ปลาเทวดาสะระแหน่

ผ่านไปสองวัน เย่หยวนเตรียมตัวจะพาเจ้าเหลืองออกเรือไปด้วย ใช่แล้ว ครั้งนี้เขาตั้งใจจะพาเจ้าเหลืองไปด้วยจริง ๆ

เมื่อพ่อแม่เห็นว่าเจ้าเหลืองดูฉลาดขึ้นมากก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเย่หยวนทำได้อย่างไร เย่หยวนตอบตะกุกตะกักว่า “ผมลองหาวิธีฝึกสุนัขจากอินเทอร์เน็ต แล้วก็ลองทำกับเจ้าเหลืองดู ปรากฏว่ามันเรียนรู้เร็วมากเลยครับ”

พ่อแม่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะเชื่อใจลูกชาย และเมื่อเขาขออนุญาตพาเจ้าเหลืองออกเรือ ทั้งคู่ก็อนุญาต

ขณะที่กำลังจะออกเรือ เย่หยวนได้รับสายโทรศัพท์ “ขอโทษค่ะ คุณเย่หยวนใช่ไหมคะ?”

“ใช่ครับ คุณคือใครครับ?”

“สวัสดีค่ะ เรามาจากโชว์รูม 4S ที่เมืองหลานเต่า เพื่อนของคุณได้สั่งจองรถให้คุณไว้ค่ะ เรากำลังนำรถไปส่ง และคาดว่าจะถึงอำเภอผิงไห่ในอีกประมาณหนึ่งชั่วโมง รบกวนคุณมาเซ็นรับด้วยนะคะ”

“เพื่อนผม? ชื่ออะไรเหรอครับ?”

“คุณจ้าวชวนจากเมืองหลวงค่ะ เขาจองไว้ที่สำนักงานใหญ่ของเราค่ะ” เสียงปลายสายตอบอย่างสุภาพ

เย่หยวนยอมรับและนัดให้ไปเจอกันที่ท่าเรืออำเภอผิงไห่ เขานึกขึ้นได้ว่า นี่คงเป็นของขวัญที่จ้าวชวนบอกไว้ว่าจะให้ ขณะเดียวกันเขาก็ต่อสายหาจ้าวชวนทันที

“รถมาถึงแล้วสินะ? ถูกใจไหมล่ะ? ฉันคิดว่าให้เงินนายคงไม่เอาแน่ ๆ ของขวัญนี้น่าจะพอนะ นายจับของทะเลดี ๆ มาขาย นี่ก็ช่วยให้เดินทางไปหลานเต่าได้สะดวกขึ้น ไหน ๆ นายก็มีใบขับขี่อยู่แล้วนี่นา”

ยังไม่ทันที่เย่หยวนจะได้ถามอะไร จ้าวชวนก็ตอบให้เสร็จสรรพ

เย่หยวนก็หมดหนทางเช่นกัน รถกำลังเดินทางมาหาเขาแล้ว แม้ว่าตอนนี้เขาไม่ต้องการมัน แต่จะให้คนส่งรถกลับก็ไม่ได้ใช่ไหม?

เย่หยวนจึงไม่ปฏิเสธ แต่เลี่ยงไปถามเรื่องของทะเลแทน “ของทะเลถึงแล้วใช่ไหม? พอใจหรือเปล่า?”

“ดีมากเลย ไม่ใช่แค่เป๋าฮื้อใหญ่เท่านั้น ทั้งปลาฮื้อเหลือง กุ้งมังกรตัวโต ปูม้า ก็ทำให้ผู้บริหารหลายคนประทับใจจนนึกว่าฉันห่วงใยพวกเขาจริง ๆ น่ะสิ”

เย่หยวนยิ้มและอวยพร “นายดีใจแบบนี้ก็ดีแล้ว เดี๋ยวงานวันเกิดคุณลุงอีกสิบวัน ฉันจะไปแน่นอน”

จ้าวชวนหัวเราะลั่น “ได้เลย ฉันรอแกอยู่ที่ปักกิ่ง!”

หลังพูดจบก็วางสายไป เย่ หยวนได้ยินน้ำเสียงมีความสุขของจ้าวชวนผ่านโทรศัพท์

เดิมทีเขาวางแผนจะไปทะเล แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้จะต้องไปที่อำเภอผิงไห่ก่อน

เย่หยวนรีบมุ่งหน้าไปท่าเรือเพื่อรอรับรถ รถที่มาส่งคือรถกระบะสีดำรุ่นฟอร์ด แร็พเตอร์ ใหม่เอี่ยม ด้านหลังฟอร์ด แร็พเตอร์เป็นรถออดี้ รถทั้งสองคันจอดอยู่ที่ท่าเรือและดึงดูดความสนใจเป็นอย่างมาก ทุกสายตาจับจ้องมาที่รถของเขา เพราะรถแบบนี้ไม่ค่อยพบเห็นในเมืองเล็ก ๆ

ชายและหญิงลงจากรถสองคันตามลำดับ และผู้หญิงคนนั้นก็เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม

“นี่คือคุณเย่ หยวนใช่ไหม”

"ใช่"

"สวัสดี ฉันเป็นพนักงานของฟอร์ดที่หลานเต่า นี่คือรถของคุณ" เธอชี้ไปที่รถฟอร์ดแร็พเตอร์สีดำ “ถ้าไม่มีปัญหาก็เชิญเซ็นเอกสารนี้”

หลังจากพูดแล้วผู้หญิงคนนั้นก็มอบสัญญาให้ดู เย่หยวนดูสัญญาแล้วว่าไม่มีอะไรผิดปกติและเขาก็เซ็นสัญญาโดยตรง

เมื่อเขาเซ็นรับรถเรียบร้อย เจ้าหน้าที่กล่าวลา ขณะเดียวกันเย่หยวนก็หันไปเห็นเจ้าเหลืองกำลังเดินสำรวจรอบรถอยู่ เมื่อมาถึงยางล้อ มันก็ยกขาหลังขึ้น เย่หยวนหัวเราะออกมา “สุนัขฉลาดเกินไปก็ไม่ดีนะเนี้ย แกสร้างอาณาเขตเร็วไปแล้ว”

หลังทดลองขับไปได้ไม่นาน เขาก็จอดรถไว้ที่จุดจอดในท่าเรือ

รถของจ้าวชวนมีราคาอย่างน้อย 400,000 หยวน มันคงดีที่เขาจะไปงานวันเกิดพ่อของจ้าวชวนมือเปล่า

แต่ถ้าจะให้ซื้อของแพงเงินที่มีก็ไม่เพียงพอ ทันใดนั้นเขาก็จำได้ว่าตอนที่เขาเรียนอยู่ จ้าวชวนบอกว่าพ่อของเขาเป็นคนรักปลาสวยงาม

ลองมองไปยังทะเลที่แสนจะกว้างใหญ่นี้ มีปลาสวยงามแบบไหนบ้างที่ไม่มี?

มาดูกันว่าวันนี้เขาจะได้ปลาสวยงามคุณภาพสูงอะไรบ้างใต้ท้องทะเล

เย่หยวนจึงพาเจ้าเหลืองออกเรือ ตั้งใจจะดำน้ำหาอะไรดี ๆ เพื่อไปเป็นของขวัญงานวันเกิดให้พ่อของจ้าวชวน

เขาจึงตรงไปยังจุดที่มีแนวปะการังใต้น้ำ เพราะรู้ว่าปลาสวยงามส่วนใหญ่อาศัยอยู่ตามแนวปะการังหนาแน่น เนื่องจากเขาเรียนวิชาทางทะเลจึงรู้พฤติกรรมของปลาแต่ละชนิดดี เขาบอกให้เจ้าเหลืองอยู่รอบนเรือ จากนั้นก็เริ่มดำดิ่งสู่ท้องทะเล

เขามองเห็นปลาตัวเล็ก ๆ ที่มีลวดลายสีสันสวยงามแดง ขาว และเหลือง ขนาดไม่เกิน 7 เซนติเมตร มันมีชื่อที่ไพเราะคือ “ปลาเทวดาสะระแหน่” ปลานี้เป็นปลากินเนื้อที่มักอยู่ตามแนวโขดหินที่ลึกลงไป ด้วยความหายาก ราคาจึงสูงลิบ เย่หยวนดีใจที่พบมันถึงสองตัว เขาจึงเก็บพวกมันไว้ในมิติลูกแก้ว

เมื่อจัดการกับปลาเทวดาสะระแหน่เรียบร้อย เขาจึงค้นหาต่อไปและพบปลาสวยงามอีกหลายชนิด เช่น ปลานกขุนทองจักรพรรดิ ปลาสินสมุทรบั้งเหลือง ปลาผีเสื้อลายไขว้ และปลาผีเสื้อแซดเดิ้ลแบ็ค

เย่หยวนค้นพบว่าก้นทะเลที่นี่อุดมสมบูรณ์ ยกเว้นปลาสวยงามบางชนิด มีแม้กระทั่งหอยมุกปากดำ

การค้นพบนี้ทำให้เย่ หยวนประหลาดใจอย่างมาก แม้ว่าหอยมุกปากดำจะมีจำนวนไม่มากนัก มีทั้งหมดเจ็ดหรือแปดอันตัวและเป็นตัวเล็กทั้งหมด

เขารู้ว่าหอยชนิดนี้เป็นหอยที่มีค่าและหายากสุด ๆ ซึ่งปกติแล้วพบได้มากสุดในตาฮิติแห่งหมู่เกาะโพลินีเชีย หอยมุกปากดำ 95% ของโลกผลิตที่นี่ อีกสองเกาะคือเกาะวูดและเกาะมาจูฮิกิในหมู่เกาะคุก การผลิตหอยมุกปากดำที่นี่คิดเป็น 4% ของการผลิตทั้งหมด

หมู่เกาะแปซิฟิกอื่น ๆ รวมกันผลิตผลได้น้อยกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์

น้ำหนักของมันหนักได้มากถึง 5 กิโลกรัม เป็นสองเท่าของหอยธรรมดา อายุขัยเฉลี่ยของพวกมันนานถึง 30 ปี

เย่หยวนกำลังคิดว่าตัวเองโชคดีเกินไปหรือเปล่า โชคดีแบบนี้เสียดายที่ไม่ได้ซื้อลอตเตอรี่

หลังจากเก็บหอยมุกปากดำ เย่หยวนจับปูม้าได้อีกสองสามตัวแล้วจึงกลับขึ้นเรือ

ขณะนี้เขาเขาคิดว่าจะไปขายปลาสวยงามที่เมืองหลานเต่า และดูว่าปลาสวยงามที่จับมาได้จะขายได้ราคาเท่าไร

แต่สุดท้ายเขาก็ทิ้งความคิดนี้ไป

เขาคิดว่าควรจะรอไปขายปลาสวยงามที่ตลาดปลาเมืองหลวงเลย เพราะน่าจะได้ราคาสูงกว่าในเมืองหลานเต่า แถมการขนส่งนั้นไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา