ลูกเรือเข้าประจำตำแหน่ง

"นี่มัน..." เย่หยวนอ้าปากค้างพูดไม่ออกอยู่นาน

พลังของเข็มน้ำทำเอาเย่หยวนตกใจไม่น้อย หากเย่หยวนใช้พลังนี้ในการฆ่าคน เขาเชื่อว่าไม่ว่าฝีมือสืบสวนจะเก่งแค่ไหนก็คงไม่มีทางหาตัวอาวุธเจอ

เย่หยวนทดลองซ้ำอีกหลายครั้ง ไม่ว่าจะอยู่บนฝั่งหรือในทะเล ปริมาณพลังที่ปล่อยออกไปจากร่างกายก็ยังเท่าเดิม

เข็มน้ำที่ก่อขึ้นมาก็มีขนาดเท่ากัน เพียงแต่ในน้ำ เข็มน้ำสามารถโจมตีเป้าหมายได้ไกลกว่า บนบกนั้นระยะทำการจะสั้นลง และเมื่อตัวเองอยู่ในน้ำการก่อเข็มน้ำก็ทำได้ง่ายกว่าบนบก

เย่หยวนจ้องมองท้องทะเลเบื้องหน้าด้วยความครุ่นคิด

หลังจากการทะลวงผ่านครั้งนี้ ในที่สุดเย่หยวนก็มีวิธีโจมตี

จากนี้ไป ใต้ทะเลตนก็จะมีวิธีเอาตัวรอดเพิ่มขึ้นอีกทาง

เมื่อเขาเรียนรู้เกี่ยวกับมหาสมุทรมากขึ้นเรื่อยๆ เขาสามารถจินตนาการได้ว่าทะเลลึกยังมีสิ่งมีชีวิตน่ากลัวอีกมากมายที่มนุษย์ยังไม่เคยค้นพบ

เย่หยวนเงยหน้าขึ้นมองและเห็นเส้นขอบฟ้าเริ่มกลายเป็นสีขาวราวกับท้องปลา

ครั้งนี้เป็นการฝึกที่ยาวนานที่สุดของเย่หยวน

เผลอฝึกไปทั้งคืนโดยไม่รู้ตัว แต่แม้จะเป็นเช่นนั้นเย่หยวนก็ไม่รู้สึกเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย

ตรงกันข้าม พลังของเขายังเต็มเปี่ยมอย่างมาก

……

"อู~~~" เสียงหวูดเรือต่ำดังสะท้อนทั่วท่าเรือของเกาะหยูวาน

คนงานหลายคนพากันวิ่งมามุงดู

ที่ท่าเรือจอดเรือประมงขนาดใหญ่ ความยาว 55 เมตร กว้าง 10 เมตร

แม้ว่าคนงานเหล่านี้จะเป็นชาวประมงมาก่อน แต่เรือลำใหญ่เช่นนี้ก็ยังทำให้พวกเขารู้สึกตื่นตาตื่นใจ

เรือลำนี้ก็คือลำที่เย่หยวนให้สวี่หางช่วยติดต่อดัดแปลงมาจากทางกองทัพเรือ

บนตัวเรือมีตัวอักษรขนาดใหญ่ที่สะดุดตาเขียนว่า "หยูสุ่ยห้าว"

หวังหู่เซิงยืนอยู่ริมฝั่งช่วยคนบนดาดฟ้าเรือขนสัมภาระลงมา

ลูกเรือทยอยเดินลงจากเรือรวม 9 คน ล้วนเป็นคนที่สวี่หางแนะนำมาให้เขา

เย่หยวนทักทายพวกเขาคร่าวๆ ก่อนสั่งให้หวังหู่เซิงพาพวกเขาไปที่หอพักซึ่งเตรียมไว้ล่วงหน้า

ตอนนี้หอพักของลูกเรือถูกเย่หยวนเคลียร์ให้ว่างแล้ว หุ่นยนต์ที่เคยอยู่ก่อนหน้านี้ถูกเก็บเข้าไปในมิติเพื่อให้ทำงานบุกเบิกพื้นที่ภายใน

ขณะนี้หอพักว่างเปล่าทั้งหมด มีเพียงติงอีที่ยังอาศัยอยู่

ติงเอ้อและหุ่นยนต์ที่รับผิดชอบการแปรรูปอาหารสัตว์ย้ายไปอยู่หอพักพนักงาน โดยมีการจัดห้องเดี่ยวให้แต่ละคน

คนงานในฟาร์มเลี้ยงปลาต่างรู้กันดีว่าทั้งสองเป็นคนที่เย่หยวนจ้างมาเพื่อดูแลงานด้านเทคนิคสำคัญ ปกติแทบไม่ค่อยสุงสิงกับใคร

ติงอีเป็นผู้ควบคุมเรือ "หยูสุ่ยห้าว" จึงต้องพักอยู่ร่วมกับลูกเรือเหล่านี้

แต่เย่หยวนก็ไม่ได้กังวลเรื่องติงอี ปกติติงอีเป็นคนพูดน้อยอยู่แล้ว เย่หยวนมั่นใจว่าด้วยความสามารถของติงอี ลูกเรือคงจับพิรุธอะไรไม่ได้

เย่หยวนขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือและพบกับวิศวกรคนเดิมที่เขาเจอครั้งก่อน อีกฝ่ายพาเย่หยวนเดินชมเรือประมงที่ได้รับการดัดแปลงใหม่

ก่อนอื่นเลย เรือลำนี้ถูกดัดแปลงมาจากเรือรบ แผ่นเหล็กที่ใช้กับตัวเรือมีความหนากว่าเรือพลเรือนมาก

เย่หยวนเดินตามวิศวกรเข้าไปในห้องควบคุมเรือ

ในห้องควบคุมติดตั้งเรดาร์ 3 ตัว

มีทั้งเครื่องนำทางผ่านดาวเทียม เข็มทิศหมุนอัตโนมัติ ระบบนำร่องอัตโนมัติและเครื่องวัดระยะทาง

นอกจากนั้นแล้วยังมีอุปกรณ์สื่อสารทางทะเลที่ทันสมัยที่สุด ด้วยระบบนี้แม้อยู่กลางทะเลเปิด เย่หยวนก็ยังสามารถใช้อินเทอร์เน็ตได้

หลังจากดัดแปลงแล้วเครื่องยนต์ของเรือลำนี้เป็นระบบขับเคลื่อนสองแบบ ผสมระหว่างเครื่องยนต์ดีเซลและกังหันก๊าซ

กังหันก๊าซมีขนาดเล็ก น้ำหนักเบา แต่ให้กำลังสูง

แต่ในขณะเดียวกัน อัตราการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงก็ค่อนข้างสูง โดยเฉพาะเมื่อลดความเร็ว ประสิทธิภาพจะต่ำมากและมีข้อจำกัดเข้มงวดในการรับและปล่อยไอเสีย

เครื่องยนต์ดีเซลมีความหนาแน่นของพลังงานต่ำกว่า รอบเครื่องต่ำและเมื่อทำงานที่รอบสูงจะมีเสียงรบกวนและแรงสั่นสะเทือนมาก แถมขนาดเครื่องยนต์ก็ค่อนข้างใหญ่

แต่ข้อดีคืออัตราสิ้นเปลืองต่ำและระบบไอเสียมีการออกแบบที่เรียบง่าย

เพื่อรวมข้อดีของทั้งสองประเภทเข้าด้วยกัน จึงมีการดัดแปลงให้ใช้ระบบขับเคลื่อนแบบสลับกันระหว่างดีเซลกับกังหันก๊าซ

โดยโหมดสลับกันนั้น เครื่องยนต์ดีเซลจะใช้ขับเคลื่อนเรือขณะเดินเครื่องที่ความเร็วต่ำ

แต่เมื่อเดินเรือที่ความเร็วสูง จำเป็นต้องใช้กังหันก๊าซที่มีกำลังสูง ขณะนั้นเครื่องยนต์ดีเซลจะไม่ทำงาน

ส่วนโหมดทำงานร่วมกัน เมื่อเดินเรือที่ความเร็วต่ำก็ใช้ดีเซล เมื่อความเร็วสูงขึ้นกังหันก๊าซจะถูกเพิ่มเข้ามา ในขณะที่เครื่องยนต์ดีเซลยังคงทำงานต่อไป

ด้วยวิธีนี้จะช่วยลดอัตราการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงของเรือประมงและยังคงรักษาความเร็วเดินเรือได้

เย่หยวนพึงพอใจกับจุดนี้มาก ในด้านการเก็บรักษาสินค้าประมง การออกแบบของเรือลำนี้ก็มีเหตุผลที่ดีมาก สามารถแช่เย็นปลาสดได้ถึง 1,500 ตันและมีห้องแช่แข็งขนาด 1,350 ลูกบาศก์เมตร

เฉพาะอุปกรณ์ทำความเย็นก็มีถึง 7 เครื่อง ทั้งหมดล้วนเป็นคอมเพรสเซอร์ 73.5K ที่ทันสมัย พร้อมห้องเก็บน้ำทะเลเย็น 8 ห้อง สามารถผลิตน้ำแข็งทะเลแบบแช่แข็งได้วันละ 80 ตัน

นอกจากนี้ตามความต้องการของเย่หยวนยังมีการดัดแปลงเพิ่มถังเก็บน้ำขนาดพิเศษ

บนดาดฟ้ามีทั้งเครื่องกว้านช่วย เครื่องยกอวน รอกพลังงานและเครนครบครัน ทุกอย่างล้วนเป็นอุปกรณ์แบรนด์ที่ทันสมัยที่สุดในปัจจุบัน แต่เย่หยวนไม่ได้สนใจมากนัก

ในตอนนี้สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเย่หยวนที่สุดคือเฮลิคอปเตอร์ อาร์22 เบต้า II สีขาวทั้งลำที่อยู่บนลานจอด

เฮลิคอปเตอร์มีที่นั่งสองที่ ใช้เป็นเฮลิคอปเตอร์สอดแนมของเรือประมงก็เพียงพอแล้ว

เฮลิคอปเตอร์มีความยาว 8 เมตร สูง 2 เมตร ความเร็วเดินทางสูงสุด 178 กม./ชม.

เย่หยวนพึงพอใจกับเรือประมงลำใหม่นี้มาก

หลังจากเสร็จสิ้นกระบวนการส่งมอบแล้ว เดิมทีเย่หยวนตั้งใจจะชวนเจ้าหน้าที่อยู่ทานอาหารบนเกาะ

แต่เขาถูกปฏิเสธกลับอย่างสุภาพ จึงทำได้แค่ให้ติงอีขับ "หยูสุ่ยห้าว" ไปส่งพวกเขาที่อำเภอผิงไห่เพื่อขึ้นรถ

หลังจากเจ้าหน้าที่ออกเดินทางไปและได้รับการอนุญาตจากเย่หยวน คนงานส่วนใหญ่บนเกาะก็พากันขึ้นไปสำรวจเรือ

เย่หยวนมองไปก็เห็นหนูน้อยหนิวหนิวที่เดินตามพ่อแม่ของเธอมา

เด็กน้อยขึ้นเรือเป็นครั้งแรก ทุกสิ่งทุกอย่างจึงดูแปลกใหม่ เย่หยวนเดินเข้าไปอุ้มเธอขึ้นมา

"เรือลำนี้ไม่ถูกเลยสินะ? ทำไมถึงมีเฮลิคอปเตอร์ด้วย? จับปลาก็จับปลาไปสิ จะซื้อเฮลิคอปเตอร์มาทำไม? ถึงจะมีเงินแต่ก็ไม่น่าใช้แบบนี้"

ยังไม่ทันที่เย่หยวนจะพูดอะไร พ่อของเขาก็รัวคำถามชุดใหญ่ออกมา

เย่หยวนลูบศีรษะของหนิวหนิว แล้วหันไปทางพ่อของเขา

"ราคามันก็แพงอยู่หรอก แต่เรือลำนี้มีความปลอดภัยสูงมาก มันเคยเป็นเรือรบมาก่อน ประสิทธิภาพเหนือกว่าเรือประมงของเราเยอะเลย"

"ไอ้แก่! ลูกหาเงินเองได้ จะใช้ยังไงมันก็เรื่องของลูก! ไม่ได้ยินที่ลูกพูดหรือไง? ความปลอดภัยสำคัญที่สุด ต่อให้แพงแค่ไหนก็ต้องคุ้ม!"

แม่ที่อยู่ข้างๆ เริ่มบ่นใส่พ่อของเย่หยวน

เย่หยวนไม่ได้อยู่บนเรือต่อ เพราะยังไงนี่ก็เป็นเรือของเขาเอง จะดูเมื่อไหร่ก็ได้

ตอนนี้เขาต้องไปหาลูกเรือ เพราะลูกเรือใหม่เข้าประจำการกันหมดแล้ว

เขาเองก็ยังไม่ค่อยรู้จักพวกเขาดีเท่าไหร่ ในอนาคตพวกเขาต้องอยู่บนเรือลำเดียวกัน กินข้าวหม้อเดียวกัน จะให้ไม่รู้จักกันเลยก็คงไม่ได้

เมื่อเดินมาถึงบริเวณที่พักของลูกเรือ จากระยะไกลเขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะและหยอกล้อกันดังออกมาจากโซนสันทนาการ

เย่หยวนเดินเข้าไปในโซนสันทนาการ

เมื่อทุกคนเห็นเจ้านายมาถึงต่างก็หยุดเล่นกันทันที

ในตอนนั้นหวังหู่เซิงก็ก้าวออกมาและเริ่มแนะนำทุกคนให้เย่หยวนรู้จัก

หวังหู่เซิงเริ่มจากการแนะนำชายที่ดูเคร่งขรึมที่สุดในกลุ่ม

"อวี๋หงป๋อ หัวหน้าหน่วยเก่าของพวกเราครับ"