กายาเทวะบรรพกาล

ติ่ง! ติ่ง! ติ่ง! ติ่ง! ติ่ง! ติ่ง!

[เนื่องจากท่านได้หลอมกลั่นเป็นครั้งแรกได้ระบบปลดล็อก อาชีพช่างตีเหล็กและนักหลอมโอสถ และการสุ่มโบนัส 1 ครั้ง]

[ท่านได้รับวิชาระดับเทวะ กายยาเทวะบรรพกาล]

[กายยาเทวะบรรพกาล ระดับพื้นฐาน (0/100)]

[อาชีพช่างตีเหล็ก Lv.1 (0/10)]

[อาชีพนักหลอมโอสถ Lv.1 (0/10)]

“กายยาเทวะบรรพกาล ทำให้ร่างกายข้าแข็งแกร่งขึ้นอย่างนั้นหรือ แล้วจะหา EXP จากไหนละพี่ระบบ ” เงียบกริบ ไม่มีการตอบรับจากระบบ

“ฮัลโหลหัวไหล่ พี่คุยกับเอ็งอยู่นะ” เงียบกริบ ไม่มีการตอบรับจากระบบ

“ถึงเวลาที่จะต้องออกหุบเหวนี่แล้วสินะ ฮาฮ่าฮา” อารมณ์ของหลินฮันดีขึ้นทันทีที่คิดว่าจะได้ออกจากหุบเหวนี้แล้ว ความจริงแล้วมันอยากสำรวจใต้หุบเหวนี้ให้ละเอียด แต่มันก็กลัวว่าจะเจอสัตว์อสูรระดับสูงกว่าราชัน ซึ่งมันไม่สามารถต่อสู้ได้

ทันใดนั้น มีเสียงลากครึกๆๆ เสียงมันเหมือนสัตว์เลื้อยคลานตัวขนาดมหึมา กำลังตรงดิ่งมาทางนี้ หลินฮันได้ยินเสียงแล้วเสียวสันหลังทันที

“นั่นมันตัวอะไรนะ ไม่ได้การแล้วข้าต้องรีบหนี”

หลินฮันรีบใช้ท่าเท้าอัสนีไหวกาย ขึ้นมายังปากเหวมรณะ รอบตัวมันปรากฏลำแสงสีเงินคลายสายฟ้า พุ่งขึ้นไปอย่างรวดเร็ว ปานเดอะแฟลช!

“เร็วโคตร นี่นะหรือพลังของทักษะระดับราชัน” พรึบ หลินฮันยืนอยู่ปากหุบเหวมรณะมองลงไปด้านล่างแล้วคิดถึงสิ่งที่ได้รับตั้งแต่มาโลกนี้

“ข้าสัญญาจะทำตามความปรารถนาของเจ้าให้สำเร็จ ในเมื่อมันมีโอกาศใช้ชีวิตอีกครั้งมันจะทำให้ดีที่สุด ตระกูลของหลินจะต้องเป็นอันดับหนึ่งของโลกนี้รีบกลับสำนักดีกว่า ข้าไม่รู้เลยว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใดแล้ว คงจะ 5 วันละมั่ง”

มันไม่ได้รู้เลยว่ามันใช้เวลากว่า 3 เดือนในการอยู่ใต้หุบเหวมรณะ

ขณะที่เดินออกมาจากขุนเขามรณะนั้นหลินฮันได้เห็นกลุ่มโจรกำลังปล้นขบวนสินค้าขนาดใหญ่ เลือดวีรบุรุษในกายเดือนพล่าน มันใช้วิชาเท่าเท้าอัสนีพุ่งเข้าไปในระยะใกล้กับกลุ่มโจรแล้วดักฟังความเคลื่อนไหวเงียบๆ โดยไม่มีใครสังเกตเห็น

หัวหน้าโจรได้พูดว่า “ส่งของมีค่ามาให้หมด ไม่งั้นพวกเจ้าทั้งหมดตาย” พ่อค้าเหล่านั้นได้ส่งของมีค่าต่างๆออกไปจนหมดแล้วแต่กลุ่มโจรก็ไม่ปล่อยไป

“พวกเจ้าเป็นขบวนสินค้าขนาดใหญ่มีของแค่นี้หรือ พวกเราจับนางผู้หญิงนั่นมา หน้าตางดงามนักเจ้าต้องเป็นเมียข้า ฮ่าฮ่าฮ่า”

หลินฮันได้ยินดังนั้นจึงปรากฏตัวพร้อมกับพูดว่า “หยุดเดี๋ยวนี้นะเจ้าพวกโจรชั่ว”

หลินฮันใช้ออกด้วยเท่าเท้าอัสนีและเพลงกระบี่ปราบมาร แต่น่าเสียดายที่กระบี่ของหลินฮันได้ตกหายไปในหุบเหวมรณะเหลือเพียงกระบี่เหล็กกล้าที่สุ่มได้จากระบบและดาบราชันอัสนีที่ได้จากการสังหารพยัคฆ์อัสนีเท่านั้นแต่ตัวมันไม่มีวิชาดาบเลยสักนิด จึงใช้เพียงกระบี่เหล็กกล้าเท่านั้นทำให้พลังในการโจมตีไม่รุนแรงเท่าที่ควร แต่ถึงอย่างนั้นก็สามารถสังหารลิ่วล้อที่คุมตัวคนในขบวนการค้าได้

[ท่านได้สังหารตัวตนระดับหลอมรวม EXP +8,000]

[ท่านได้สังหารตัวตนระดับก่อเกิด EXP +5,000]

………………………………...

“นายท่านช่วยพวกข้าน้อยด้วย”เหล่าพ่อค้าร้องโอดโอยอย่างทรมาน

“พวกเจ้ามาหลบด้านหลังข้า เจ้าสินะหัวหน้ากลุ่มโจร เห็นทีข้าจะต้องสังสอนเจ้าสักหน่อยแล้ว” หลินฮันพุ่งออกไปหมายจะสังหารหัวหน้าโจรแต่หัวหน้าโจรก็รับกระบวนท่าโจมตีของหลินฮันได้ ตัวหัวหน้าโจรนั้นมีพลังระดับราชันขั้น 1

มันได้โจมตีสวนกลับหลินฮัน

“เพลงดาบพยัคฆ์ ”บูมบูมบูม

หลินฮันหลบได้แต่ก็มีปราณดาบบางส่วนที่โดนลำตัวของหลินฮัน

ติ่ง!

[กายยาเทวะบรรกาล EXP +5,000]

“อย่างนี้นี่เอง 5555 ข้ารู้แล้ววิธีเลื่อนระดับกายาเทวะของข้าสินะ อัดเข้ามาเลยไอ้โจรบ้า”

หัวหน้าโจรได้ยินดังนั้นจึงเริ่มทำการปล่อยกระบวนท่าใส่หลินฮันอย่างไม่ปราณีเลยสักนิด

บูม บูม บม บูม บูม บูม!!!

หลินฮันออกท่าตั้งรับโดยไม่หลบใดๆ

ติ่ง ติ่ง ติ่ง ติ่ง ติ่ง......................!!!

[กายยาเทวะบรรพกาล EXP +1,000,000]

………………………………………..!

ผ่านไปราวๆ 5 ก้านธูป หัวหน้าโจรเหนื่อยหอบจากการโจมตีอย่างหนักหน่วงทุกท่วงท่าไปยังหลินฮัน

“นี่เจ้าไม่เป็นอะไรเลยรึ” หัวหน้าโจรกล่าว

[กายยาเทวะบรรกาลได้เลื่อนระดับเป็นระดับราชัน EXP 0/1,000,000,000]

หลินฮันหัวเราะในใจอย่างบ้านคลั่ง แต่ภายนอกหลินฮันทำตัวอ่อนแอจะล้มแหล่มิล่มแหล่ ทำให้หัวหน้าโจรฮึกเหิมอีกครั้ง มันโจมตีหลินฮันอย่างบ้าคลั่งราวกับว่าถ้าหลินฮันไม่ตาย เมียมันจะต้องไปเป็นเมียคนอื่นอย่างไรอย่างนั้น

ติ่ง ติ่ง ติ่ง ติ่ง ติ่ง ..................

[กายยาเทวะบรรพกาล EXP +1,000]

[กายยาเทวะบรรพกาล EXP +900]

[กายยาเทวะบรรพกาล EXP +500]

…………………………………….

หลินฮันเริ่มไม่พอใจ “ทำไมมันโจมตีเบาจังวะรับเต็มๆมดกัดยังเจ็บกว่านี้”

หลินฮันเลิกทำตัวอ่อนแอทันที ยืนตัวตรงแม้เสื้อผ้าจะขาด แต่ตามเนื้อตัวไม่มีบาดแผลแม้แต่น้อย มันใช้พลังปราณทำให้ผมที่ยาวปลิวไหวหยอกล้อสายลม ดูตามกับเทพเจ้าในตำนาน ขาดเพียงอย่างเดียวคือมันไม่สามารถเหาะได้เพียงเท่านั้น ซึ่งผู้ที่จะเหาะเหินเดินอากาศได้มีเพียงระดับจักรพรรดิขึ้นไป เหล่าพ่อค้า ลูกเล็ก เด็กแดง มองเห็นภาพนี้แล้วราวกับเห็นเทพเซียนในตำนาน “อร๊ายย ท่านเทพ ข้าจะขอเป็นเด็กอุ่นเตียงให้ท่าน” หญิงสาวบางคนพูดออกมาอย่างหน้าไม่อาย หลินฮันยิ้มอย่างพอใจที่ได้ยินเสียงอุทานจากผู้คนด้านหลัง

“พี่จะสังหาร” หลินฮันพุ่งตัวออกไปโจมตีหัวหน้าโจรด้วยทักษะกระบี่ปราบมาร หวืดๆๆๆ บูมๆๆๆๆ

“เป็นไปได้อย่างไรพลังของเจ้า ราชันขั้น 3 ”

หัวหน้าโจรอุทานออกมา ตัวมันตั้งท่าจะหนีทันทีเมื่อรู้ว่าหลินฮันมีพลังสูงกว่า ลูกสมุนของมันล้วนตกตายไปหมดสิ้นด้วยฝีมือหลินฮัน มันหวาดกลัวอย่างแท้จริง

ตอนก่อน

จบบทที่ กายาเทวะบรรพกาล

ตอนถัดไป