ผมอะตัวร้ายในโนเวล ตอนที่ 33

ผมอะตัวร้ายในโนเวล ตอนที่ 33

หลายนาทีต่อมา ลั่วเว่ยหยูก็ฟื้นคืนสติ

หญิงสาวค่อยๆลืมตาตื่น ดวงตาของเธอยังคงแฝงความนุ่มนวลเหมือนอย่างเคย เมื่อเธอตื่นเต็มตาและเห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของเย่เฟย เธอก็รู้สึกโล่งใจ

"คุณเย่ ฉัน....."

"การผ่าตัดสำเร็จด้วยดี" เย่เฟยยิ้ม เขารู้ว่าลั่วเว่ยหยูกำลังคิดอะไร

ลั่วเว่ยหยูชะงักเล็กน้อย จากนั้นความประหลาดใจและตื่นเต้นก็ฉายอยู่ในดวงตาอันงดงามของลั่วเว่ยหยู

วินาทีถัดมา ดวงตาของเธอก็แดงระเรื่อ

"ฉันกลับมาเดินได้อีกครั้ง....." เธอพึมพำ

ลั่วเว่ยหยูมีจิตใจที่เข้มแข็งมาโดยตลอด

แม้ว่าเธอจะต้องสูยเสียพ่อแม่พร้อมทั้งขาของเธอไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ถึงอย่างนั้นเธอก็พยายามอย่างหนักเพื่อมีชีวิตอยู่ต่อ

ยิ่งกว่านั้น แม้ชีวิตจะลำบากยากเย็นเพียงไร เธอก็ยังร่าเริงสดใสอยู่เสมอ

แม้จะใช้ชีวิตโดยไร้ซึ่งความหวังมานานจนชาชิน ทว่าลึกๆในใจของเธอนั้นก็ยังมีความหวังอยู่เสมอ แม้มันจะดูริบหรี่มากก็ตาม เธอยังหวังว่าสักวันหนึ่ง เธอจะสามารถกลับไปใช้ชีวิตได้อย่างปกติ

แม้เพียงวันเดียวก็ยังดี

แต่ตอนนี้อาการบาดเจ็บของเธอได้รับการผ่าตัดจนหายดีแล้ว!

เมื่อได้ยินข่าวดี ดวงตาของลั่วเว่ยหยูก็รื้นน้ำตา ในใจทั้งตื่นเต้นและมีความสุขเกินบรรยาย

เย่เฟยย่อมเข้าใจดีว่าลั่วเว่ยหยูต้องการจะกลับมาเดินได้เหมือนปกติมากแค่ไหน และหลังจากความฝันได้กลายเป็นความจริง ความสุขที่เกิดขึ้นย่อมเป็นที่จินตนาการได้

เย่เฟยพูดปลอบอย่างนุ่มนวล "เว่ยหยู อย่างมากไม่เกินสองเดือนคุณก็จะกลับมาเดินได้แล้ว ในระหว่างนี้ผมจะช่วยคุณควบคุมการเคลื่อนไหว คุณควรจะทานอาหารจำพวกแคลเซียมและวิตามินให้มากๆ...."

ได้ยินคำพูดที่เต็มไปด้วยความใส่ใจของเย่เฟย ลั่วเว่ยหยูก็ยิ่งรู้สึกตื้นตันใจ

พวกเขาทั้งสองเพิ่งพบเจอกันได้ไม่นาน ทว่าทุกสิ่งที่เย่เฟยทำให้เธอนั้น มันทำให้ลั่วเว่ยหยูตั้งตารอคอยที่จะได้รับการดูแลจากเย่เฟย

ขณะที่ฟังคำแนะนำของเย่เฟย ลั่วเว่ยหยูก็เบรคเขาไว้ ดวงตาคู่สวยเบนขึ้นสบตากับเย่เฟย "คุณเย่ ขอกอดหน่อยได้ไหมคะ?"

ก่อนที่เย่เฟยจะทันได้ตอบสนองใด ลั่วเว่ยหยูก็โน้มตัวไปกอดเขาไว้

กลิ่นหอมอ่อนๆจากร่างกายของหญิงสาวลอยเตะจมูกของเย่เฟย

หอมจัง.....

ใช่ว่าผู้หญิงทุกคนบนโลกจะมีกลิ่นกายที่หอมแบบนี้

ลั่วเว่ยหยูกอดเย่เฟยเอาไว้แน่น ทั้งสองค้างอยู่ในท่านั้นจนลั่วเว่ยหยุได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นระรัวของเย่เฟย

เย่เฟยอดยิ้มไม่ได้ขณะที่กอดหญิงสาวที่น่ารักไว้ในอก

เธอเป็นหญิงสาวที่อ่อนหวานและมีเสน่ห์ดึงดูดซึ่งอาจจะมีความกล้าเป็นฝ่ายแสดงออกก่อนในบางโอกาส

ยกตัวอย่างเช่น การหอมแก้มในร้านขายดอกไม้

อีกครั้งก็คือ ตอนนี้

หลังจากถูกลั่วเว่ยหยูแกล้งสองครั้งติดต่อกัน เย่เฟยก็รู้สึกคันหัวใจ

ขณะที่ลั่วเว่ยหยูกำลังกอดเย่เฟยแน่น เธอก็พลันได้ยินเย่เฟยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า "แล้วมากกว่ากอดล่ะ?"

ลั่วเว่ยหยูตอบเสียงงึมงำ "คืออะไรงั้นเหรอคะ?"

หลังจากเธอพูดจบ เธอก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเย่เฟยเชยคางเธอขึ้นมาประทับจูบ!

มีร่องรอยของความหวานและความอบอุ่นจากริมฝีปากอันอ่อนนุ่ม

หลังจากนั้นไม่กี่นาที ทั้งสองก็ถอนริมฝีปากออก

ลั่วเว่ยหยูหน้าแดงลามไปถึงลำคอ เธอรู้สึกเขินจนหัวใจจะวาย

เย่เฟยอมยิ้มก่อนจะพูดว่า "เอาล่ะ พักผ่อนเถอะ ผมจะช่วยจัดยามาให้ ถ้าต้องการอะไรก็เรียกพยาบาลได้เลยนะ"

"อื้ม" ลั่วเว่ยหยูตอบเบาๆ เธอมองดูเงาหลังของเย่เฟยซึ่งออกจากห้องไปด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความรักและความสุข

...........................

ขณะที่ดูแลลั่วเว่ยหยู เวลาสามวันก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

วันนี้เป็นวันที่เฉินหลัวจะได้รับการปล่อยตัวออกจากคุก!

เย่เฟยที่รู้เรื่องนี้อยู่แล้วจึงจำเป็นต้องเริ่มแผนการอีกครั้ง!

"ฟรายเดย์ ตอนนี้สถานการณ์ของเฉินหลัวเป็นไงบ้าง?" เย่เฟยถาม

ทันทีที่เฉินหลัวเดินออกจากสถานีตำรวจก็มีคนคอยติดตามความเคลื่อนไหวของเขาทันที

แน่นอนว่าคนที่ไปติดตามเฉินหลัวย่อมไม่ใช่ฟรายเดย์ หากแต่เป็นบอดี้การ์ดคนอื่น ยังไงซะตัวตนของฟรายเดย์ก็ถูกเปิดเผยไปแล้ว

เฮยอู่เดินมาอยู่เบื้องหน้าของเย่เฟยก่อนจะตอบเบาๆ "เด็กน้อยเฉินหลัวคนนี้เจ้าเล่ห์มากครับ เขาเดาได้ว่ามีคนสะกดรอยตามเขาอยู่ เขาพยายามจะสลัดหลุดจากการติดตามจนเกือบจะทำสำเร็จแล้วครับ"

ไม่ผิดจากที่คาด

ยังไงซะเฉินหลัวก็เคยถูกเย่เฟยเล่นงานมาแล้วครั้งหนึ่ง หลังจากได้รับบทเรียนมาแล้วย่อมต้องระมัดระวังตัวขึ้นเป็นธรรมดา

"ดีที่คนของเราติดตามร่องรอยของเขาได้อีกครั้ง แต่เพื่อไม่ให้เขาพบตัวพวกเรา ครั้งนี้จึงได้แต่ติดตามจากระยะไกลครับ" เฮยอู่อธิบายเสริม

เย่เฟยพยักหน้า

อันที่จริงเขาก้พอจะเดาได้แล้วว่าเฉินหลัวจะไปที่ไหน

"เฉินหลัวเดินทางไปที่วิลล่าตระกูลซู ไม่รู้ว่าหมอนั่นมีความสัมพันธ์อย่างไรกับตระกูลซู แต่หลังจากเข้าไปได้ไม่นาน เขาก็ถูกไล่ตะเพิดออกมาครับ"

ได้ยินรายงานจากเฮยอู่ มุมปากของเย่เฟยก็ยกยิ้ม

ดูเหมือนเฉินหลัวจะเดินชนตอเข้าแล้ว

เหตุการณ์จะเป็นแบบนี้ก็ไม่แปลก

นับตั้งแต่เหตุการณ์ในร้านขายดอกไม้ ความประทับใจที่ซูชิงจู้มีต่อเฉินหลัวก็ติดลบสุดขีด

เดิมทีเธอก็เป็นโรคกลัวผู้ชายอยู่แล้ว และหลังจากได้เห็นพฤติกรรมของเฉินหลัว เธอจะรู้สึกเกลียดเขาก็ไม่แปลก

แม้ว่าเฉินหลัวจะมีความสัมพันธ์อันดีกับตระกูลซูเพราะอาจารย์ของเขา ทว่าตระกูลซูและตระกูลเย่เองก็มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นเช่นกัน

ยิ่งกว่านั้นเย่เฟยยังเคยช่วยชีวิตซูเสี่ยวคุน หลังจากที่รู้ว่าเย่เฟยมีความขัดแย้งกับเฉินหลัว ซูเสี่ยวคุนย่อมรู้ว่าเขาควรจะวางตัวอย่างไร

ไม่เพียงแค่นั้น ตระกูลซูยังแสดงท่าทีว่ายืนอยู่ข้างเย่เฟย

เย่เฟยคาดการณ์ได้อย่างแม่นยำ

เฉินหลัวเดินไปชนตอที่ตระกูลซูแล้วจริงๆ หลังจากมาถึงวิลล่าของตระกูลซู เฉินหลัวจึงค่อยพบว่า สาวงามน้ำแข็งที่เขาเคยเจอนั้นแท้ที่จริงแล้วมาจากตระกูลซู!

ยิ่งกว่านั้น หลังจากมาถึงวิลล่าตระกูลซู ซูชิงจู้ไม่แม้แต่จะเหลือบแลเขาสักแวบเดียว เธอไม่แม้แต่จะพูดกับเขาด้วยซ้ำ ขณะที่ดวงตาของเธอยังฉายแววรังเกียจอยู่อย่างชัดเจน!

แม้ว่าซูเสี่ยวคุนจะพูดคุยกับเขาด้วยท่าทีสุภาพ แต่ก็เพียงท่าทีเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ เฉินหลัวจึงต้องไปหาสถานที่อื่น

โชคดีที่ในเหยียนจิงนี้มีคนที่ติดหนี้บุญคุณอาจารย์ของเขาอยู่ไม่น้อย

ถึงอย่างนั้น เฉินหลัวก็เริ่มรู้สึกเกลียดชังตระกูลซูและซูชิงจู้เพราะเย่เฟย...