สะพานน้ำแข็ง

ตรงหน้าของจางถัวไห่ปรากฏประตูแสงเป็นแถว แต่ละบานมีป้ายแขวนอยู่ระบุไว้ว่าด้านในมีทรัพยากรประเภทใดให้ได้รับ

วัสดุพื้นฐานระดับ 1 วัสดุกลางระดับ 2 วัสดุชั้นสูงระดับ 3 อาหาร อาวุธ ชุดเกราะ พิมพ์เขียวอุปกรณ์รถยนต์ พิมพ์เขียวประติมากรรม...

ประตูแต่ละบานล้วนเปล่งแสงเจิดจ้าเย้ายวนให้คนเข้าไป

ตามสไตล์ของจางถัวไห่ แน่นอนว่าเขาต้องเลือกบานที่มีพิมพ์เขียว

ก็เพราะการปีน “ต้นไม้เทคโนโลยี” ต้องใช้พิมพ์เขียว ยิ่งมีมากโอกาสรอดยิ่งสูง แถมยังใช้เล่นเก็งกำไรจากผู้เล่นคนอื่นได้ด้วย

เหตุที่จางถัวไห่พัฒนาตัวเองได้ดีแบบนี้ นอกจากมีระดับแจ้งเตือนช่วย ก็เป็นเพราะการเดินทางสายเทคโนโลยีนี้ด้วย

แต่ขณะที่จางถัวไห่กำลังจะเดินเข้าประตูที่มีพิมพ์เขียวอุปกรณ์รถ เขาก็เหลือบไปเห็นประตูบานสุดท้าย

“รู้ล่วงหน้าเกี่ยวกับโลกใบถัดไป และรับหนึ่งไอเท็มที่ใช้รับมือได้”

จางถัวไห่เบิกตากว้างทันที

ตั้งแต่เข้ามาในโลกนี้ พวกเขารู้แค่แต่ละคนจะได้รถหนึ่งคัน และวันที่เจ็ดจะเกิดภัยพิบัติดวงอาทิตย์คู่

เขาเคยคิดว่าพวกเขาจะอยู่ในโลกนี้ตลอดไปและต้องผ่านภัยพิบัติทุกๆ เจ็ดวันเพื่อเอาชีวิตรอด

แต่มาตอนนี้เขารู้สึกว่าเขาคิดเกมนี้ง่ายเกินไป

พวกเขาไม่ได้อยู่แค่ในโลกทะเลทรายนี้ แต่จะได้ไปโลกอื่นต่อด้วย

แล้วโลกใหม่นั่นจะมีหน้าตาแบบไหน?

ป่าดิบชื้น หนองน้ำแฉะ ถนนบนยอดเขา ดินแดนรังสี หรือที่ราบน้ำแข็ง? ทุกอย่างล้วนไม่อาจคาดเดาได้

หากเขาได้ข้อมูลล่วงหน้าแถมยังได้ของที่ใช้รับมือด้วย มันก็เท่ากับนำหน้าผู้เล่นคนอื่นไปไกล

หรือแม้แต่เตรียมของล่วงหน้าไว้ขาย ฟันกำไรจากช่องว่างของข้อมูล

พอคิดถึงจุดนี้ใจจางถัวไห่ก็เริ่มเต้นแรง

ภัยพิบัติดวงอาทิตย์คู่พรุ่งนี้ เขามั่นใจเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ว่าผ่านได้แน่นอน

จางถัวไห่เชื่อว่าถ้าเขาที่เตรียมตัวขนาดนี้ยังรอดไม่ได้ คนอื่นในแชทภูมิภาคก็ตายเกือบหมดแน่นอน

เว้นแต่มีดวงที่สุดยอดเท่านั้นถึงจะอยู่รอดได้

แต่แบบนั้นคงขัดกับเจตนาของตัวเกมแน่

จางถัวไห่จึงตัดสินใจลองเสี่ยงดูและไปสืบข้อมูลของโลกหน้า

ถ้าชนะก็กำไรล้นมือ ถ้าแพ้ก็ยังมีหนทางแก้ พอเตรียมใจเรียบร้อยจางถัวไห่ก็หันไปพูดกับเสี่ยวอาย

“เสี่ยวอาย เข้าประตูสุดท้าย ฉันอยากดูข้อมูลของโลกถัดไป”

“รับทราบค่ะ ผู้บังคับบัญชา! ｄ()”

รถแล่นเข้าสู่ประตูแสงบานสุดท้าย

หลังจากผ่านประตูแสงเข้าไป สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าจางถัวไห่คือถนนยาวทอดไกลที่ปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งและหิมะ

ถนนไม่กว้างนัก มีพื้นถนนเพียง 4 เมตร เป็นเลนรถทางเดียวเท่านั้น

ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือทั้งสองข้างทางเป็นเหวลึกมืดมิดไร้ก้นเหว แค่คิดก็รู้ว่าถ้าตกลงไปจะจบยังไง

【ยินดีต้อนรับสู่ “สะพานน้ำแข็ง” นี่คืออุปสรรคแรกที่คุณจะต้องเผชิญในโลกถัดไป — ถนนน้ำแข็ง】

【สะพานน้ำแข็งยาว 100 กิโลเมตร หากผ่านได้ภายใน 3 ชั่วโมงจะได้คะแนน 60 (ผ่านเกณฑ์) รับรางวัลพื้นฐาน ผ่านได้ภายใน 2 ชั่วโมงจะได้ 80 คะแนน (ดีเยี่ยม) รับรางวัลระดับสูง หากผ่านได้ภายใน 1 ชั่วโมง จะได้รางวัลระดับสูงสุด】

【หากไม่สามารถผ่านภายในเวลาที่กำหนดจะถือว่าท้าทายล้มเหลว ระบบจะสุ่มยึดไอเท็มหนึ่งชิ้น】

【หากตกจากสะพานน้ำแข็ง ผู้เล่นจะเสียชีวิตทันที】

【โปรดเลือกด้วยความระมัดระวัง】

【เริ่มนับถอยหลัง 180 วินาที】

"ซี๊ด——"

เมื่อเห็นข้อความยาวเหยียด จางถัวไห่ก็อดสูดลมหายใจลึกๆ ไม่ได้

เขาไม่คิดเลยว่าการจะได้ข้อมูลของโลกหน้าจะต้องเจอกับด่านยากขนาดนี้ ก่อนจะมาโลกนี้เขาก็ถือว่าเป็นคนขับรถมากประสบการณ์ เคยขับรถในภาคเหนือที่มีหิมะตกหนักมาหลายปี

เขารู้ดีว่าถนนน้ำแข็งนั้นอันตรายแค่ไหน การขับรถบนถนนน้ำแข็งกับถนนทั่วไปนั้นเป็นคนละเรื่องโดยสิ้นเชิง

บนถนนที่ปกคลุมด้วยหิมะและน้ำแข็ง พื้นจะลื่นมาก ยางรถทั่วไปมีดอกตื้น พอเจอหิมะก็จะอุดเต็มร่องทันที

พอรถขึ้นไปวิ่งบนถนนแบบนี้ แรงยึดเกาะก็แทบไม่มี คนขับจะรู้สึกเหมือนล้อรถลอยไปมา ต้องขับด้วยความระมัดระวังสุดๆ เพราะแค่แตะเบรกรถก็อาจหมุนปัดออกข้างทันที

นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ลองดูสถิติอุบัติเหตุบนถนนช่วงหิมะตกแต่ละปีก็รู้

คนขับทั่วไปถ้ารักษาความเร็ว 40 กิโลเมตรต่อชั่วโมงได้บนถนนแบบนี้ก็ถือว่าเก่งมากจนต้องยกนิ้วให้แล้ว

แต่คนขับแบบนั้น ถ้ามาเจอด่านสะพานน้ำแข็งก็ถือว่ายังได้แค่ผ่านเกณฑ์และได้แค่ของรางวัลพื้นฐานเท่านั้น

ถ้าจะเอารางวัลดีเยี่ยม ต้องรักษาความเร็วขั้นต่ำที่ 50-60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

ความเร็วระดับนี้ บนถนนธรรมดาก็แค่ขับเรื่อยๆ แต่บนถนนน้ำแข็งนี่เรียกได้ว่าขับแบบเสี่ยงตาย

ถ้าอยากได้รางวัลระดับสูงสุด ต้องขับที่ความเร็ว 100 กิโลเมตรขึ้นไป

แบบนี้มันไม่ใช่ให้คนทำแล้วโว้ย!

คนปกติที่ไหนจะกล้าเล่นอะไรแบบนี้บนถนนน้ำแข็ง นี่มันเอาชีวิตมาเดิมพันชัดๆ

ยิ่งไปกว่านั้น สองข้างสะพานน้ำแข็งเป็นเหวลึกมืดมิด ถ้าพลาดตกลงไปก็จบเกมทันที

ต่อให้มีของดีแค่ไหนก็ช่วยอะไรไม่ได้

พอเห็นสนามแข่งโหดขนาดนี้ แม้แต่ “เทพรถแห่งอากินะ” อย่างจางถัวไห่ยังรู้สึกใจฝ่อ

"เสี่ยวอาย เธอไหวไหม? ถ้าไม่ไหว เราขับช้าหน่อยก็ได้ เอารางวัลดีเยี่ยมก็พอ ถ้าไม่ได้จริงๆ แค่รางวัลพื้นฐานก็ดีแล้ว ปลอดภัยไว้ก่อนยังไงเราก็กำไรอยู่ดี" น้ำเสียงของจางถัวไห่เริ่มสั่น

"โปรดวางใจค่ะ ผู้บังคับบัญชา เสี่ยวอายจะคว้ารางวัลระดับสูงสุดมาให้ได้! (＾－＾)V"

"...ก็เอาเถอะ"

จางถัวไห่กระดกน้ำลดความกลัว "งั้นฝากที่เหลือไว้กับเธอนะ ถ้าไม่ไหวก็ชะลอได้เลย จะได้หรือไม่ได้รางวัลก็ไม่เป็นไร เสียของยังดีกว่าเสียชีวิต!"

จริงๆ แล้วตั้งแต่เข้าประตูนี้มา จางถัวไห่ก็ได้ข้อมูลบางอย่างแล้ว

ถ้าเขาเดาไม่ผิด โลกใบถัดไปน่าจะเป็นโลกน้ำแข็ง

แม้ว่าเขาจะไม่ผ่านด่านนี้ แค่รอจนหมดเวลาก็ยังสามารถใช้ข้อมูลนี้สะสมฟืน ผ้า และอุปกรณ์กันหนาวไว้ก่อนได้ พอเข้าสู่โลกน้ำแข็งราคาของพวกนี้ต้องพุ่งแน่นอน ถึงตอนนั้นก็โกยกำไรได้เต็มที่

ตอนนี้ที่ยังอยู่ก็แค่ดูว่าจะหากำไรเพิ่มได้อีกเท่าไหร่

【หมดเวลานับถอยหลัง การจับเวลาจะเริ่มในอีก 5 วินาที ขอให้ผู้เล่นเตรียมตัวให้พร้อม 5... 4... 3...】

มองตัวเลขที่ลดลงบนหน้าจอ จางถัวไห่ก็เริ่มรู้สึกตื่นเต้นจนใจเต้น

【2... 1... 0 — เริ่ม!】

วื๊นนนน——

รถคำรามเสียงดังกึกก้องแล้วพุ่งออกไปเหมือนลูกธนูที่หลุดจากสาย!