ผู้พิทักษ์เต๋า

“บัดซบ!” ฟางเสี่ยวเซียวมองไปที่ตู่เทียนกุนที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความเกลียดชัง


เมื่อกี้ นางลังเลอยู่พักหนึ่ง แต่จู่ๆเขาก็รีบวิ่งไปแถวหน้า ผู้ชายที่ดูธรรมดากลับมีความแข็งแกร่งเช่นนี้ ใบหน้าธรรมดาของเขาทำให้นางแยกเขาไม่ออกจากคนธรรมดาไม่ออกไปชั่วขณะหนึ่ง


“บ้าจริง ข้าเคลื่อนไหวช้าไปนิดเดียว!”


ฟางเสี่ยวเซียวเกลียดตู่เทียนกุนเป็นอย่างมาก นางหยิบเอายันต์เร่งความเร็วออกมาแล้วแปะลงบนร่างกายของนาง


อย่างไรก็ตาม นางก็ยังไม่สามารถตามตู่เทียนกุนทันอยู่ดี นางทำได้เพียงแค่มองดูตู่เทียนกุนพุ่งเข้าหาไข่มุกวิญญาณแห่งความเงียบอย่างหมดหนทาง


ในไม่ช้า ตู่เทียนกุนจะได้ไข่มุกวิญญาณแห่งความเงียบไปในครอบครอง


ตอนนั้นเอง แสงที่เปล่งประกายระยิบระยับก็ปรากฏขึ้นที่อาคมโบราณ ออร่าของแสงเหล่านี้ไหลออกมาอย่างรวดเร็ว มันไหลไปที่แท่นหินก่อนจะไหลเข้าไปในร่างของโครงกระดูกชุดเกราะทั้งสี่


ในตาของอัศวินเกราะดำเกิดไฟสีน้ำเงินสองดวงส่องสว่างขึ้น ไฟสองดวงนี้ราวกับเป็นเปลวไฟแห่งวิญญาณ มันทำให้ผู้คนกลัวที่จะมองไปที่มันตรงๆ


“คลื้นน…” เสียงคลื่นลมพุ่งออกไปทั้งสี่ทิศ


"ไม่…"


ตู่เทียนกุนตกใจกับคลื่นลม ร่างกายของเขาถูกบังคับให้กระแทกลงกับพื้นเข้าอย่างแรง


ทันทีหลังจากนั้น สายลมก็พัดไปถึงฟางเสี่ยวเซียว นางถูกสายลมกดดันจนหน้าต้องจูบลงที่พื้นดิน ริมฝีปากของนางบวม หัวของนางรู้สึกวิงเวียน


ผู้ฝึกตนที่ตั้งใจจะเข้าไปแย่งไข่มุก ทุกคนถูกกระแทกลงกับพื้นอย่างรุนแรง


“กร็อบ แกร็ก…”


ทุกคนที่นั่นไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น รอบแท่นหินมีเสียงของการเสียดสีของกระดูกดังขึ้น


หลังจากนั้น โครงกระดูกทั้งสี่ก็ลุกขึ้นยืนด้วยความงุนงง


ในเบ้าตาของโครงกระดูกมีเปลวไฟสีฟ้าอ่อนจ้องมาที่ทุกคนราวกับดวงไฟผี มันน่าขนลุกเป็นอย่างมาก


“สิ่งมีชีวิตจากนรก!”


ไม่รู้ว่าใครเป็นคนตะโกนออกไป มันทำเอาทุกคนตกใจกลัวจนตัวสั่น


ในไม่ช้า อัศวินเกราะดำทั้งสี่ก็กวาดสายตาไปรอบๆ


“เจ้ากล้าทำลายสถานที่นี้ ตายซะ!” ปากของอัศวินเกราะดำเปล่งเสียงที่น่ากลัวออกมา


ทันใดนั้น อัศวินเกราะดำก็เริ่มเคลื่อนไหวพร้อมกัน พื้นดินสั่นสะเทือนราวกับเกิดแผ่นดินไหว อัศวินเกราะดำพุ่งเข้าหาผู้ฝึกตนที่ล้มอยู่บนพื้น


หัวของผู้ฝึกตนเต็มไปด้วยความรู้สึกมึนงง เขาใช้วิธีการป้องกันทุกรูปแบบออกมาอย่างบ้าคลั่งในทันที โล่ป้องกันหลายอันปกคลุมร่างกายของเขาไว้ในฉับพลัน


ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็โยนสมบัติทั้งหมดออกไปเพื่อถ่วงเวลาของอัศวินเกราะดำ


อย่างไรก็ตาม สมบัติเหล่านั้นเป็นเหมือนกับเต้าหู้ มันระเบิดออกทันทีที่ได้สัมผัสเข้ากับอัศวินเกราะดำ


นอกจากร่องรอยของการระเบิดเพียงเล็กน้อย มันไม่มีความเสียหายใดๆเหลืออยู่บนร่างของอัศวินเกราะดำเลย แถมความเร็วของมันยังเพิ่มขึ้นไปอีก


อัศวินเกราะดำมายืนอยู่ข้างหน้าผู้ฝึกตนที่ล้มลงในพริบตา เปลวไฟวิญญาณในเบ้าตาของมันสั่นไหวเล็กน้อย


เมื่ออัศวินเกราะดำยกดาบในมือขึ้น ร่างกายของผู้ฝึกตนก็สั่นสะท้าน ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก


"ม่ายยย-!" เสียงตะโกนหยุดลงอย่างกระทันหัน ร่างของผู้ฝึกตนถูกผ่าครึ่งและล้มลงพื้นอย่างช้าๆ


“ฟึบ ฟึบ…” อัศวินเกราะดำยังไม่หยุด มันพุ่งเข้าหาผู้ฝึกตนคนอื่นต่อในทันที


"ไม่!"


ไม่มีใครสามารถต้านทานดาบของอัศวินเกราะดำได้ ไม่ว่าจะใช้วิธีใดออกไป มันก็เหมือนกับเป็นเรื่องตลกเมื่ออยู่ต่อหน้าอัศวินเกราะดำ ไม่มีใครสามารถทำร้ายอัศวินเกราะดำได้เลย พื้นที่ทั้งหมดกลายเป็นเหมือนกับทุ่งสังหาร ชิ้นส่วนของแขนและขากระจัดกระจายไปทั่วทุกที่


“ให้ตายสิ บัดซบ!”


ตู่เทียนกุนพยายามยืนขึ้น ใบหน้าของเขากลายเป็นน่าเกลียดอย่างมาก ไม่มีจิตวิญญาณต่อสู้เหลืออยู่บนใบหน้าของเขา


ตู่เทียนกุนไม่คิดถึงเรื่องอื่นอีกแล้ว เขารีบหันหลังหนีทันที


แต่ทว่า … อัศวินเกราะดำมองไปที่ตู่เทียนกุนและวิ่งเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว


ความเร็วนั้นแม้จะดูช้า แต่จริงๆแล้วมันรวดเร็วเป็นมาก อัศวินเกราะดำปรากฏตัวขึ้นที่ข้างหลังของตู่เทียนกุนในเวลาเพียงแค่ไม่ถึงลมหายใจนึง


“เคลื่อนย้ายพริบตา นี่ …นี่คือทักษะอมตะ!”


ตู่เทียนกุนหันกลับมามองดูดาบที่กำลังฟันใส่ตนเองอย่างสิ้นหวัง


"ช่วยข้าด้วย!" ตู่เทียนกุนเปล่งเสียงคำรามออกมา


ดาบฟันลงไปที่เขาเหมือนกับกำลังสับเต้าหู้ ศีรษะของตู่เทียนกุนถูกฟันหล่นกลิ้งบนพื้น


ถ้ามองไปที่หัวของเขา จะเห็นได้ชัดเลยว่าดวงตาของตู่เทียนกุนนั้นเบิกกว้างอย่างน่ากลัว


ในที่สุดหัวของเขาก็กลิ้งไปถึงหน้าของฟางเสี่ยวเซียวแล้วจ้องมองไปที่นาง


ฟางเสี่ยวเซียวตกใจจนเกือบตายหลังจากที่ได้เห็นฉากนี้ นางเริ่มดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง อย่างไรก็ตาม นางได้รับบาดเจ็บสาหัสจนไม่สามารถยืนขึ้นได้อยู่ครู่หนึ่ง


ในตอนนี้ อัศวินชุดเกราะดำก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตามันก็มายืนอยู่ต่อหน้าฟางเสี่ยวเซียว


ดวงตาของมันปราศจากความสงสารต่อเพศตรงข้าม จุดมุ่งหมายของมันก็คือการฟันนางถูกจนขาดครึ่ง


"ไม่!"


ฟางเสี่ยวเซียวหลับตาพร้อมกับตะโกนออกมาด้วยความไม่เต็มใจ


“ติ๊ง…”


เสียงโลหะกระทบกันดังขึ้น


คลื่นอากาศที่น่าสะพรึงกลัวส่งฟางเสี่ยวเซียวขึ้นไปในอากาศ


“ตูม!”


นางกระแทกลงกับพื้นอย่างแรง หลังจากกลิ้งม้วนไปหลายรอบ นางก็หมดสติลง


“เติ้ง…” อัศวินเกราะดำถูกพลักถอยหลังไปสองก้าว มันหยุดนิ่งแล้วมองไปด้านหน้า


ในไม่ช้า เงาดำก็ปรากฏตัวขึ้นมาจากความว่างเปล่า


“ปัง ปัง” หลังจากปะทะกับอัศวินเกราะดำ เงาดำถูกบังคับให้ถอยกลับไป เขาต้องใช้กำลังอย่างมากเพื่อทำให้ร่างกายกลับมามั่นคงอีกครั้ง


ความประหลาดใจปรากฏขึ้นในดวงตาของเงาสีดำ เขามองไปที่อัศวินเกราะดำด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกลัว


อัศวินเกราะดำยังคงจ้องไปที่เงาดำราวกับจะมองให้ทะลุผ่าน


หลังจากผ่านไปสักพักก็ยังไม่มีการเคลื่อนไหวเกิดขึ้น


“ผู้พิทักษ์เต๋า!” มีเสียงอุทานดังขึ้น—ผู้ฝึกตนที่วิ่งอยู่พากันหยุดอย่างกระทันหัน


"อะไรนะ? ผู้พิทักษ์เต๋าปรากฏตัว?


“เรารอดแล้ว ผู้พิทักษ์เต๋าเป็นครึ่งเซียน ทรงพลังมาก!”


“คงจะไม่ใช่ปัญหาที่จะจัดการกับพวกอัศวินเกราะดำพวกนั้น!”


ทุกคนมองไปที่เงามืดด้วยดวงตาที่เปล่งประกาย


“ติงติง…” อัศวินชุดเกราะดำอีกสามคนดูเหมือนจะสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ พวกมันเข้ามาล้อมรอบเงาดำไว้ในทันที


เมื่อเห็นฉากนี้ ใบหน้าของเงาดำก็เต็มไปด้วยความกลัว


ร่างของเขาหายไปก่อนจะมาปรากฏตัวอีกครั้งที่ข้างหลังของอัศวินเกราะดำ เขาชักดาบออกมาก่อนจะโจมตีไปที่อัศวินเกราะดำ เจตนาดาบทำให้อากาศรอบๆผันผวน คลื่นดาบพุ่งตรงไปยังอัศวินเกราะดำ พลังอันน่าสะพรึงกลัวทำให้ผู้คนหลั่งเหงื่อเย็นเยียบ


“เจตนาดาบเปลี่ยนรูป!” ผู้ฝึกตนหลายคนจ้องไปที่ฉากนี้อย่างตกตะลึง เจตนาดาบดาบเหล่านี้กำลังจะโจมตีอัศวินเกราะดำในไม่ช้า


ทันใดนั้น อัศวินเกราะดำก็เริ่มเคลื่อนไหว มันยกดาบขึ้นชี้ไปข้างหน้าก่อนจะฟันออกไป


“เพล้ง…” เสียงเหมือนกระจกแตกดังก้องกังวาน เจตนาของดาบแตกออกเหมือนคลื่น


“บูม!” การระเบิดทำให้พื้นที่ทั้งหมดต้องสั่นสะเทือน


ทั้งอัศวินเกราะดำและผู้พิทักษ์เต๋าถอยกลับไปด้านหลัง ผู้พิทักษ์เต๋ารักษาท่าทางของเขาให้กลับมามั่นคงด้วยความพยายามเป็นอย่างมาก


ในสายตาของเขา เขารู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง ในเวลาเดียวกัน อัศวินเกราะดำสามคนก็มารวมตัวกัน พวกมันยืนล้อมเงาดำไว้ทั้งสี่ทิศเหมือนกับกำแพงและพร้อมที่จะโจมตีทุกเมื่อ


“บัดซบ!” ผู้พิทักษ์เต๋าตะโกนออกมาเสียงดัง


เขาเหลือบมองไปที่ฟางเสี่ยวเซียวที่หมดสติไปแล้วด้วยท่าทางหนักแน่นก่อนจะกล่าวขึ้น “คุณหนู ไม่ต้องกังวล ข้าจะช่วยท่าน!”


หลังจากกล่าวเสร็จ ร่างของผู้พิทักษ์เต๋าก็พุ่งเข้าหาอัศวินเกราะดำ


อัศวินเกราะดำได้เตรียมดาบของมันไว้แล้ว มันเล็งไปที่ผู้พิทักษ์เต๋าและฟันลง


"ปัง…"


ร่างของผู้พิทักษ์เต๋ากลายเป็นแสงวาบแล้วหายไป




ตอนก่อน

จบบทที่ ผู้พิทักษ์เต๋า

ตอนถัดไป