ทุบกระจกอีกแล้ว!

ตอนที่14 ทุบกระจกอีกแล้ว!

ซิมไบโอตทั้ง3นอกจากเวน่อมถูกฆ่าตายในทันที

พวกมันทำได้เพียงแค่กรีดร้องและค่อยๆตายไปทีละตัว แต่ตัวที่ดูตายทรมานที่สุดคงจะเป็นไรอ็อทที่ไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นอย่างนั้น

เหลือเพียงแค่เวน่อมที่มองดูฉากดังกล่าวด้วยความตะลึง 'ความสามารถของเขามันขนาดนี้เลยงั้นเหรอ...'

“กินไอ้พวกนั้นเข้าไปซะ นายต้องแข็งแกร่งขึ้นเพื่อที่จะได้เป็นชุดรบที่คู่ควรให้กับฉัน”

เดวิดพูดอย่างเย็นชา

เวน่อมรีบกินซิมไบโอตที่ตายแล้วทั้ง3อย่างรวดเร็ว มันหวาดกลัวเดวิดเป็นอย่างมาก

สถานะของทั้งสองนั้นก็เป็นที่ชัดเจนแล้ว

ภายใต้สถานการณ์ปกติ ซิมไบโอตจะวิวัฒนาการตัวเองเพื่อเข้าไปแฝงอยู่ในร่างของสิ่งมีชีวิตสิ่งอื่นเช่นมนุษย์อย่างเดวิด มันไม่ได้เหมือนกับปรสิตซะทีเดียว ร่างกายของมนุษย์ไม่สามารถควบคุมพวกมันได้แถมการมีพวกมันไว้ในร่างกายนานๆนั้นไม่ได้สร้างผลดีอะไรเลยเพราะมันจะค่อยๆกัดกินเราจากภายในจากนั้นอวัยวะของเราก็จะค่อยๆล้มเหลวภายใต้ความตึงเครียดที่ต้องพบเจอ แต่ยังไงก็ตามหากสามารถสร้างพันธสัญญาและทำข้อตกลงกับมันได้ มันอาจจะไม่กัดกินคุณ และหากคุณให้สิ่งที่มันต้องการได้มันอาจจะยอมอยู่นิ่งๆ(สักระยะ) ก็ได้หากควบคุมมันได้ถูกต้องก็อาจสร้างประโยชน์ให้เราก็เป็นได้

สิ่งที่กล่าวมาข้างต้นนั่นคือสิ่งที่ควรจะเป็น

แต่ไม่ใช่กับเวน่อมและเดวิด สถานะของทั้งสองนั้นกลับกันโดยสิ้นเชิง มันไม่สามารถต่อต้านการควบคุมของเดวิดได้เลยแม้แต่น้อย

ทำได้เพียงแค่สิ่งที่เดวิดสั่งให้ทำเท่านั้น

ขลุก! ขลุก!

ชุดรบที่ยังไม่ค่อยเสถียรจาก4ซิมไบโอตที่แย่งชิงกันเป็นใหญ่เมื่อกี้นี้เริ่มได้รับความเสถียรอย่างสมบูรณ์เพราะเหลือเวน่อมอยู่ในร่างกายเป็นตัวสุดท้าย หลังจากที่เดวิดปล่อยให้เวน่อมจัดการและปรับตัวเองให้เข้ากันได้กับร่างกายของเดวิดเขาก็ได้ชุดรบที่สมบูรณ์แบบ100%มาในที่สุด

ชุดรบสีดำพร้อมผ้าคลุมหลังดูลึกลับและสง่างาม โดยเฉพาะสัญลักษณ์ ∞ สีทองที่หน้าอกเมื่อตัดกับสีดำของชุดแล้วไม่ว่าใครต่อใครก็ต้องหลงใหลตั้งแต่แรกเห็นแน่นอน

“เท่ไม่หยอกเลยนะนั่น!” โทนี่มองชุดรบของเดวิดด้วยสายตาชื่นชม

โทนี่เอื้อมมือออกไปจะลองจับชุดรบของเดวิด

แคร่กก!

ทันใดนั้นก็มีหนวดสีดำยื่นออกมาจากร่างของเดวิดกันมือโทนี่ไม่ให้ไปโดนชุดรบ

“โว้วๆใจเย็นน่าไม่แตะแล้วๆ...” โทนี่สะบัดมือหนีแล้วพูดด้วยความตกใจ

เดวิดยิ้มเบาๆ เขาพอใจกับชุดรบของเขามากๆ

มีทั้งความแข็งแกร่ง ความสามารถในการรักษาตัวเอง ความสามารถในการยืดหดที่เอาเรื่องในระดับนึงและสามารถควบคุมหนวดสีดำที่ยืดออกมาเมื่อกี้ได้ดั่งใจนึก คงไม่มีอะไรจะเจ๋งไปมากกว่านี้แล้ว

“เอ่อ... หวังว่าคุณจะไม่ถือโทษโกรธกันกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นะคือมันเป็นอะไรที่เลี่ยงไม่ได้น่ะ”

เมื่อเห็นว่าเดวิดพอใจกับชุดรบที่สร้างมาจากมันแล้ว มันก็รวบรวมความกล้าที่จะพูดกับเดวิด

"ไม่ๆฉันไม่ได้คิดหรือมีอะไรคาใจอะไรทั้งนั้น มันคงเป็นโชคร้ายในความโชคดีของนายแหละนะที่ไปอยู่รวมกับพวกนั้นแค่ต่อไปนี้ทำตัวให้ดีก็พอแล้วสักวันฉันอาจจะพานายกลับไปคลินทา ถึงตอนนั้นจะไม่มีใครดูถูกนายได้แน่นอน"

เดวิดพูด

เวน่อมตกใจ "น นี่คุณรู้จักบ้านเกิดของเราได้ยังไง! เป็นเวลากว่าพันปีแล้วที่เราไม่ได้เปิดเผยบ้านเกิดของเราให้บุคคลภายนอกรับรู้แต่ทำไมคุณถึง..."

“ฉันรู้ความลับของจักรวาลมากกว่าที่นายคิดซะอีกเวน่อม”

เดิมทีมันทั้ง4มีแพลนจะยึดโลกหาโฮสต์ที่เหมาะสมกับพวกมันเพื่อใช้เป็นฐานในแผนการสร้างความสงบสุขให้จักรวาลแต่กลับต้องมาตกอยู่ในกำมือของเดวิดซะก่อน

ช่างน่าสังเวชจริงๆ

แต่ในขณะเดียวกันนี่ก็ถือเป็นโชคดีมากๆของเวน่อมเช่นกันเพราะหากมันกลับไปคลินทาหรืออยู่กับอีกสามตัวนั่นมันก็ยังคงเป็นขี้แพ้เหมือนเดิม แต่พอได้เดวิดเป็นโฮสต์แล้วชีวิตของมันจะดีขึ้นมากอย่างแน่นอน

“ถึงเวลากลับบริษัทแล้ว ตั้งแต่ตื่นมาฉันยังไม่ได้แวะไปที่นั่นเลย”

เดวิดยิ้มและยืนขึ้นอย่างช้าๆ

"บริษัทคริปตันเทคโนโลยีเหรอ? คิดว่าลืมบริษัทตัวเองไปแล้วซะอีก แม้ว่าบริษัทจะมีมูลค่าเพียงไม่กี่แสนล้านดอลลาร์และศึกษาแค่พวกอวัยวะเทียมเป็นหลักแต่กลับเป็นบริษัทชั้นนำของโลกมาอย่างยาวนาน น่าทึ่งจริงๆ”

โทนี่ยกแก้วจิบไวน์ด้วยท่าทีสบายๆ แล้วสั่งให้จาร์วิสแสดงภาพรวมการพัฒนาของคริปตันเทคโนโลยีตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองจนถึงปัจจุบัน

ด้วยการสนับสนุนจากสตาร์กอินดัสตรีส์เล็กๆน้อยๆและการบริหารบริษัทของเหล่าผู้บริหารหัวดีหลายๆคน บริษัทคริปตันเทคโนโลยีได้พัฒนาจนประสบความสำเร็จอย่างมากมาย แม้ว่าจะเทียบกับบริษัทยักษ์ใหญ่ที่มีมูลค่าหลายล้านล้านดอลลาร์อย่างบริษัทของโทนี่ไม่ได้ แต่เท่านี้ก็น่าทึ่งมากแล้ว

บริษัทคริปตันเทคโนโลยีเป็นหนึ่งใน [เมล็ดพันธุ์] จำนวนมากที่เดวิดทิ้งไว้ตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง

“ขอบคุณสำหรับการดูแลในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานะเจ้าหลานชาย ถ้าคิดถึงกันก็มาหาที่บริษัทได้ตลอดเลยนะ ไปละบายย..”

เดวิดพูดด้วยรอยยิ้ม หันกลับไปทุบกระจกที่พึ่งซ่อมเสร็จแล้วบินออกไปอย่างรวดเร็ว

โทนี่ถึงกับกุมขมับ "เอาอีกแล้วทุบกระจกแล้วบินออกไปอีกแล้ว นี่จะออกไปดีๆไม่ได้เลยหรือไงฮะทำไมต้องมาทำลายข้าวของกันด้วย!!?"

เป็ปเปอร์หัวเราะเบาๆ "แต่มันก็น่าทึ่งจริงๆที่มนุษย์นั้นสามารถบินได้นะคุณโทนี่"

โทนี่เองก็เริ่มมีความคิดที่จะสร้างอะไรบางอย่างที่สามารถบินบนฟ้าได้เช่นหุ่นยนต์ ชุดจักรกลอะไรก็ว่าไป แต่คงจะยังไม่ใช่ตอนนี้

ทันใดนั้นเสียงของจาร์วิสก็ดังขึ้น “เจ้านายครับ คุณโอบาไดอาห์ต้องการหารือเกี่ยวกับการขายขีปนาวุธเจริโคไปยังตะวันออกกลางครับ”

“โอ้? ให้เขามาคุยกับฉันได้เลย” โทนี่พูดในขณะที่ยังปวดหัวกับการกระทำของเดวิดไม่หาย

แล้วทุกคนคิดว่าเดวิดเป็นโฮสต์ที่เหมาะสมไหมครับ><