ซื้อเรือยอชต์

ตอนเที่ยง ทั้งสามคนหาอะไรทานกันง่าย ๆ



เดิมทีจ้าวชวนอยากซื้อชุดสูทให้เย่หยวน เพราะช่วงบ่ายจะต้องไปงานประมูล



เย่หยวนที่สวมชุดลำลองดูไม่เหมาะสม



เมื่อเย่หยวนยืนยันจะจ่ายเงินเอง จ้าวชวนก็ไม่ได้คัดค้าน ถึงอย่างไร ตอนนี้เย่หยวนก็มีทรัพย์สินหลักสิบล้านแล้ว



แต่แค่สูทราคาไม่กี่หมื่น เย่หยวนยังรู้สึกเสียดายเงิน เพราะเงินจำนวนนี้ในบ้านเกิด คือค่าครองชีพของครอบครัวทั้งปี



เมื่อใส่สูทตัวใหม่เอี่ยม เย่หยวนก็เดินตามจ้าวชวนเข้าไปในงานประมูล พนักงานสาวคนหนึ่ง เมื่อเห็นบัตรเชิญของทั้งสาม เธอก็พาคนทั้งหมดไปยังที่นั่ง



ไม่นานนัก คนในห้องประมูลก็มากขึ้นเรื่อย ๆ จนแทบเต็มทุกที่นั่ง



ชายวัยกลางคนในชุดสูทเนี๊ยบ สวมแว่นกรอบดำ เดินออกมา



เขาคือผู้ดำเนินการประมูลในครั้งนี้



เมื่อผู้ดำเนินการปรากฏตัว เสียงในห้องเริ่มเงียบลง



เขาดูนาฬิกาก่อนประกาศเริ่มงานประมูล



พนักงานสาวเดินขึ้นไปบนเวที ในมือถือถาดที่ปิดด้วยผ้าสีแดง



เมื่อผ้าสีแดงถูกเปิดออก มันคือ ต่างหูทองคำขาวประดับหยกหนึ่งคู่



ผู้ดำเนินการประมูลแนะนำสินค้าชิ้นแรกสั้น ๆ ก่อนเริ่มการเสนอราคา



"ราคาเริ่มต้น 150,000 หยวน การเพิ่มราคาต่อครั้งต้องไม่น้อยกว่า 1,000 หยวน"



"155,000"



"160,000"



เสียงเสนอราคาแต่ละครั้งดังขึ้นเรื่อย ๆ

สุดท้าย ต่างหูถูกขายให้ผู้หญิงวัยกลางคนในราคา 185,000 หยวน



หลังจากเครื่องประดับหรูหราถูกประมูลไป 5-6 ชิ้น ในที่สุด พนักงานสาวก็ถือถาดที่มีไข่มุกดำของเย่หยวนขึ้นเวที



"ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทุกท่าน เป็นที่ทราบกันดีว่า ไข่มุกดำเป็นที่เลื่องลือในด้านความหายาก ไข่มุกดำที่ใหญ่ที่สุดในโลกมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 38 มิลลิเมตร และสิ่งที่ท่านเห็นตรงหน้านี้ มีเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 35 มิลลิเมตร"



ผู้ดำเนินการประมูลแนะนำไข่มุกดำชิ้นนี้อย่างตั้งใจ

ก่อนประกาศราคาเริ่มต้น "1,000,000 หยวน"



"1,500,000"



"1,700,000"



"2,000,000"



เสียงประมูลดังขึ้นต่อเนื่อง ผลลัพธ์นี้ทำให้เย่หยวนและจ้าวชวนคาดไม่ถึง



จางอู๋จิ้นที่อยู่ข้าง ๆ ค่อย ๆ ยกมือขึ้น "5,000,000"



ฮือ~!



เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วห้องประมูล ทุกสายตาหันมาที่จางอู๋จิ้น



เมื่อเห็นเพื่อนทั้งสองมองมา จางอู๋จิ้นก็กระซิบข้างหูพวกเขา "ฉันก็แค่ช่วยเพิ่มราคาให้เย่หยวนหน่อย จะค่อย ๆ เพิ่มไปทำไมกัน"



เย่หยวนได้ยินคำพูดนั้นก็ได้แต่ส่ายหน้า



ขณะที่จ้าวชวนเพียงถามกลับด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ "ถ้าไม่มีใครเพิ่มราคา นายจะซื้อจริง ๆ ใช่ไหม? ทางร้านเครื่องประดับของฉันจะไม่จ่ายส่วนต่างให้นายแน่"



จางอู๋จิ้นพูดด้วยท่าทางสบาย ๆ "ถ้าไม่มีใครเอาก็ยิ่งดี ฉันจะให้ร้านนายทำสร้อยคอ

เอาไว้ให้แม่ฉัน บางทีแม่อาจจะให้ฉันกลับมามากกว่านี้อีก"



เมื่อได้ยินแบบนี้ ทั้งสองได้แต่เงียบ



ขณะนั้น ผู้ดำเนินการประมูลก็พูดอย่างตื่นเต้น "ท่านสุภาพบุรุษด้านหน้าเสนอราคา 5,000,000 หยวน มีใครให้ราคาสูงกว่านี้ไหม?"



"5,000,000 ครั้งที่หนึ่ง"



"5,000,000 ครั้งที่สอง"



ในขณะที่ทุกคนคิดว่าไข่มุกดำจะตกเป็นของจางอู๋จิ้น เสียงจากหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง



"5,500,000"



จางอู๋จิ้นหันไปมอง ก็เห็นผู้หญิงวัยสามสิบกว่า เธอกำลังจ้องเขาเขม็ง



จางอู๋จิ้นแสดงท่าทางสุภาพด้วยการเชิญให้เธอรับไป จากนั้นหันกลับมา



เมื่อผู้ดำเนินการนับถอยหลังจบ ไข่มุกดำของเย่หยวนถูกขายไปในราคา 5,500,000 หยวน



รวมกับเงินก่อนหน้า บัญชีของเย่หยวนมียอดรวมกว่า 18,000,000 หยวน



หลังจากนั้น เย่หยวนก็ไม่ได้สนใจสินค้าประมูลชิ้นต่อ ๆ ไปอีก



เขากำลังจะลุกออกไป แต่จ้าวชวนรั้งไว้



"ต่อไปมีของดี นายต้องชอบแน่"



เมื่อเห็นความสงสัยในสีหน้าของเย่หยวน จ้าวชวนยักไหล่ "ลุงคนหนึ่งของฉันมีปัญหาเรื่องการเงิน"



เขาพยักหน้าไปทางจางอู๋จิ้น



"ลุงฉันเลยคิดจะขายของสะสมหรู ๆ รวมถึงทรัพย์สินบางส่วนผ่านงานประมูลนี้"



จ้าวชวนอธิบายเหตุผลที่ไม่ให้เย่หยวนออกไป



เย่หยวนยังไม่เข้าใจ จึงถามต่อ "ของสะสมพวกนั้นเกี่ยวอะไรกับฉันด้วยล่ะ?"



จ้าวชวนยิ้มอย่างมีเลศนัย "มีบางอย่างที่ฉันอยากให้นายได้ ตอนแรกฉันว่าจะคุยกับจางอู๋จิ้นเพื่อช่วยกันออกเงินให้นายซื้อแล้วนายค่อย ๆ ผ่อนคืน แต่ตอนนี้นายซื้อเองได้แน่นอน"



เย่หยวนกำลังจะถามว่าเป็นอะไร จางอู๋จิ้นก็พูดแทรก "เย่หยวน ไม่ต้องถามเลย ฉันกล้าพนันว่าของสิ่งนั้นนายต้องชอบ"



เมื่อทั้งสองยืนยันเช่นนี้ เย่หยวนจึงไม่ได้ซักต่อ



ตอนนั้นเอง จอภาพด้านหลังเวทีสว่างขึ้น



ภาพรถยนต์ลัมโบร์กีนีรุ่นลิมิเต็ดสีฟ้าสดปรากฏบนจอ ด้วยดีไซน์ที่ทันสมัยและโดดเด่นสะดุดตา



แม้เย่หยวนที่ไม่ค่อยรู้เรื่องรถ ยังถูกดึงดูดด้วยรูปลักษณ์ที่น่าทึ่ง



ผู้ดำเนินการประมูลอธิบายถึงสมรรถนะ รุ่น และปีที่ผลิต



เย่หยวนไม่ค่อยสนใจข้อมูลพวกนี้



ท้ายที่สุด รถยนต์คันนั้นถูกขายไปในราคา 4,000,000 หยวน



ตามด้วยรถยนต์อีกหลายคัน



หนึ่งในนั้นเป็นรถบ้านแบบยาวพิเศษ ที่ถูกคนหนุ่มสาวซื้อไป



ขณะที่เย่หยวนกำลังเบื่อและเล่นโทรศัพท์



จ้าวชวนสะกิดแขนเขา "มาแล้ว ดูนี่สิ"



เย่หยวนเงยหน้ามองจอ ภาพของเรือยอชต์ใหม่เอี่ยมลำหนึ่งปรากฏขึ้นบนจอ พร้อมคำบรรยายจากผู้ดำเนินการประมูล



เรือยอชต์นี้มีความยาว 40 เมตร กว้าง 15 เมตร บรรทุกน้ำหนักได้สูงสุด 1,000 ตัน



เครื่องยนต์ V12 ขนาด 1,500 แรงม้าสองเครื่องให้พลังขับเคลื่อน



ความเร็วสูงสุด 32 นอต



ความจุถังเชื้อเพลิง 200 ตัน



สิ่งที่ดึงดูดเย่หยวนไม่ใช่ตัวเลขเหล่านี้



แต่เป็นการปรับแต่งเรือยอชต์



ชั้นบนสุดมีห้องบังคับเรือและระบบสื่อสารผ่านดาวเทียม สองชั้นล่างถูกปรับให้เหลือเฉพาะห้องที่จำเป็น



สระว่ายน้ำแบบปิดเดิมถูกเปลี่ยนเป็นถังน้ำสำหรับเก็บปลา



ใต้ดาดฟ้าถูกปรับเป็นห้องเย็นสำหรับแช่แข็งอาหารทะเล



จากการปรับแต่งนี้ บ่งบอกได้ว่าผู้เป็นเจ้าของเดิม ต้องเป็นนักตกปลาที่คลั่งการตกปลาอย่างมาก



เพราะไม่เช่นนั้นเขาคงไม่ลงทุนปรับเปลี่ยนแบบนี้



เรือยอชต์ลำนี้เหมือนถูกสร้างมาเพื่อเย่หยวนโดยเฉพาะ



ผู้ดำเนินการประมูลประกาศราคาเริ่มต้น "9,000,000 หยวน"



"9,000,000"



เย่หยวนเสนอราคาโดยไม่ลังเล แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีใครเพิ่มราคาแข่ง



อาจเพราะเรือยอชต์ที่ปรับแต่งเพื่อการตกปลา ไม่ได้ดึงดูดใจคนในงานที่ต้องการใช้เรือเพื่อความบันเทิง



สุดท้าย เย่หยวนซื้อเรือยอชต์ลำนี้ในราคา 9,000,000 หยวน



ถัดจากเรือยอชต์เป็นการประมูลทรัพย์สิน



บ้านพักบนทำเลทองในปักกิ่ง ถูกประมูลไปในราคา 13,000,000 หยวน



หลังจบงาน เย่หยวนไปที่ห้องจัดการเบื้องหลังพร้อมจ้าวชวนและเซ็นเอกสารเพื่อโอนกรรมสิทธิ์



ตอนนี้เรือยอชต์เป็นของเย่หยวนแล้ว



เนื่องจากเรือจอดอยู่ที่เมืองซานเต่า เย่หยวนขอให้ส่งมาที่เมืองหลานเต่า



ทางผู้จัดการประมูลจึงต้องจ้างคนขับเรือไปส่งให้ถึงที่



การเดินทางใช้เวลาหลายวัน



ซึ่งไม่เป็นปัญหา เพราะเย่หยวนยังต้องร่วมงานวันเกิดของคุณลุงจ้าวอีก



พวกเขานัดหมายส่งมอบในอีกสี่วัน ที่เมืองหลานเต่า



ตามสัญญา เย่หยวนจ่ายเงินมัดจำ 5,000,000 หยวน



และในวันส่งมอบ จะโอนที่เหลือ 4,000,000 เข้าบัญชีผู้จัดงาน



ระหว่างนี้จ้าวชวนทำหน้าที่เป็นผู้ค้ำประกัน



จากการขายไข่มุกดำ 5,500,000 หยวน หลังหักค่าธรรมเนียม ค่าใช้จ่ายต่าง ๆ และเงินมัดจำเรือ



เย่หยวนเหลือเงินเพียง 200,000 หยวน



เมื่อทั้งสามเดินออกจากงานประมูล จางอู๋จิ้นก็พูดขึ้นทันที



"ตอนนี้ฉันมีธุระ ขอตัวก่อน เจอกันอีกทีวันมะรืน"



วันมะรืนก็คืองานวันเกิดคุณลุงจ้าว



ตอนก่อน

จบบทที่ ซื้อเรือยอชต์

ตอนถัดไป