ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 40
ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 40
ย้อนกลับไปห้านาทีก่อน
ภายในโถงปราการ ปราการจอมเชือด
แม็กซ์เวลล์ กาวิน และผู้บัญชาการอีกสองคนกำลังหารือเกี่ยวกับการบุกโจมตีค่ายของทัพมนุษย์ในวันพรุ่งนี้
ตอนนั้นเอง ก็เกิดเสียงกัมปนาทดังขึ้น แรงระเบิดอันรุนแรงได้สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งป้อมปราการก่อนที่อาคารจะเริ่มพังทลาย
ปราการจอมเชือดตกอยู่ในทะเลเพลิง
ภายในห้องโถงหลัก ทหารทัพจอมเชือดล้วนตายคาที่
ปราการหลักถือเป็นหนึ่งในเป้าหมายสำคัญของหลินอวี่ ที่นี่เขาได้จัดวางผลึกระเบิดอัคคีที่ไม่เสถียรเอาไว้ถึงยี่สิบก้อน รวมกับกระสุนคริสตัลเวทมนตร์ที่ขโมยมาจากคลังอาวุธบางส่วน
เมื่อเกิดการระเบิด ทั้งโถงหลักก็ถูกระเบิดจนเป็นจุล
แม็กซ์เวลล์ กาวิน และผู้บัญชาการอีกสองคนรีบหนีออกจากซากปรักหักพังด้วยความตกใจ
โดยเฉพาะกาวินและผู้บัญชาการอีกสองคน บัดนี้พวกเขาหน้าซีดเผือดไปแล้วเรียบร้อย
พวกเขาได้รับดาเมจไม่เบาเลย
มีเพียงแม็กซ์เวลล์ที่ยังปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน
อย่างไรก็ตาม แม็กซ์เวลล์มองดูปราการจอมเชือดที่ตกอยู่ในทะเลเพลิงด้วยสีหน้าเขียวคล้ำ
เขาปาดเช็ดเลือดที่ไหลจากตามร่างทิ้ง ก่อนที่ที่จิตสังหารอย่างรุนแรงจะปะทุออกมา
"สารเลว.....ฝีมือใครกัน!"
"ปราการจอมเชือดของพวกเราตกต่ำลงจนถึงขั้นนี้แล้วรึ?! มีคนลอบเข้ามาวางระเบิด แต่กลับไม่มีใครสังเกตเห็นเลยงั้นรึ?!"
ในน้ำเสียงที่เย็นชาแฝงไว้ด้วยจิตสังหารอย่างรุนแรง
กาวินและผู้บัญชาการอีกสองคนหันไปมองหน้ากัน มองดูแม็กซ์เวลล์ที่กำลังโกรธจัด พวกเขาก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมา
ตอนนี้เอง กาวินก็คล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าของเขาพลันเปลี่ยนเป็นปั้นยาก
"อ๊ะ คลังอาวุธ!"
แม็กซ์เวลล์และผู้บัญชาการอีกสองคนพลันหน้าเปลี่ยนสี
"บัดซบ รีบไปดูเร็ว!"
เมื่อมาถึงชั้นใต้ดิน เขาก็รีบวิ่งไปยังคลังอาวุธสุดฝึเท้า
อีกสามคนที่เหลือรีบติดตามแม็กซ์เวลล์ไป
ตอนนี้เอง เกิดเสียงคำรามต่ำดังมาจากทั้งสองด้านของปราการจอมเชือด ตามมาด้วยคลื่นอากาศผันผวนที่เกิดจากการต่อสู้อันรุนแรง
ได้ยินเสียงคำรามนี้ สีหน้าของแม็กซ์เวลล์ก็ดำทะมึน
"อูเบย์ ฟีลดิง พวกเจ้าทั้งสองไปจัดการผู้บุกรุกและช่วยทหารที่ยังรอดชีวิต!"
ทหารทัพจอมเชือดเป็นทหารชั้นยอดของแม็กซ์เวลล์
กองทัพจอมเชือดเป็นทั้งหยาดเหงื่อแรงกายและความอุ่นใจของแม็กซ์เวลล์
หากว่าเขาสูญเสียทัพจอมเชือดไป ชื่อแม่ทัพจอมเชือดของเขาก็จะไร้ความหมาย!
ตอนนี้ ต่อให้ช่วยกลับมาได้แม้เพียงเล็กน้อยก็ยังดี....
"ครับ!"
อูเบย์และฟีลดิงรับคำ จากนั้นจึงแยกย้ายกันไปสองทิศทาง
ไม่นาน อูเบย์ก็ได้เห็นอัศวินแห่งฝันร้ายตัวหนึ่งกำลังไล่สังหารทหารทัพจอมเชือดและผู้มีพลังพิเศษที่ยังเหลือรอด
อูเบย์หน้าเปลี่ยนสี
"อัศวินแห่งฝันร้าย?! พวกอันเดด?? พวกเราไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกับพวกมันมาก่อนนี่?!"
สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นปั้นยาก
อันเดดนับเป็นเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งมากในจักรวาล
แม้ว่ามนุษย์หนูจะไม่อ่อนแอ กระนั้นพวกเขาก็ไม่กล้าไปเปิดศึกกับพวกอันเดดก่อนโดยไม่มีเหตุผล
แล้วทำไมอันเดดถึงปรากฏตัวขึ้นที่นี่ได้?!
เมื่อเห็นว่าอัศวินแห่งฝันร้ายกำลังไล่สังหารผู้รอดชีวิตราวกับบี้มดปลวก เขาก็ไม่มีเวลาให้ขบคิด อูเบย์คำรามอย่างเดือดดาลก่อนจะพุ่งเข้าหาศัตรูพร้อมกับดาบใหญ่ในมือ
"อันเดดโสโครก! ตายซะ!"
เขาวิ่งก่อนจะกระโดดฟันดาบใหญ่ใส่อัศวินแห่งฝันร้าย
อัศวินแห่งฝันร้ายหันกลับมาและป้องกันเอาไว้ได้
เคร้ง!
อัศวินแห่งฝันร้ายครางพลางก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว
หากเป็นการปะทะซึ่งหน้า อัศวินแห่งฝันร้ายที่มีเลเวลเพียงสิบย่อมไม่อาจสู้กับอาชีพนักรบคลาสสามได้
ต่อให้นักรบผู้นี้จะไม่ได้อยู่ในสภาวะที่สมบูรณ์ที่สุดก็ตาม
"อัศวินแห่งฝันร้าย เหอะ ก็แค่นี้ล่ะ!"
อูเบย์แสยะยิ้มก่อนจะพุ่งเข้าหาศัตรูอีกครั้ง
ทั้งสองแลกดาบกันอย่างต่อเนื่อง
เหล่าผู้ที่ยังรอดชีวิตอยู่ต่างก็โล่งใจเมื่อได้เห็นฉากนี้ บางคนกระทั่งทรุดตัวลงพักเสียตรงนั้น
ทหารทัพจอมเชือดที่เหลือเริ่มรวมกำลังกันเตรียมเข้าสนับสนุนผู้บัญชาการของพวกเขา
เคร้ง! เคร้ง!
หลังจากปะทะกันอย่างต่อเนื่อง อูเบย์เริ่มเป็นฝ่ายกดดันอัศวินแห่งฝันร้าย
ทว่าในตอนนั้นเอง จู่ๆเขาก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาถูกพลังงานบางอย่างยึดจับเอาไว้
อัศวินแห่งฝันร้ายฉวยโอกาสนี้ ดาบใหญ่ที่ห่อหุ้มไปด้วยออร่าสีเทาพลันฟันเข้าใส่อูเบย์
การโจมตีแห่งความตาย!
"บัดซบ! อย่าคิดว่าจะเอาข้าลงง่ายๆนะโว้ย!"
อูเบย์คำราม พละกำลังอันมหาศาลพลันปะทุออก เขาสลัดหลุดจากพลังไร้ลักษณ์และฟันดาบเข้าปะทะกับดาบของอัศวินแห่งฝันร้าย
ตอนนั้นเอง ศรน้ำแข็งสีเข้มก้พลันพุ่งออกมาจากทิศทางหนึ่ง ดวงตาของอูเบย์ฉายแววหวาดกลัว ศรน้ำแข็งนั้นพุ่งปักเข้าใส่ชุดเกราะด้านหลังของเขา
เคร้ง!!
ตู้ม!!
-
-3021
พลังอันเยือกเย็นและพลังกัดกร่อนแผ่เข้าสู่ร่างกายของอูเบย์ ทำให้ความเร็วของอูเบย์ลดลงอย่างมาก จนแทบจะหลบการโจมตีต่อมาของอัศวินแห่งฝันร้ายไม่ทัน อูเบย์หันควับกลับไปมองหลินอวี่ที่ยืนอยู่ทางด้านหลังของเขา
"มนุษย์?!"
อูเบย์ใจหายวาบ
"เจ้าคิดว่าแค่นี้จะฆ่าข้าได้รึไง?!"
เมื่อพวกทหารจอมเชือดมองเห็นหลินอวี่ ดวงตาของพวกเขาก็เปลี่ยนเป็นแดงก่ำ ทั้งหมดโถมเข้าหาหลินอวี่ด้วยความคิดฆ่าฟันอันท่วมท้น
เมื่อจะอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของพวกเขาก็ยังไม่มอดดับลง
ช่างเป็นกองทัพที่น่ากลัวโดยแท้
หลินอวี่ยกไม้เท้าขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย
จากนั้นกระสุนเวทจำนวนนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นในอากาศ
ฟิ้ววววว!!!
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
-5780
-5678
-5831
…….
ค่าความเสียหายจำนวนมากพลันลอยขึ้นต่อเนื่อง
หลังเสียงระเบิดหยุดลง ทหารทัพจอมเชือดก็เหลือกันอยู่เพียงสิบกว่าตัว อีกทั้งพวกเขายังอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่สุดขีด
ด้วยการใช้พายุกระสุนเวท ทหารทัพจอมเชือดที่อยู่ในเส้นทางล้วนถูกสังหารจนเกลี้ยง
อูเบย์มองดูเศษชิ้นเนื้อที่กระจัดกระจายเกลื่อนกลาดด้วยลมหายใจที่หยุดนิ่ง
หัวใจของเขาเกิดความเย็นเยียบจับจิต
แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!
วินาทีถัดมา ดวงตาของเขาก็สะท้อนภาพกระสุนเวทจำนวนมากปรากฏขึ้นในอากาศอีกครั้ง....