ฉันจะทำให้แหล่งน้ำมันของพวกแก กลายเป็นขยะไปตลอดกาล!
“ท่านทริสตัน ได้โปรดใจเย็นก่อนค่ะ คุณเย่ ไม่ได้พูดถึงท่านนะคะ”
เมื่อเห็นเช่นนี้ ผู้ช่วยของ คาโรลีน รีบออกมาชี้แจงทันที แม้ว่าเธอเองก็รังเกียจ ทริสตัน อยู่ไม่น้อย แต่ก็ช่วยไม่ได้ เพราะ ทริสตัน เป็นผู้บริหารหน่วยงานที่ควบคุมดูแลพวกเธอ
พวกเธอไม่สามารถล่วงเกินเขาได้ เพราะเมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกัน ก็จำเป็นต้องก้มศีรษะให้
หากพวกเธอไปทำให้ ทริสตัน โกรธขึ้นมา แหล่งน้ำมันแห่งใหม่ของเจ้านายเธอ และคุณเย่ อาจจะต้องหยุดการขุดเจาะไปอีกนาน หรือถ้าแย่กว่านั้น แหล่งน้ำมันแห่งนั้นอาจกลายเป็น ‘สูญเปล่า’ ไปเลยก็ได้
“ฮึ”
ทริสตัน แค่นเสียงเย็นชาแล้วทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา
“พวกคุณทั้งสอง คงได้เห็นรายการปัญหาที่หน่วยงานของเราระบุไว้เกี่ยวกับแหล่งน้ำมันแห่งใหม่ของพวกคุณแล้วใช่ไหม?”
ทริสตัน สงบสติอารมณ์ตนเองลง ก่อนจะไขว่ห้าง และมองไปที่ เย่เฉิน กับคาโรลีน ด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึกใดๆ
“เห็นแล้ว”
“แล้วพวกคุณคิดจะแก้ไขอย่างไร?”
“ฉันมีสองวิธีที่จะช่วยพวกคุณแก้ปัญหาเหล่านี้”
ทริสตัน ตรงเข้าประเด็นโดยตรง
“วิธีแก้ปัญหาแรกก็คือ พวกคุณต้องดำเนินการแก้ไขทุกปัญหาตามที่เราได้ระบุไว้ ทำการแก้ไขอย่างครอบคลุม ตั้งแต่ปัญหาแรกไปจนถึงปัญหาสุดท้าย”
“ฉันคาดว่านะ การแก้ไขปัญหาเหล่านี้คงใช้เวลาไม่นาน – ก็แค่ไม่กี่เดือนเท่านั้นเอง”
“เมื่อพวกคุณทำการแก้ไขเสร็จแล้ว ก็สามารถติดต่อเรามาใหม่ได้ ฉันจะให้ทีมของเราลงพื้นที่เพื่อตรวจสอบอีกครั้ง ว่าการแก้ไขผ่านมาตรฐานหรือไม่”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ทริสตัน ก็หยุดไป
เย่เฉิน กลับหัวเราะเสียงเย็นชาออกมา
การหยุดขุดเจาะไปหลายเดือนจะส่งผลกระทบอย่างไรนั้นยังไม่ต้องพูดถึง แต่แค่คำพูดสุดท้ายของ ทริสตัน กลับแฝงไปด้วยความหมายลึกซึ้งแล้ว
เขาพูดว่าหลังจากใช้เวลาหลายเดือนในการแก้ไขปัญหาแล้ว ให้ติดต่อพวกเขาเพื่อตรวจสอบอีกครั้ง แต่เขาไม่ได้บอกเลยว่าการตรวจสอบนั้นจะผ่านหรือไม่
เมื่อถึงตอนนั้น ทีมของ ทริสตัน อาจจงใจหาข้อผิดพลาดเพิ่มเติม หรืออาจบอกว่ารายละเอียดบางอย่างยังไม่ผ่านมาตรฐาน แล้วสั่งให้ดำเนินการแก้ไขต่อไป นั่นก็หมายถึงการเสียเวลาไปอีกหลายเดือน
หากเป็นเช่นนี้ซ้ำๆ ใครจะรู้ว่าเมื่อไหร่ถึงจะได้รับการอนุมัติ บางทีอาจเป็นครึ่งปี หนึ่งปี หรือหลายปีหลังจากนั้น
ด้วยวิธีนี้ แหล่งน้ำมันแห่งใหม่ก็จะถูกปล่อยทิ้งร้างไปในที่สุด
เห็นได้ชัดว่า ทริสตัน กำลังข่มขู่พวกเขาทางอ้อม
“แล้ววิธีที่สองล่ะ?”
คาโรลีน สูดหายใจลึกๆ เพื่อทำใจให้สงบก่อนจะถามต่อ
“วิธีที่สองก็ง่ายมาก เพียงแค่จ่ายค่าปรับ พวกคุณก็สามารถขุดเจาะต่อได้”
ทริสตัน ยิ้มอย่างมีเลศนัยขึ้นมา
“จำนวนเงินล่ะ?”
คาโรลีน ถามต่อ
“ไม่เยอะหรอก ฉันขอแค่จำนวนเท่านี้”
ขณะที่เขาพูด ทริสตัน ก็ยกสองนิ้วขึ้น
เย่เฉิน เข้าใจทันทีว่า ทริสตัน หมายถึงสองพันล้านดอลลาร์สหรัฐ
สำหรับ ‘แวมไพร์ดูดเลือด’ อย่าง ทริสตัน แค่สองพันล้านดอลลาร์มันน้อยเกินไป เขาย่อมไม่พอใจแน่นอน
“สองพันล้านดอลลาร์งั้นเหรอ?”
คาโรลีน ทวนคำพูดอีกฝ่ายอีกครั้ง
ตอนนี้เธอแทบไม่มีทางเลือกอื่นเลย หากปฏิเสธ ทริสตัน แล้วทำตามวิธีแรกที่เขาเสนอ ก็คือเริ่มกระบวนการแก้ไข
ยิ่งเสียเวลามากเท่าไหร่ พวกเราก็จะยิ่งขาดทุนมากขึ้นเท่านั้น ใครจะไปรู้ว่ากระบวนการแก้ไขนี้จะใช้เวลากี่ปี หากต้องใช้เวลาหลายปีในการแก้ไขให้ผ่านมาตรฐาน พวกเราอาจสูญเสียเงินไปมากกว่าสองพันล้านดอลลาร์เสียอีก
ส่วนเรื่องเมื่อวานที่คิดจะโค่นล้ม ทริสตัน มันยิ่งยุ่งยาก และค่าใช้จ่ายอาจจะไม่ใช่แค่สองพันล้านดอลลาร์
เมื่อเทียบกันแล้ว เงินสองพันล้านดอลลาร์ที่ ทริสตัน เรียกร้อง ถือว่าน้อยที่สุดแล้ว
“ใช่ ถูกต้อง สองพันล้านดอลลาร์”
ทริสตัน พยักหน้า
ขณะที่ คาโรลีน กำลังถอนหายใจโล่งอก ทริสตัน กลับเสริมขึ้นมาอีกว่า :
“สองนิ้วของฉันมีสองความหมาย สองพันล้านดอลลาร์เป็นเพียงข้อแรก ส่วนข้อที่สองก็คือ จากนี้ไป ทุกปี พวกคุณต้องแบ่งกำไรให้ฉันสองส่วนสิบ”
“ฉันเองก็ต้องใช้เงินเยอะในการดูแลเรื่องต่างๆ มันยุ่งยากมากนะ แค่ขอสองส่วนสิบของกำไรพวกคุณ มันไม่ได้มากมายอะไรเลยจริงมั้ย?”
ทริสตัน พูดด้วยท่าทางเหมือนขอแค่เรื่องเล็กๆ แต่กลับทำให้คนฟังยิ่งโกรธหนักมากขึ้นไปอีก
เย่เฉิน ช่วยไม่ได้ที่จะส่ายหัว ทริสตัน คนนี้มันบ้าคลั่งจริงๆ แบ่งกำไรสองส่วนสิบ? เว้นเสียแต่ว่าเขาจะบ้าไปแล้วถึงจะยอมยกให้!
สองส่วนสิบของกำไรมันมากเกินไป แม้ว่า ทริสตัน อาจจะยังไม่รู้ว่าแหล่งน้ำมันแห่งใหม่ของเขาเป็นแหล่งน้ำมันขนาดใหญ่ แต่ถึงแม้จะเป็นแค่แหล่งน้ำมันขนาดกลาง กำไรสองส่วนสิบก็มหาศาลแล้ว
คาโรลีน เองก็ตัดสินใจทันทีว่า จะไม่เลือกจ่ายเงินให้จบเรื่องอีกต่อไป คนแบบนี้มันกดขี่กันเกินไป!
“ตอนนี้คุณเองก็มีสองทางเลือก”
เย่เฉิน กล่าวกับ ทริสตัน ด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“โอ้? มีอะไรบ้างล่ะ?”
ทริสตัน รู้สึกสนใจ เขาคิดว่า เย่เฉิน คงจะคิดต่อรองกับเขา
“หนึ่ง เดินออกไปเอง หรือสอง ให้ฉันเตะคุณออกไปเอง!!”
เย่เฉิน พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เต็มไปด้วยอำนาจที่เหนือกว่า
ทำไมฉันต้องยอมให้คนที่มารีดไถเงินจากฉันเอากำไรไปสองส่วนสิบด้วย? มันเป็นใครกันวะ?!
คิดจะมาขี่คอฉันหรือ? ฝันไปเถอะ!!!
“ฉันคิดว่ายังมีทางเลือกที่สามนะคะ นั่นคือให้บอดี้การ์ดของฉันจับมันโยนออกไป”
คาโรลีน เสริมประโยคของ เย่เฉิน ขึ้นมาทันที
ตอนนี้เธอ กับเย่เฉิน เห็นตรงกันแล้วว่าจะไม่มีวันยอมอ่อนข้อให้!
“ไอ้พวกเวร!!!”
ทริสตัน โมโหจนระเบิดออกมา
ทันใดนั้นเขาลุกขึ้นอย่างแรง ชี้นิ้วไปที่ เย่เฉิน และคาโรลีน ตัวสั่นเทิ้มไปด้วยความโกรธ
ฉันถูกข่มขู่แบบนี้ได้อย่างไร นี่มันคือความอัปยศอย่างที่สุด!!!
“พวกแกคอยดูให้ดี!!! จากนี้ไป แหล่งน้ำมันแห่งใหม่ของพวกแก อย่าหวังว่าจะได้ขุดน้ำมันออกมาสักหยด!!!”
“ฉันจะทำให้แหล่งน้ำมันของพวกแก กลายเป็นขยะไปตลอดกาล!!!”
ทริสตัน ประกาศกร้าว ก่อนจะหันหลังเดินออกไปด้วยความโกรธ
“บอสคะ คุณเย่ พวกคุณไม่ควรทำแบบนี้ มันหุนหันพลันแล่นเกินไป”
ผู้ช่วยของ คาโรลีน ถอนหายใจหนักหน่วง
“ทริสตัน คนนี้อยู่ในตำแหน่งมาสิบปีแล้ว อำนาจฝังรากลึก แถมยังดูแลเครือข่ายของตัวเองเป็นอย่างดี ตำแหน่งของเขามั่นคงมาก การโค่นล้มเขาแทบเป็นไปไม่ได้เลย”
ผู้ช่วยของ คาโรลีน เป็นหญิงวัยสามสิบกว่า มีประสบการณ์มากกว่าเธอ และเธอเองย่อมเข้าใจดีว่า ‘อำนาจ’ นั้นน่ากลัวแค่ไหน
ทริสตัน ขึ้นชื่อว่าเป็น ‘แวมไพร์ดูดเลือด’ รีดไถเงินจากทุกคนที่ผ่านมือ และแน่นอนว่าต้องมีคนเคยพยายามโค่นล้มเขา แต่ทำไม ทริสตัน ถึงยังนั่งอยู่ในตำแหน่งนี้ได้เป็นสิบปี?!
แน่นอนว่าต้องมีผู้มีอำนาจคอยหนุนหลัง ทริสตัน
และที่สำคัญ ทริสตัน เป็นคนที่ดูแลเกี่ยวกับแหล่งน้ำมันโดยตรง ตอนนี้พวกเขาทำให้ ทริสตัน โกรธจนสุดขีด สิ่งที่ ทริสตัน พูดออกมา เขาจะต้องทำแน่นอน
แหล่งน้ำมันของเจ้านายของเธอ และคุณเย่ ตราบใดที่ ทริสตัน ยังมีชีวิตอยู่ ก็อย่าหวังว่าจะได้ขุดเจาะน้ำมันเลย
ไม่ว่าจะเป็นเจ้านายของเธอ หรือคุณเย่ ทั้งคู่ยังเด็ก และใจร้อนเกินไป
“ท่านทริสตัน กรุณารอเดี๋ยวคะ!”
เพื่อธุรกิจของเจ้านายเธอ และคุณเย่ ผู้ช่วยของ คาโรลีน รีบวิ่งตาม ทริสตัน ออกไป หวังว่าจะไกล่เกลี่ยให้สถานการณ์ดีขึ้น
อย่างไรก็ตาม ทริสตัน ไม่สนใจเสียงเรียกของเธอเลย แถมยังเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น มุ่งหน้าไปยังรถ Bentley Mulsanne ของตัวเอง
เมื่อเห็นว่า ทริสตัน กำลังจะขึ้นรถ ผู้ช่วยของ คาโรลีน ที่ไล่ตามมากลับตามไม่ทัน เธอรู้สึกสิ้นหวังมากขึ้น
แต่ในช่วงเวลาสำคัญนี้เอง ขบวนรถที่ดูพิเศษมากก็หยุดจอดลงที่ข้างๆ เธอ อย่างช้าๆ