เปิดความสามารถส่วนตัว

ได้พักหนึ่งคืน วันรุ่งขึ้น เอ็ดพาคนอีก 4 คนขึ้นไปบนเรือพิฆาตเมื่อเขามาถึง และออกเดินทางไปกับหลิน ฟาน ผู้ซึ่งได้ขึ้นเรือรบที่ 101

“ผู้บัญชาการ คุณจะติดต่อ จักรวรรดิอ็อกซ์สำหรับภารกิจนี้ได้ไร”

ภายในเรือธงของกองเรือผสมพิเศษที่ 101 เหลียง เสวี่ยมองไปที่ หลิน ฟาน และถาม

เป็นความจริงที่ว่าภารกิจครั้งนี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด ท้ายที่สุด ไม่มีกลไกการเจรจาระหว่างสหพันธ์และจักรวรรดิ อ็อกซ์ และไม่มีการเชื่อมต่อเลย

หากกองเรือบินตรงไปยังดาวพฤหัสบดี บางทีมันอาจจะถูกถล่มโดยผู้พิทักษ์แห่งจักรวรรดิ อ็อกซ์ ทันทีที่ปรากฏ และจะไม่มีโอกาสได้พูดอีก

ดังนั้นวิธีการติดต่อจึงเป็นหัวใจสำคัญของภารกิจนี้

“เราไม่จำเป็นต้องไปที่ดาวพฤหัสบดี ให้กองเรือทั้งหมดย้ายไปพื้นที่ 498”

“เอเรีย 498?”

เหลียง เสวี่ยเรียกแผนที่ดาวของแถบดาวเคราะห์น้อยและย้ายไปยังพื้นที่ 498 ซึ่งอยู่ห่างจากฐานดาวอังคารประมาณ 4 AU และตั้งอยู่ระหว่างดาวอังคารปัจจุบันและดาวพฤหัสบดี

แต่พื้นที่ 498 ไม่ใช่สถานที่ที่ดี มันเป็นที่ที่กองเรือที่สี่มักจะปะทะกับกองเรือของอ็อกซ์

เป็นเหมือนเส้นแบ่งระหว่างสองฝ่าย

“ใช่ ไปที่นั่นเพราะเป็นพื้นที่ที่มีการสู้รบขนาดเล็กบ่อยครั้ง เราสามารถไปที่นั่นเพื่อหากองเรือของฝ่ายตรงข้ามได้ง่ายขึ้น”

เหลียง เสวี่ยรู้สึกสับสนเล็กน้อย การไปที่นั่นมีอะไรเกี่ยวข้องกับภารกิจของเราหรือไม่?

ในพื้นที่นั้น ทั้งสองฝ่ายจะยิงกันทันทีเมื่อพวกเขาพบกัน และไม่มีการสื่อสารเลย

แม้ว่าคุณจะวิ่งเข้าไปในกองยานของฝ่ายตรงข้ามและส่งข้อความ อีกฝ่ายก็ไม่สนใจคุณ แต่จะโจมตีคุณโดยตรง เข้าใจมั๊ย?

“ผมรู้ว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่ ผมขอถามคุณหน่อย ถ้าคุณทะเลาะกับใครซักคน แล้วอีกฝ่ายโกรธคุณจะทำให้อีกฝ่ายสงบสติอารมณ์และฟังคุณได้อย่างไร”

“ปราบเขาโดยตรงหรือแสดงความแข็งแกร่งของเราออกมา เพื่อที่เขาจะได้เข้าใจว่าการต่อสู้กับเราจะไม่นำไปสู่ผลลัพธ์ที่ดี คุณคิดว่าไง”

“อืม ในที่สุดก็เข้าใจแล้ว”

หลิน ฟาน มองไปที่การแสดงออกของความเข้าใจของ เหลียง เสวี่ยและพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

เธอคนนี้มีรากฐานที่ดี แต่เหมือนเอ็มม่า เธอเข้มงวดเกินไป เธอจึงเป็นได้แค่ผู้ช่วย

หากคุณต้องการเป็นผู้บัญชาการคุณต้องฝึกฝนให้ดี หลิน ฟาน อดคิดไม่ได้เมื่อมองไปที่ เหลียง เสวี่ย

“จริงๆ แล้วพื้นที่ 498 นั้นค่อนข้างคล้ายกับพื้นที่ 279 ที่เราเคยต่อสู้มาก่อน ภูมิประเทศนั้นซับซ้อนและไม่เหมาะสำหรับกองยานขนาดใหญ่ที่จะผ่านไป นี่คือเหตุผลที่การปะทะระหว่างสองฝ่ายแต่ละครั้งเป็นกองเรือขนาดเล็ก Dแล้วคุณคิดว่ามันเหมาะมากสำหรับกองเรือของเราหรือเปล่า”

"บางที!"

“เอาล่ะ ยังมีระยะทาง 4 AU ด้วยความเร็ว 3000 กิโลเมตรต่อวินาที อีกเกือบ 40 ชั่วโมงกว่าจะถึง ฉันจะไปนอนห้องกัปตัน ฝากงานที่นี่ด้วยล่ะ”

หลังจากพูดจบ หลิน ฟาน ก็ลุกขึ้นและเดินออกไปนอกสะพานเดินเรือปล่อยให้ เหลียง เสวี่ยงุนงง?

“ผู้บัญชาการ ทันทีที่คุณออกเรือ คุณก็ไปนอนเลยเหรอ”

“อ้อ เพราะผมเพิ่งออกเดินทาง อย่างน้อยช่วง 2AU แรกของการเดินทางก็ปลอดภัยระหว่างทางไปยังพื้นที่ 498 ครึ่งหลังผมจะไม่มีเวลาพักผ่อนเลยจำเป็นต้องมีพลังงานที่เพียงพอ โอเคหลังจาก 18 ชั่วโมง ผมจะมาเปลี่ยนกับคุณ”

หลิน ฟาน หยุดหันศีรษะเพื่ออธิบายและจากไป

โอเค มันสมเหตุสมผลแล้ว

หลังจากทั้งหมด ถ้าพลังงานถูกใช้ไปในช่วงแรกของเส้นทาง และมีบางอย่างเกิดขึ้นใยช่วงหลัง มันไม่ดีสำหรับผู้บังคับบัญชาที่จะตัดสินใจผิดพลาดเพราะความเหนื่อยล้า

เหลียง เสวี่ยสามารถปลอบตัวเองได้มากเท่านั้น

จากนั้น ถ้า หลิน ฟาน รู้ว่า เหลียง เสวี่ยคิดอะไรอยู่ในใจ เขาจะพูดอย่างแน่นอนว่าคุณคิดมากเกินไป เพราะความสามารถในการหลบหลีกของเขากำลังจะอัพเกรด เขาจึงเข้านอนสักพัก อ่า... มันคือการฝึก

ท้ายที่สุดแล้ว ความสามารถในการหลบหลีกของ หลิน ฟาน มีเพียงระดับ C เท่านั้น ถ้าเขาอัพเกรดเป็น B ความสามารถโดยรวมของเขาจะดีขึ้นมาก

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นตลอดทาง กองเรือแล่นไปไกลถึง 2AU ในขณะนี้ หลิน ฟาน ลืมตาขึ้นในห้องกัปตัน

[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับความสามารถของโฮสต์ในการหลบหลีกและสั่งการได้ดีขึ้น ระดับปัจจุบันคือ B ให้โบนัส 2% สำหรับการพัฒนาสมอง]

[ติ๊ง ยินดีด้วยที่ความสามารถสั่งการหุ่นรบของโฮสต์ได้รับการปรับปรุงแล้ว ระดับปัจจุบันคือ A ให้รางวัลการพัฒนาสมอง 2%]

[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่บรรลุความสามารถทั้งหมดเหนือระดับ B กลายเป็นผู้บังคับบัญชาอันดับสอง ได้รับรางวัลที่ซ่อนอยู่สำหรับความสามารถในการขับหุ่นรบและระบบจะเปิดแถบความสามารถส่วนบุคคขึ้น]

"ระบบ เปิดแผงคุณสมบัติ"

ผู้ดำเนินรายการ: หลิน ฟาน

พลังงาน: 350

ความว่องไว: 350

ตอบโต้: 350

ความแข็งแกร่งทางกายภาพ: 350

วิญญาณ: 350

ความฉลาด: 380

(คนปกติมีคุณสมบัติ 50-100)

ช่วงชีวิต: 500 ปี

การพัฒนาสมอง: 24% (20% ก่อนรับรางวัล)

ความสามารถในการบัญชาการ: คำสั่งปืนใหญ่ (B), คำสั่งหลบหลีก (B), คำสั่งรูปแบบ (A), คำสั่งหุ่นรบ (B)...

ความสามารถส่วนตัว : ขับหุ่นรบ (B)

ภารกิจที่ 1: ทำลายเรือประจัญบานอารยธรรม Aux 500 ลำ ในปัจจุบัน 208/500 (รางวัล เทคโนโลยีโล่พลังงาน)

ภารกิจที่ 2: ยกระดับอย่างน้อยทั่วไป (รางวัล เทคโนโลยียาเสริมยีนเบื้องต้น)

ด้วยการพัฒนาสมองที่เพิ่มขึ้น 4% หลิน ฟาน รู้สึกได้ทันทีว่าจิตใจของเขาชัดเจนขึ้นและความคิดของเขาก็เร็วขึ้น

"ดี เยี่ยมมาก ในที่สุดฉันก็แซงหน้าเหลียงเสวี่ย การพัฒนาสมองของคนมีระบบไม่สูงเท่าคนปกติ เรื่องนี้ทนไม่ได้จริงๆ"

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ หลิน ฟาน จะมีความสุข จู่ๆ ข้อมูลจำนวนมากก็เริ่มเข้ามาในสมองของเขา และ หลิน ฟาน รู้สึกว่าหัวของเขากำลังจะระเบิด

ฉันเพิ่งจำได้ว่าระบบให้รางวัลความสามารถใหม่ การขับหุ่นรบ...

เมื่อใดก็ตามที่ความสามารถใหม่ถูกรวมเข้ากับร่างกาย เพราะมันเปลี่ยนจากไม่มีอะไรเป็นมีบางอย่าง ระบบจะส่งข้อมูลจำนวนมากเข้าสู่สมองของ หลิน ฟาน โดยตรง

รสชาตินี้เปรี้ยวและสดชื่นมาก เนื่องจากฉันไม่ได้สัมผัสมันมานานกว่าหนึ่งปี หลิน ฟาน เกือบลืมสิ่งนี้ไป

สำหรับการอัพเกรดความสามารถที่มีอยู่ ทำไมไม่เป็นแบบนี้? นั่นเป็นเพราะว่าไม่ใช่ระบบที่ช่วยให้ หลิน ฟาน อัพเกรดได้ แต่ หลิน ฟาน อัพเกรดตัวเองในการฝึกเสมือนจริงอย่างต่อเนื่อง ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องให้ระบบปลูกฝัง

สามนาทีต่อมา หลิน ฟาน ผู้ซึ่งได้รับข้อมูลทั้งหมด ได้อ่านข้อมูลการขับขี่ในสมองของเขา และ หลิน ฟาน มั่นใจว่าความสามารถในการขับหุ่นรบในปัจจุบันของเขาอย่างน้อยก็เทียบได้กับแผนกเครื่องจักรกลชั้นยอดของสหพันธ์

แต่ฉันเป็นผู้บัญชาการ ฉันจะต้องการความสามารถในการขับหุ่นรบไปเพื่ออะไร?

[ติ๊ง เนื่องจากความคิดของโฮสต์นั้นอันตราย ระบบจะให้คำอธิบายพิเศษ ระบบนี้เป็นระบบผู้บังคับบัญชา ไม่ใช่ระบบผู้บัญชาการกองเรือ โฮสต์โปรดอย่าสับสน]

[ติ๊ง โฮสต์คิดว่าผู้บัญชาการหน่วยหุ่นรบไม่ใช่ผู้บังคับบัญชาเหรอ ความสามารถในการขับหุ่นรบไม่ต้องการเหรอ?]

“ไม่เป็นไรครับ ผมผิดเอง!”

หลิน ฟาน ส่ายหัวและพูดอย่างช่วยไม่ได้ แต่เขาก็ยอมรับว่าไม่มีอะไรผิดปกติกับสิ่งที่ระบบพูด

และทักษะแบบนี้ก็ดีกว่าไม่มีเลย และไม่มีอันตรายใดๆ

หลังจากทุกอย่างเสร็จสิ้น หลิน ฟาน กลับไปที่สะพานเรือและมาหา เหลียง เสวี่ยซึ่งนั่งอยู่ในที่นั่งกัปตัน แต่เขาเห็นอะไร

"หลิน ฟาน จ้องมองที่ฉากตรงหน้าเขาด้วยดวงตาของเขาเบิกกว้าง"

เหลียง เสวี่ยเปิดแผงเสมือนและกำลังวาดอะไรบางอย่าง และในขณะที่วาด เธอยิ้มเล็กน้อย!

รอยยิ้มนี้ช่างอัศจรรย์มาก จนทำให้หลิงฟานนึกถึงตอนหนึ่งในบทกวีโบราณที่หกวังไม่มีสี!

หลังจากที่เห็นเหลียงเสวี่ เขามองลงไปและเห็นว่าเธอกำลังวาดภาพอะไรอยู่

หลิน ฟาน สีหน้ามืดลงทันที!