ได้ครอบครองอะไหล่รถระดับสาม

“ขอบคุณ ขอบคุณ” ซูฉีเห็นปืนพกสีชมพูในมือก็ถึงกับตาเป็นรูปหัวใจ เธอชื่นชอบมันอย่างที่สุด

ผู้หญิงน่ะนะ ส่วนใหญ่เป็นพวกบูชาความงาม เจอของสวยงามก็ยากจะต้านทาน

ผู้ชายเวลาซื้อของยังดูสเปก เทียบราคา คำนึงถึงความคุ้มค่า แต่ผู้หญิงขอแค่สวยก็พอ

หลังจากจัดการเรื่องซูฉีเสร็จ จางถัวไห่ก็สั่งให้เสี่ยวอายเดินหน้าต่อ

แต่ครั้งนี้ความเร็วนั้นลดลงมาก เพราะเน้นใช้แรงไปกับการหาจุดพัก

ในเมื่อมีสกุลเงินแล้ว ต่อไปย่อมต้องมีที่พักกับจุดแลกรางวัล

ต่อให้ไม่มีก็ต้องมีวิธีหาเงินพวกนี้มาอยู่ดี

แล้วก็จริงดังคาด เพียงไม่ถึงครึ่งชั่วโมง จางถัวไห่ก็เห็นจุดดำเล็ก ๆ อยู่ไกลลิบ

พอเข้าไปใกล้ก็ปรากฏว่าเป็นอาคารหลังคาแดงคล้ายปั๊มน้ำมัน

“ปั๊มน้ำมันเหรอ? ขับเข้าไปดูหน่อย” จางถัวไห่ขับรถเข้าไปด้วยความอยากรู้

เป็นหลังคาแดงขนาดใหญ่ ข้างในมีเครื่องขายของอัตโนมัติสีแดงขาวหนึ่งเครื่อง วางของขายสารพัด

พอจางถัวไห่ลงจากรถ เขาเงยหน้ามองตู้ขายของและพบว่าข้างในมีของดีไม่น้อย

น้ำมันพื้นฐาน อาหาร น้ำดื่มอะไรพวกนี้ไม่ต้องพูดถึง

เขายังพบแม้กระทั่งทรัพยากรระดับ 2 และ 3

แต่ราคาก็แพงไม่น้อย วัสดุระดับ 2 หนึ่งชิ้นราคา 30 ส่วนระดับ 3 ถึงกับตั้งไว้ที่ 300

เงินที่เขามีซื้อได้แค่ 3 ชิ้นของวัสดุระดับ 3 ก็รู้สึกเหมือนจะขาดทุนอยู่หน่อย ๆ

เขาข้ามพวกของพื้นฐานไปแล้วดูต่อข้างบน

ข้างบนสุดเป็นอาวุธนานาชนิดกับพิมพ์เขียวทั่วไป

อย่างพวกไมโครเวฟในรถ แอร์ในรถ อะไรพวกนี้

ของพวกนี้จางถัวไห่มีเกือบหมดแล้ว แถมที่นี่ก็ขายแพงอีกต่างหาก

ปืนพกธรรมดาแค่กระบอกเดียวดันตั้งไว้ 100 แถมไม่แถมกระสุนด้วย

พิมพ์เขียวไมโครเวฟในรถธรรมดา ๆ ยังตั้งราคาเริ่มที่ 300

“สมกับเป็นจุดบริการจริง ๆ โก่งราคาสุด ๆ!”

จางถัวไห่เงยหน้ามองต่อ

ด้านบนสุดมีของสองชิ้นวางอยู่

หนึ่งคือจรวดฟีนิกซ์หรือ เอไอเอ็ม‑54 ฟีนิกซ์ ที่ราคาทะยานไปถึง 2,000 แต้ม

จางถัวไห่ทำได้แค่ทอดถอนใจ

ถึงจะผ่านเขาวงกตน้ำแข็งได้แบบไม่เสียเวลาเลย ก็ยังได้แต้มแค่ 1,800 แสดงว่าไอ้นี่ไม่ได้ให้ผู้เล่นเดี่ยวแลก ที่จะมีแต้มพอแลกได้คงมีแค่ทีมใหญ่

แต่ชิ้นที่สอง จางถัวไห่ยังพอมีลุ้น

【แผ่นเกราะรถเคลื่อนที่: อะไหล่รถระดับ 3 เมื่อติดตั้งแล้วสามารถปรับการเคลื่อนที่ได้อิสระ ปิดล้อมได้ทั้งคัน หรือเว้นช่องหน้าต่างไว้บางส่วน แข็งแรงพอจะทนกระสุนปืนจู่โจมในระยะเผาขน และระเบิดมือธรรมดาในระยะใกล้】

【ทรัพยากร: แท่งโลหะชั้นสูง 30 หน่วย, ชิ้นส่วนโลหะ 300 หน่วย】

“อะไหล่รถระดับ 3!”

แววตาของจางถัวไห่ฉายแววตื่นเต้นเกินจะควบคุมได้

เขาตามหาอะไหล่รถระดับสามมานาน ต่อให้ยอมจ่ายแพงก็ยังไม่ได้มา

จนเขาเกือบคิดว่าตัวเองคงไม่มีทางอัปเกรดรถเป็นระดับสี่ได้แล้ว ไม่คาดคิดเลยว่าโชคชะตาจะพามาเจอพิมพ์เขียวระดับสามในที่แบบนี้

“ต้องเอามาให้ได้!” จางถัวไห่ตะโกนอยู่ในใจ

แต่ถึงพิมพ์เขียวจะดี ราคาก็แรงสุด ๆ ต้องใช้ถึง 1,500 แต้ม

จางถัวไห่ตรวจดูแต้มในมือ เขามีแค่ 1,020 แต้มเท่านั้น

ถึงจะนับรวม 300 แต้มที่พี่น้องตระกูลซูติดหนี้ไว้ ก็ยังขาดอีก 180 แต้ม

“จะไปหาที่ไหนมาเติมส่วนที่ขาดดีล่ะ?”

เขาเกาศีรษะครุ่นคิด

น่าเสียดายที่จ้าวหว่านหว่านกับชางเสี่ยวกงไม่ได้เลือกเขาวงกตน้ำแข็ง เลยไม่มีเงินสกุลพิเศษแบบนี้ ไม่อย่างนั้นยืมพวกเธอหน่อยก็คงพอแล้ว

จางถัวไห่คิดอยู่พักใหญ่ สุดท้ายก็ต้องหันกลับไปหาทางจากพี่น้องตระกูลซู

“พวกเธอออกจากเขาวงกตน้ำแข็งแล้วหรือยัง?” จางถัวไห่ถาม

“เพิ่งออกมาเอง ได้มาตั้งหกร้อยกว่าแน่ะ”

ซูฉีพูดอย่างตื่นเต้น

“รอสักแป๊บนะ เดี๋ยวฉันโอน 300 แต้มที่ติดไว้ให้ก่อน” ซูฉีพูด

“ขอยืมอีกสองร้อยได้ไหม?” จางถัวไห่ถาม “เดี๋ยวรอบหน้าฉันคืนให้สองเท่า หรือจะเอาเป็นของอื่นแทนก็ได้” จางถัวไห่พูด

“เดี๋ยวก่อนนะ ฉันขอปรึกษาพี่สาวก่อน” ซูฉียังไม่ปฏิเสธทันที

จางถัวไห่รู้สึกใจชื้น แค่ไม่ปฏิเสธทันทีก็แสดงว่ายังมีหวัง

เขามองของรอบตัวแล้วพูดว่า “ถ้าตกลง เดี๋ยวฉันให้ชานมสามแก้วกับหมอนข้างหนึ่งใบ”

“จะเอาหมอนข้างไปทำไม ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ”

“หมอนข้างของพี่เปาเอ๋อร์ เธอไม่อยากได้เหรอ?” จางถัวไห่พูดพลางส่งภาพหนึ่งไป

“เก็บไว้ให้ฉันเลย! แค่ 200 แต้มเอง เดี๋ยวจัดให้แน่นอน” ซูฉีพูดด้วยความมั่นใจ

“งั้นฉันจะรอฟังข่าวดีนะ” จางถัวไห่พูดพลางปัดหิมะออกจากตัวรถ

ไม่นานซูฉีก็โอนแต้มมาให้ 500 แต้ม

“พี่สาวฉันโอเคแล้วนะ แต่นายต้องให้ปืนดี ๆ สักกระบอก กระสุนอย่างน้อย 200 นัด แล้วก็อย่าลืมหมอนข้างฉันล่ะ” ซูฉีพูด

“ไม่ต้องห่วง ของเธอไม่มีพลาดแน่”

แม้ไม่รู้ว่าซูฉีใช้วิธีไหนเกลี้ยกล่อมซูมู่ได้ แต่จางถัวไห่ก็พอใจกับผลของดีลนี้มาก

เขาหยิบปืนเอยูจีหนึ่งกระบอกจากของรางวัลแล้วส่งไปพร้อมกระสุนอีก 210 นัด เท่ากับ 7 แม็กกาซีนพอดี

กระสุนพวกนี้น่าจะเพียงพอให้สองพี่น้องใช้ไปได้พักหนึ่ง

ส่วนหมอนข้างของพี่เปาเอ๋อร์ จางถัวไห่ก็ส่งให้เรียบร้อย

ซูฉีดีใจสุด ๆ

ซูมู่เห็นน้องสาวกอดหมอนข้างแน่นก็ได้แต่ยกมือกุมขมับถอนหายใจ

เธอรู้สึกว่าน้องสาวคนนี้อีกหน่อยคงขายตัวเองทิ้งแน่ ๆ

จางถัวไห่ตอนนี้อารมณ์ดีสุด ๆ เพราะรวบรวมแต้มซื้อพิมพ์เขียวได้ครบแล้ว

เขายัดแต้มทั้งหมดลงในเครื่องขายของอัตโนมัติแล้วกดเลือกพิมพ์เขียวนั้น

กู่ลู่ลู่——

พิมพ์เขียวนั้นกลิ้งตกลงมาที่ช่องรับสินค้า

จุดที่เคยวางพิมพ์เขียวอยู่ตอนนี้ว่างเปล่า

“มีแค่ชิ้นเดียวเหรอ? หรือว่าแต่ละตู้มีหนึ่งชิ้น หรือทั้งสนามมีแค่อันเดียวกันแน่?”

จางถัวไห่เกาหัว เพราะข้อมูลมีน้อยเกินไป เขาเลยยังวิเคราะห์อะไรไม่ได้มาก

เขามองพิมพ์เขียวนั้นอีกสองรอบแล้วเก็บไว้ดี ๆ

ตอนนี้เป้าหมายหลักของเขาคือรวบรวมแท่งโลหะชั้นสูงให้พอเพื่อเติมจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายให้อัปเกรดรถเป็นระดับ 4

ในยุคที่รถส่วนใหญ่ยังอยู่ระดับ 2 ถ้าเขาได้ใช้รถระดับ 4 ก่อนใคร แค่คิดก็อดตื่นเต้นไม่ได้แล้ว

“ไม่รู้เลยว่ารถระดับ 4 จะเป็นยังไง จะเป็นรถออฟโรดใหญ่แบบพาราเมาท์เรเวนเจอร์ หรือรถบ้านสุดหรู หรือจะเป็นรถแนวใหม่ที่เคยเห็นแค่ในเน็ต?”

จางถัวไห่คิดวนเวียนอยู่ในใจ

“ผู้บัญชาการ ข้างหลังมีรถไล่ตามมาแล้วค่ะ”

ขณะที่จางถัวไห่กำลังใช้ความคิด เสี่ยวอายก็เอ่ยเตือนขึ้นมา