกควรให้หมอเทวดาหลินรักษาแม่ของลูกให้เสร็จก่อน"เหวินซ่งหนานกล่าวออกมาพร้อมกับพยายามดึงเหวินหยินให้มานั่งที่ม้านั่งก่อน

"พ่อคะหมอเทวดาที่กำลังรักษาแม่อยู่เป็นใครกันค่ะ เขาไว้ใจได้หรือเปล่า? อีกอย่างทำไมพ่อไม่บอกหนูก่อนว่าจะมีหมอเทวดามารักษาแม่"หลังจากที่เหวินหยินนั่งลงเธอก็ได้ถามคำถามกับพ่อของเธอทันที

ถ้าเกิดว่าหมอเทวดาที่มารักษาแม่ของเธอเป็นพวกต้มตุ๋นละก็เธอจะรีบเข้าไปลากเขาออกมาทันที เพราะเธอกังวลว่ามันอาจทำให้แม่ของเธออาการแย่ลง

ได้ยินคำถามของลูกสาวตัวเองเหวินซ่งหนานก็ลังเลที่จะกล่าวตอบออกมา ถ้าเกิดว่าเธอรู้ว่าหมอเทวดาที่กำลังรักษาแม่ของเธออยู่นั้นเป็นนักเรียนของเธอละก็มีหวังเธอคงจะเข้าไปลากเขาออกมาแน่นอน!

เมื่อคิดได้แบบนั้นเหวินซ่งหนานก็ตัดสินใจที่จะไม่บอกกับลูกสาวตัวเองเขาคิดสักพักจากนั้นกล่าวออกมา"หมอเทวดาที่พ่อเชิญมานั้นมีความสามารถมาก เขาสามารถช่วยคนที่กำลังตายให้กลับมามีชีวิตได้อีกครั้งพ่อรับรองว่าเขาเชื่อถือได้แน่นอน! อีกอย่างที่พ่อไม่ได้บอกกับลูกล่วงหน้าเป็นเพราะว่าพ่อบังเอิญเจอกับหมอเทวดาหลินที่นี่พอดีและพ่อก็ขอให้เขามาช่วยรักษาแม่ของลูกจนไม่มีเวลาได้บอกกับลูกก่อน"

"เป็นอย่างนี้นี่เอง"เมื่อฟังคำพูดของพ่อตัวเองเหวินหยินก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ แต่ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงรู้สึกเหมือนกับว่าพ่อของเธอพยายามปกปิดอะไรบางอย่าง

แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร

ทางด้านหลินเทียน ตอนนี้เขาได้เพิ่มพลังชีวิตให้กับภรรยาขอวเหวินซ่งหนานพอสมควรแล้ว เขาได้ถอนฝามือของตัวเองออกมาจากนั้นก็กล่าวพึมพำเบาๆ"จงตื่น!!"

สิ้นเสียงของหลินเทียนเหมือนกับว่าอำนาจลึกลับบางอย่างได้เข้ามาห้อมล้อมทั่วร่างของภรรยาของเหวินซ่งหนานหลังจากนั้นไม่นานเปลือกที่ปิดสนิทของเธอจู่ๆ ก็ได้สั่นไหวเบาๆ หลังจากนั้นดวงตาขอวเธอก็ค่อยๆ ลืมขึ้นมา

หลังจากที่เห็นว่าเธอได้ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วหลินเทียนก็ได้หันหลังจากนั้นก็เดินออกจากห้องเพื่อที่จะเรียกตัวเหวินซ่งหนาน

หลินเทียนได้เปิดประตูของห้องพักฟื้นหลังจากที่เขามองไปด้านนอกเขาก็ต้องแปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าด้านนอกนั้นมีอาจารย์เหวินหยินอยู่ด้วย หลินเทียนคิดภายในใจ'เธอมาทำอะไรที่นี่? หรือว่าจะมาเยี่ยมเจิ้งฟาน'เขาคิดภายในใจเบาๆ แล้วเดินเข้าไปหาเหวินซ่งหนาน

เมื่อเห็นว่าหลินเทียนเดินออกมาจากห้องพักฟื้นของเเม่ตัวเองเหวินหยินก็มองไปที่เขาด้วยความตกตะลึง'เด็กคนนี้ทำไมถึงไปอยู่ด้านในได้ อย่าบอกน่ะว่า...'

หลินเทียนยังไม่ทันได้บอกอะไรกับเหวินซ่งหนานจู่ๆ อาจารย์ที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ได้ดีดตัวลุกขึ้นมาจากนั้นก็พุ่งมาทางหลินเทียน

เหวินหยินได้มายืนตรงหน้าของหลินเทียนจากนั้นเธอก็ได้กุมคอเสื้อของหลินเทียนเอาไว้จากนั้นก็ถามด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น"นายเข้าไปทำอะไรด้านใน?!!"น้ำเสียงที่ถามน้ำเยือกเย็นจนหลินเทียนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจ

อาจารย์สาวคนนี้เป็นบ้าอะไรทำไมจู่ๆ ถึงได้มาถามเขาแบบนี้ อีกทั้งน้ำเสียงของเธอเหมือนกับว่าเขาได้ฆ่าแม่ของเธออย่างไรอย่างนั้น

ไม่ทันที่หลินเทียนจะได้ตอบอะไรเหวินซ่งหนานที่อยู่ข้างหลังก็ได้ก้าวเข้ามาจากนั้นก็กล่าวห้ามเหวินหยิน"เสี่ยวหยินอย่าเสียมารยาทกับหมอเทวดาหลิน!"น้ำเสียงที่เหวินซ่งหนานกล่าวออกมาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

เมื่อได้ยินเสียงห้ามปรามของพ่อตัวเอง เหวินหยินก็หันกลับไปมองทันทีถึงแม้ว่าในใจของเธอจะรู้คำตอบอยู่แล้วว่าคนตรงหน้านี้คงจะเป็นหมอเทวดาหลินแต่เมื่อได้ฟังจากปากพ่อของเธอ เธอก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อออกมา! ล้อเล่นอย่างงั้นหรอ?! ให้เด็กอายุ18-19ปีคนนี้เนี่ยน่ะมารักษาแม่ของเธอ!!

พ่อของเธอบ้าไปแล้วงั้นหรอ?!!!

เหวินหยินจ้องมองไปที่พ่อของด้วยความโกรธเคืองจากนั้นเขาก็หันมาทางหลินเทียน"ถ้าแม่ของฉันเป็นอะไรละก็ฉันไม่ปล่อยนายไว้แน่!!"หลังจากพูดจบเธอก็ได้ผลักตัวหลินเทียนออกจากนั้นก็วิ่งเข้าไปในห้องพักฟื้นแม่ของเธอทันที

เห็นการกระทำของลูกสาวตัวเองเหวินซ่งหนานก็รีบกล่าวขอโทษแทนลูกสาวทันที"ต้องขอโทษหมอเทวดาแทนลูกสาวผมด้วย เธอคงจะเป็นห่วงแม่ของเธอมากเกินไป"

หลินเทียนโบกมือเบาๆ ก็จะกล่าวว่า"ไม่เป็นไรๆ" ตอนแรกเขาก็ตกใจเล็กน้อยกับการกระทำของเธอแต่เมื่อได้ยินว่าเป็นเป็นลูกสาวของเหวินซ่งหนานหลินเทียนก็พอจะเข้าใจได้

เมื่อเห็นว่าหลินเทียนไม่ถือสาหาความลูกสาวตัวเองเหวินซ่งหนานก็โล่งใจจากนั้นเขาก็กล่าวถามออกมา"เอ่อ..ว่าแต่ภรรยาของผม..."

"แม่!!!"ยังไม่ทันที่เหวินซ่งหนานจะได้ถามจบจู่ๆ ภายในห้อวพักฟื้นเสียงของเหวินหยินก็ได้ดังออกมา เมื่อเหวินซ่งหนานได้ยินอย่างนั้นหัวใจของเขาก็หล่นไปถึงตาตุ่มทันที หลังจากนั้นโดยไม่สนใจสิ่งใดเขารีบวิ่งเข้าไปในห้องทันที!

ส่วนเหลียงเหว่ยที่ยืนอยู่ด้านข้างก็จ้องมาที่หลินเทียนความเป็นห่วง 'อย่าบอกน่ะว่าหลินเทียนรักษาผิดพลาด?!'

เหมือนว่าหลินเทียนจะสัมผัสได้ถึงความกังวลของเหลียงเหว่ยเขายิ้มให้เบาๆ จากนั้นก็กล่าว"วางใจเถอะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี"

"ถ้าอย่างนั้นก็ดี"

หลังจากที่เหวินซ่งหนานเข้ามาในห้องเขาก็รีบมองไปที่ภรรยาของตัวเองทันทีถ้าเกิดว่าหลินเทียนรักษาภรรยาของเขาจนผิดพลาดจริงๆละก็เรื่องนี้เขาก็คงจะไม่โทษหลินเทียน เพราะถึงยังไงเขาก็เป็นคนของร้องให้หลินเทียนมารักษาเอง จะเอาเรื่องหลินเทียนก็ไม่ได้

เพียงแต่ว่าหลังจากที่เขาเข้ามาในห้องและมองเห็นภาพตรงหน้าเขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงขึ้นมา

ตรงหน้าของเหวินซ่งหนานตอนนี้เขาผู้หญิงสองคนกำลังกอดกันอยู่ซึ่งไม่ต้องบอกก็รู้ว่าสองคนนี้เป็นใคร ถ้าไม่ใช่ลูกสาวและภรรยาของตัวเองจะไปใครไปได้ล่ะ

เมื่อเห็นอย่างนั้นภายในดวงตาของเหวินซ่งหนานก็ปรากฏแอ่งน้ำขึ้นมาจางๆ นี่มันนานแค่ไหนแล้วน่ะที่ภรรยาของเขาหลับไป เขาไม่อยากจะเชื่อว่าจะได้เห็นภรรยาของตัวเองตื่นขึ้นมาได้อีกครั้ง! เหวินซ่งหนานไม่รอช้าทันทีเขารีบเข้าไปโอบกอดสองแม่ลูกด้วยความรวดเร็วหลังจากนั้นไม่นานดวงทั้งสองสายของเขาก็ได้ปรากฏหยาดน้ำตาออกมา!

หลินเทียนมองไปที่สามคนพ่อแม่ลูกที่กำลังกอดกันด้วยรอยยิ้มเบาๆ การที่อยู่ร่วมกันกับครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตาเป็นสิ่งที่โชคดีอย่างหนึ่งในชีวิต

ทางด้านเหลียงเหว่ยก็ได้มองภาพตรงหน้าด้วยรอยยิ้มเช่นกันเพียงแต่ว่าภายในรอยยิ้มของเขานั้นได้ปรากฏความเศร้าออกมาจางๆ