เอาหมัดนี่ไปชิม!
ตอนที่31 เอาหมัดนี่ไปชิม!
กัปตันอเมริกากัดฟันยกโล่ขึ้นเตรียมรับแรงกระแทก แต่ก่อนที่สัตว์ประหลาดตัวนั้นจะมาถึงตัวกัปตันก็มีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นจากบนท้องฟ้า
"เห้ยๆ นี่มันชักจะวุ่นวายกันไปใหญ่แล้วนะเนี่ย"
เดวิดมองไปที่สัตว์ประหลาดตัวนั้นด้วยสายตารังเกียจ
“โอบาไดอาห์ ฉันเข้าใจนะที่นายไม่ชอบความพ่ายแพ้แต่นายไร้สาระมากเลยนะที่ทำแบบนี้มันดูเหมือนคนที่โตแต่ตัว อยากได้ก็ต้องได้ไม่สนใจเหตุผลอะไรเลย”
"ไม่ว่านายจะทำอะไรสุดท้ายนายมันก็แค่คนโลภมากคนนึงที่ไม่ได้ประเสริฐไปกว่าใครเลย" เดวิดร่อนลงมายืนข้างโทนี่และสตีฟ
โฮกกก!!!
"เออๆไอ้ตัวประหลาดร้องได้ร้องไป แต่เตือนไว้ก่อนเลยว่าเดี๋ยวจะร้องไม่ออก" เดวิดพูดพร้อมเอามืออุดจมูก
สตีฟมองเดวิดแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม "ดีใจที่มานะเดวิดฉันคิดว่าเมื่อกี้ฉันจะเละซะแล้ว นายน่าจะเป็นคนเดียวที่จัดการกับมันได้ในตอนนี้"
"ต้องเป็นงั้นอยู่แล้วสตีฟ" เดวิดขยิบตาตอบสตีฟ
โทนี่พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "เดวิดคือ... ขอโทษที่ลากคุณและกัปตันเข้ามาเกี่ยวข้องนะ เดิมทีผมจะสะสางเรื่องทั้งหมดกับโอบาไดอาห์ด้วยตัวเองแต่ไม่คิดว่ามันจะทำอะไรที่มันลุกลามใหญ่โตขนาดนี้... จบเรื่องนี้เดี๋ยวผมจะอธิบายเรื่องทั้งหมดเอง"
"ไม่ต้องกังวลน่าโทนี่พวกเราคือทีม" สตีฟตอบ
"ใช่ๆอย่าบ้าน่าโทนี่ อีกอย่างนายเป็นหลานฉันทำไมต้องมาเกรงใจกับเรื่องแค่นี้ ปล่อยไอ้สัตว์ประหลาดนั่นให้ฉันจัดการได้เลยส่วนนายกับสตีฟไปจัดการโอบาไดอาห์ ที่สำคัญเลยคือต้องฆ่ามันเท่านั้นนะโทนี่อย่าปราณีมัน อย่าปล่อยให้ตัวปัญหาแบบมันมีชีวิตรอดไปได้แล้วจำกฎเหล็กของฉันไว้ดีๆ อย่าเมตตาพวกคนชั่วไม่ว่ามันจะเป็นใครก็ตาม" พูดจบเดวิดก็พุ่งตัวออกไปซัดกับสัตว์ประหลาดตัวนั้นทันที
ปัง!!!
"ไหนๆขอดูความแข็งแกร่งของแกหน่อยไอ้ตัวน่ารังเกียจ"
โฮกก!!!!
"ตั้งสติไว้ๆ เราทำได้เราต้องเด็ดขาด ในอนาคตฉันต้องพัฒนาชุดเกราะที่มีอนุภาพมากกว่านี้ให้ได้" โทนี่พึมพำกับตัวเอง
"นายไหวแน่นะโทนี่?" สตีฟถาม
"หายห่วงกัปตัน ไปจัดการไอ้คนทรยศนั่นกันเถอะ!" พูดจบทั้งสองก็พุ่งตัวไปสู้กับโอบาไดอาห์ทันที
โอบาไดอาห์หัวเราะราวกับคนเสียสติควบคุมไอรอนมองเกอร์แล้ววิ่งไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง
" ฮ่าๆๆๆๆๆไม่มีประโยชน์หรอก! แค่หุ่นกระป๋องกับคนถือโล่พวกแกจะทำอะไรฉันได้"
การต่อสู้ของทั้งสามดำเนินไปอย่างดุเดือด เกิดการระเบิดขึ้นทั่วพื้นที่ ผลัดกันรุกผลัดกันรับไม่มีใครยอมใคร
ตัดมาทางเดวิด
"เอาหมัดนี่ไปชิม!"
เดวิดพุ่งเข้ามาต่อยสัตว์ประหลาดอย่างจัง ส่งร่างมันปลิวออกไปหลายกิโลเมตร
"พระเจ้า เกิดอะไรขึ้น?"
“สัตว์ประหลาดตัวนั้นมันอาละวาดอีกแล้วเหรอ?!”
"ไม่ใช่..คราวนี้มันน่ากลัวยิ่งกว่าไอ้ตัวนั้นอีก"
"ไอ้เวรรอสส์มันปล่อยตัวทดลองออกมาอีกแล้วเหรอ?”
"หนีเร็ว!!!"
"ทุกคนดูสินั่นซุปเปอร์แมน! ฉันมั่นใจว่าเขาต้องจัดการสัตว์ประหลาดตัวนั้นได้แน่นอน!!"
มีคนชี้ไปที่ร่างสองร่างที่ตกลงมาจากท้องฟ้าและตะโกนด้วยความประหลาดใจ
"ได้รับค่าชื่อเสียง +1"
"ได้รับค่าชื่อเสียง +3"
ค่าชื่อเสียงกำลังหลั่งไหลเข้ามาอย่างมากมาย
สัตว์ประหลาดลุกขึ้นด้วยความมึนงง มันมองไปรอบๆตัวและพบว่ามีผู้คนมากมายที่เห็นสภาพอันสมเพชของมันเมื่อกี้นี้
โฮกกก!!!
มันคำรามพร้อมหยิบเศษซากหินเตรียมจะขว้างใส่คนที่อยู่รอบๆ
"อย่าแม้แต่จะคิด!" เดวิดพุ่งเข้ามาต่อยมันซ้ำไม่เปิดโอกาสให้มันได้ทำอะไรไปมากกว่านี้
ตูม!
เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นราวกับมีคนยิ่งขีปนาวุธใกล้ๆ หน้าอกของสัตว์ประหลาดถูกเจาะเข้าไปด้วยหมัดของเดวิด อวัยวะภายในของมันถูกทำลายเลือดสาดกระเซ็นออกมาอย่างน่าสยดสยอง
"คิดไว้แล้วเชียวว่าเขาต้องจัดการมันได้!"
"เขานี่พึ่งพาได้เสมอเลยนะ!"
"ได้รับค่าชื่อเสียง +2"
"ได้รับค่าชื่อเสียง +1"
ค่าชื่อเสียงหลั่งไหลเข้ามาเรื่อยๆไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
ชื่อเสียงระดับโลก 251654/1000000 [มีส่วนร่วมในเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้โลกสั่นสะเทือน]
เดวิดแสดงรอยยิ้ม
'คิดไม่ผิดจริงๆที่ส่งมันลงมากลางถนน'
โฮกก!!
"โอ้โหโดนไปขนาดนั้นยังมีแรงร้องอีกเหรอเนี่ย"
สัตว์ประหลาดคำรามด้วยความเจ็บปวดพยายามสลัดตัวหลุดออกจากเดวิด มันรีดกำลังมหาศาลของมันทุบไปที่ตัวเดวิดอย่างบ้าคลั่งหวังว่าเดวิดจะอ่อนกำลังลงบ้างแต่ก็ไม่ได้ผล
ซูม!
เดวิดเห็นว่าการต่อสู้มันยืดเยื้อและน่าเบื่อเกินไปจึงทำการยิงเลเซอร์ใส่หัวฆ่ามันทันทีจากนั้นก็ปิดท้ายด้วยการเผาร่างมันจนไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้า
"ตายไปหนึ่งยังเหลือคนที่ควบคุมมันอยู่ไอ้เวรนั่นเป็นตัวอันตรายปล่อยให้มันรอดไปไม่ได้"
เดวิดระดมสมองเปิดใช้การรับรู้ขั้นสุดยอดของเขาอย่างเต็มที่ ผู้คนเกือบสิบล้านพืชสัตว์สิ่งของทั่วทั้งเมืองนิวยอร์กอยู่ภายใต้การรับรู้ของเขาทั้งหมด
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้ความสามารถในการรับรู้ที่มากขนาดนี้
"เจอแล้ว!"
ที่อีกฟากหนึ่งของนครนิวยอร์ก ในคูน้ำเสียใต้ดินเขาเห็นและได้ยินชายรูปร่างผิดปกติหัวโตพึมพำอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา
เดวิดพุ่งขึ้นฟ้าราวกับจรวด ทิ้งไว้เพียงเสียงโห่ร้องยินดีของประชาชน
โซนิคบูมของเขาปลุกคนนับล้านที่กำลังหลับใหลให้ตื่นขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ เดวิดเองก็เลี่ยงการสร้างโซนิคบูมไม่ได้เช่นกันเขาต้องไปฆ่าไอ้หัวโตนั่นให้เร็วที่สุด
"ไม่ดีแล้ว!!"
ในคูน้ำเสียใต้ดินใบหน้าของชายหัวโตเปลี่ยนไปเป็นน่าเกลียด เขาเริ่มคิดคำนวณถึงความเป็นไปได้ต่างๆที่จะหลบหนีจากเงื้อมมือของเดวิดด้วยความสิ้นหวัง
"บ้าเอ้ย!! ไอ้โอบาไดอาห์ไอ้สารชั่วความแข็งแกร่งของเดวิดมันเกินกว่าข้อมูลที่ได้มาแล้ว" เขาสาปแช่งโอบาไดอาห์อยู่ยกใหญ่สำหรับข้อมูลที่ผิดพลาดมากมาย
บูม!
เพดานท่อระบายน้ำถูกเจาะ
เดวิดแลนดิ้งอย่างสวยงามแล้วเงยหน้าขึ้นมาช้าๆ
"นี่คงเป็นการพบกันครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของเราสินะลีดเดอร์ ฉันขอสมองของแกไปล่ะนะ"
ตามต่อได้ที่กลุ่มลับเลยน้า https://www.facebook.com/profile.php?id=61561109170436&mibextid=LQQJ4d