ผมอะตัวร้ายในโนเวล ตอนที่ 28
ผมอะตัวร้ายในโนเวล ตอนที่ 28
\"จื่อจิน! ดูผู้ชายที่หล่อๆนั่นสิ!\" เมื่อสายตาของเหวินเสี่ยวถิงกวาดผ่านเย่เฟยโดยไม่ตั้งใจ เธอก็ถูกเย่เฟยดึงดูดเอาไว้
มนุษย์จะมีใบหน้าที่หล่อเหลาเช่นนี้ได้อย่างไร!?
แก้มของเหวนิเสี่ยวถิงแดงระเรื่อทันที เธอดึงมู่จื่อจินที่อยู่ด้านข้างขณะที่หัวใจของเธอเต้นระรัว
ขณะที่มู่จื่อจินสังเกตเห็นเย่เฟย เย่เฟยเองก็สังเกตเห็นเธอเช่นกัน นั่นทำให้ทั้งคู่ได้สบตากันชั่วขณะหนึ่ง
เย่เฟยยิ้มให้
ดวงตาที่น่ารักของมู่จื่อจินทอแววประหลาดใจ แต่เธอก็ได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว จากนั้นดวงตาของเธอก็กลับมาสุขุมดังเดิม
เขาหล่อจริงๆนั่นล่ะ
แม้แต่มู่จื่อจินก็ยังยอมรับในเรื่องนี้
\"จื่อจิน! หนุ่มหล่อยิ้มให้ฉันด้วย! โอ้มายก้อด เธอคิดว่าเขาสนใจฉันรึเปล่า?\" เหวินเสี่ยวถิงพูดกับเพื่อนสนิทของเธออย่างตื่นเต้น
มู่จื่อจินเหลือบมองเพื่อนสนิทของเธอก่อนจะส่ายหัวเบาๆ จากนั้นจึงพูดว่า \"เก็บอาการหน่อย\"
เมื่อได้ยินคำพูดของมู่จื่อจิน เหวินเสี่ยวถิงก็ได้สติกลับมา เธอรีบปิดปากลงอย่างเชื่อฟัง กลับมามีท่าทางที่ผู้หญิงควรจะมี
ต่อหน้าหนุ่มหล่อต้องคีพลุคหน่อย!
ขณะที่เหวินเสี่ยวถิงกำลังจะเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นกุลสตรี แต่ทันใดนั้นเธอก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
\"ไม่สิ ตอนนี้ฉันอยู่กับมู่จื่อจินนี่นา หนุ่มหล่อคนนี้ต้องสนใจเธอแน่นอน เป็นไปไม่ได้ที่รอยยิ้มจะพุ่งเป้ามาที่ฉัน เพราะฉันรู้จักเสน่ห์และความงามของเพื่อนคนนี้ดี!\'
แม้ว่าเหวินเสี่ยวถิงเองก็เป็นผู้หญิงที่หน้าตาสะสวยเช่นกัน เมื่อเธอและมู่จื่อจินเดินไปตามถนน ทุกคนก็แทบจะลืมถึงการคงอยู่ของเธอและหันไปให้ความสนใจกับมู่จื่อจิน
หลังจากนั้นไม่นาน เหวินเสี่ยวถิงก็ถามว่า \"จื่อจิน เมื่อกี้หนุ่มหล่อคนนี้ดูเหมือนจะยิ้มให้เธอนะ บางทีเขาอาจจะตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเห็น เธออยากจะคบกับเขาไหม?\"
มู่จื่อจินยิ้มบาง \"เพิ่งเจอหน้ากันเอง ฉันจะไปคิดอะไรกับเขาได้?\"
\"เธอนี่ช่างเลือกเกินไปแล้ว! หล่อขนาดนี้ยังไม่เข้าตาเธออีกเหรอ!\" เหวินเสี่ยวถิงบ่น
มู่จื่อจินไม่ได้ตอบอะไร
สำหรับเธอแล้ว รูปร่างหน้าตาจะหน้าตาดีหรือไม่ก็ไม่อาจทำให้เธอหวั่นไหวใจได้
ในเวลาเดียวกัน เย่เฟยก็สังเกตเห็นสีหน้าของมู่จื่อจิน ดูเหมือนว่ามู่จื่อจินจะมีความประทับใจต่อเขาอยู่บ้าง
รูปร่างหน้าตาของมู่จื่อจินนั้นจัดเป็นสุดยอดของสุดยอดสาวงาม
ประการสำคัญก็คือ เธอเป็นผู้หญิงที่เรียบง่าย ดูจากการแต่งตัวของเธอก็ทราบได้
เสื้อผ้าและรองเท้าของเธอล้วนเป็นแบรนด์ธรรมดาทั่วไป และเธอก็ไม่ได้สนใจอะไรมันมากนัก
แน่นอน ด้วยตัวตนและความสามารถของเธอแล้ว หากว่าต้องการ เธอก็สามารถซื้อสิ่งของหรูหราได้มากเท่าที่ต้องการ
แต่มู่จื่อจินมีบรรยกาศรอบตัวเหมือนหญิงสาวจิตใจดี ดูจากภายนอกเธอไม่เหมือนผู้หญิงที่เชี่ยวชาญในศิลปะการต่อสู้เลยแม้แต่น้อย
ผู้หญิงคนนี้ช่างพิเศษจริงๆ
เย่เฟยเห็นเหวินเสี่ยวถิงดึงมู่จื่อจินออกไปข้างๆเพื่อพูดอะไรบางอย่าง จากนั้นทั้งสองคนก็เตรียมที่จะออกจากห้างและเดินข้ามถนน
พวกเธอกำลังมุ่งหน้าไปยังร้านจินอี้
เมื่อเห็นดังนั้น เย่เฟยก็ยกนาฬิกาของวาเชอรอง คอนสแตนตินขึ้นมาดูเวลา
ตอนนี้เวลา 16:55 น. แล้ว!
อีกห้านาทีก็จะห้าโมงเย็น!
เย่เฟยขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาลุกขึ้นและเดินออกจากห้างเช่นกัน
เวลาใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว
เหลือเวลาอีกเพียงห้านาทีก่อนที่จะเกิดการโจรกรรมขึ้น!
ป้ายร้านจินอี้ดูโดดเด่นสะดุดตาที่สุดในย่าน ภายในร้านมีลูกค้ากำลังเลือกซื้อเครื่องประดับทองคำและเงินอยู่เรื่อยๆ
ภายในร้านจินอี้ตอนนี้ เมื่อรวมทั้งลูกค้าและพนักงานแล้วก็จะมีคนอยู่ราวห้าหกสิบคน
ด้วยจำนวนคนในที่เกิดเหตุที่มากขนาดนี้ ก็สามารถจินตนาการได้เลยว่าที่นี่จะวุ่นวายขนาดไหนหากเกิดการโจรกรรมขึ้น
เย่เฟยกวาดตามองโดยรอบ ตอนนี้เอง เขาก็มองเห็นรถตู้สีเงินเก่าๆกำลังแล่นมาแต่ไกล ป้ายทะเบียนรถตู้สีเทาเงินถูกปิดคลุมเอาไว้ด้วยผ้าดำ
เขาทราบทันทีว่านี่ก็คือรถตู้ที่พวกโจรใช้!
ไม่นาน รถตู้ก็แวะจอดที่ริมถนน
ประตูของรถตู้ถูกกระแทกเปิดออก จากนั้นชายสองสามคนที่สวมโม่งดำก็ลงมาจากรถ!
เป็นชายทั้งหมดสี่คน
พวกเขาทั้งหมดดูแข็งแรงกำยำ ทำให้ดูน่ายำเกรง
หลังจากที่ชายทั้งสี่ลงจากรถโดยไม่พูดอะไร พวกเขาก็รีบวิ่งเข้าไปในร้านจินอี้
เกิดเป็นความเงียบแปลกๆขึ้นภายในร้าน ลูกค้าหลายคนยังคงต่อคิวรอดูเครื่องประดับ
แต่ในไม่ช้า พวกเขาก็เห็นชายกำยำสี่คนหยิบค้อน มีดผลไม้ และแม้แต่ปืนพกออกมา!
\"อย่าขยับ นี่คือการปล้น!\" ชายสวมโม่งสีดำตะโกนขึ้น
เมื่อเขาตะโกน โจรคนอื่นๆก็ขยับเข้าไปใกล้ลูกค้าที่กำลังร้องไห้ด้วยความตื่นตระหนก ไม่นานภายในร้านก็เต็มไปด้วยเสียงกรีดร้อง
\"นี่คือการปล้น!\"
\"หนี ทุกคนหนีเร็ว!\"
ทันทีที่พวกเขาได้ยินเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ทั้งร้านก็ตกอยู่ในความโกลาหลทันที
เกิดเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวดังขึ้น ผู้คนต่างพากันหลบหนี ฉากที่เกิดขึ้นนี้เข้าทางพวกโจรที่มีเป้าหมายในการปล้นเครื่องประดับอย่างมาก
จะสังเกตได้ว่าพวกโจรเพิ่งวางแผนนี้ขึ้นได้ไม่นาน แต่ไม่ว่าที่นี่จะวุ่นวายขนาดไหน พวกเขาก็จะทำตามแผนต่อไป
พวกเขาเริ่มหยิบค้อนออกมาแล้วเริ่มทุบตู้กระจกตรงเคาน์เตอร์ร้านทันที
\"เพล้ง!\"
พร้อมกับเสียงกระจกแตก กระจกเคาน์เตอร์ของร้านก็ถูกทุบจนยับเยิน
โจรกลุ่มนี้ดำเนินการอย่างรวดเร็ว พวกเขารีบกวาดเครื่องประดับทองและเงินจำนวนมากในเคาน์เตอร์ลงในถุงผ้าที่พวกเขาถือมา
โจรที่จ่อปืนใส่ลูกค้าเมื่อครู่พลันหันเล็งปืนไปที่พนักงานหญิงที่กำลังตัวสั่นเทาแล้วตะคอกว่า \"อย่าทำให้ฉันเสียเวลา! เปิดล็อคของเครื่องคิดเงินแล้วหยิบเงินออกมา!\"
เมื่อได้ยินคำขู่ของโจร พนักงานหญิงก็ยิ่งตัวสั่นด้วยความกลัว บางคนถึงกับร้องไห้ออกมาทันที
\"ถ้ายังร้องอีก! รับรองว่าฉันจะเป่ากบาลเธอแน่!\" โจรนั้นตะคอกอย่างโมโห
เกิดฉากที่น่าเวทนาขึ้นเมื่อพนักงานหญิงคนหนึ่งก้มลงจูบรูปของเด็กน้อยที่ถูกเก็บไว้ในสร้อยคอของเธอ
ย้อนกลับมาทางเย่เฟย เขากำลังเตรียมจะเข้าไปข้างใน
โจรคนที่มีปืนพกอยู่ในมือ!
นี่เป็นภัยคุกคามเพียงอย่างเดียวของเขา
โชคดีที่มีปืนเพียงแค่กระบอกเดียว
เย่เฟยสูดหายใจเข้าลึกๆ ขณะที่กำลังจะเคลื่อนไหวลงมือ
ตอนนั้นเอง ก็มีคนชิงตัดหน้าเขาเข้าไป!