งูทะเล

ภารกิจครั้งนี้ดำเนินไปเป็นเวลาสองวัน

ในสองวันนี้ เย่หยวนพบ “หินดำ” แบบนี้ทั้งหมด 5 ก้อน

เขาเก็บไว้เอง 2 ก้อน และส่งมอบให้ 3 ก้อน

นอกจากก้อนใหญ่ที่ส่งมอบครั้งแรกแล้ว อีก 2 ก้อนที่ส่งมอบภายหลังมีขนาดเท่ากำปั้นทารก

นี่เป็นการดำน้ำครั้งสุดท้าย ก่อนที่เรือรบจะเดินทางกลับ เย่หยวนยังคงลงน้ำเพียงลำพัง หลังจากสองวันที่ผ่านมา ความสามารถในการดำน้ำของเขาทำให้กลุ่มนักประดาน้ำต่างยกย่องไม่หยุด

ในกองทัพ พวกเขามักยกย่องผู้แข็งแกร่ง ตราบใดที่คุณแข็งแกร่งพอ ทุกคนก็จะเคารพคุณ

ครั้งนี้เย่หยวนลงไปยังเขตน้ำลึก 1,000 เมตร เขาเผชิญหน้ากับฝูงปลาขนาดเล็ก

ปลาพวกนี้มีรูปร่างหน้าตาน่ากลัว เย่หยวนมองเพียงครั้งเดียวก็จำได้ว่าเป็น "ปลาปากกว้าง" สิ่งมีชีวิตหายากที่เพิ่งค้นพบในช่วงไม่กี่ปีมานี้

ตอนเรียน เย่หยวนไม่มีงานอดิเรกอะไร เขาใช้เวลาเกือบทั้งวันในห้องสมุด อ่านหนังสือทุกวัน

สิ่งมีชีวิตในทะเลจำนวนมากถูกจารึกไว้ในความทรงจำของเขา

ปลาปากกว้าง: ตัวดำสนิท มีอวัยวะเรืองแสงอยู่บนหนวดที่กรามล่าง ราวกับแสยะยิ้มมองผู้คน

ปากของมันมีความพิเศษมาก มีฟันแหลมคล้ายกริช และสามารถอ้ากว้างได้ถึง 120°

ปากของมันอ้าได้กว้างขนาดนี้เพราะมีโครงกระดูกพิเศษ

กระดูกที่เชื่อมระหว่างกะโหลกศีรษะกับกระดูกสันหลังมีความยืดหยุ่นสูงมาก

สามารถอ้าเป็นมุมป้านได้ นี่เป็นข้อต่อบริเวณศีรษะที่ซับซ้อนและยืดหยุ่นชนิดแรกที่มนุษย์ค้นพบในธรรมชาติ

ข้อต่อบริเวณศีรษะแบบนี้พบได้เฉพาะในปลาปากกว้างเพียง 5 สายพันธุ์เท่านั้น

เมื่อเปรียบเทียบกับปลาอื่นๆ ข้อต่อระหว่างหัวและกระดูกสันหลังของพวกมันมีขนาดเล็กกว่า ด้วยโครงกระดูกพิเศษนี้ ทำให้มันกลืนเหยื่อที่มีขนาดใหญ่กว่าได้

ดังนั้นมันจึงเป็นหนึ่งในปลาน้ำลึกที่อันตรายที่สุด พบได้ส่วนใหญ่ในมหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรอินเดีย และเขตร้อนของมหาสมุทรแปซิฟิก รวมถึงในทะเลจีนใต้และทะเลจีนตะวันออก

โดยปกติจะอาศัยอยู่ในเขตน้ำลึก 200-1,000 เมตร

เมื่อเย่หยวนเห็นปลาปากกว้าง หนังศีรษะของเขาก็รู้สึกชาวาบ นี่ไม่ใช่สิ่งที่จะรับมือได้ง่ายๆ

เขาเร่งความเร็วและว่ายน้ำหนีไปอีกทางทันที

แม้เย่หยวนจะเก่งในน้ำ แต่เมื่อปลาปากกว้างมีจำนวนมาก เขาก็เข้าใจดีว่าพลังรวมย่อมเอาชนะได้

เมื่อหนีห่างจากปลาปากกว้างแล้ว เขาก็มองเห็นสภาพแวดล้อมโดยรอบชัดขึ้น นี่เป็นกลุ่มแนวหินใต้น้ำขนาดใหญ่ แนวหินที่มีขนาดต่างกันเรียงรายลดหลั่นกันไป

เย่หยวนใช้พลังรับรู้ตรวจสอบสิ่งที่อยู่ในกลุ่มแนวหิน เขาพบโดยบังเอิญว่ามีโพรงธรรมชาติอยู่ในกลุ่มแนวหินนี้ ปากโพรงมีขนาดใหญ่ประมาณ 2 เมตร

เย่หยวนพบว่าพลังรับรู้ของเขาไม่สามารถตรวจสอบสิ่งที่อยู่ในโพรงได้ นี่เป็นครั้งแรกที่พลังรับรู้ของเย่หยวนใช้การไม่ได้ในใต้ทะเล

เมื่อมาถึงปากโพรง โพรงมืดสนิท มองไม่เห็นอะไร เย่หยวนจึงหยิบมีดพกทหารที่สวี่หางมอบให้ แล้วค่อยๆ ว่ายเข้าไป

โพรงนี้ลาดลงไปด้านล่าง

หลังจากว่ายไปได้หลายสิบเมตร เย่หยวนรู้สึกเหมือนมีบางสิ่งจับจ้องเขาอยู่ เขาขนลุกวาบขึ้นทั่วแผ่นหลัง

ความรู้สึกอันตรายที่ไม่เคยมีมาก่อนเกิดขึ้น ขณะนั้นเงาดำขนาดใหญ่พุ่งเข้ามาหาเขา

เย่หยวนรีบว่ายกลับออกไปยังปากโพรง เขาใช้ความเร็วสูงสุดว่ายหนีออกจากโพรง

เมื่อหันกลับไปมองก็พบว่าสิ่งนั้นคือ งูทะเลขนาดมหึมา งูทะเลเป็นสัตว์เลื้อยคลานที่อาศัยอยู่ในมหาสมุทร

เมื่อเปรียบเทียบกับงูบนบก มันแทบไม่แตกต่างกัน เพียงแต่งูทะเลมีหางที่แบนกว่า

แต่งูทะเลที่อยู่ตรงหน้านี้ได้ลบล้างความเข้าใจของเย่หยวนไปโดยสิ้นเชิง

งูทะเลทั่วไปมีความยาว 2-4 เมตร ยาวที่สุดเท่าที่เย่หยวนเคยได้ยินมาคือประมาณ 8 เมตร

แต่งูตัวนี้ยาวอย่างน้อย 10 เมตร งูทะเลตัวนี้ไม่เพียงแค่ยาว แต่ยังตัวใหญ่โต ลำตัวทรงกระบอก เส้นผ่านศูนย์กลางอย่างน้อย 1 เมตร

"หรือว่างูทะเลตัวนี้กลายพันธุ์?" เย่หยวนคิดในใจ

ขณะที่เย่หยวนยังตื่นตากับงูทะเลตัวนี้ งูทะเลก็พุ่งเข้าใส่เขาด้วยความโกรธ เย่หยวนเบี่ยงตัวหลบการโจมตีตรงหน้า

เขายกมีดพกทหารขึ้นแล้วแทงลงไปที่ตัวงูทะเลอย่างแรง

ตอนนั้นสิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ มีดพกไม่สามารถเจาะทะลุผิวหนังของงูทะเลได้

แบบนี้จะสู้ยังไงกัน?

การโจมตีของเขาไม่สามารถทะลุการป้องกันได้เลย

นี่มันเหมือนมือสังหารเลเวลหนึ่งเจอกับมนุษย์โล่เลเวลสูงสุด มันทำให้เย่หยวนรู้สึกสิ้นหวังอย่างสุดซึ้ง

เย่หยวนคิดไปพลาง หลบการโจมตีของงูทะเลไปพลาง

โชคดีที่เขาว่องไวในน้ำ ในตอนนี้ยังไม่ได้รับบาดเจ็บจากเจ้าตัวใหญ่

แต่ขณะที่เขาคิดหาวิธีรับมือเจ้าสัตว์ใหญ่ตัวนี้ เพราะเขาเสียสมาธิ งูทะเลจึงฉวยโอกาสได้

ในตอนที่เขากำลังหลบการโจมตีของงูทะเลอีกครั้ง ความประมาทของเย่หยวนทำให้งูทะเลฟาดหางกระแทกตัวเขาเข้าอย่างจัง

เขารู้สึกเหมือนถูกแรงมหาศาลกระแทกจนตัวลอยในน้ำ

หางของงูทะเลฟาดเข้าที่แผ่นหลังของเขา

เย่หยวนรู้สึกว่าหลังของเขาไร้ความรู้สึกทันที การเคลื่อนไหวของเขาช้าลงอย่างมาก

เย่หยวนรีบสร้างระยะห่างระหว่างตัวเองกับงูทะเล

ในตอนนั้น เย่หยวนคิดจะใช้พลังของระบบในพื้นที่เพื่อจับงูทะเลเข้าไป

ถ้าทำได้เขาก็จะจัดการงูตัวนี้ได้ตามใจชอบ

หลังจากโจมตีโดน งูทะเลก็ยิ่งดุร้ายขึ้น มันอ้าปากกว้างแล้วพุ่งเข้าใส่เย่หยวนอีกครั้ง

เย่หยวนหลบการโจมตีที่ดุร้ายของงูทะเลได้อย่างหวุดหวิดอีกครั้ง ในช่วงที่งูทะเลไม่สามารถโจมตีเขาได้ เขารีบเอามือแตะตัวงูทะเลทันที

พลังจิตเริ่มทำงานภายใต้การรับรู้ของเขา งูทะเลถูกส่งเข้าไปในพื้นที่มิติทันที

แต่ทันทีที่งูทะเลเข้าไปในพื้นที่นั้น เย่หยวนกลับปวดหัวอย่างรุนแรง

เหมือนคนที่ใช้สมองเกินขีดจำกัดจนเกิดอาการมึนหัว ต่อมาคืออาการคลื่นไส้ ราวกับว่าเขาดื่มเหล้ามากเกินไป

ความรู้สึกครั้งนี้รุนแรงกว่าตอนที่เขาจับฉลามตัวเล็กเข้าพื้นที่ครั้งก่อนหลายเท่า

มีบางช่วงที่เย่หยวนคิดว่าเขาอาจจะหมดสติไป

"หรือว่าพลังของฉันยังไม่พอที่จะใส่วัตถุใหญ่ขนาดนี้เข้าไปในพื้นที่?" ในตอนนี้ เย่หยวนทำได้แค่คิดในใจ

ร่างกายของเขาไม่ตอบสนองต่อการควบคุม เขาทำได้แค่นั่งอยู่ตรงนั้น

ต้องใช้เวลามากกว่าสิบนาทีถึงจะเริ่มดีขึ้นทีละน้อย อาการครั้งนี้รุนแรงกว่าครั้งก่อนมาก หรือว่าความสามารถในการเก็บของเขาไม่ได้ไร้ขีดจำกัด?

หรือว่ามันมีขีดจำกัดด้วย?

เย่หยวนคิดเช่นนั้นในใจ และจึงหาก้อนหินปะการังขนาดใหญ่มาลองอีกครั้ง

เพราะหากไม่รู้คำตอบ ในอนาคตหากเขาเจอกับอันตราย ข้อบกพร่องนี้อาจกลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้เขาพ่ายแพ้

เขาจะไม่เอาชีวิตตัวเองมาเสี่ยงเล่นแน่นอน ในอนาคต โอกาสที่เขาจะเจอสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ในทะเลมีสูงมาก

หากเขาไม่รู้ข้อจำกัดของการเก็บวัตถุของตน มันก็ไม่ต่างอะไรกับการหาเรื่องตาย

เขาใช้พลังรับรู้กับหินปะการังก้อนใหญ่ แต่หินปะการังกลับไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ดูเหมือนว่าเขาต้องระมัดระวังมากขึ้นในอนาคต

ไม่ใช่ว่าทุกอย่างจะสามารถใส่เข้าไปในพื้นที่ได้ วัตถุที่ใหญ่หรือหนักเกินไป ด้วยความสามารถปัจจุบันของเขายังทำไม่ได้

แต่ยังไม่แน่ใจว่าหากพลังคุมสายน้ำของเขาแข็งแกร่งขึ้น ความสามารถนี้จะเพิ่มขึ้นด้วยหรือไม่

เย่หยวนเข้าสู่พื้นที่ด้วยความคาดหวัง เขามองไปที่งูทะเลที่ตนเก็บมา

การปล่อยเจ้าตัวนี้ไว้ในพื้นที่มิติไม่มีประโยชน์ใดๆ และอาจทำอันตรายกับปลาล้ำค่าตัวอื่นๆ

คิดได้ดังนั้น เย่หยวนจึงเลือกแลกงูทะเลตัวนี้เป็นแต้มทันที

เขาไม่คาดคิดเลยว่า แค่งูทะเลตัวเดียวจะมอบแต้มให้ถึง 10,000 แต้ม

นี่เป็นสิ่งที่เขาไม่คาดฝันเลย