ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 41

ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 41

คลังอาวุธ

ทันทีที่แม็กซ์เวลล์และกาวินเเดินเข้าไปใกล้ พวกเขาก็ได้เห็นหลุมลึกหลุมหนึ่ง

"นาฮัม!"

แม็กซ์เวลล์คำราม แต่ไม่มีเสียงดังตอบรับ

สีหน้าของทั้งสองเปลี่ยนไปพร้อมกัน พวกเขารีบวิ่งไปดูที่หลุมลึก

คลังอาวุธหลงเหลือเพียงเศษซากโดยสมบูรณ์

ภายใต้เศษซากสิ่งก่อสร้างที่พังทลายลงมา พื้นที่โดยรอบเต็มไปด้วยซากศพที่ไหม้เกรียมและสิ่งของที่พังเสียหายต่างๆ

ตอนนี้เอง กาวินก็มองเห็นซากศพอันคุ้นเคยที่อยู่ห่างออกไป สีหน้าของเขาพลันบิดเบี้ยว

"ท่านผู้นำ ดูตรงนี้สิ!"

แม็กซ์เดินเข้ามาดู

"นาฮัม?!"

ทั้งสองวิ่งเข้าไปตรวจดูศพและพบว่าเป็นนาฮัมจริงๆ

ร่างของนาฮัมเต็มไปด้วยบาดแผล ดูราวกับเขาจะถูกบางสิ่งกระหน่ำโจมตีจนพรุน

"บัดซบ! ฝีมือใครกัน?!"

แม็กซ์เวลล์กำหมัดขวาก่อนจะต่อยใส่พื้นดิน

ตู้ม!

พื้นดินแตกแยกออกราวกับใยแมงมุม

วินาทีถัดมา เขาก็ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ ร่างกายของเขาแข็งค้างก่อนจะยืนขึ้นทันที

"ท่าไม่ดีแล้ว! ผู้บุกรุกสามารถฆ่ายอดฝีมือคลาสสามได้ อูเบย์และฟีลดิงกำลังตกอยู่ในอันตราย!"

เมื่อทั้งสองได้สติ สีหน้าของพวกเขาก็ฉายแววเดือดดาล

"ล่อเสือออกจากถ้ำ?!"

"รีบไปตามหาตัวพวกมัน!"

ทั้งสองรีบออกจากหลุมลึก จากนั้นจึงเร่งรีบไปยังจุดที่มีเสียงการต่อสู้ดังขึ้นมา

พวกเขาเคลื่อนที่ได้รวดเร็วมาก ไม่นาน พวกเขาก้มาถึงจุดที่มีการต่อสู้

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่พวกเขามาถึง พวกเขาก้ทันได้เห็นฉากที่ร่างกายของฟีลดิงล้มคว่ำลงกับพื้นก่อนจะแน่นิ่งไปพอดี

ที่ด้านข้างร่างของฟีลดิง มีอัศวินแห่งฝันร้ายสองตัวยืนอยู่ ที่ด้านหน้าของพวกมันมีมนุษย์เพศชายสวมเสื้อคลุมสีดำ ในมือถือไม้เท้าที่มีอัญมณีสีเขียวอยู่ด้านบน

ไม่จริงน่า.....

มนุษย์วัยรุ่น?!

ยังไม่โตเต็มวัยด้วยซ้ำ!

แม็กซ์เวลล์เหลือบมองศพของฟีลดิงที่อยู่บนพื้น จากนั้นสายตาจึงจับจ้องอยู่ที่มนุษย์หนุ่มเขม็ง

ดวงตาของเขาปรากฏประกายสีแดงเข้มขึ้น จากนั้นจิตสังหารก็โถมทะลักออกมาดุจทะเลคลั่ง

เขาแค่นเสียงกล่าวอย่างเย็นเยียบ

"เจ้ามนุษย์โสโครก..... วันนี้จะเป็นวันตายของเจ้า!"

...........................

หลังจากหลินอวี่สังหารอูเบย์แล้ว เขาก็เทเลพอตสองสามครั้งและมาถึงสนามรบอีกแห่งหนึ่ง

นักธนูฟีลดิง นอกจากโจมตีได้รุนแรงแล้ว ยังมีความคล่องตัวสูง

แต่ภายใต้พลังไร้ลักษณ์ของหลินอวี่ เธอก็สูญเสียความคล่องตัวที่ถือเป็นจุดแข็งที่สุดไป อีกทั้งเธอยังเปราะบางมาก

หลังจากรับการโจมตีสองสามระลอก ฟีลดิงที่เสียเปรียบเต็มประตูก็ถูกหลินอวี่สังหาร

ทันทีที่เขาฟีลดิง เขาก็เห็นแม็กซ์เวลล์และกาวินวิ่งมาถึงพอดี

ได้ยินคำพูดที่เปี่ยมด้วยความอาฆาตของแม็กซ์เวลล์ หลินอวี่ก็เผยยิ้มผ่อนคลายก่อนจะโค้งคำนับอย่างสง่างาม

"ยินดีต้อนรับพวกนายสองคนเข้าร่วมเทศการแห่งการล่าในคืนนี้ หวังว่าพวกนายจะสนุกไปกับมัน"

"สนุก?....ใช่ เจ้าจะได้สนุกแน่!"

เมื่อได้เห็นรอยยิม้บนใบหน้าของหลินอวี่ แม็กซ์เวลล์ก็ยิ่งเคียดแค้น

แม็กซ์เวลล์ยกยิ้มและเอ่ยตอบด้วยเสียงลอดไรฟัน

เมื่อแม็กซ์เวลล์ก้าวเท้าออก ทั่วร่างของเขาก็เต็มไปด้วยกลิ่นโลหิตอันเข้มข้น

วินาทีถัดมา เขาก็กลายเป็นเส้นแสงสีแดงเลือดพุ่งเข้าหาหลินอวี่

อาชีพหายาก จอมเชือด!

พุ่งเข้าหาเหยื่อด้วยจิตใจที่เต็มไปด้วยความคิดฆ่าฟัน!

ขวานขนาดใหญ่เล่มหนึ่งพัลนปรากฏขึ้นในมือแม็กซ์เวลล์ เขายกชูขวานด้วยสองมือก่อนจะฟันโดยเล้งไปที่ศีรษะของหลินอวี่

หลินอวี่เตรียมตัวอยู่ก่อนแล้ว

ตอนที่จิตสังหารแผ่ซ่านจากร่างแม็กซ์เวลล์ เขาก็ได้เทเลพอตไปที่อื่นแล้ว

ขวานยักษ์ฟันเข้าใส่อากาศธาตุ

ตู้ม!!

พื้นดินเกิดรอยแยกเป็นทางยาวกว่าสิบเมตร

หลังจากพลังอันมหาศาลปะทุตามมา พื้นดินก็พลันแตกกระจายออกไปรอบทิศ

เมื่อเห็นหลินอวี่หายตัวไป แม็กซ์เวลล์ก็เงยหน้าขึ้นมองไปยังทิศหนึ่ง

จากนั้นเขาก็มองเห็นหลินอวี่กำลังยืนอยู่บนซากปรักหังพังที่ห่างออกไปราวหนึ่งกิโลเมตร

ด้านหลังของเขาก็คือประตูทางเข้าป้อมปราการ

ม่านตาของแม็กซืเวลล์หดวูบ สีหน้าของเขายิ่งเย็นเยียบกว่าเดิม

"บลิ๊ง? คิดหนีงั้นรึ?!"

"เมื่อถูกจิตสังหารของข้าล็อคเป้าไว้แล้ว เจ้าจะหนีไปไหนได้?!"

แม็กซ์เวลล์ยันเท้าลงพื้น

ตู้ม!!

พื้นดินแตกกระจาย ร่างของเขาพลันพุ่งฉิวไปหาหลินอวี่

"กาวิน!"

ขณะเดียวกันเขาก็คำรามออกมา

ในฐานะมนุษย์หนูจอมเวท รองผู้นำป้อมปราการแห่งปราการจอมเชือด ทักษะต่อสู้ของกาวินย่อมไม่ต่ำทราม

ทันทีที่หลินอวี่ใช้เทเลพอต เขาก็เคลื่อนไหวติดตามไป

วินาทีถัดมา ไม้เท้าในมือยกชูขึ้น จากนั้นไอเย็นก็แผ่กระจายออกมา

เท้าของหลินอวี่ถูกโซ่น้ำแข็งรัดพันไว้ ทำให้ความเร็วของเขาพลันลดลง

ในเวลาเดียวกัน หอกน้ำแข็งเล่มหนึ่งก็พุ่งเข้าหาหลินอวี่

หอกน้ำแข็งกรีดฝ่าอากาศตรงเข้าหาหลินอวี่

เงารูปเกราะกระดูกสีเทาหม่นพลันปรากฏขึ้นสกัดกั้นการโจมตี และภายใต้เกราะสีเทาหม่นนั้น น้ำแข็งกลุ่มหนึ่งได้ควบแน่นกลายเป็นโล่อีกชั้น

ตู้ม!!

-0

เกราะกระดูกแห่งความตาย

โล่เยือกแข็ง

แรงกระแทกที่ส่งผ่านเกราะมาทำให้หลินอวี่ต้องถอยหลังไปสองก้าว

กาวินหรี่ตาลง ในดวงตาฉายแววตกใจไม่น้อย

"เกราะกระดูกแห่งความตาย? โล่เยือกแข็ง?! เจ้านี่มีสกิลที่ทรงพลังมาก!"

เขารีบตะโกนเตือนแม็กซ์เวลล์

"ท่านผู้นำ ระวังด้วย มนุษย์ผู้นี้มีสกิลที่ทรงพลังมาก! เกรงว่าคงจัดการได้ไม่ง่าย!"

แม็กซ์เวลล์ที่พุ่งมาหยุดอยู่ด้านหลังของกาวินพอดี พลันแค่นเสียง

"ไม่ว่ามันจะแข็งแกร่งเพียงใด สุดท้ายก็ยังเป็นแค่นักเวทเปราะบาง!"

นักเวท ไม่ว่าจะมีพลังทำลายล้างมหาศาลปานใด แต่สุดท้ายก็ยังเป็นนักเวท ที่มีพลังป้องกันอ่อนแอที่สุด

ไม่ต้านทานขวานของเขาได้แน่!

เขาจำไม่ได้แล้วว่าขวานเล่มนี้สับสังหารนักเวทไปกี่คนแล้ว

หลินอวี่มองดูกาวินและแม็กซ์เวลล์ จากนั้นจึงพูดด้วยรอยยิ้ม

"นี่พวกนายน่ะ พวกเรายังมีเวลาเหลืออีกเยอะ ไม่ต้องรีบขนาดนี้ก็ได้"

ขณะพูด เขาก็ยกมือขวาขึ้นมาก่อนจะดีดนิ้ว

เป๊าะ!

ครืน~

เกิดเสียงบางอย่างดังขึ้น จากนั้นบอลโลหะที่อยู่ในซากปรักหักพังที่ด้านหน้าของหลินอวี่ก็เปิดฝาครอบออก

วินาทีถัดมา ภายในรัศมีหนึ่งร้อยเมตร พลังงานที่มองไม่เห็นก็ถูกควบรวมเข้ามา

คล้ายกับมิติเกิดการผันผวน

-----------------------------------------------
เครื่องกำเนิดสนามพลังจองจำ ( B+ )

ไอเท็มพิเศษ

หลังจากใช้แล้วจะสร้างพลังงานที่มองไม่เห็น ยูนิตที่อยู่ภายในรัศมีจะถูกจองจำ ระยะเวลาในการถูกจองจำขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของเป้าหมาย

ระดับไอเท็ม: เลเวล 10

-----------------------------------------------

"อะไรกัน?!"

แม็กซ์เวลล์และกาวินที่พลันถูกจองจำม่านตาหดวูบ

หลินอวี่มองดูมนุษย์หนูทั้งสองก่อนจะยิ้ม

"นี่เป็นของเซอร์ไพรส์ที่ฉันเตรียมไว้ให้พวกนายโดยเฉพาะ"