การต่อสู้ของทีมครั้งแรก

ตอนที่30 การต่อสู้ของทีมครั้งแรก

ที่ไหนสักแห่งในย่านควีนส์ นิวยอร์ก

หญิงวัยกลางคนมองแบงค์100ดอลลาร์บนโต๊ะด้วยสีหน้างุนงง

“ป้าเมย์ครับเค้กของผมเสร็จหรือยัง?”

“โอ้! ปีเตอร์หลานรออีกเดี๋ยวนะเดี๋ยวป้าทำให้ใหม่พอดีอันเมื่อกี้ป้าทำชุ่ยไปหน่อย...”

ป้าเมย์ตะลึงต่อเรื่องที่เจอมากหรือว่าจะเจอผีหลอกกลางวันแสกๆ

เธอทำเค้กให้หลานชายตัวน้อยของเธอตามปกติ แต่เมื่อเธอหันกลับมาหลังจากละสายตาไปได้ไม่นาน เค้กก็กลายเป็นแบงค์ร้อยร้อยดอลลาร์ซะงั้น นี่มันเป็นไปได้ยังไง...

...

ที่บริษัทคริปตันเทคโนโลยีในเวลาเดียวกัน

เดวิดขมวดคิ้วนั่งสมาธิ สื่อสารกับระบบคริปโตเนียนของเขาอย่างต่อเนื่อง พยายามย่อยข้อมูลต่างๆด้วยสีหน้าจริงจัง

ข้อบกพร่องของสายเลือดคริปโตเนียนนั้นเป็นปัญหาสำหรับเขามากจริงๆ เขากังวลมากๆว่าในสักวันนอกจากเวทย์มนต์แล้วจะมีคริปโตไนต์ที่ใช้ใช้ฆ่าเขาได้โผล่มาในจักรวาลมาเวล

แม้ว่าความเป็นไปได้จะต่ำแต่ก็ไม่ใช่ว่ามันจะเป็นไปไม่ได้เลยเพราะแร่คริปโตไนต์สามารถสังเคราะห์ขึ้นมาได้

ยกตัวอย่างเช่นแบทแมนที่ครองครองคริปโตไนต์เทียมไว้เป็นจำนวนมากจากการสังเคราะห์ เขาสามารถใช้มันเมื่อไหร่ก็ได้ตามที่ต้องการ เดวิดกลัวมากว่าจะมีคนแบบนี้โผล่มา

ทุกครั้งที่เขาเผชิญหน้ากับซุปเปอร์แมนเขาจะพกมันติดตัวไว้เสมอ

เดวิดส่ายหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกจากหัวทั้งหมด

"มัวแต่กังวลไปก็เสียเวลาชีวิตเปล่าๆ เอาเวลาไปคิดหาวิธีรับมือกับสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดดีกว่าหรือถ้าโชคดีบางทีฉันอาจได้รับรหัสแห่งชีวิตที่ทรงพลงในอนาคตเช่นซุปเปอร์แมนจากเอิร์ธ-3 หรืออะดูมส์เดย์"

แต่นั่นก็เป็นเรื่องของอนาคต ตอนนี้เขาต้องทำเป้าหมายที่ตั้งไว้ในปัจจุบันให้ดีที่สุด

ตราบใดที่เขาเดินหน้าแสดงภาพลักษณ์ของฮีโร่ไปเรื่อยๆเพื่อรับค่าชื่อเสียง เขาจะสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้อีกมาก

เดวิดลุกขึ้นบิดขี้เกียจ

"สำหรับความหวังดีที่แอนเชี่ยนวันมีให้ฉันไม่ปฏิเสธมันแน่นอน ถือว่าได้ผูกมิตรกับจอมเวทย์สูงสุดไปด้วย"

"นายได้บันทึกบทสนทนาของฉันกับเธอเมื่อกี้ไว้ไหมซุปเปอร์เบรน"

"ท่านครับ ไฟล์เสียงที่บันทึกไว้เมื่อกี้นี้ว่างเปล่ามันถูกรบกวนโดยไม่ทราบสาเหตุ พยายามกู้คืนแล้วแต่ทำไม่ได้ครับ"

"ไม่เป็นไรๆ ยังไงอีกฝ่ายก็เป็นถึงจอมเวทย์สูงสุด"

เดวิดหัวเราะแล้วบินขึ้นไปบนดาดฟ้าของตึก

"ดูนั่น! เขาคือซุปเปอร์แมน!!"

"สวัสดีครับคุณเดวิด ผมเป็นแฟนคลับของคุณ"

"ขอบคุณที่ปกป้องพวกเรามาตลอด"

กลุ่มผู้อาศัยที่อยู่อาคารตรงข้ามตะโกนอย่างสุดเสียง

เดวิดไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่หันไปยิ้มตอบแล้วนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย

"เห้ยดูสิเขายิ้มให้ฉัน!! พระเจ้านั่นเขายิ้มให้ฉัน!!!"

"คิดไปเองหรือเปล่า นั่นเขายิ่มให้ฉันชัดๆ"

"ได้รับค่าชื่อเสียง +1"

"ได้รับค่าชื่อเสียง +2"

"ได้รับค่าชื่อเสียง +1"

ค่าชื่อเสียงหลั่งไหลเข้ามาอีกครั้ง

"ดีแฮะ แค่ขึ้นมานั่งบนดาดฟ้าก็ได้ค่าชื่อเสียงมาเพียบเลย"

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ทุกอย่างที่บริษัทคริปตันเทคโนโลยีนั้นปกติดี เว้นแต่ว่าจะมีพวกคนที่อาศัยอยู่ในอาคารใกล้เคียงใช้ความพยายามอย่างสุดฤทธิ์เพื่อที่จะได้เห็นเดวิดนอกนั้นก็ไม่มีอะไรเพิ่มเติม

แต่อีกด้านที่ตึกสตาร์กกลับมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น

โอบาไดอาห์ได้สร้างชุดเกราะขึ้นจากแบบที่โทนี่ออกแบบทิ้งไว้ใช้ชื่อว่า ไอรอน มองเกอร์ มันมีขนาดใหญ่และมีอนุภาพสูง

"ฮ่าๆๆๆ โทนี่เอ๋ยโทนี่ ฉันเองก็มีชุดเกราะที่แกมีเหมือนกัน...นี่คือสิ่งที่แกควรได้โทษฐานต่อต้านฉัน!!"

โอบาไดอาห์หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เขากอดโทนี่ในชุดมาร์ค3แน่น

เขามีทุกอย่างที่เหนือกว่าโทนี่และไม่คิดเลยว่าตัวเองจะแพ้ ชีวิตเขาต้องได้รับแต่ชัยชนะเท่านั้น

ปัง!

โล่ของกัปตันลอยมากระแทกเข้ากับโอบาไดอาห์อย่างจังทำให้เซไปด้านหลังเล็กน้อย

โทนี่ที่ได้โอกาสก็ดีดตัวออมาโดยใช้ปืนยินจรวดที่ติดตั้งไว้บนชุด

"กัปตันคุณมาที่นี่ทำไม ฉันจัดการไอ้สารเลวนี่ได้เองน่า"

โทนี่สบถด้วยความโมโห

"ถ้าฉันไม่มานายคิดว่านายจะรอดหรือไง"

โอบาไดอาห์มองไปที่สตีฟด้วยใบหน้าที่หน้าเกลียด "ฉันบอกแล้วใช่ไหมโทนี่ว่าอย่าไปยุ่งกับไอ่แก่พวกนี้ให้มันมาก พวกมันก็แค่พวกที่หลงมาจากยุคสงคราม มันมีดีอะไรนักหนา!!"

เขายิงปืนกลใส่สตีฟและโทนี่อย่างต่อเนื่อง

โทนีที่หลบอยู่ใกล้ๆสตีฟพูดติดตลก "นี่คงเป็นการต่อสู้แบบทีมครั้งแรกของเราใช่ไหม"

"คงงั้นแหละ" สตีฟยิ้มตอบ

ในเวลานี้จู่ๆโอบาไดอาห์ก็หยุดยิงแล้วพูดด้วยรอยยิ้มแสนจะน่าเกลียดว่า "เอาล่ะหยุดการเล่นสนุกไว้เพียงเท่านี้ แหกตาดูเซอร์ไพรส์ที่ฉันเตรียมไว้ให้ดีนะโทนี่"

โฮก!!

มีเสียงคำรามดังขึ้นพร้อมกับร่างของสัตว์ประหลาดตัวโตหน้าตาบิดเบี้ยวกำลังวิ่งมาทางพวกเขา

"นั่นมันตัวอะไรน่ะ" สตีฟพูดด้วยความตกใจ

"ทีแรกฉันตั้งใจจะใช้มันเพื่อฆ่าแกโทนี่ แต่ตอนนี้กัปตันอมเริกาดันมาอยู่ตรงนี้ด้วย อย่าโทษฉันเลยนะกัปตันไปโทษความโง่ของโทนี่ดีกว่าที่มันลากแกมาตายด้วย"

กัปตันอเมริกากัดฟันยกโล่ขึ้นเตรียมรับแรงกระแทก แต่ก่อนที่สัตว์ประหลาดตัวนั้นจะมาถึงตัวกัปตันก็มีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นจากบนท้องฟ้า

"เห้ยๆ นี่มันชักจะวุ่นวายกันไปใหญ่แล้วนะเนี่ย"

ในกลุ่มถึงตอนที่62แล้วนะตามมาได้ที่เพจ แปลแบบซุปเปอร์แมน

https://www.facebook.com/profile.php?id=61561109170436&mibextid=LQQJ4d