ตกมังกรอมตะ!

“ไม่ ……"

มังกรทองคำรามด้วยความโกรธและต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าของเขาไปด้วยความไม่พอใจ

หลังจากข้ามผ่านความยากลำบากมานับพัน จนในที่สุดเขาก็กลายเป็นมังกรอมตะ

ไม่คาดคิดเลยว่าหลังจากที่เขากลายเป็นมังกรอมตะได้เพียงแค่สองสามวัน เขาจะถูกตาเฒ่าจิ่วโหย่วจับตัวเอาไว้

หากเขาตกอยู่ในมือของตาเฒ่าจิ่วโหย่ว เขาไม่อยากจะคิดถึงอนาคตของเขาต่อจากนี้เลย!

ไม่! อย่า!

มังกรทองคำรามเสียงดัง แต่มันก็ไม่มีประโยชน์

มีเพียงแค่เขาเท่านั้นที่ได้ยินตัวเอง

ในไม่ช้า เขารู้สึกว่าตัวเองถึงดึงขึ้นเข้าไปในทะเลสาบก่อนจะปรากฏตัวขึ้นเหนือผิวน้ำ

“คนนั่นสินะ?”

เขามองไปที่คนที่อยู่ขอบทะเลสาบน้ำและเต็มไปด้วยความสับสน

“มนุษย์?”

มังกรทองเต็มไปด้วยความสงสัย ไม่ใช่ตาเฒ่าจิ่วโหย่วที่เป็นคนลงมือหรือ?

กลายเป็นว่ามันเป็นฝีมือของมนุษย์ที่อยู่เบื้องหน้าข้า?

นี่คือความฝันหรือเปล่า?

มังกรทองมองไปที่มนษย์ผู้นั้นอย่างว่างเปล่า ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

ยอดเยี่ยม! ปรากฏว่ามันเป็นมนุษย์ที่กำลังตกข้าอยู่ เช่นนั้นเรื่องนี้ก็ง่ายขึ้นมาก

เพียงแค่ข้าพ่นลมหายใจมังกรก็จัดการเขาได้สบายๆแล้ว ข้าจะทำให้ร่างกายของเขาแตกเป็นเสี่ยงๆ

สวรรค์เปิดทางให้ข้า! สวรรค์มีตา ข้ารอดแล้ว!

บนใบหน้าของมังกรทองมีความรู้สึกยินดีอันหาที่เปรียบมิได้ปรากฏขึ้น

“เดี๋ยวก่อน ไม่ดีแล้ว มีผู้ฝึกตนอยู่กับเขาด้วย!”

มังกรทองมองตรวจสอบอย่างระมัดระวัง จากนั้นเขาก็ยิ้มแย้มขึ้นด้วยความปิติยินดี

“มันเป็นแค่มดตัวเล็กๆจากขอบเขตสวรรค์ขั้นสิบ ทีนี้ก็ง่ายแล้ว!”

“ลมหายใจมังกรเพียงครั้งเดียวก็จัดการพวกมันได้แล้ว!”

“กล้าดียังไงถึงใช้อาวุธอมตะระดับสูงสุดกับข้าผู้นี้ ข้าจะไม่ปล่อยพวกเจ้าไว้!”

“เมื่อข้าทำลายพวกเจ้าสองคนเรียบร้อยแล้ว อาวุธอมตะทั้งสองก็จะตกอยู่ในมือของข้า!”

“ในตอนนั้น ข้ายังจำเป็นต้องเกรงกลัวจ้าวมังกรอยู่อีกหรือ?”

“มันช่างวิเศษเหลือเกิน!”

“ฮะฮ่าฮ่าฮ่า ……”

ในเวลานี้ ภายในหัวใจของเขาเต็มไปไปด้วยความยินดีเกินกว่าจะบรรยายออกมาได้

ราวกับว่าโชคเหล่านี้อยู่ในมือของเขาแล้ว

เมื่อคิดได้เช่นนี้ มังกรทองก็รีบลงมือทันที

"ฮาวว ……"

มังกรทองเปิดปากใหญ่ๆของมันแล้วเล็งไปที่ซุนห่าวก่อนจะพ่นลมหายใจมังกรออกมา

แต่ทว่า

มีหยดน้ำเพียงสองสามหยดเท่านั้นที่พุ่งออกไปหาซุนห่าว แถมมันยังห่างไกลที่จะสัมผัสร่างกายของเขา

“ปลาไหลสีทองตัวใหญ่ตัวนี้มีพลังที่จะคายน้ำใส่ข้า!” ตอนนั้นเอง เสียงนี้ก็ดังเข้ามาในหูของมังกรทอง

ปลาไหลสีทองตัวใหญ่? ข้ากลายเป็นปลาไหลตั้งแต่เมื่อไหร่?

ข้าคือมังกรทอง! สารเลว กล้าดียังไงมาเรียกข้าว่าปลาไหล!

จากนั้น มังกรทองก็เหวี่ยงหางของมันไปที่ซุนห่าว

"แปะ ……"

เสียงที่เบามากๆดังขึ้น ไม่มีความเสียหายเกิดขึ้นที่มือของซุนห่าวแม้สักเล็กน้อย

นี่ …… เป็นไปได้ยังไง? มนุษย์สามารถต้านทานการโจมตีที่รุนแรงของข้าได้อย่างไร?

ทำไมลมหายใจมังกรของข้าถึงหายไป? เป็นไปไม่ได้!

"อีกครั้ง!"

“ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะสามารถต้านทานพลังไข่มุกมังกรของข้าได้!” หลังจากพูดเช่นนั้น มังกรทองก็ถ่มน้ำลายออกมาอย่างแรง

วินาทีถัดมา

เขาพบว่าไข่มุกมังกรถูกผนึกไว้ เขาไม่สามารถใช้พลังของมันได้เลยไม่แต่น้อย

“อย่าดิ้น ข้าจะเอาเบ็ดออกก่อน!”

ฝ่ามือหนึ่งกดทับบนร่างกายของเขา ฝ่ามือนี้ทำให้เขาไม่สามารถเค้นพลังใดๆออกมาได้เลย แม้ว่าเขาจะใช้วิธีการทั้งหมดของเขาแล้วก็ตาม พลังและทักษะลับทั้งหมดของเขาถูกผนึกไว้

มนุษย์จะมีพลังที่น่ากลัวขนาดนี้ได้อย่างไร?

หรือว่าเขาจะเป็นตัวตนที่อยู่เหนือข้าไปอีก?

เมื่อคิดได้เช่นนี้ หนังศีรษะของมังกรทองก็รู้สึกด้านชา เหงื่อเย็นไหลท่วมตัวของเขา

“ปลาไหลตัวนี้ใหญ่ที่สุด มันเพียงพอแล้วที่เราจะมีเนื้อให้กินไปอีกครึ่งเดือน!”

อะไร? มีเนื้อให้กินไปอีกครึ่งเดือน?

ผู้ชายคนนี้จะกินข้า? เขาอยากจะกินมังกร?

เขาเป็นคนที่กินลูกชายของน้องสองหรือ?

พระเจ้า ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าข้าจะตกไปอยู่ในมือของเขาด้วย?

ท่านจ้าวมังกร ช่วยข้าด้วย!

มังกรทองคำรามด้วยความโกรธและเริ่มต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง อย่างไรก็ตาม เมื่ออยู่ในมือของซุนห่าว เขาไม่สามารถสู้ได้เลย ในไม่ช้าเขาก็ถูกโยนลงไปในอวนจับปลา

ในอวนจับปลา ฉีหรงและมังกรยักษ์ตัวอื่นๆถูกขังอยู่ภายใน

“แม่ทัพจิน? ทำไมท่าน …… ท่านถึงถูกจับมาที่นี่ด้วย?”

“พวกเจ้าอยู่ที่นี่กันทั้งหมดเลยหรือ?”

“ใช่ ท่านแม่ทัพจิน มนุษย์ผู้นี้น่ากลัวเกินไป ลูกชายของข้าเองก็ถูกเขากิน!”

“ตอนนี้เขายังอยากจะกินเราอีก เราควรทำอย่างไรดี?”

“แม่ทัพจิน ส่งข้อความถึงท่านจ้าวมังกรเร็วเข้าเถอะ ขอร้องให้เขามาช่วยพวกเรา!”

เมื่อได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ มังกรทองก็เต็มไปด้วยความขมขื่น ตอนนี้พลังทั้งร่างกายของเขาถูกผนึกไว้ ดังนั้นจึงไม่สามารถส่งข้อความออกไปได้

“พลังทั้งหมดของข้าถูกผนึกเอาไว้” มังกรทองกล่าว

เมื่อได้ยินคำพูดของมังกรทอง ร่างของมังกรยักษ์ทั้งสี่ก็สั่นสะท้าน

แม้แต่มังกรอมตะก็ยังถูกผนึกพลังไว้ ถ้าเช่นนั้น มนุษย์ที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขาจะต้องไปถึงขอบเขตใดแล้ว?

เขาจะต้องไม่ใช่เซียนธรรมดา!

“แม่ทัพจิน เผ่าพันธุ์มนุษย์มีเซียนอมตะที่ทรงพลังเช่นนี้ พวกเราควรทำอย่างไร?”

“ใช่แล้ว แม่ทัพจิน ข้าเกรงว่ามันจะเป็นหายนะครั้งใหญ่สำหรับเผ่ามังกรของเรา!”

“การตายของเราเป็นเรื่องเล็ก การอยู่รอดของเผ่ามังกรเป็นเรื่องใหญ่!”

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ หน้าของมังกรทองก็เต็มไปด้วยความขมขื่น

“มันเป็นความผิดของข้าเอง ข้าไม่ได้ตรวจสอบสถานการณ์ต่างๆให้ชัดเจนก่อน แต่กลับต้องการปิดเมืองเพื่อสังหารหมู่เหล่ามนุษย์ พี่น้องของข้า ชาติหน้าข้าจะเป็นวัวและม้าให้พวกเจ้า!” แม่ทัพจินกล่าว

“แม่ทัพจิน หยุดเถอะ! ทั้งหมดเป็นความผิดของข้า ถ้าข้าไม่ต้องการที่จะล้างแค้นให้ลูกชายของข้า เราคงไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์นี้!” ฉีหรงกล่าว

มังกรยักษ์หลายตัวยังคงพูดคุยกันด้วยความขมขื่น ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความเสียใจ

“หรูเหม่ย เราจับปลาไหลตัวใหญ่ได้ห้าตัว มันเพียงพอสำหรับให้พวกเรากินไปอีกนาน!” ซุนห่าวกล่าว

“นายน้อย ท่านยอดเยี่ยมมาก!” หวงหรูเหม่ยกล่าว

“หรูเหม่ย เจ้าชมข้าเกินไปแล้ว!” ซุนห่าวพยักหน้าเล็กน้อยด้วยใบหน้าที่มีความสุข

คราวนี้มันเป็นการเก็บเกี่ยวที่ยิ่งใหญ่จริงๆ

ปลาไหลตัวใหญ่ห้าตัว ทั้งยังใหญ่กว่าสองตัวก่อนหน้านี้อีก โชคดีที่กำลังที่เขาได้มาจากการตีเหล็กก็ทำให้เขาแข็งแรงเพียงพอ คนธรรมดาไม่สามารถดึงปลาที่ตัวใหญ่ขนาดนี้ขึ้นมาได้

โลกนี้ช่างไม่ธรรมดา แม้แต่ปลาไหลก็แตกต่างกัน พวกมันตัวโตมาก รสชาติก็น่าจะดีด้วย ต้องให้แม่นางหลิวหยานและคนอื่นๆมากินด้วย!

“หรูเหม่ย ช่วยแบกมันกลับมาด้วย!” ซุนห่าวกล่าว

“ได้เลยนายน้อย!”

หวงหรูเหม่ยเดินไปที่อวนจับปลาแล้วยกขึ้นด้วยมือเดียว หลังจากนั้น นางก็นำซุนห่าวขึ้นไปบนท้องฟ้าและกลับไปที่เรือเหาะ

นางมองไปที่แผ่นหลังของซุนห่าวด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชมอันมากล้น

ต่อหน้านายน้อย มังกรอมตะไม่มีโอกาสได้ต่อสู้กลับเลย

ถ้าเช่นนั้นบนโลกใบนี้ยังจะมีใครอีกบ้างที่สามารถเป็นภัยคุกคามต่อนายน้อยได้?

บนโลกนี้ นายน้อยเป็นตัวตนที่อยู่ยงคงกระพันอย่างแท้จริง!

“หรูเหม่ย วันนี้เป็นการเดินทางที่คุ้มค่ามาก เรามาดื่มฉลองกันเถอะ!” ซุนห่าวกล่าว

“นายน้อย ข้าไม่สามารถดื่มได้ ท่านดื่มคนเดียวได้หรือไม่?”

ใบหน้าของหวงหรูเหม่ยเปลี่ยนไปเล็กน้อย นางโบกมือปฏิเสธไปมา นางจำครั้งสุดท้ายที่นางดื่มไปหนึ่งแก้วได้ ตอนนั้นนางเมามากจนจำอะไรไม่ได้เลย

นางจำได้เพียงว่านายน้อยอุ้มนางไปที่เตียงและนางก็หลับไป

นางกลัวว่ามันจะเป็นดังเช่นคราวนั้น

อย่างไรก็ตาม ไวน์มีรสชาติที่ดีมาก แถมมันยังมีประโยชน์ต่อการพัฒนาของนางมากเช่นกัน

“มาเถอะ เมาแล้วค่อยนอนก็ได้!” ซุนห่าวกล่าว

“เจ้าค่ะ นายน้อย!”

หวงหรูเหม่ยเดินตามซุนห่าวเข้าไปในเรือเหาะสายฟ้าสีม่วง

เมื่อเห็นทั้งสองคนจากไป ดวงตาของมังกรทองและมังกรยักษ์ทั้งสี่ก็เปล่งประกายออกมา

“แม่ทัพจิน ได้โอกาสแล้ว ถ้าเราหนีจากเรือเหาะได้ เราจะมีโอกาสได้รับอิสรภาพคืนมา!”

“ใช่ ท่านแม่ทัพจิน โอกาสดีๆเช่นนี้ไม่ควรพลาด!”

“ถ้าอย่างนั้น เริ่มเลยเถอะ!”

"ดี!"

ภายใต้คำสั่งของมังกรทอง มังกรขนาดยักษ์ทั้งห้าตัวเริ่มดิ้นรนพร้อมๆกัน พวกเขาพากันกระโดดขึ้นอย่างเมามัน

อย่างไรก็ตาม พวกมันรู้สึกเหมือนกับอยู่ในหลุมลึกที่ไม่สามารถออกไปได้ จนพละกำลังของพวกเขาค่อยๆหมดลง ถึงกระนั้นพวกเขาก็ไม่สามารถหลบหนีไปได้