เจียงปินงัดไพ่เด็ดออกมา

ข่าวการแข่งขันปลาถูกแพร่กระจายไปทั่วตลาดดอกไม้และสัตว์เลี้ยงของเมืองหยุนตง นี่เป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาหลายปีแล้ว

ปลามังกรเป็นปลาสวยงาม ไม่เหมือนกับการแข่งปูต่อสู้ที่สามารถตัดสินแพ้ชนะกันได้จากการต่อสู้โดยตรง ดังนั้นการแข่งขันปลาจึงค่อนข้างซับซ้อน ต้องเชิญผู้เชี่ยวชาญมาทำการประเมินโดยพิจารณาจากความหายาก ความสวยงาม และปัจจัยอื่น ๆ

ผู้ที่คลั่งไคล้การเลี้ยงปลาและผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการยอมรับในวงการจากเมืองหยุนตงต่างมาถึงแต่เช้าตรู่

นอกจากนี้ยังมีพวกเศรษฐีที่มาเพื่อเสี่ยงโชคด้วย บางคนถึงกับหอบกระเป๋าเงินสดมาเต็มกล่อง

ปลามังกรถือเป็น "ปลาฮวงจุ้ย" ว่ากันว่ายิ่งหายากและมีราคาสูง ยิ่งนำโชคดีมาให้เจ้าของ สำหรับพวกเศรษฐีที่ทั้งมีเงินและเชื่อเรื่องโชคลาง การได้ครอบครองปลามังกรชั้นยอดถือเป็นสิ่งที่พวกเขาปรารถนามากที่สุด

พวกเขาไม่คาดหวังว่าจะซื้อปลามังกรของเจียงปินได้ เพราะเขาเป็นถึงทายาทของกลุ่มชีไห่ คิดจะสู้เรื่องเงินกับเขางั้นเหรอ?

แต่คู่แข่งของเขาว่ากันว่าเป็นแค่คนธรรมดา ถ้าปลามังกรของเขาสวยจริง เงินก้อนโตคงล่อลวงใจเขาได้ไม่ยาก

“มาแล้ว ๆ”

“เฮ้ เขาถือกล่องปลาอยู่ล่ะ ไม่รู้ว่าวันนี้จะเอาปลาแบบไหนมาแข่ง”

“ดูสิ สาวน้อยข้าง ๆ เขาสวยชะมัด”

“อย่าประเมินเขาต่ำไปนะ วันนั้นบอกว่าหยิบหกแสนก็หยิบมาได้ทันที เหล่าฝงเกือบร้องไห้แน่ะ”

“เจ้าอ้วนนั่นโคตรอ้วนเลย”

ท่ามกลางเสียงซุบซิบ เล่ยฮวนซีปรากฏตัวพร้อมกับอันนี่ เจ้าอ้วนโม่และจูจิ้นเหยียน

เขาถือกล่องกระจกใส่ปลาอยู่ในมือ กล่องชนิดนี้เป็นแบบพิเศษ ใช้เทคโนโลยีกระจกเคลือบฟิล์ม ซึ่งด้านนอกสะท้อนแสงทำให้มองไม่เห็นข้างใน แต่ด้านในสามารถมองออกไปได้ชัดเจน และที่สำคัญที่สุดคือมันไม่ได้รับผลกระทบต่อแสงเลย โรงแรมบางแห่งก็ใช้กระจกแบบนี้

ยิ่งไปกว่านั้นกล่องปลานี้ยังเป็นของขวัญจากโยชิดะ มาซาทาเกะ ด้านในถูกแบ่งเป็นสองช่องพอดี เหมาะสำหรับใส่ปลามังกรสองตัว

พอเห็นคุณหนูอันนี่มา เหล่าฝงที่ยังมีความหวาดกลัวอยู่ก็รีบออกมาต้อนรับพร้อมยิ้มประจบพาพวกเขาเข้าไปในร้านอย่างระมัดระวัง

รอบข้างเต็มไปด้วยเสียงกระซิบกระซาบ ทุกคนต่างสงสัยว่าข้างในกล่องปลากระจกนั้นมีปลามังกรหน้าตาแบบไหน แต่ตามกฎแล้วก่อนเริ่มการแข่งขัน ไม่มีใครสามารถขอดูได้

ไม่นาน ไม่ถึงห้านาที เจียงปินก็มาถึงพร้อมกับฉู่เยี่ยนเยี่ยน ด้านหลังมีลูกน้องคนหนึ่งเดินตามมา และที่น่าตกใจกว่าคือ ในมือของลูกน้องเขาก็ถือกล่องปลาแบบเดียวกับเล่ยฮวนซี

“คุณชายเจียง ๆ” เหล่าฝงรีบวิ่งเข้ามาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น

ครั้งนี้เขาเกือบก่อเรื่องใหญ่ ถ้าทำให้คุณชายเจียงโกรธขึ้นมา จะเป็นเรื่องสนุกได้ยังไง?

การแข่งขันยังไม่เริ่ม แต่พอเจียงปินเห็นอันนี่ก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที

ถ้าไม่เห็นก็แล้วไป แต่พอเห็นแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าสวยมาก ฉู่เยี่ยนเยี่ยนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถูกออร่าของอันนี่กลบมิด

ทุกคนไม่ได้ตาบอด ใครสวยกว่าแค่มองก็รู้ได้ทันที

น่าหงุดหงิดจริง ๆ ถ้าตอนนั้นเขาไม่ยอมแพ้แล้วเดินหน้าจีบอันนี่ต่อไป เช่นนั้นคงไม่มีทางที่อันนี่จะไปอยู่กับเจ้าไอ้หนุ่มจนอย่างเล่ยฮวนซีก็ได้

ฉู่เยี่ยนเยี่ยนก็มีสีหน้าไม่พอใจเช่นกัน

ตอนเรียนมหาวิทยาลัยเล่ยฮวนซีเคยจีบเธอมาก่อน แต่ฉู่เยี่ยนเยี่ยนที่มีเป้าหมายอยากแต่งเข้าตระกูลเศรษฐีจะไปสนใจเล่ยฮวนซีที่ไม่มีอะไรติดตัวได้ยังไง?

แต่ใครจะไปคิดว่าเล่ยฮวนซีจะกลายเป็น "คนรวย" ขึ้นมาได้? ตอนเรียนมหาวิทยาลัยเธอช่างดูคนผิดจริง ๆ

ที่ยิ่งทำให้เธอโมโหมากกว่าคือเล่ยฮวนซีไม่มีแฟนมาโดยตลอด พอจะมีทั้งทีก็คบกับสาวสวยระดับอันนี่เลย

ฉู่เยี่ยนเยี่ยนไม่ใช่คนโง่ ช่วงหลังมานี้เธอสัมผัสได้ชัดเจนว่าเจียงปินเย็นชากับเธอ ไม่ว่าเธอจะพยายามเอาใจแค่ไหน เขาก็ไม่กลับมาให้ความสนใจเธอเหมือนแต่ก่อน

แต่เจียงปินนี่แหละคือกุญแจสำคัญที่จะทำให้ความฝันในการแต่งงานเข้าตระกูลเศรษฐีของเธอเป็นจริง...

ฉู่เยี่ยนเยี่ยนจ้องมองอันนี่ด้วยความอาฆาต แต่ว่าอันนี่กลับทำเหมือนไม่มีเธออยู่ในสายตา...

“ทุกท่าน ๆ” เหล่าฝงที่อยู่ตรงกลาง ไม่กล้าทำให้ใครขุ่นเคือง เขายิ้มประจบ “วันนี้เราแข่งปลา มิตรภาพมาก่อน การแข่งขันเป็นรอง แต่ในเมื่อใช้คำว่า 'แข่ง' ก็ต้องมีแพ้ชนะ แล้วจะตัดสินยังไง? จะให้ตัดสินกันเองคงไม่ได้ ต้องมีผู้เชี่ยวชาญมาทำหน้าที่นี้ใช่ไหม? แล้วก็มีเพื่อน ๆ ที่มาร่วมเป็นสักขีพยาน ดังนั้นผมเลยเชิญผู้เชี่ยวชาญบางท่านมาให้ช่วยตัดสิน พวกคุณทั้งสองเห็นว่าเหมาะสมไหม?”

เหล่าฝงเชิญกรรมการมาตัดสินทั้งหมดสามคน

คนแรกคือเฟยชุนถิง นักเลี้ยงปลามังกรมือฉมัง เขามีชื่อเสียงในวงการปลามังกรไม่ใช่แค่ในเมืองหยุนตง แต่เป็นทั่วประเทศ เขาเคยเพาะเลี้ยงปลามังกรตัวหนึ่งจนมีมูลค่าเกิน 800,000 หยวน เหตุการณ์นี้ทำให้เขาเป็นที่รู้จักไปทั่ว

คนที่สองยิ่งใหญ่กว่านั้น เขาคือมู่เป่าเซียว เจ้าของสโมสรปลามังกรแห่งหยุนตง ใครที่คิดจะซื้อปลามังกรหรือพันธุ์ปลา สิ่งแรกที่นึกถึงคือสโมสรปลามังกร เรียกได้ว่าเขาคือผู้เชี่ยวชาญในด้านนี้โดยแท้จริง

คนสุดท้ายคือศาสตราจารย์เป้าชี่หรง ผู้เชี่ยวชาญด้านสัตว์น้ำและยังเป็นนักเลี้ยงปลามังกรตัวยงอีกด้วย ชื่อเสียงของเขาโด่งดังระดับประเทศ

“ทั้งสามท่านนี้ล้วนเป็นผู้ทรงอิทธิพลในวงการปลามังกร” เหล่าฝงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ผ่านสายตาของพวกเขาไปแล้ว จะเป็นปลามังกรดีหรือไม่ ผมคิดว่าคงไม่มีใครคัดค้าน คุณทั้งสองว่ายังไง?”

“ฉันไม่มีปัญหา” เล่ยฮวนซีไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก

“ก็ตามนี้แล้วกัน” เจียงปินพยักหน้า ก่อนจะพูดต่อ “แต่ฉันมีข้อเสนออยู่สองข้อ เล่ยฮวนซี ฉันได้ยินมาว่าครั้งนี้นายได้ปลามังกรมาสองตัวใช่ไหม?”

เล่ยฮวนซีชะงัก เจียงปินได้รับข่าวเร็วเหมือนกัน

พอเห็นอีกฝ่ายพยักหน้า เจียงปินก็แสยะยิ้มมีเลศนัย “หยุนตงไม่ได้แข่งปลามานานแล้ว ในเมื่อจะจัดก็ต้องให้ทุกคนสนุกให้เต็มที่ ฉันเลยไปหาปลามังกรมาเพิ่มอีกตัว งั้นแข่งกันสองรอบไปเลย ให้ทุกคนได้ดูให้สะใจ ว่ายังไง?”

ฝูงชนรอบข้างโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น

พวกเขามาเพื่อความสนุกอยู่แล้ว ยิ่งได้ดูเยอะยิ่งดี

เล่ยฮวนซีคำนวณอย่างรวดเร็วในใจ ปลามังกรเงินของเขาไม่มีทางสู้ได้แน่ ๆ แพ้ชัวร์ แต่เขามั่นใจกับปลามังกรทองตัวนั้นมาก เพราะมันถูกเลี้ยงดูโดยเจ้าตุ้ยนุ้ย

ชนะหนึ่งรอบ แพ้หนึ่งรอบ อย่างมากก็แค่เสมอกัน ไม่ขายหน้าจนเกินไป

คิดได้แบบนี้ เขาก็ตอบตกลงทันที

พอเห็นเล่ยฮวนซีตกลง เจียงปินก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ยิ่งขึ้น “ในเมื่อเป็นการแข่งขัน ก็ต้องมีของเดิมพันหน่อยสิ”

“ถ้าชนะหนึ่งรอบ แพ้หนึ่งรอบ แบบนี้ใครจะเป็นผู้ชนะ?” เจ้าอ้วนโม่อดถามไม่ได้

เจียงปินเหลือบมองเขา “งั้นก็ตัดสินจากมูลค่ารวม กรรมการทั้งสามท่านนี่เชี่ยวชาญด้านปลามังกรอยู่แล้ว ประเมินราคาปลาได้ไม่ยาก เอามูลค่าของทั้งสองตัวรวมกัน ใครมีมูลค่ามากกว่าก็ชนะ... ส่วนของเดิมพัน ก็เอาปลามังกรทั้งสองตัวนี่แหละ ใครชนะก็เอาของอีกฝ่ายไป”

แบบนี้น่าตื่นเต้นสุด ๆ

ปลามังกรทองของเจียงปินตัวเดียวก็มีมูลค่าเกิน 500,000 หยวนแล้ว ถ้านับรวมสองตัว นี่เป็นของเดิมพันที่มีมูลค่ากว่าล้านเลยทีเดียว

ท่ามกลางเสียงเชียร์จากฝูงชน เล่ยฮวนซีที่ตกกระไดพลอยโจนก็ทำได้แค่กัดฟันพยักหน้า ความหวังทั้งหมดของเขาถูกฝากไว้กับปลามังกรทองตัวนั้นแล้ว

การแข่งขันปลาที่ได้รับความสนใจมากที่สุดในตลาดดอกไม้และสัตว์เลี้ยงเมืองหยุนตงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ปลามังกรทองของเจียงปิน หลายคนเคยเห็นมาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นสีสันหรือรูปร่างก็จัดว่าเป็นระดับแนวหน้า อีกทั้งช่วงหลายวันที่ผ่านมาได้รับการดูแลอย่างดีจากเหล่าฝง จนน้ำหนักเพิ่มขึ้นเป็น 1.2 กิโลกรัม

ราคาของปลาตัวนี้ ตอนนี้สามารถแตะ 600,000 หยวนได้อย่างง่ายดาย

สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปที่กล่องปลาของเล่ยฮวนซี

ตู้ปลากระจกใสถูกเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว

เล่ยฮวนซีหยิบกล่องปลาแล้วเปิดประตูกันน้ำด้านหนึ่งออก จากนั้นก็เปิดประตูพิเศษชั้นที่สอง ปลามังกรตัวหนึ่งกระโจนออกจากกล่องลงสู่ตู้ปลา

ทันทีที่ปลาตัวนี้ลงสู่ตู้ เสียงอุทานตื่นตะลึงก็ดังขึ้นรอบด้าน

สวยเกินไปแล้ว! ปลามังกรตัวนี้สวยงามอย่างน่าเหลือเชื่อ

รูปร่างสง่างามยืดหยุ่น น้ำหนักเกิน 1.5 กิโลกรัม ทั่วทั้งตัวเปล่งประกายเป็นสีทองแวววาวตั้งแต่หัวจรดหาง ไม่ว่าจะเป็นสีสันหรือรูปร่างก็เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ

ปลามังกรของเจียงปินว่ายอยู่ในตู้ปลาเดียวกัน แต่เมื่อเทียบกับตัวของเล่ยฮวนซีแล้วกลับดูด้อยลงไปทันที

ที่นี่มีผู้เชี่ยวชาญด้านการเลี้ยงปลามังกรอยู่ไม่น้อย แต่หลายคนเพิ่งเคยเห็นปลามังกรที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้เป็นครั้งแรก

“ปลามังกรทอง ปลามังกรทองแท้ ๆ” มู่เป่าเซียวจากสโมสรปลามังกรแห่งหยุนตงถอนหายใจ “ให้ตายเถอะ ไม่คิดเลยว่าที่นี่จะมีของดีซ่อนอยู่ ฉันเปิดสโมสรปลามังกรมาจนถึงตอนนี้ มีปลามังกรทองเข้ามาแค่สองครั้งเท่านั้น ปลาชนิดนี้หายากจริง ๆ...”

“ฉันเคยเลี้ยงปลามังกรทองมาก่อน” เฟยชุนถิงกล่าวขึ้นบ้าง “ตอนนั้นฉันทุ่มเทไปเยอะมาก เทียบกับตัวนี้แล้ว สีสันกับรูปร่างพอ ๆ กัน แต่ตัวของฉันหนักแค่ 1.4 กิโลกรัม ตอนนั้นขายได้ 800,000 หยวน ส่วนตัวนี้... ฉันว่า...”

เขาไม่ได้พูดต่อ แต่ความหมายชัดเจนมาก ราคาของปลามังกรตัวนี้ต้องเกิน 800,000 หยวนแน่นอน

เล่ยฮวนซีไม่เคยคิดเลยว่าปลามังกรตัวหนึ่งของเขาจะมีมูลค่าถึง 800,000 หยวน!

รอบนี้เล่ยฮวนซีชนะอย่างไม่มีข้อกังขา

แต่ที่แปลกคือ เจียงปินกลับไม่แสดงความผิดหวังเลยสักนิด ตรงกันข้าม เขากลับยิ้มกริ่มเสียด้วยซ้ำ

ความรู้สึกไม่สู้ดีเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเจ้าอ้วนโม่

เขารู้จักเจียงปินดีเกินไป คนคนนี้ไม่ใช่พวกที่ยอมรับความพ่ายแพ้ได้ง่าย ๆ

“รอบแรก เล่ยฮวนซีชนะ 800,000 ต่อ 600,000 เล่ยฮวนซีนำอยู่ 200,000” เหล่าฝงที่เอนเอียงเข้าข้างเจียงปินอย่างเห็นได้ชัด เขากล่าวด้วยน้ำเสียงลำเอียงโดยที่ปลาของเจียงปินถูกตีราคาให้สูงสุด ขณะที่ปลาของเล่ยฮวนซีถูกตีราคาให้ต่ำสุด “รอบที่สอง เริ่มได้”

ทุกคนต่างคาดเดาได้ว่าเจียงปินต้องมีไพ่ตายซ่อนไว้อยู่แน่

เจียงปินขยับริมฝีปากเป็นสัญญาณ ลูกน้องของเขาก็ยกกล่องปลาออกมา

เมื่อประตูพิเศษถูกเปิดออก ปลามังกรตัวหนึ่งที่มีสีแดงเพลิงทั้งตัวก็ว่ายเข้าสู่ตู้ปลา

เป็นสีแดงราวกับเปลวเพลิงที่ลุกโชน ทำให้ทั้งตัวปลาดูเหมือนเปลวไฟที่เต้นระบำอยู่ในตู้ และภายในเปลวไฟนั้น ยังมีสีชมพูดอกกุหลาบแฝงอยู่อย่างเลือนราง

จากการกะด้วยสายตา ปลาตัวนี้หนักประมาณ 2 กิโลกรัม ยาวเกือบ 50 เซนติเมตร ขณะว่ายน้ำ ท่วงท่าของมันสวยงามอย่างบรรยายไม่ถูก

สวยเกินไปแล้ว ปลามังกรตัวนี้ช่างงดงามเหลือเกิน

“ไฟลุกโชน กุหลาบเพลิง ปลามังกรแดงสายพันธุ์หายาก” ศาสตราจารย์เป้าชี่หรงที่เงียบมาตลอดเอ่ยขึ้นในที่สุด “คุณชายเจียง คุณเอาสมบัติล้ำค่าของท่านประธานเจียงมาเลยสินะ ปลาตัวนี้เมื่อปีก่อนฉันเคยไปต่างประเทศกับท่านประธานเพื่อซื้อมันมาด้วยราคามหาศาล ไม่คิดเลยว่ามันจะเติบโตจนถึงขนาดนี้ได้ ปลาชนิดนี้หายากมาก ในเมืองหยุนตงไม่มีตัวที่สองแน่ และถ้านับทั่วประเทศ ก็คงไม่เกินห้าตัว”

พูดจบเขาหก็หันไปหาเล่ยฮวนซี “คุณเล่ย ไม่ต้องแข่งแล้ว คุณแพ้แน่นอน”

เมื่อปลามังกรแดงกุหลาบเพลิงตัวนี้ปรากฏขึ้น เขาถึงขั้นไม่สนใจจะดูปลามังกรตัวที่สองของเล่ยฮวนซีอีกต่อไปเลย