จักเกอร์นอท
ตอนที่61 จักเกอร์นอท
"จักเกอร์นอท ตอนนี้แกเป็นคนเดียวที่สามารถยันกับซุปเปอร์แมนได้แตกต่างจากเจ้าเซเบอร์ทู้ธที่ทำไม่ได้" ซิตโทแรคกระตุ้น
ดวงตาของจักเกอร์นอทสว่างขึ้น “ฉันสามารถสู้กับเขาได้อย่างสูสีเลยงั้นเหรอ?”
“ไม่ๆ ฉันคิดว่าอย่างน้อยแกน่าจะทนเขาได้สามหมัด”
“เป็นไปไม่ได้!! ด้วยร่างกายที่ทนทานแทบจะทุกสิ่งของฉันฉันมั่นใจว่าฉันจะไม่ล้มภายในสามหมัดแน่นอน”
จักเกอร์นอทคำรวมด้วยความโกรธ กล้ามเนื้อของเขาบวมเป่งและวิ่งไปหาเดวิดราวกับว่าเขาเป็นรถถัง
“บ้าบิ่นจริงๆไอ้ตัวโตนี่”
เดวิดหรี่ตาลงมองจักเกอร์นอทที่วิ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่งและพุ่งเข้าไปต่อยเข้าที่หน้าเต็มๆ
ปัง!
จักเกอร์นอทปลิวกลับหลังไปนอนกุมหน้าโอดโอยด้วยความเจ็บปวด
เดวิดดูประหลาดใจมากที่จักเกอร์นอทโดนหมัดเขาแล้วไม่เละเป็นเศษเนื้อ ช่างสมกับฉายาวายร้ายจอมทนทานจริงๆ
วินาทีต่อมา จักเกอร์นอทที่กำลังนอนร้องโอดโอยอยู่บนพื้นด้วยความเจ็บปวดจู่ๆก็เงียบลง ลมหายใจของเขาปล่อยความรู้สึกที่น่าสะอิดสะเอียนออกมา เขาค่อยๆเงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นดวงตาที่กลายเป็นสีแดงเลือดของเขา
การดำรงอยู่ของเทพผู้ชั่วร้ายจากจักรวาลอันห่างไกลกำลังจ้องไปที่เดวิดผ่านร่างจักเกอร์นอท
"ไม่น่าแปลกใจเลยที่เจ้าเมฟิสโต้จะตายด้วยน้ำมือของแก...ร่างกายของแกแข็งแกร่งมาก มนุษย์…แกจะยอมจำนนต่อฉันหรือตาย!!!"
“ซิตโทแรคสินะ เป็นเทพผู้แข็งแกร่งแท้ๆแต่อวตารของแกดันโดนฉันล้มด้วยหมัดเดียว” เดวิดพูดเสียงเรียบ
“โอ้! เป็นแค่มนุษย์ตัวเล็กๆแต่รู้จักฉันด้วยเรอะ” ซิตโทแรคพูดด้วยความสนใจ
“กลับไปที่ของแกเถอะ โลกนี้ไม่ใช่สถานที่ที่แกจะสอดมือเข้ามาทำอะไรก็ได้ตามใจ”
เดวิดมองแล้วพูดด้วยความเคร่งขรึม แม้ว่าซิตโทแรคจะเป็นเทพที่แข็งแกร่งมาก แต่เขาไม่ได้มีความกลัวมันเลยแม้แต่นิดเดียว
เอาจริงๆเดวิดมั่นใจว่าไม่ต้องถึงกับใช้ดูมส์เดย์เซลล์ก็สามารถฆ่าซิตโทแรคได้ด้วยซ้ำ
เพียงแค่อาศัยการดูดซับแสงอาทิตย์ก็เพียงพอ
“โอ้น่าสนใจดีนี่มนุษย์ แต่แกน่ะปากดีไปหน่อยนะ”
ดวงตาของจักเกอร์นอทแสดงถึงความสยดสยอง พลังงานอันน่าสะพรึงกลัวถูกปลดปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่องเขย่าไหล่ทวีปทั้งหมด
บูม!!
ซิตโทแรคควบคุมร่างจักเกอร์นอทพุ่งเข้าโจมตีเดวิดอย่างรุนแรงแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรเดวิดได้เลย
เดวิดยิ้มเยาะจับแขนของจักเกอร์นอทไว้แล้วพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยความเร็วพันเท่าของเสียงทันที
“ได้รับค่าชื่อเสียงจากซิตโทแรค +20 “
“ได้รับค่าชื่อเสียง +4 “
“ได้รับค่าชื่อเสียง +1 “
“นั่นมันจักเกอร์นอทจริงๆใช่ไหม?”
บางคนสังเกตเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของจักเกอร์นอท
“ไม่ใช่!! นั่นไม่ใช่จักเกอร์นอทแน่นอน..มันปล่อยพลังงานบางอย่างที่คล้ายกับปีศาจที่บุกโลกครั้งล่าสุดออกมา”
ศาสตราจารย์เอ็กซ์พูดด้วยความประหลาดใจ
บนท้องฟ้า ณ จักรวาลอันกว้างใหญ่เดวิดกระหน่ำรัวหมัดใส่จักเกอร์นอทอย่างไม่หยุดยั้ง
“ออกไปจากร่างนี้ซะซิตโทแรคแล้วมาหาฉันด้วยตัวแกเองดีกว่า”
เดวิดพูดท้าทาย
“ฮ่าๆๆๆๆฉันไปหาแกแน่เจ้ามนุษย์ ฉันจดจำวิญญาณของแกได้แล้วไม่ว่าแกจะอยู่ที่ไหนฉันก็จะหาแกเจอ เพราะงั้นอย่าดีแค่ปากล่ะ!!”
บูม!!
ร่างของจักเกอร์นอทระเบิดถูกซิตโทแรคทอดทิ้งโดยสมบูรณ์
พลังงานปีศาจที่น่าสะอิดสะเอียนค่อยๆหายไป
เดวิกจ้องมองออกไปนอกระบบสุริยะอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะรับบินกลับไปที่เทพีเสรีภาพอย่างรวดเร็ว
“มันสายเกินไปแล้ว!! ยุคของเหล่ามนุษย์กลายพันธุ์กำลังจะมาถึงแล้ว!!”
แม็กนีโต้หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
ทุกคนที่อยู่รอบๆแสดงสีหน้าสิ้นหวัง ทำไมเรื่องแบบนี้มันต้องเกิดขึ้นกับพวกเขาด้วย??
เครื่องจักรของแม็กนีโต้ถูกเปิดใช้งานอย่างสมบูรณ์ มันแผ่ระลอกคลื่นรังสีที่น่าสะพรึงกลัวออกมา ทุกที่ที่มันเคลื่อนผ่านมันจะเปลี่ยนมนุษย์ให้กลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์
แต่จู่ๆเครื่องจักรของเขาก็ดูเหมือนจะขัดข้อง
“เกิดอะไรขึ้น!”
แม็กนีโต้พยายามใช้แรงแม่เหล็กของเขาเพื่อเปิดใช้งายเครื่องจักรอีกครั้งแต่ก็ต้องตกใจเพราะมีพลังงานอีกสายหนึ่งมากันไว้
“ความสามารถในการควบคุมเชิงกล? ใครกันที่มีความสามารถแปลกๆแบบนี้!?”
แม็กนีโต้คำรามอย่างโกรธเกรี้ยว เขาไม่สามารถสลายพลังงานเชิงกลนี้ได้เลยไม่ว่าจะทำยังไง
“ได้รับค่าชื่อเสียงจากแม็กนีโต้ +6 “
บูม!!
เดวิดบินลงมาทำลายเครื่องจักรไม่เหลือแม้แต่ซาก
"เอริค ยอมแพ้การเคลื่อนไหวที่เสี่ยงต่อการล่มสลายของโลกซะเถอะ นายจะผลักโลกทั้งใบไปสู่สงครามที่ไร้ความหมายและมันจะกินเวลานับทศวรรษ มนุษย์กลายพันธุ์และมนุษยชาติจะกลายเป็นศัตรูกันตลอดไปและจะไม่มีความเป็นไปได้ที่จะอยู่ร่วมกัน!"
“คุณ…” แม็กนีโต้กัดฟันมองเดวิดด้วยความไม่เต็มใจ
"คุณทําลายอุดมคติของฉัน คุณไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับความเสื่อมโทรมของโลกนี้..." พูดจบเขาก็อัดพลังสนามแม่เหล็กใส่เดวิดอย่างเต็มแรง
บูม!!
เดวิดพุ่งทะลุพลังสนามแม่เหล็กเข้าไปต่อยแม็กนีโต้เบาๆ
“มากับฉันนะเอริค อย่างน้อยการใช้ชีวิตอยู่กับฉันก็ดีกว่าติดคุก”
เดวิดส่ายหัวแล้วแบกร่างเปื้อนเลือดของแม็กนีโต้ไปที่บริษัทอย่างรวดเร็ว