ยืมมือหมาป่ากลืนเสือ
“หืม?”
พอได้ยินการวิเคราะห์ของจิล ดวงตาจางถัวไห่ก็วาบขึ้น เขากระชากคอเสื้อชายหน้าแหลมปากแหลม แล้วยกอีกฝ่ายขึ้นมา
“แกกล้าหลอกฉันงั้นเหรอ!”
“ดีมาก ฉันชอบพวกกระดูกแข็งแบบนี้ล่ะ ฉันจะผูกแกไว้ท้ายรถและลากไปจนถึงเมืองหินขาว ดูสิถึงตอนนั้นแกยังจะปากแข็งเหมือนตอนนี้ได้อีกไหม”
จางถัวไห่พูดไปด้วย พลางคว้าเชือกเส้นหนึ่งออกมา แล้วเริ่มคล้องใส่ตัวชายหน้าแหลม
ชายหน้าแหลมเห็นเข้าก็หน้าซีดเขียว
จากฐานของพวกเขาขับมาถึงที่นี่ก็ใช้เวลาครึ่งวันแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเมืองหินขาวที่ไกลกว่านั้น
ถ้าจางถัวไห่ทำจริงและลากเขาด้วยเชือกไปถึงเมืองหินขาว เกรงว่ายังไม่ถึงครึ่งทาง ร่างเขาก็คงถูกถูจนไม่เหลือเป็นชิ้นดี
“อย่า…อย่าทำแบบนั้น ผมพูด ผมจะพูดหมด!” ชายหน้าแหลมรีบเล่าทุกอย่างที่ตัวเองรู้ทันที
“พวกเราเป็นพวกเร่ร่อนจริง ๆ หัวหน้าพวกเราชื่อ พัคปู้ว่าน พวกเราตั้งองค์กรชื่อกลุ่มพยัคฆ์ดุ สมาชิกทั้งหมดมีมากกว่าสองร้อยคน หัวหน้าพวกเราบังเอิญได้โอกาสเข้าร่วมเมืองหินขาว คุณก็รู้ สำหรับคนเร่ร่อนอย่างพวกเรา โอกาสได้เข้ากลุ่มอำนาจใหญ่มีค่าขนาดไหน”
“แต่กลุ่มใหญ่แบบนั้นไม่ให้เราเข้าร่วมง่าย ๆ ถ้าอยากเข้าต้องทำภารกิจเป็นชุด ๆ ยิ่งทำสำเร็จมาก ระดับสถานะหลังเข้าร่วมก็ยิ่งสูง ถ้าทำได้น้อยเกินไป ถึงขั้นถูกไล่ออกก็มี”
“การโจมตีเมืองทรายหยาบเหลืองคือภารกิจที่เก้าของพวกเรา ถ้าถล่มเมืองทรายหยาบเหลืองให้ราบเป็นหน้ากลองได้ พวกเราจะได้โควตาหน่วยพิเศษห้าหน่วย แถมยังได้สิทธิซื้อของยุทธภัณฑ์ในราคาลดอีกด้วย เพราะงั้นพวกเราถึงออกเดินทางไปเมืองทรายหยาบเหลือง แต่ไม่คิดเลยว่าจะหลงทาง มาถึงเมืองทรายเหลือง พวกเราถูกใส่ร้ายจริง ๆ นะ!”
ชายหน้าแหลมคร่ำครวญฟ้องไห้
“เมืองทรายหยาบเหลืองเป็นด่านหน้าของป้อมแดง พวกแกคิดจะโจมตีเมืองทรายหยาบเหลือง นี่หมายความว่าอยากเป็นศัตรูกับป้อมแดงของพวกเรางั้นเหรอ?”
สีหน้าจิลหมองลงอย่างเห็นได้ชัด
ชายหน้าแหลมได้ยินแล้วหน้าถอดสี รีบพูดว่า “พวกเราไม่รู้จริง ๆ ว่าเมืองทรายหยาบเหลืองเป็นเขตอิทธิพลของป้อมแดง พวกเราเป็นแค่คนเร่ร่อนโง่ ๆ ถูกเมืองหินขาวหลอกใช้ ถ้ามีเรื่องอะไรก็ไปหาคนของเมืองหินขาวเถอะ!”
“ฐานของพวกแกอยู่ที่ไหน?” จางถัวไห่ถามขึ้นทันที
“อยู่ที่เมืองหินขาว” ชายหน้าแหลมตอบทันที
“ไม่ถูก!” จางถัวไห่รู้สึกผิดปกติโดยสัญชาตญาณ
จากแผนที่ เมืองหินขาวมาที่นี่อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาหนึ่งวัน ผู้เล่นพวกนี้เข้ามาในโลกนี้ยังไม่ถึงสามคืน และพวกกลุ่มพยัคฆ์ดุก็ไม่มีตะเกียงไล่ภัยที่ใช้เพื่อเดินทางช่วงกลางคืน แล้วจะเป็นไปได้ยังไงที่พวกเขาได้ทำภารกิจไปถึงเก้าอย่างแล้ว แถมตอนนี้ยังบุกไกลมาถึงเมืองทรายเหลืองได้อีก
พวกมันต้องมีจุดตั้งค่ายอยู่แถวนี้แน่ ๆ
“ปกติพวกเธอกับเมืองหินขาวมีความสัมพันธ์ยังไง?” จางถัวไห่หันไปถามจิล
“ก็พอใช้ได้ ถึงจะไม่ถูกกัน แต่ก็ยังไม่แตกหัก โดยรวมคืออยู่ในสภาพต่างคนต่างอยู่ ไม่ล้ำเส้นกัน”
“งั้นเมืองหินขาวที่จู่ ๆ ก็ให้คนไปโจมตีเมืองทรายหยาบเหลืองของพวกเธอ ต้องมีเหตุผลแน่ ๆ” จางถัวไห่กล่าวต่อ “แต่เหตุผลยังต้องสืบให้ชัด ไม่งั้นวันไหนเมืองหินขาวบุกขึ้นมาจริง ๆ พวกเธออาจยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเพราะอะไร”
“ต้องถามให้รู้” จิลพยักหน้าเห็นด้วย
“ว่าแต่ตอนนี้นายเป็นรองหัวหน้าหน่วยพิเศษของฉัน แล้วก็เป็นคนของป้อมแดงด้วย ทำไมยังพูดว่า ‘ป้อมแดงของพวกเธอ’ อยู่เรื่อย?”
จางถัวไห่ไม่สนคำท้วงของจิล เขาหันไปพูดกับชายหน้าแหลมว่า “ให้โอกาสครั้งสุดท้าย บอกมาว่าฐานของพวกแกอยู่ที่ไหนกันแน่ ไม่งั้น…”
เขาพูดไปด้วย และก็มัดเชือกเข้ากับข้อเท้าชายหน้าแหลมไปด้วย อีกปลายมัดกับรถจู่โจมคันหนึ่ง เหลือแค่สั่งคำเดียว รถก็พร้อมออกตัวลากทันที
“อย่า! ผมพูด! อยู่ที่เหมืองภูเขาขาว!” จิตใจของชายหน้าแหลมแทบจะพังทลายแล้ว
“แกหลอกฉัน ฉันรู้จักภูเขาขาว แต่บนนั้นไม่มีเหมือง!” จิลดุด่าว่า
“เป็นเหมืองภูเขาขาวจริง ๆ เมืองหินขาวเพิ่งค้นพบเหมืองแร่เงินน้ำแข็งที่นั่น ว่ากันว่าเป็นทรัพยากรยุทธศาสตร์สำคัญ เลยแอบสร้างฐานที่มั่นไว้ที่นั่น แผนที่ที่ผมมีเป็นฉบับเก่าเลยไม่มีการทำเครื่องหมาย แต่ในแผนที่มีเครื่องหมายกากบาทสีเทาที่ขีดด้วยถ่าน นั่นแหละคือที่ตั้งฐานเหมือง” ชายหน้าแหลมพูดรวดเดียวหมดเปลือกทุกอย่างที่รู้
“เหมืองแร่เงินน้ำแข็ง…เป็นแร่เงินจริง ๆ เหรอ? แกไม่ได้พูดผิดใช่ไหม?” จิลได้ยินแล้วเริ่มควบคุมอารมณ์ไม่อยู่
“ทำไม? แร่นี้มีค่ามากเหรอ?” จางถัวไห่ถามอย่างไม่เข้าใจ
“มีค่ามาก” จิลสูดหายใจลึกแล้วพูด “แร่นี้เป็นวัสดุจำเป็นสำหรับทำเครื่องจักรระดับสูง ถ้าไม่มีมัน เครื่องจักรระดับสูงจำนวนมากจะผลิตจำนวนมากไม่ได้เลย มันเป็นยุทธปัจจัยเชิงยุทธศาสตร์ที่สำคัญที่สุด ป้อมแดงของพวกเราเติบโตมาถึงวันนี้ นอกจากแรงสนับสนุนจากนักวิชาการจำนวนมากแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการควบคุมเหมืองเงินน้ำแข็งหนึ่งแห่ง ถ้าปล่อยให้เมืองหินขาวครอบครองเหมืองเงินน้ำแข็ง แล้วพัฒนาไปสักระยะ เกรงว่าพวกเขาจะไล่ทันพวกเราได้”
“เข้าใจแล้ว” จางถัวไห่พยักหน้าอย่างกระจ่าง
“ที่นั่นหายาก พาผมไปด้วยเถอะ ผมยอมเป็นคนชี้ทาง”
ชายหน้าแหลมพูดเสียงดัง
จางถัวไห่กางแผนที่ออกแล้วดูอย่างละเอียด
แน่นอนว่าแถว ๆ ภูเขาขาวมีเครื่องหมายกากบาทอยู่จริง เพียงแต่เครื่องหมายจางมากและเล็กมาก ถ้าไม่สังเกตดี ๆ ก็เหมือนรอยเปื้อนที่เผลอป้ายไว้
จากแผนที่ ภูเขาขาวอยู่ไม่ไกลจากเมืองทรายหยาบเหลืองนักจริง ๆ
“ดูท่า เมืองหินขาวคงกลัวว่าคนของเมืองทรายหยาบเหลืองจะสังเกตเห็นความผิดปกติของเหมืองภูเขาขาว เลยส่งคนไปโจมตีเมืองทรายหยาบเหลือง” จางถัวไห่พูดพลางมองแผนที่
“งั้นทำไมพวกมันไม่ส่งกำลังหลักของตัวเองมา แต่เลือกกลับไปหาพวกทหารกระจัดกระจายแบบนี้?” จิลถาม
“คงยังไม่อยากปะทะกับพวกเธอตรง ๆ กลัวจะเผยพิรุธล่ะมั้ง เลยให้พวกนี้มาทำ ถ้าสำเร็จก็ดี ถ้าล้มเหลวก็ไม่เสียหายอะไร ต่อให้ภายหลังถูกจับได้ก็อ้างได้ว่าเป็นพวกนี้ทำเองตามอำเภอใจ จะเขี่ยทิ้งก็ไม่เสียดาย” จางถัวไห่กล่าว
“ฮึ! ไอ้พวกคนเถื่อนเมืองหินขาวนี่มันหมาป่าใจคดจริง ๆ กล้าคิดเปิดศึกกับป้อมแดงของพวกเรา ฉันจะกลับไปบอกพ่อให้กวาดล้างพวกขยะนี่ให้ราบ!” จิลพูดอย่างเดือดดาล
“เดี๋ยวก่อน!” จางถัวไห่จับจิลไว้ “นี่เป็นคำพูดข้างเดียวของมัน อาจไม่จริงทั้งหมด”
“งั้นนายหมายความว่าไง?”
“ฉันคิดว่าเราควรไปที่ภูเขาขาวเพื่อตรวจดูเองว่าเหมืองเงินน้ำแข็งมีอยู่จริงไหม ถ้ามีจริงค่อยรายงานก็ยังไม่สาย แต่ถ้าเป็นเรื่องโกหก แล้วเธอรีบไปรายงานทันที มันจะกระทบภาพลักษณ์ที่พ่อเธอมองเธอ เขาอาจคิดว่าเธอทำงานใจร้อนหุนหัน แล้วผิดหวัง ฉันว่าเธอก็คงไม่อยากให้เป็นแบบนั้นใช่ไหม”
“มีเหตุผล!” ครั้งที่แล้วจิลออกจากบ้าน นอกจากไม่ชอบวาดแบบเครื่องกลแล้ว อีกเหตุผลสำคัญคือด็อกเตอร์วาเลนตินมักคิดว่าเธอยังเด็ก ใจร้อน ทำอะไรไม่ค่อยมั่นคง
ดังนั้นเธอจึงหนีออกมาด้วยความน้อยใจและอยากทำเรื่องใหญ่สักอย่างให้เห็น นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่เธอยอมรับปากมองโบโตให้ไปทำงานสายลับ
คำพูดของจางถัวไห่แทงใจเธอพอดี
“นายพูดถูก เราไปสืบดู ฉันต้องทำเรื่องใหญ่ให้ได้สักครั้งเพื่อพิสูจน์ความสามารถของฉันให้ได้” จิลกำหมัดแน่น
เมื่องเห็นท่าทีของจิล จางถัวไห่ก็ยินดีในใจ เรื่องนี้สำเร็จแล้ว
เขาทำให้จิลกับกลุ่มพยัคฆ์ดุผูกอาฆาตกันสำเร็จ ขอแค่ให้จิลเจอกลุ่มพยัคฆ์ดุ แค่นั้นแผนการใช้พลังของป้อมแดงกวาดล้างกลุ่มพยัคฆ์ดุของเขาก็สำเร็จไปกว่าครึ่งแล้ว!
ขอแค่กำจัดกลุ่มพยัคฆ์ดุได้ เขาก็จะกลับไปเป็นพ่อค้าเจ้าเล่ห์ตัวใหญ่ที่ปั่นป่วนทั้งช่องสนทนาภูมิภาคได้เหมือนเดิมอีกครั้ง