ที่นี่น่ะเหรอ?

“คุณตาคะ พวกเราตั้งใจจะย่างปลาที่ตกมาได้ น่าจะอร่อยมากเลย คุณตาอยากลองชิมสักหน่อยไหม? แฟนหนูทำอาหารเก่งมากเลยค่ะ”

ซู หนิงซวง เชิญชายชราผมสีดอกเลาเข้าร่วมมื้ออาหารด้วยน้ำเสียงสดใส

ท้ายที่สุดแล้ว คุณตาคนนี้ก็เป็นเพื่อนของคุณตาของเธอ

ข้างๆ กันนั้น เย่เฉิน ก็ไม่ได้ขัดขวาง หนิงซวง

ถ้าหากชายชราผมสีดอกเลาตรงหน้านี้ คือบุคคลระดับสูงที่เกมจัดหาให้เขารู้จักจริงๆ.. หนิงซวง ทำแบบนี้ก็นับว่าเป็นเรื่องดีสำหรับเขา

แต่ต่อให้ชายชราผู้นี้ ไม่ใช่บุคคลที่เกมจัดหาให้ ..อย่างน้อยเขาก็เป็นเพื่อนของคุณตา หนิงซวง ดังนั้นการเชิญท่านร่วมมื้ออาหารก็ถือเป็นเรื่องสมควร

“ก็ได้”

สุดท้ายแล้ว ชายชราผมสีดอกเลาก็ตอบรับ เขาเองก็อยากรู้ข่าวคราวของ ซ่ง ฉางเยว่ ด้วย

หลังจากนั้นทุกคนก็เริ่มเตรียมตัวกัน

ผ่านไปประมาณยี่สิบนาที เย่เฉิน นำปลาย่างตัวโตที่หนักหลายกิโลกรัมขึ้นเตา และเริ่มย่างมันอย่างตั้งใจ

ระหว่างพูดคุย เย่เฉิน ก็สังเกตว่าชายชราผมสีดอกเลาคนนี้ มีบุคลิก และการพูดการจาที่ไม่ธรรมดาเลย

ในขณะนี้ เย่เฉิน มั่นใจ เกือบ 90% แล้วว่า ชายชราผมสีดอกเลาตรงหน้า คือบุคคลระดับสูงที่เกมจัดให้เขาได้รู้จัก

เมื่อเวลาผ่านไป กลิ่นหอมของปลาย่างเริ่มอบอวลไปทั่ว แม้แต่ชายชราผมสีดอกเลาที่กำลังพูดคุยกับ ซู หนิงซวง อยู่ ยังอดหันมามองเตาปิ้งย่างไม่ได้

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาเคยลิ้มลองอาหารชั้นเลิศมาหมดแล้ว ตั้งแต่ของหายากจากทั่วโลก ไปจนถึงมื้ออาหารระดับงานเลี้ยงของประเทศ

แต่พอได้กลิ่นหอมของปลาย่างที่ เย่เฉิน กำลังทำ เขากลับรู้สึกอยากกินอย่างบอกไม่ถูก

ชายชราผมสีดอกเลาเดินเข้ามาหา เย่เฉิน พลางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงชื่นชม :

“หนุ่มน้อย ฝีมือทำอาหารไม่เลวเลยนะ อายุน้อยแต่ดูมีพรสวรรค์จริงๆ”

“ไม่ได้เรียนมาเป็นพิเศษหรอกครับ แค่พอทำได้บ้าง”

เย่เฉิน ตอบอย่างถ่อมตัว

“ฮ่าฮ่าๆ ถ้านี่เรียกว่าพอทำได้บ้าง พ่อครัวระดับประเทศคงต้องอายจนไม่กล้าออกไปทำอาหารแล้วล่ะ”

ชายชราผมสีดอกเลาหัวเราะเบาๆ

ทั้งสองเริ่มพูดคุยกันเรื่อยๆ

ยิ่งได้พูดคุยกันมากเท่าไหร่ ชายชราผมสีดอกเลาก็ยิ่งรู้สึกว่า เย่เฉิน เป็นคนที่ไม่ธรรมดา ทั้งในด้านความคิด และมุมมองที่มีต่อโลก

ในระหว่างนั้น เย่เฉิน ก็ได้รู้ข้อมูลของชายชราผู้นี้มากขึ้น และมีจุดหนึ่งที่สำคัญมากก็คือ...ชายชราผู้นี้เคยใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองปักกิ่งมานาน

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ปลาย่างก็เสร็จเรียบร้อยพร้อมเสิร์ฟ ทุกคนมานั่งล้อมวงกัน และเริ่มทาน

“อร่อยมาก!”

“รสชาติดีสุดๆ เลย!”

ทุกคนต่างพากันชมไม่ขาดปากกับปลาย่างของ เย่เฉิน

หลังจากทานกันเสร็จ ชายชราผมสีดอกเลาก็เอ่ยปากเชิญชวนพวก เย่เฉิน ไปบ้านของเขา เขามีของเล็กๆ น้อยๆ ที่อยากให้ ซู หนิงซวง ช่วยนำไปฝากให้ ซ่ง ฉางเยว่ คุณตาของ หนิงซวง

“ฉันไม่ไปดีกว่า”

รุ่นพี่จาง ปฏิเสธอย่างสุภาพ เพราะเธอมีธุระต้องไปทำต่อ และอีกอย่างเธอก็ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับชายชราผู้นี้…

ชายชราผมสีดอกเลายกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรออกไปหนึ่งสาย เพียงแค่ 2 นาทีต่อมา ชายวัยกลางคนร่างสูงใหญ่ที่ดูแข็งแกร่ง และสุขุม ก็มาพร้อมกับรถ Audi คันหนึ่งที่ดูเรียบง่ายมาก

พอเห็นชายวัยกลางคนคนนี้ เย่เฉิน ก็มั่นใจ 100% ทันทีว่า – ชายชราผมสีดอกเลาตรงหน้าเขาคนนี้ คือบุคคลระดับสูงที่เกมจัดให้เขาได้รู้จักแน่นอน!!!

เนื่องจากได้คลุกคลีกับบอดี้การ์ดชั้นยอดของบริษัท หยิงหลง ซีเคียวริตี้ กรุ๊ป เป็นจำนวนมาก ทักษะในการมองคนของ เย่เฉิน จึงพัฒนาขึ้นมากเช่นกัน

ชายวัยกลางคนที่เพิ่งมาถึงนั้น มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นคนฝึกฝนศิลปะการต่อสู้มาอย่างหนัก จากการประเมินของ เย่เฉิน ฝีมือของชายผู้นี้น่าจะใกล้เคียงกับหัวหน้าทีมบอดี้การ์ดที่เขาเคยพบที่เมืองเย่ว์เฉิง

บุคคลระดับนี้... ไม่มีทางไปเป็นบอดี้การ์ดให้กับคนธรรมดาทั่วไปแน่นอน!

“เสี่ยวเฉิน พวกเธอเอารถมาหรือเปล่า? ถ้าไม่ได้เอามา มานั่งรถฉันได้นะ”

ชายชราผมสีดอกเลาเอ่ยถาม

หลังจากมื้ออาหารกลางวันเมื่อสักครู่ ความสัมพันธ์ระหว่าง เย่เฉิน และชายชราผมสีดอกเลาก็ได้ก้าวไปสู่อีกระดับหนึ่ง ในฐานะที่อีกฝ่ายเป็นเพื่อนของคุณตา ซู หนิงซวง ก็ถือว่าเป็น ผู้อาวุโส เช่นกัน ตอนนี้ชายชราเรียก เย่เฉิน ว่า ‘เสี่ยวเฉิน’ แล้ว ราวกับเป็นหลานของตนเอง

“พวกเรามีรถครับ”

เย่เฉิน ตอบกลับ

“งั้นดีเลย งั้นขับรถตาม เสี่ยวโจว ไปก่อนนะ เราจะไปที่บ้านของฉันกัน”

หลังจากตกลงกันเรียบร้อย คนขับรถของชายชรา ‘เสี่ยวโจว’ ก็ขับรถนำหน้าไป ขณะที่ เย่เฉิน และซู หนิงซวง ขับรถตามไปอย่างใกล้ชิดตรงไปที่บ้านของชายชราผมสีดอกเลา

ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงคฤหาสน์โบราณหลังหนึ่ง

ที่นี่คือบ้านของชายชราผมสีดอกเลา หลังจากจอดรถเรียบร้อย ชายชราก็เชิญพวกเขาเข้าไปข้างในบ้าน

ไม่นานต่อมา...ราวๆ สิบนาทีได้ รถ Rolls-Royce Ghost คันหนึ่ง ก็แล่นมาจอดอยู่หน้าคฤหาสน์ของชายชราผมสีดอกเลา

ทันทีหลังจากนั้น ชายหนุ่มร่างสูงสง่าในชุดสูทหรูหรา ‘เกา หย่งไท่’ ก้าวลงมาจากรถ พร้อมกับลูกน้องคนสนิทของเขาคนหนึ่ง

“คุณชายเกา... ที่นี่น่ะเหรอ?”

“สถานที่นี้.. ดูไม่เห็นมีอะไรพิเศษเลยนะครับ?”

หลังจากลงจากรถแล้ว ลูกน้องคนสนิทมองไปรอบๆ ด้วยสีหน้าดูถูก

“หุบปากไปซะ! แกจะรู้อะไร! ที่นี่คือที่ ‘บุคคลผู้ยิ่งใหญ่ท่านนั้น’ อยู่ยังไงล่ะ! เวลาเข้าไปข้างใน ห้ามพูดอะไรโง่ๆ ออกมาเด็ดขาด!”

เกา หย่งไท่ ตวาดลูกน้องเสียงเข้ม

ผู้ที่อาศัยอยู่ที่นี่ คือบุคคลระดับสูงที่แม้แต่ ‘คุณชายเย่’ ยังต้องเรียกว่า ‘ท่าน’ อย่างเคารพ!

แม้แต่ คุณชายเย่ ก็ยังต้องพยายามทำดีด้วย แล้วคนอย่างเขาจะไปมีสิทธิ์ดูถูกได้อย่างไร?

ในเวลานั้นเขาเคยอยากถาม คุณชายเย่ ว่าบุคคลระดับสูงผู้นี้เป็นใคร และมีภูมิหลังอย่างไรกันแน่…

แต่ด้วยเหตุนี้.. คุณชายเย่ เพียงบอกว่า บุคคลผู้นี้แข็งแกร่งอย่างยิ่ง มีเครือข่าย และอำนาจมหาศาลในปักกิ่ง ส่วนรายละเอียดเพิ่มเติม คุณชายเย่ ไม่ได้บอกกับเขา และเขาเองก็ไม่กล้าที่จะถาม…

เพียงแค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ เกา หย่งไท่ รู้ว่า บุคคลผู้นี้มีอิทธิพลมากขนาดไหน!

ที่สำคัญกว่านั้น ตอนนี้เขากำลังเผชิญกับ ปัญหาใหญ่..

คุณชายเย่ เคยมอบหมายให้เขาจัดการเรื่องสิทธิบัตรยานยนต์พลังงานใหม่ แต่เขาทำพลาดไปแล้ว!

สิทธิบัตรนั้นถูกซื้อไปโดยคนอื่น ตอนนี้เขาทำได้แค่หวังว่าเรื่องที่ คุณชายเย่ สั่งเรื่องนี้ เขาจะสามารถทำมันให้สำเร็จลุล่วงไปได้

หากสามารถสร้างความสัมพันธ์กับบุคคลระดับสูงคนนี้ได้สำเร็จ หลังจากนั้นเขาจะจัดการกับ ไอ้เด็กหนุ่มนั่น..ที่มันมาแย่งสิทธิบัตรของเขาไป รวมถึงไอ้สารเลวนั่นที่ทำให้ลูกน้องของเขาต้องมาร้องขอความช่วยเหลือที่ทะเลสาบหลินเยว่

ไอ้สารเลวสองตัวนั่น มันกล้าหือกับเขา.. มันก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างสาสม!!!

ก่อนเดินทางมา คุณชายเย่ เคยบอกว่า บุคคลระดับสูงคนนี้ชื่นชอบการตกปลาเป็นอย่างมาก

ดังนั้นก่อนออกเดินทางจากปักกิ่ง เกา หย่งไท่ จึงลงทุนซื้อคันเบ็ดตกปลาชั้นนำที่ดีที่สุดในโลกมาหลายชุด

นอกจากนั้น เขายังเตรียมโบราณวัตถุ และภาพวาดล้ำค่า ติดมือมาด้วย

เกา หย่งไท่ คิดว่ามหาเศรษฐี และบุคคลระดับสูงส่วนใหญ่นั้นมักชื่นชอบของเก่า ดังนั้นบุคคลระดับสูงคนนี้ก็น่าจะชอบเหมือนกัน

ครั้งนี้เขาเตรียมของขวัญมาอย่างดี และศึกษาข้อมูลมาอย่างรอบคอบ เกา หย่งไท่ มั่นใจเต็มเปี่ยมว่าเขาจะสามารถทำตามที่ คุณชายเย่ สั่งได้สำเร็จ และสร้างความสัมพันธ์กับบุคคลระดับสูงคนนี้ได้แน่นอน

เมื่อถึงตอนนั้นที่เขาได้รับความไว้วางใจจากบุคคลระดับสูงผู้นี้แล้ว เขาจะพา คุณชายเย่ มาด้วย และคุณชายเย่ จะต้องพึงพอใจเป็นอย่างมากแน่นอน!

“หิ้วของให้ดี แล้วเดินตามมา!”

เกา หย่งไท่ ออกคำสั่งเสียงดัง

ลูกน้องคนสนิทของเขา... มีหน้าที่เพียงเป็นเพียงเครื่องมือ เป็นแค่ ‘ลูกหาบ’ ของเขาเท่านั้น

หลังจากพูดอย่างนั้นจบ เกา หย่งไท่ ก็ก้าวเดินเข้าไปข้างในด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม!

ละครฉากสำคัญ... กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!!!