เครื่องยนต์ไฮบริดน้ำมัน-ไฟฟ้า

จางถัวไห่ทักไปหนึ่งประโยคในช่องแชทของภูมิภาค แล้วหายตัวไปทันที

ที่เขาใส่เวลาจำกัดเข้าไปก็เพื่อสร้างความรู้สึกเร่งรีบ ทำให้คนรู้สึกว่าถ้าพลาดไปจะเสียโอกาส

ที่จริงเขาทำไปก็แค่ลองดู ไม่มีความคาดหวังอะไรเป็นพิเศษ

แต่เขากลับประเมินความกระตือรือร้นของเหล่าผู้เล่นต่ำเกินไป พวกผู้เล่นในช่องแชทภูมิภาคบ่นว่าจนกันมาครึ่งค่อนวัน แต่ไม่มีใครสนใจเลย

ผ้าและไม้จะมีมากแค่ไหนก็เปลี่ยนเป็นอาหารกับน้ำที่พวกเขาต้องการไม่ได้ พวกเขาแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว

ตอนนี้พอเห็นว่าจางถัวไห่ยอมรับซื้อ พวกเขาก็รีบแลกไม้กับผ้าออกไปอย่างยินดีสุดขีด

แค่ไม่กี่นาทีท้ายรถของจางถัวไห่ก็เต็มไปด้วยผ้าและไม้สารพัดแบบ

จางถัวไห่ตกใจ คนพวกนี้สะสมของพวกนี้กันมาเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?

จางถัวไห่รีบนำผ้าส่วนหนึ่งมาทำเป็นชุดกันแดดเพื่อลดการใช้พื้นที่ แต่ไม่นานของใหม่ก็ถูกส่งเข้ามาจนเต็มอีกครั้ง

เมื่อจนปัญญาจางถัวไห่เลยต้องทำชุดกันแดดเพิ่มอีก เขาทำซ้ำแบบนี้ไปสามรอบในที่สุดจำนวนทรัพยากรก็หยุดเพิ่มขึ้น

ตอนนี้ภายในรถมีกองทรัพยากรแน่นเอี้ยด แม้แต่บนศีรษะของจางถัวไห่ก็มีชุดกันแดดวางซ้อนกันอยู่

"โธ่ รถคันนี้พื้นที่เล็กเกินไปแล้ว ใส่ของไปแค่นี้ก็เต็มอีกแล้ว?"

แม้แต่เสี่ยวอายก็เริ่มโวยวาย: "เยอะไปแล้ว ๆ ยัดไม่ลงแล้ว!"

"พอจะมีพิมพ์เขียวเพิ่มพื้นที่เก็บของในรถไหม? ฉันจะซื้อสักสองสามแผ่น ของเยอะไปหมด ใส่ไม่ลงแล้ว" จางถัวไห่ส่งข้อความไปหาสองพี่น้องตระกูลซูด้วยความจนปัญญา

"??? นี่นายยังพูดภาษามนุษย์เป็นอยู่ไหมเนี่ย?" ซูฉีส่งเครื่องหมายคำถามมาเป็นชุด

"ยังจะมาพูดว่าจะซื้ออีกหลายแผ่น นายนึกว่าพิมพ์เขียวอะไหล่รถเป็นผักกาดขาวเหรอ? อยากได้กี่แผ่นก็มีให้? มีแค่แผ่นเดียว เพิ่ม 10 ลูกบาศก์เมตร จะเอาไหม?"

"เอา ๆ ๆ 10 ลูกบาศก์เมตรก็ยังดี พอใช้ไปก่อนได้ อย่างน้อยคืนนี้จะได้มีที่นอน" จางถัวไห่ตอบกลับไป

ซูฉีรู้สึกว่าถูกจางถัวไห่อวดใส่เต็มหน้า

นี่มันคำพูดของมนุษย์แน่หรอ?

สรุปว่าถ้าไม่ขยายพื้นที่ คืนนี้จะไม่มีที่นอนเลยสินะ?

นายมีทรัพยากรอยู่เท่าไรกันแน่?

สองวันก่อนเพิ่งขยายไป 10 ลูกบาศก์เมตรไม่ใช่เหรอ?

ทำไมมันเต็มอีกแล้ว?

"เห็นว่าเลี้ยงข้าวเย็นวันนี้ งั้นเอาถูก ๆ ละกัน หนึ่งหน้าไม้ ลูกธนู 50 ดอก แถมอาหารสามมื้อพรุ่งนี้ต้องมีเนื้อด้วย"

ซูฉีพูดจบก็ส่งพิมพ์เขียวขยายพื้นที่เก็บของมาให้

【พิมพ์เขียวดัดแปลงรถ: อะไหล่รถระดับ 1 ขยายพื้นที่เก็บของในรถได้ 10 ลูกบาศก์เมตร
วัสดุที่ต้องใช้: แท่งโลหะ 20 หน่วย, ชิ้นส่วนโลหะ 40 หน่วย, ยางคุณภาพต่ำ 20 หน่วย】

ไม่มีอะไรต้องพูดมาก สร้างเลย

ในพริบตาพื้นที่เก็บของในรถก็เพิ่มขึ้นอีก 10 ลูกบาศก์เมตร

พื้นที่ในรถดูโล่งขึ้น ไม่อึดอัดเท่าเดิม

เสี่ยวอายก็ถอนหายใจโล่งอกเหมือนกัน

"ε==(づ′▽)づ เมื่อกี้เกือบระเบิดแล้วนะ!"

จางถัวไห่จัดการเคลียร์ของรอบตัวแล้วสร้างหน้าไม้หนึ่งอันส่งให้ซูฉี

"อาหารสามมื้อมีเนื้อให้แน่นอน แต่ทำไมอยู่ดี ๆ ถึงอยากได้หน้าไม้อีกอัน? แล้วก็ ฉันให้ลูกธนูไปตั้งสิบดอกแล้วไม่ใช่เหรอ?"

"ฉันไปเจอพวกนักเลงน่ะสิ รู้สึกว่ามีหน้าไม้กระบอกเดียวขู่พวกมันไม่พอเลยอยากเพิ่มอีกสักอัน ลูกธนูที่ใช้กำจัดพวกแมงมุมยักษ์ก็ใช้ไปเยอะแล้ว ว่าแต่นายมีปืนพกไหม? ถ้ามีก็ขอสักกระบอกเถอะ หน้าไม้มันแรงไม่พอ ปืนพกดูน่าเกรงขามกว่า"

ซูฉีส่งข้อความมาอีกครั้ง

"ของแบบนั้นฉันก็กำลังหาอยู่ ถ้าได้พิมพ์เขียวมาเมื่อไหร่จะรีบบอกเลย"

จางถัวไห่มองปืนลูกซองข้างตัว ตอนนี้เขายังไม่อยากขายอาวุธปืนให้ใคร แค่ขายหน้าไม้ให้สองพี่น้องตระกูลซูก็ถือว่าเป็นขีดจำกัดแล้ว

อีกอย่างเขาก็อยากได้ปืนพกมาใช้เองเหมือนกัน ดังนั้นที่พูดไปเมื่อกี้ไม่ได้โกหก เพียงแค่ปิดบังความจริงไปเล็กน้อยเท่านั้น

"งั้นเหรอ? งั้นฉันจะรอฟังข่าวดีละกัน" ซูฉีถอนหายใจ

"ว่าแต่เธอสนใจพัดลมหรือเปล่า? หนึ่งคันติดตั้งได้สองตัว ถ้าซื้อตอนนี้แถมเทอร์โมมิเตอร์ให้ด้วย ไม่ขออะไรมาก เอาพิมพ์เขียวที่ฉันสนใจมาแลกก็พอ"

จางถัวไห่ลูบฝ่ามือ เตรียมตัวฟันกำไรจากสองพี่คนคู่นี้

ในสายตาของจางถัวไห่ สองพี่น้องตระกูลซูก็คือเครื่องพิมพ์พิมพ์เขียวดี ๆ นี่เอง

ผ่านกิจกรรมใหญ่ขนาดนี้มา ถ้าจะบอกว่าไม่มีพิมพ์เขียวดี ๆ อยู่ในมือ จางถัวไห่ไม่มีทางเชื่อแน่

"พัดลม? นายพูดจริงเหรอ? นายได้พัดลมมาจริง ๆ น่ะเหรอ? ส่งมาให้ดูหน่อย!" ซูฉีถึงกับตาเบิกโพลง

เธอต้องนั่งอยู่ในรถที่อบอ้าวแทบทุกวันจนจะเป็นบ้าแล้ว แต่ก่อนเคยอยู่แต่ในห้องที่เปิดแอร์ทั้งวันทั้งคืน จะให้มาอดทนแบบนี้ได้ยังไง?

พอได้ยินว่ามีพัดลมให้ใช้ ตาก็ลุกวาว อยากจะคว้ามันมาเดี๋ยวนี้เลย

"แน่นอน ฉันติดตั้งไว้แล้ว ดูนี่" จางถัวไห่ถ่ายรูปพัดลมสองรูปแล้วส่งไปให้

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ให้เครื่องปรับอากาศโผล่เข้าไปในภาพ

ไม่ใช่ว่าเขาหวงเกินไปหรอก แต่พิมพ์เขียวของเขาเป็นเครื่องปรับอากาศระดับสูง วัสดุที่ใช้ก็ค่อนข้างหายาก เขาเองก็ไม่มีของเหลือให้สร้างเพิ่มอยู่ดี ถ้าบอกไปตอนนี้มีแต่จะเพิ่มความอิจฉาให้พวกเธอโดยเปล่าประโยชน์

"รอแป๊บ ฉันไปปรึกษากับพี่สาวก่อน" ซูฉีส่งข้อความกลับ แล้วรีบไปหารือกับซูมู่

จางถัวไห่ก็ไม่รีบร้อนอะไร ยกแก้วน้ำขึ้นดื่มรออย่างสบายใจ

ยังไงซะสองพี่น้องตระกูลซูก็ต้องเอาพัดลมแน่นอน ไม่มีใครทนอยู่ในอากาศอบอ้าวแบบนี้ได้นานหรอก

และก็เป็นไปตามคาด ไม่นานนักซูฉีก็ส่งรูปพิมพ์เขียวมาให้ และไม่ใช่แค่แผ่นเดียว แต่มีถึงสามแผ่น

【พิมพ์เขียวไฟหน้ารถ】

【พิมพ์เขียวกันชนเสริมความแข็งแกร่ง】

【พิมพ์เขียวเครื่องยนต์ไฮบริด (น้ำมัน+ไฟฟ้า)】

"มีแค่สามแบบนี้ นายเลือกเอาสักอันแล้วกัน"

สองแผ่นแรกจางถัวไห่มีอยู่แล้ว เลยข้ามไปเลย สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่แผ่นที่สามทันที

【พิมพ์เขียวเครื่องยนต์ไฮบริด: อะไหล่รถยนต์ระดับ 2 สามารถใช้ได้ทั้งน้ำมันเชื้อเพลิงและพลังงานไฟฟ้า ความเร็วสูงสุด 200 ไมล์】

【วัสดุที่ใช้ในการสร้าง: แท่งโลหะ 10 หน่วย, ชิ้นส่วนโลหะ 40 หน่วย, ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ระดับกลาง 1 หน่วย】

วัสดุที่ใช้สร้างคล้ายกับเครื่องยนต์เทอร์โบชาร์จ แต่แตกต่างตรงที่ส่วนประกอบหลักเป็นชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ระดับกลาง

พอจางถัวไห่เห็นพิมพ์เขียวนี้เข้า เขาก็ละสายตาไปไม่ได้เลย

สำหรับคนอื่นพิมพ์เขียวอันนี้อาจดูไม่มีค่า แต่สำหรับจางถัวไห่มันมีค่าดั่งทองคำ

ตอนนี้เขามีแผงโซลาร์เซลล์แล้ว กำลังคิดอยู่ว่าจะเอาพลังงานไฟฟ้าส่วนเกินไปใช้ทำอะไรดี

ถ้าได้เครื่องยนต์ไฮบริดมา เขาจะสามารถประหยัดน้ำมันไปได้มาก ในช่วงเวลาปกติยังสามารถใช้พลังงานไฟฟ้าขับเคลื่อนล้วน ๆ ได้เลย

เขาจะสามารถเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ใช้กับเรื่องอื่นแทนได้

ในขณะที่คนอื่นยังต้องคอยคำนวณปริมาณน้ำมันอย่างระมัดระวัง จางถัวไห่สามารถใช้พลังงานแบบไม่ต้องกังวลและปล่อยให้เสี่ยวอายขับต่อไปได้เรื่อย ๆ

ยังไงซะพลังงานแสงอาทิตย์ที่เขามีก็เหลือเฟือ ใช้ฟุ่มเฟือยแค่ไหนก็ได้

"เอาพิมพ์เขียวเครื่องยนต์ละกัน นี่คือพัดลมสองตัว มาแลกกัน"