มีหลุมใหญ่จริงๆ
‘@เซินเหอ นายไปทำอะไรมา? จ้าวหู่ด่านายตั้งแต่เช้าเลย’
‘ไม่ใช่แค่ด่าอย่างเดียว ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่าเซินเหอไปทำอะไรให้เขาโมโหขนาดนี้’
‘จริงๆ ด่าทั้งเช้าไม่มีคำซ้ำเลย ฉันอิจฉาความคิดสร้างสรรค์ของเขาจริงๆ’
‘นี่มันผลกระทบจากพิธีมอบรางวัลหรือเปล่า?’
‘จะพูดถึงพิธีมอบรางวัลอะไรล่ะ เรื่องนั้นมันจบไปนานแล้ว นายไม่รู้เหรอว่าเซินเหอส่งอะไรบางอย่างไปให้ผู้บริหารข้างบน? จ้าวหู่ถึงกับไม่กล้าไปหานักศึกษาสาวๆ เพื่อมาสอนพิเศษแล้ว’
‘...’
‘จ้าวหู่ไม่กล้าไปหานักศึกษาสาวๆ จริงๆ เหรอ? นายพูดเล่นใช่ไหม?’
‘รูปภาพ.jpg’
‘รูปภาพ.jpg’
‘รูปภาพ.jpg’
‘เฮ้ย! นายไปเอารูปนี้มาจากไหน? แน่ใจนะว่าไม่ได้แต่งภาพ?’
‘ทุกคนรู้กันหมดว่าจ้าวหู่ชอบนักศึกษาสาวๆ แต่ในรูปนี้ชัดเจนว่าไม่ใช่นักศึกษาสาว แต่เป็นสาวใหญ่ในชุดกระโปรงแนบเนื้อ... แต่จะว่าไปแล้ว สาวใหญ่คนนี้ก็ดูดีจริงๆ ฉันชอบมากเลย!’
‘แต่งภาพที่ไหนกัน พี่เขยของลูกพี่ลูกน้องฉันทำงานในโรงแรม และเขายืนยันว่าผู้ชายในรูปคือจ้าวหู่จริงๆ’
‘เป็นเรื่องใหญ่แน่!’
‘เฮ้ย บอกฉันมาเร็ว!’
‘ได้ยินมาว่า ช่วงบ่ายวันนี้ หลังจากที่จ้าวหู่ด่าเซินเหอเสร็จ เขาก็ไปรับนัดกับผู้หญิงแล้วแอบออกจากงานไปโรงแรม แต่ถูกล่อไปติดกับดัก ถูกจับได้คาหนังคาเขาและถูกถ่ายรูปกับวิดีโอไว้ แล้วถูกขู่แบล็คเมล์เรียกเงินสามล้านหยวน ไม่รู้ว่าใครแจ้งตำรวจ ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายถูกจับตัวไปหมดแล้ว’
‘ว้าว! สามล้านหยวน! นี่มันโดนวางกับดักแน่ๆ!’
‘แต่สาวใหญ่คนนี้ดูดีมาก น่าเสียดายมาก การไม่ได้เห็นเธอต่อสู้นี่นับว่าขาดทุนจริงๆ!’
‘เงินแบล็คเมล์สามล้านครั้งนี้ก็เหมือนจะไม่ได้เหมือนกัน’
‘ชู่ว์! ตอนนี้ผู้บริหารจากสำนักงานใหญ่เข้ามาในบริษัทแล้ว ครั้งนี้ดูเหมือนพวกเขาจะตั้งใจเล่นงานจ้าวหู่ให้หนัก หน้าที่ของเขาในตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปคงจะจบลงแล้ว ส่วนวังหลงพวกเราก็คงต้องบอกลาเช่นกัน’
‘...’
‘@เซินเหอ จ้าวหู่โดนเล่นงานแล้ว นายคงเปิดแชมเปญฉลองรึยัง?’
‘@เซินเหอ ได้งานใหม่ยัง? หรืออยากกลับมา?’
‘@เซินเหอ เรื่องนี้เป็นเรื่องน่ายินดี ไม่ส่งอั่งเปาฉลองกันหน่อยเหรอ?’
‘...’
เซินเหออ่านข้อความในมือถือ พร้อมกับแสดงสีหน้าประหลาดใจ เขาไม่ได้คาดคิดว่ากลุ่มคนที่ตั้งใจหลอกเขาตอนนั้นจะไปเล่นงานจ้าวหู่จริงๆ และยังจำสิ่งที่เขาพูดไว้ได้ด้วย
ถึงจะดูเหมือนว่าอันธพาลพวกนั้นต้องการเงิน แต่สุดท้ายพวกเขาก็ไม่ยอมแพ้และสู้กับหวังหลง แม้จะต้องจบลงด้วยการถูกจับ
เซินเหอถอนหายใจ เขายิ้มเล็กน้อยและเคาะที่พนักพิงเบาะหน้าของรถแท็กซี่ “ลุงครับ ไปที่ตลาดกลางคืนใกล้ๆ นี้หน่อย”
คนขับหันมาถามด้วยความสงสัย “ตอนนี้มันยังเร็วไปหน่อยนะ ยังแค่หกโมงเย็นเอง สาวๆ ยังไม่ขึ้นเวรเลย”
เซินเหอขมวดคิ้วด้วยความงง “ลุงครับ ผมจะไปตลาดกลางคืนเพื่อกินหมูปิ้งนะครับ ลุงคิดอะไรอยู่เนี่ย?”
“อ้อ โทษที เข้าใจผิดไปหน่อย” คนขับตอบด้วยเสียงเรียบ
เซินเหอพิงพนักพิงหลัง เขารู้สึกงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น “นี่ฉันดูเหมือนคนที่เสเพลขนาดนั้นเลยเหรอ?”
เซินเหอกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทันใดนั้นรถก็หยุดลงกะทันหัน ทำให้เขาเสียหลักไปข้างหน้า แต่โชคดีที่เขายึดพนักพิงเบาะหน้าไว้ทัน
เสียงดัง "ปัง!" รถโดนชนท้าย
เซินเหอตั้งสติและถาม “ลุงทำงานเป็นคนขับรถนานหรือยัง?”
คนขับรถเกาหัวอย่างงุนงง เขาไม่รู้จะตอบยังไงดี
เซินเหอมองไปข้างหน้า “ลุง ด้านหน้ามีหลุมเหรอ? เบรกกะทันหันซะขนาดนี้”
คนขับชี้ไปที่ถนนข้างหน้า “ใช่ ข้างหน้ามีหลุมใหญ่อยู่จริงๆ”
เซินเหอมองตามที่คนขับชี้ไป เห็นหลุมขนาดใหญ่ที่เพิ่งเกิดขึ้นกลางถนน
“หลุมนี้เกิดขึ้นตอนไหนเนี่ย?”
คนขับบ่นออกมาพลางปลดเข็มขัดนิรภัย “ถนนเพิ่งทรุดลงเมื่อตะกี้เลย ตอนที่เสียงดัง ‘โครม’ รถสี่ห้าคันก็ตกลงไปในหลุมทันทีเลย ทำเอาฉันตกใจแทบแย่”
“แต่ไอ้รถที่ชนท้ายฉันนี่มันบ้าหรือเปล่าเนี่ย? เบรกไม่ทันได้ไง รถคันนี้ฉันเพิ่งซื้อใหม่ด้วย!”
คนขับบ่นไปเรื่อยๆ ขณะเปิดประตูลงจากรถ เขาเดินอ้อมไปคุยกับคนขับรถบีเอ็มดับเบิลยูที่ชนท้าย
ทันใดนั้นเอง สาวสวยในกระโปรงสั้นก็ลงมาจากรถบีเอ็มดับเบิลยู สีหน้าโกรธของคนขับแท็กซี่ก็เปลี่ยนเป็นอ่อนลงทันที
เซินเหอก็เปิดประตูออกตามลงไป เขาเดินไปที่ขอบหลุมและมองไปรอบๆ
บริเวณรอบๆ ถนนที่ถล่มลงไปไม่มีโพรงอากาศ รอบๆ เป็นดินอัดแน่นแข็งแรง
“แต่ถนนทรุดลงไปถึง 3-4 เมตรได้ยังไงเนี่ย? ไม่ใช่ว่ามีบางอย่างดูดดินออกไปจากใต้ดินหรอกนะ?” เซินเหอพูดเบาๆ
เขามองไปยังรถที่ตกลงไปในหลุมแล้วเห็นผู้โดยสารบางคนกำลังพยายามดิ้นรนออกจากรถ
“ถ้ารถพวกนี้ระเบิด มีหวังผู้โดยสารที่อยู่ข้างในคงโดนเผาจนตายแน่” เซินเหอคิด
ถึงแม้ว่าจะมีคนยืนอยู่รอบๆ หลายคน แต่ไม่มีใครกล้าลงไปช่วยเพราะความลึกของหลุม
เซินเหอถอนหายใจ ขณะที่เขามองไปรอบๆ เขาก็พบทางลงที่ดูปลอดภัยและตัดสินใจลงไปช่วย
“ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ใช่ฮีโร่ แต่ในสถานการณ์แบบนี้ ใครจะทนเฉยได้ล่ะ” เขาคิด
หลังจากนั้นห้านาที เซินเหอก็ลงไปถึงก้นหลุม
ทันใดนั้น ข้อความหลายบรรทัดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา:
[ภารกิจฉุกเฉิน: ช่วยเหลือผู้ที่ถูกดึงลงไปในรังของมังกรดินระดับสาม]
[เวลาที่กำหนด: 3 ชั่วโมง]
[รางวัล: ปลอกแขนมังกรดิน (แขนซ้าย)]
[... ]
เซินเหอเอนหลังด้วยความสงสัย “อะไรกันเนี่ย? ภารกิจนี้มอบรางวัลแค่ปลอกแขนซ้ายเหรอ? แล้วมังกรดินนี่หมายถึงหนอนหรือไง?”
เซินเหอสูดลมหายใจลึก ก่อนจะพุ่งไปที่รถคันหนึ่งที่ดูเหมือนจะเปิดประตูได้ง่ายที่สุด
เขาเปิดประตูและลากผู้โดยสารที่หมดสติออกมา
เมื่อผู้โดยสารคันแรกถูกช่วยออกมา ฝูงชนที่ยืนอยู่รอบๆ หลุมก็ส่งเสียงเชียร์ขึ้น
คนขับแท็กซี่ที่ยืนอยู่ข้างบนชี้ไปที่เซินเหอ “นั่นผู้โดยสารของฉัน! ผู้โดยสารของฉัน!”