ยินดีต้อนรับสู่อเวนเจอร์ส

ตอนที่40 ยินดีต้อนรับสู่อเวนเจอร์ส


เดวิดมองจอห์นนี่เงียบๆก่อนจะพูดต่อว่า "เมื่อคืนนายคงควบคุมสติตัวเองไม่ได้เพราะโดนซาราธอสยึดร่างไปใช่ไหม"


จอห์นนี่จ้องไปที่เดวิดอย่างว่างเปล่า "คุณรู้ได้ยังไง?"


“ฉันรู้ความลับเก็บกับจักรวาลที่เราอยู่เยอะเลยล่ะ ฟังฉันให้ดีนะ นายไม่ควรไปเชื่อคำลวงของปีศาจสารเลวอย่างเมฟิสโต้ ไม่ว่าจะเป็นนายจอห์นนี่หรือซาราธอสที่ไม่รู้ว่าฟังอยู่หรือเปล่า นายไม่สามารถไว้ใจมันได้ไม่ว่ากรณีใดก็ตามและถ้านายอยากกำจัดมัน ฉันช่วยนายได้” เดวิดตอบ


“ผมเองก็อยากจะขอให้คุณช่วยอยู่หรอกนะ แต่มันอันตรายเกินไป...คุณจะช่วยผมกำจัดเมฟิสโตได้ยังไง” จอห์นนี่พูดด้วยเสียงต่ำ


"ไม่ยากเลยจอห์นนี่ ฉันมีแผนที่จะล่อมันออกมาแล้วฆ่ามันทิ้งซะตรงนั้นเลย"


"ยังไง?"


เดวิดเหลือบมองนอกหน้าต่างพบว่าตอนนี้เป็นเวลาพลบค่ำแล้วมองไปที่จอห์นนี่ที่กำลังทำหน้าเหมือนคนโง่ ถอนหายใจแล้วพูดว่า "จอห์นนี่ นายหลับมาวันนึงฉันคิดว่ามันยังไม่น่าจะพอนะ จอนนี้นายหลับไปอีกนิดละกัน"


ตุบ..


พูดจบเดวิดก็สับสันคอจอห์นนี่จนหมดสติไป


ทันใดนั้นเอง ซาราธอสที่หลับใหลอยู่ก็ตื่นขึ้นมาในร่างของโกสต์ไรเดอร์ "ชดใช้บาปของแกมา!!"


เดวิดตะคอกกลับ "ฉันช่วยชีวิตคนบนโลกนี้ไว้นับล้านแล้วฉันกล้าพูดนะว่าคนที่มีเมตตาที่สุดในโลกมันยังเมตตาได้ไม่เท่าฉันเลย ฉันปกป้องคนของโลกนี้ด้วยความยุติธรรมสูงสุดมาเสมอ ผู้คนนับไม่ถ้วนสลักชื่อของฉันไว้ในใจพวกเขา ขับร้องเพลงที่มีชื่อของฉันแทบทุกวัน มาสิมาตัดสินด้วยดวงตาแห่งการพิพากษาของแก!!"


โกสต์ไรเดอร์หยุดชั่วคราว เปลวไฟบนหัวของเขาสั่นไหว


เขาได้กลิ่นความบาปลึกๆในตัวเดวิด ซึ่งเป็นร่องรอยที่หลงเหลืออยู่หลังจากการสังหารผู้คนนับไม่ถ้วน เขาเพิ่งตื่นมาได้สองวันและเขาเพียงแค่ทำตามสัญชาตญาณ ขาไม่มีประสบการณ์หรือสติปัญญาเพียงพอที่จะตัดสินความเป็นจริงที่ซับซ้อน


เขาก้าวไปข้างหน้าเหยียดฝ่ามือโครงกระดูกออกแล้วคว้าแขนของเดวิด


“มองตาฉันเจ้าคนบาป!”


เบ้าตากลวงของโกสต์ไรเดอร์มันราวกับกระแสน้ำวนอันไม่มีที่สิ้นสุด


ความสามารถของดวงตาแห่งการพิพากษากำลังทำงาน


ความสามารถพิเศษของโกสต์ไรเดอร์นี้จะทำหน้าที่สะท้อนบาปของคนๆนั้น ยิ่งทำบาปมากเท่าไรพลังของดวงตาแห่งการพิพากษาก็จะยิ่งน่ากลัวมากขึ้นเท่านั้น ตามทฤษฎีแล้วแม้แต่เทพเจ้าก็ยังถูกลงโทษด้วยดวงตาแห่งการพิพากษา


"มีเสียงกรีดร้องโหยหวนมากมายอยู่ภายในตัวของแก ยอมรับการลงทัณฑ์จากฉันซะ!!" โกสต์ไรเดอร์รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของเขาที่จะได้ตัดสินคนบาป


เดวิดยิ้มเยาะ


ครู่ต่อมาโกสต์ไรเดอร์ก็ส่งเสียงโหยหวนด้วยความเจ็บปวด


ภายในตัวของเดวิดเขาเห็นดวงวิญญาณอันศักดิ์สิทธิ์ของผู้สูงศักดิ์ที่รายล้อมไปด้วยคำอธิษฐานแห่งความบริสุทธิ์นับไม่ถ้วน!


"ไม่.นี่มันเป็นไปไม่ได้!! ทั้งๆที่แกคร่าชีวิตผู้คนไปมากขนาดนั้นแต่ทำไมถึงมีหลายชีวิตที่ยกย่องและปกป้องจิตวิญญาณของแกอยู่ตลอดเวลา!!"


โกสต์ไรเดอร์คำรามด้วยความไม่เชื่อ


ทำไมสิ่งที่เขาเห็นถึงเป็นแบบนี้!?


มีกลุ่มแสงประมาณล้านดวงที่บริสุทธิ์ราวกับนางฟ้าในสวรรค์ ล้อมรอบดวงวิญญาณที่สูงส่งและแข็งแกร่ง พร้อมสวดสรรเสริญตลอดเวลา!


ปรากฏการณ์นี้ตามความจำสัญชาตญาณโบราณและดั้งเดิมของโกสต์ไรเดอร์ เกิดขึ้นได้เฉพาะในหมู่ปราชญ์เท่านั้น!!


“เป็นไปได้ยังไง นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด...!!”


เขาตกตะลึงอย่างสมบูรณ์


แทนที่จะได้โจมตีดวงวิญญาณของเดวิดแต่กลับเป็นตัวเองที่ถูกโจมตี


เปลวไฟบนศีรษะของเขาจางลงมาก


สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าบาดแผลทางจิตใจคือความพ่ายแพ้อย่างรุนแรงต่อความมั่นใจที่ตนยึดมั่น


ชายที่อยู่ข้างหน้าไม่ใช่คนบาปที่ควรถูกตัดสินโทษ แต่เป็นผู้ชายที่ได้รับการบูชาและยกย่องจากชีวิตนับล้าน


"โดยเฉลี่ยแล้ว การบูชาและความเคารพอย่างสุดใจของผู้คนนับหมื่นแทบจะไม่สามารถให้กำเนิดดวงวิญญาณที่บริสุทธิ์เช่นนี้ได้ แต่ดวงวิญญาณบริสุทธิ์ที่มีอยู่ในร่างกายของคุณกลับมีมากมายเหลือเกิน... คุณคือปราชญ์ของมนุษยชาติงั้นเหรอ?"


โกสต์ไรเดอร์เงยหน้าขึ้นและมองอย่างว่างเปล่า เขาไม่คิดเลยจริงๆว่าการตัดสินใจของเขาจะผิดพลาดได้มากขนาดนี้


"งั้นทีนี้เรามาคุยกันดีๆได้แล้วใช่ไหม?"


เดวิดลืมความก้าวร้าวที่โกสต์ไรเดอร์แสดงก่อนหน้านี้แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน


"ยินดีต้อนรับสู่อเวนเจอร์"

อยากต่อมาที่กลุ่มได้เลย83ตอนเดวิดถึงระดับคอสมิคบีอิ้งแล้วน้า มาได้ที่ https://www.facebook.com/profile.php?id=61561109170436&mibextid=LQQJ4d