ดูมส์เดย์เซลล์

ตอนที่60 ดูมส์เดย์เซลล์

“ระบบเอาดูมส์เดย์เซลล์ออกมา”

เดวิดคิดเงียบๆในใจของเขา

วินาทีต่อมา ขวดแก้วที่เต็มไปด้วยของเหลวปรากฏขึ้นในมือของเขา สิ่งที่อยู่ภายในจวดแก้วนั้นสั่นอยู่ตลอดเวลา มันเปล่งความผันผวนของพลังที่คลั่งไคล้ทรงพลังอย่างยิ่ง

แค่มองก็รู้ว่ามันสุดยอดแค่ไหน

“นี่น่ะเหรอดูมส์เดย์เซลล์ แค่ได้มองก็รู้ว่าทรงพลังมากมันจะเป็นประโยชน์ต่อตัวฉันมากแน่นอน”

เดวิดใช้พลังการสังเกตระดับสูงสุดของเขามองเซลล์ที่ได้รับมาด้วยความชื่นชม ตอนนี้เขาสามารถมองเห็นกิจกรรมในระดับเซลล์คร่าวๆได้ด้วยตาเปล่าแล้ว

ดูมส์เดย์เซลล์นั้นแตกต่างจากเซลล์อื่นๆอย่างชัดเจน ความผันผวนของพลังที่เปล่งออกมานั้นไม่ชัดเจนและไม่มีข้อบ่งชี้ทางพันธุกรรมที่แน่นอน

ถ้าเขาดูดซับมันเข้าไปไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาจะต้องพบกับคงามทรมานมหาศาล

“แต่ถ้าทนความทรมานจากการหลอมรวมเซลล์ได้ก็จะเข้าใกล้คำว่าสมบูรณ์แบบมากที่สุด มันมีความสามารถในการปรับตัวที่แข็งแกร่ง ความเร็วในวิวัฒนาการที่น่าสะพรึงกลัวและร่างกายสามารถพัฒนาวิธีป้องกันต่อการโจมตีโต้กลับตามสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันในทุกช่วงเวลา”

เดวิดถอนหายใจ

ดูมส์เดย์ในจักรวาลดีซีเป็นที่รู้จักกันในนาม "อาวุธชีวภาพเดี่ยวที่แข็งแกร่งที่สุด"

“ศักยภาพของฉันในตอนนั้นคงจะยังใช้มันไม่ได้ ฉันไม่อยากเสี่ยงถูกกลืนกินแต่ถ้าหากจวนตัวจนตรอกจริงๆนั่นเป็นเวลาที่ฉันจะใช้มัน ซุปเปอร์เบรนจัดเก็บเซลล์นี่ไว้ในห้องที่มีความคงทนมากที่สุดจัดให้อยู่ในความลับระดับที่สูงกว่างานวิจัยชิ้นไหนๆแล้วดำเนินการวิจัยโดยทันทีจุดประสงค์คือการที่ทำยังไงถึงจะใช้งานได้โดยมีผลข้างเคียงน้อยที่สุด”

เดวิดสั่งซุปเปอร์เบรนก่อนจะเงียบไปสักพักแล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ไม่ว่ายังไงฉันจะต้องแข็งแกร่งให้มากขึ้นกว่านี้ให้ได้ เพื่อความสมบูรณ์แบบที่ฉันตั้งเป้าไว้”

…

ในเวลานี้ โลกภายนอกเกิดความวุ่นวายขึ้นอย่างกะทันหัน

รอบๆเทพีเสรีภาพ กองทหารจํานวนมากรวมตัวกันอย่างประหม่า

ตรู๊ดด!!

“ท่านครับคุณโทนี่โทรมา” ซุปเปอร์เบรนรายงาน

“รับสายเลย” เดวิดขมวดคิ้วตอบ

"เดวิด ไอ้แม็กนีโตเป็นบ้าแล้ว เขาต้องการให้บรรดาผู้นําหลายร้อยคนในการประชุมระดับโลกทุกคนเป็นมนุษย์กลายพันธุ์!"

โทนี่พูดกับเดวิดพร้อมกับบินไปที่เทพีเสรีภาพอย่างเร่งรีบ

“โอโหน่าสนใจจริงๆ ไอ้เด็กเหลือขอตัวน้อยสุดโต่งนั่นมันก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย... ถ้าอย่างนั้นพวกเราต้องไปลงโทษเขาหน่อยแล้วล่ะ"

เดวิดหัวเราะเบา ๆ

"อเวนเจอร์สรวมตัว!!"

…

พื้นที่รอบๆเทพีเสรีภาพตกอยู่ในความโกลาหล

เหล่าผู้นำระดับสูงจํานวนมากจากประเทศต่างๆกำลังอพยพอย่างเร่งรีบ

"มันไร้ประโยชน์ชาร์ลส์! ตอนนี้มันถึงเวลาแล้ว ฉันจะกลายเป็นฮีโร่ของเหล่ามนุษย์กลายพันธุ์และเปิดยุคของมนุษย์กลายพันธุ์ให้แพร่กระจายไปทั่วทั้งโลก!! มนุษย์จะไม่มีเหตุผลใดๆที่จะเลือกปฏิบัติและข่มเหงเราอีกต่อไป!"

“หยุดการกระทำของนายซะเอริค นายกำลังจะทำให้พวกเขาตายโดยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ หลังจากที่นายใช้เครื่องนั้นกับพวกเขา พวกเขาจะมีชีวิตอยู่ได้อีก10ชั่วโมงเท่านั้น!!”

“พูดไร้สาระอะไรของนายน่ะชาร์ลส์ เป็นไปไม่ได้หรอกเครื่องจักรของฉันสมบูรณ์แบบที่สุด!!”

แม็กนีโต้อุทานด้วยความโกรธ

“หยุดซะเถอะแม็กนีโต้ ที่ศาสตราจารย์พูดเป็นความจริง สุดท้ายพวกเขาจะตายหลังจากผ่านไปได้เพียง10ชั่วโมง…” โทนี่บินมาเปิดฉากโจมตีใส่แม็กนีโต้ทันที

“เฮอะจะใช้ของพรรค์นั้นมาต่อสู้กับฉันงั้นเหรอ ฝันไปเถอะ!!!”

แม็กนีโต้ยกมือขึ้นทำลายระบบภายในชุดเกราะของโทนี่พังทันทีและก่อนที่กำลังจะถูกบีบอัดให้เป็นเศษเหล็กเขาก็ต้องล่าถอยจากการโจมตีอันรุนแรงจากผู้มาใหม่

“นึกว่าจะตายไปแล้วนะนั่น” โทนี่พูดติดตลก

"เอริค ไม่ได้เจอนายมาหลายสิบปีนายเปลี่ยนไปจนถึงจุดที่นายต้องการเปลี่ยนมนุษย์ทุกคนให้กลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์เลยเหรอ? งั้นเริ่มจากฉันก่อนสิเอริคถ้านายทำได้อะนะ"

เดวิดมองไปที่แม็กนีโต้แล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

จากเด็กที่ไม่รู้ประสาอะไรในวันนั้นกลับก่อเรื่องเลวร้ายในวันนี้

การเปลี่ยนแปลงของมนุษย์นี่มันคาดคะเนยากจริงๆ

“เดวิด…”

ร่องรอยของความซับซ้อนและความคิดถึงแวบเข้ามาในดวงตาของแม็กนีโต้ เดวิดคือพ่อทูนหัวของเขาที่ดูแลเขาอย่างดีไม่ขาดตกบกพร่องในด้านใดๆตอนช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

“เวลาเปลี่ยนไปแล้ว เดวิด ตอนนี้ฉันอายุเจ็ดสิบแล้ว! คุณพลาดเหตุการณ์ใหญ่ในช่วงสองสามทศวรรษที่ผ่านมาและคุณไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับสถานการณ์ที่ไม่ดีของเผ่าพันธุ์เรา! พวกมนุษย์มันเลือกปฏิบัติเรา มันรังแกข่มเหงเรามาตลอดถึงเวลาแล้วที่ตอนนี้ต้องทวงคือความยุติธรรม!”

แม็กนีโต้ชี้ไปทางเดวิดแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “หยุดเขาซะไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหนก็ตาม!!”

สมาชิกกลุ่มบราเธอร์ฮูดออฟมิวแทนต์สมองหน้ากันด้วยความหวาดกลัว

นั่นคือซุปเปอร์แมน ฮีโร่ที่ทรงพลังที่สุดในโลก!!

“โอ้ชักจะยุ่งยากขึ้นมาแล้วสิ..”

ซิตโทแรคกล่าวพร้อมรอยยิ้มอันน่าสยดสยอง