ปลดข้อจำกัด
ไม่มีใครในผู้ฝึกตนเหล่านี้สามารถเข้าสู่อาคมคลื่อนย้ายได้ เมื่อเห็นเช่นนี้ ทุกคนก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
“ข้าจะลองดู!”
ตอนนั้นเอง ผู้ชายที่ดูธรรมดาคนหนึ่งก็ยืนขึ้น
ผู้ปลูกตนหลายคนขมวดคิ้วเมื่อเห็นชายคนนี้
"อะไร? เขาคิดว่าจะเข้าไปได้หรือ?”
"เขาคือใคร? ข้าไม่เคยเห็นเขามาก่อน!”
“เขาอ้างว่าตัวเองคือตู่เทียนกุน!!”
ทุกคนมองมาที่ชายผู้นั้น สายตาของเขานิ่งไม่สั่นคลอน
ตอนนั้นเอง...
“วูบ … ” ชายคนนั้นกลายเป็นภาพติดตาก่อนจะพุ่งเข้าไปในอาคมคลื่อนย้าย
ทันใดนั้น
“โอม…” แสงสีฟ้าพุ่งออกมาจากอาคมคลื่อนย้าย แสงเหล่านี่เข้ามาห่อหุ้มไปทั่วร่างกายของเขาไว้
หลังจากผ่านไปลมหายใจหนึ่ง ชายคนนั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยท่ามกลางสายตาของทุกคน
"อะไร? เขาเข้าไปได้แล้วหรือ?!”
“เป็นไปได้ไหมที่เขาพบตำแหน่งที่ถูกต้อง”
“เขาเข้าไปอย่างราบรื่นได้ยังไง? เขาต้องพบตำแหน่งที่ถูกต้องแน่ๆ!” ผู้ฝึกตนที่อยู่รอบๆต่างตกตะลึง
“เนื่องจากเขาสามารถหาตำแหน่งที่ถูกต้องได้ ข้าก็สามารถหาตำแหน่งที่ถูกต้องได้เช่นกัน!”
ผู้ฝึกตนคนนั้นก็วิ่งไปข้างหน้าและกระแทกเข้าไปในอาคมคลื่อนย้าย
“ปัง!”
เขาถูกกระแทกถอยหลังออกไปหลายสิบเมตรก่อนจะล้มลงกับพื้น
“ดูเหมือนว่ามันจะไม่เกี่ยวอะไรกับตำแหน่ง หรือว่าจะเป็นท่าที่ไม่ถูกต้อง ข้าจะลองดู!”
หลังจากกล่าวออกไปแล้ว ผู้ฝึกตนคนหนึ่งก็ยืนกลับหัวโดยใช้มือยันพื้นไว้ เขาใช้มือเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วราวกับกำลังโบยบิน
“ปัง!” พลังที่แข็งแกร่งกระแทกเขาไปด้านหลังอย่างรุนแรง
การทดสอบหลักการต่างๆยังคงเกิดขึ้นเรื่อยๆ แต่ทุกวิธีการก็จบลงด้วยความล้มเหลว
“ทำไมตู่เทียนกุนถึงเข้าไปได้” มู่ปิงถาม
"หรือว่าจะเป็น?"
ทันใดนั้น หลัวหลิวหยานดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
"มันคืออะไร?" เหวินเหรินซีและมู่ปิงถามออกมาพร้อมกัน
“ก่อนจะมาที่นี่ เขาได้ฆ่าอสูรยักษ์น้ำแข็งแล้วกลืนเลือดจากหัวใจมันเข้าไปไม่ใช่หรือ? มันอาจจะเกี่ยวข้องกับหัวใจของอสูรยักษ์น้ำแข็งก็เป็นได้?”
“แล้วเราจะมัวรออะไรกันอยู่? ไปเร็ว!"
หลังจากพูดคุยกันจบ ร่างทั้งสามก็หายไปอย่างรวดเร็ว
“คุณหนู มีเพียงตู่เทียนกุนเท่านั้นที่สามารถเข้าไปได้!” ชายคนหนึ่งกล่าว
“ข้าเข้าใจ แต่ข้าก็พอจะคิดบางอย่างได้แล้ว!”
ฟางเสี่ยวเซียวยกยิ้มบางๆก่อนจะกล่าว "ทุกคนที่รู้เรื่องตู่เทียนกุน เล่าให้ข้าฟังอย่างละเอียด ถ้าคำตอบของผู้ใดมีประโยชน์ ข้าจะให้แหล่งพลังวิญญาณชั้นยอดสิบก้อนแก่คนผู้นั้น”
“คุณหนูฟาง ข้ารู้อะไรบางอย่าง!”
ผู้ชายหลายคนรีบเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้นสักครู่
"อะไร? ตราบใดที่กลืนเลือดของอสูรยักษ์น้ำแข็งเข้าไปสักหยดก็สามาถเข้าไปได้แล้วหรือ?”
"รออะไรกันอยู่? ไปหาอสูรยักษ์น้ำแข็งกัน!”
“นั่นเป็นสัตว์อสูรขั้นที่เจ็ด ถ้าไม่อยากตายก็มาร่วมมือกัน!”
…
…
ที่ไหนสักแห่งในรังฟินิกซ์โลหิต
ภูตผีทั้งสองมองดูฉากนี้ด้วยสีหน้าที่ต่างกัน
“ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงบอกคนอื่นเกี่ยวกับเงื่อนไขในการเข้า? แค่นางกับพวกพ้องเข้าไปได้ก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ?”
“เจ้าคิดว่านางโง่หรือ? ผิดแล้ว! นางเป็นคนเจ้าเล่ห์มาก นางรู้ว่ารังฟินิกซ์โลหิตนั้นอันตรายเป็นอย่างยิ่ง คนอื่นๆเป็นเพียงแค่เหยื่อล่อสำหรับนาง!”
“ถ้าเป็นเช่นนั้น แม่นางคนนี้ก็ไม่เลว นางมีศักยภาพเพียงพอ!”
“ด้านของเจ้าล่ะ ประตูทางเข้าอีกทางเป็นยังไง!”
“ด้านของข้าคือเส้นทางมรณะ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกเขาจะต้องตายแน่เมื่อเข้ามา ไม่ต้องไปดูหรอก”
“สิ่งที่ตรงกันข้ามกับเส้นทางแห่งความตายก็คือชีวิต ท่านอาจารย์ได้สร้างรูปแบบที่ตรงข้ามกันโดยสิ้นเชิงทั้งสองนี้ พวกเขาจะต้องเลือกเส้นทางที่นำไปสู่ชีวิตหรือความตาย!”
หลังจากพูดคุยกัน ทั้งสองก็มองไปยังทางตะวันตกของรังฟินิกซ์โลหิต
“อ่อนแอ อ่อนแอเกินไป เป็นกลุ่มลูกไก่ที่อ่อนแอจริงๆ!”
“ความแข็งแกร่งจะไปมีประโยชน์อะไร? ในที่สุดพวกเขาก็ต้องตายอยู่ดีไม่ใช่หรือ?”
“เจ้าตัวเล็กนั่นก็ดี เจ้าคิดว่านางจะรอดไหม?”
"มันยากที่จะพูด ขนาดเรายังไม่กล้าเข้าใกล้อสูรโบราณของฟีนิกซ์โลหิตเลย นางไม่มีทางรอดแน่!”
“เดี๋ยวก่อน พวกมันเข้ามาได้ยังไง? ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของพวกเขาไม่สามารถฆ่ายักษ์น้ำแข็งได้หนิ!”
“ยักษ์น้ำแข็งที่อยู่ข้างนอกเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ไปดูสิ!”
ครู่ต่อมา เมื่อภูตผีทั้งสองเพ่งมองไปยังสถานที่ยักษ์น้ำแข็งเคยอยู่ ความตกใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเขา
“อะไรกัน อสูรยักษ์น้ำแข็งตายแล้ว?”
“บัดซบ!”
ภูตปีศาจตัวหนึ่งอดไม่ได้ที่จะพูดจาหยาบคายออกมา “ไม่เพียงแค่ถูกฆ่าเท่านั้น แต่ยังถูกฆ่าด้วยการตบจนตาย!”
“ใครเป็นคนทำ? พวกเขาฆ่ามันได้ยังไง? แถมหลังจากที่ฆ่ามันแล้ว พวกเขากลับไม่เอาแกนกลางของยักษ์น้ำแข็งไปด้วยซ้ำ!”
“ไม่น่าแปลกใจที่มีคนเข้ามาได้มากมาย ปรากฎว่ายักษ์น้ำแข็งถูกกำจัดไปแล้ว!”
“มาดูกันว่าใครเป็นคนฆ่ามัน”
"ตกลง!" ภาพหน้าจอที่อยู่เบื้องหน้าของภูตผีทั้งสองเรืองแสงขึ้น ก่อนจะแสดงให้เห็นภาพอาคมเคลื่อนย้ายในทิศตะวันตก
หลังจากนั้นไม่นาน
“บูม!” ราวกับสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ระเบิดขึ้นบนหัวของพวกเขา
ภาพหน้าจอเองก็เริ่มไม่ชัดเจนราวกับมันจะหายไปได้ทุกเมื่อ
ปากของพวกเขาเปิดกว้าง ตาแข็งค้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ
“นี่ … นี่มัน…”
เสียงของพวกเขาสั่นเครื่อ พวกเขาพูดประโยคที่สมบูรณ์ออกมาไม่ได้เป็นเวลานาน การแสดงออกของพวกเขาราวกับว่ากำลังเห็นสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวที่สุดในโลก
“ใคร … คนนั้นคือใคร? เขามาที่นี่ได้อย่างไร ตัวตนสูงสุด เขา … เขามาที่นี่เพื่ออะไร?”
“ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าสู่เส้นทางแห่งความตาย! ด้วยความแข็งแกร่งของเขา เขาสามารถทะลุผ่านประตูแห่งความตายได้โดยใช้เพียงแค่นิ้วเดียวเท่านั้น เมื่อถึงเวลานั้น ฟีนิกซ์โลหิตจะต้องหนีไปได้อย่างแน่นอน!”
“รีบปลดข้อจำกัดและปล่อยให้ผู้สูงสุดเข้ามา!”
“สายไปแล้ว ไม่มีเวลาเพียงพอ!”
“ถ้ายกเลิกข้อจำกัด พวกเราจะตาย”
“อย่าเพิ่งสั่ง ไม่อย่างนั้น มันจะสายเกินไป!”
ภูตผีทั้งสองเริ่มทำงานอย่างหนัก
……
……
ทิศตะวันตกของเขตแดนแห่งความตาย
ซุนห่าวและหวงหรูเหม่ยจับมือกันไว้พลางก้าวไปข้างหน้า เพราะมีหวงหรูเหม่ยอยู่เคียงข้าง บนใบหน้าของซุนห่าวก็ไม่มีความกลัวเลยแม้แต่น้อย
ระหว่างทาง พวกเขาเจอยักษ์น้ำแข็งมากมาย แน่นอนว่าพวกมันถูกหวงหรูเหม่ยตบจนตาย! ด้วยพลังอันแข็งแกร่งเช่นนี้ ยังจะมีอะไรที่นางไม่สามารถจัดการได้อีก?
"นั่นคือ?"
ซุนห่าวชี้ไปที่ด้านหน้าก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย ห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตร เขาเห็นชุดอาคมเคลื่อนย้ายอยู่บนพื้น อาคมเคลื่อนย้ายนี้เป็นสีแดงเลือด ซึ่งแตกต่างจากอาคมเคลื่อนย้ายทางทิศตะวันออก ถ้ามองมาจากระยะไกล มันจะดูเหมือนกับดวงตาของปีศาจโลหิต
เมื่อมองไปตามนิ้วที่ซุนห่าวชี้ หวงหรูเหม่ยก็หรี่ตาลงแล้วมองดูมันอย่างตั้งใจ
“นายน้อย นั่นเป็นอาคมคลื่อนย้าย” หวงหรูเหม่ยกล่าว
“อาคมคลื่อนย้าย?” ซุนห่าวขมวดคิ้วเล็กน้อย
อาคมคลื่อนย้าย เขาได้เห็นมามากแล้ว อย่างไรก็ตาม มันเป็นอาคมคลื่อนย้ายที่เขาได้ในเกมเท่านั้น แต่สิ่งที่เขาเห็นอยู่ตอนนี้แตกต่างไปจากเกมมากทีเดียว
“หรูเหม่ย ไปดูมันกันเถอะ!”
“เจ้าค่ะ นายน้อย!” ทั้งสองรีบเดินไปที่อาคมคลื่อนย้าย
……
……
ด้านหลังก้อนหินรอบๆอาคมคลื่อนย้าย มีผู้ฝึกตนซ่อนตัวอยู่มากมาย พวกเขาจ้องไปที่ตำแหน่งอาคมคลื่อนย้ายอย่างระมัดระวัง
“โชคดีมากที่เราไม่พบกับอสูรยักษ์น้ำแข็ง!”
“แต่ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป พวกเราจะต้องตายกันอย่างแน่นอน!”
“ข้าทำได้แค่ภาวนาให้มีคนเข้าไปข้างในเพื่อรับมรดกแล้วเปิดเส้นทางให้เราหนี!”
“อย่าหวังพึ่งแต่คนอื่น พึ่งพาตัวเอง สิ่งสำคัญที่สุดก็คือการเอาแกนของยักษ์น้ำแข็ง!”
ตอนนั้นเอง
“โอม…” แสงสีแดงที่เจิดจ้าก็ส่องประกายขึ้นบนอาคมคลื่อนย้าย แสงจ้าทำให้ผู้คนไม่สามารถมองไปที่มันตรงๆได้
“นี่ … มีอะไรผิดปกติ? ต้องหนีแล้ว!"
“มันกำลังจะระเบิด? อยู่ให้ห่างจากที่นั่น!” กลุ่มผู้ฝึกตนบินออกไปเพื่อรักษาระยะห่างจากอาคมคลื่อนย้าย
“วูบบ...”
ชั้นนอกสุด แสงสีแดงราวกับเลือดของอาคมคลื่อนย้ายหายไปอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
“มีคนมา!” ผู้ฝึกตนบางคนอุทานขึ้นมา
ทุกคนที่นั่นหรี่ตาลง พวกเขาเห็นซุนห่าวและหวงหรูเหม่ยกำลังเดินไปทางอาคมคลื่อนย้าย