คำสัญญาที่มีน้ำหนัก

เย่เฉิน เองก็ไม่คิดจะยอมเหมือนกัน เขาเตรียมจะลงมือโต้กลับ

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ โคลท์ จะทันได้ขยับตัว เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านข้าง!

“ประเดี๋ยวก่อน!”

เป็นเสียงของผู้ชายคนหนึ่ง

เมื่อเห็นว่ามีคนกล้าหยุดเขา และเป็นเสียงผู้ชาย โคลท์ หันขวับไปทันทีด้วยความโมโห!!!

วันนี้มันวันอะไรกัน?!

ทำไมมีแต่คนกล้าขัดขวางฉัน?!

โคลท์ หันกลับไปดูว่าใครกันที่กล้าขนาดนี้

และวินาทีต่อมา สิ่งที่เขาเห็นก็คือชายวัยกลางคนคนหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามา

ชายคนนี้เป็นหนึ่งในผู้ใต้บังคับบัญชาของ โคลท์

“ท่านโคลท์ครับ คุณเย่ ผู้นี้เป็นถึงรองประธานบริษัท ดิสนีย์!”

เมื่อมาถึง โคลท์ ชายวัยกลางคนรีบกระซิบข้างหูของ โคลท์

“คุณว่าไงนะ?!”

โคลท์ ถึงกับตกตะลึง!

เขาเป็นใครนะ?!!!

รองประธานบริษัท ดิสนีย์?!

ถ้าหากเขาเป็นรองประธานของบริษัททั่วไป เขาคงจะไม่แยแสด้วยซ้ำ

แต่ ดิสนีย์ นั้นแตกต่างออกไป นี่คือบริษัทยักษ์ใหญ่ระดับโลก ซึ่งมีชื่อเสียง และอิทธิพลมหาศาล เขาจะลงมือมั่วๆ ไม่ได้!!!

“ไม่เพียงแค่นั้นนะครับ คุณเย่ ท่านนี้ยังเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของ ดิสนีย์ ด้วย”

ผู้ใต้บังคับบัญชาของ โคลท์ รีบเสริมอีกครั้ง

คนผู้นี้ก็คือหัวหน้ารับผิดชอบโครงการ Dubai Parks and Resorts ของ ดิสนีย์ ที่เพิ่งเจรจากับ เย่เฉิน ไปเมื่อช่วงกลางวัน

“เขายังเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของ ดิสนีย์ ด้วย?!”

ตอนนี้ โคลท์ ยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่ นี่มันเรื่องใหญ่กว่าที่เขาคิดไว้มาก!

ในที่สุด โคลท์ ก็เชื่อในสิ่งที่ เย่เฉิน พูดแล้ว และเข้าใจแล้วว่าทำไมสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งถึงให้ เย่เฉิน นั่งอยู่ในห้องรับรองนี้

แค่ตำแหน่ง รองประธานบริษัท ดิสนีย์ อย่างเดียวก็มากเกินพอแล้ว!

“เอ่อ...แฮ่ม…”

โคลท์ รีบปรับเปลี่ยนสีหน้าให้ดูสงบลง เขาพยายามบังคับตัวเองให้ยิ้มออกมา ในขณะนี้น้ำเสียงของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเมื่อเขาพูดกับ เย่เฉิน

“เอ่อ..คุณเย่...เมื่อครู่นี้น่าจะมีเรื่องเข้าใจผิดกันไปนิดหน่อย…”

โคลท์ รีบกล่าวขอโทษ เย่เฉิน ด้วยท่าทางนอบน้อม

ขณะที่ด้านนอก...เมื่อพวกเขาเห็นสิ่งนี้ แอมโบรส และพรรคพวกที่กำลังรอชมละครฉากใหญ่ ถึงกับอึ้งตาค้าง!

พวกเขาอยู่ห่างจากตัวคฤหาสน์พอสมควร จึงไม่ได้ยินบทสนทนาภายในทั้งหมด พวกเขาได้ยินเพียงบางคำบางประโยคเท่านั้น

ก่อนหน้านี้พวกเขายังมั่นใจเต็มเปี่ยม ว่า ท่านโคลท์ ผู้มีนิสัยใจร้อนจะต้องเล่นงาน เย่เฉิน แน่นอน ทั้งนี้พวกเขายังเตรียมตัวที่จะดูเรื่องสนุกๆ แล้วด้วยซ้ำ!

และตอนแรก เรื่องราวก็เป็นไปตามที่พวกเขาคาดคิดไว้ ท่านโคลท์ ถึงกับเกือบจะลงมือแล้ว

แต่แค่มีชายคนหนึ่งเดินเข้าไปข้างใน...ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปแบบหน้ามือเป็นหลังมือ!

ท่านโคลท์ ผู้ที่กำลังเกรี้ยวกราดเมื่อครู่ กลับกลายเป็นยอมก้มหัวขอโทษ เย่เฉิน!

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!

พวกเขาถึงกับตกตะลึง และคิดว่าตัวเองตาฝาดไป!

ซึ่งภาพเหตุการณ์ตรงหน้านี้ มันยากที่จะเชื่อจริงๆ ท่านโคลท์ ที่ขึ้นชื่อเรื่องความดุดันในดูไบ กลับมาก้มหัวให้กับชายหนุ่มคนหนึ่งที่อายุไล่เลี่ยกับพวกเขา?

เรื่องแบบนี้นี่มันแทบเป็นไปไม่ได้!

“นายลองตบฉันที ดูว่าฉันกำลังฝันไปหรือเปล่า…”

แอมโบรส พูดกับเพื่อนที่ยืนอยู่ข้างๆ เขา

เพื่อนของเขาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ตบหน้าเขาเข้าไปเต็มแรง!

เพี๊ยะ!!

เสียงตบที่ดังสนั่นทำให้ใบหน้าของ แอมโบรส รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาทันที

“เชี้ย...เจ็บจริงด้วยว่ะ...นี่มันเรื่องจริง…”

ตอนนี้ แอมโบรส เชื่ออย่างสนิทใจว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นไม่ได้เป็นภาพลวงตา

คนอื่นๆ ที่อยู่รอบข้าง พอได้ยินเสียงตบที่ดังชัดเจนอย่างกึกก้องแบบนี้ ก็เริ่มเชื่อว่าทุกอย่างเป็นเรื่องจริงเช่นกัน

ขณะที่บริเวณรอบนอกของคฤหาสน์ แขกคนอื่นๆ ที่ได้ยินเสียงตบ ก็หันมามองด้วยสายตาเหมือนกำลังมองดูคนโง่

“ตอนนี้เรามาคุยเรื่องสำคัญกันดีกว่า”

แอมโบรส หันไปมองยังเพื่อนที่ตบหน้าเขาเมื่อครู่

“ฉันบอกให้แกตบฉัน แต่ฉันไม่ได้บอกให้แกตบหน้าฉัน!”

แววตาของ แอมโบรส ดูโกรธเคือง พลางทำสีหน้าหงุดหงิดใส่เพื่อนของเขา

แต่ก่อนที่พวกเขาจะมีปากเสียงกันมากไปกว่านี้ เสียงตะโกนก็ดังขึ้นจากทางเข้าคฤหาสน์

“เงียบๆ หน่อย! ท่านประธานาธิบดี มาถึงแล้ว!!!”

เสียงตะโกนดังขึ้นจากด้านนอก

เพียงเสี้ยววินาที คฤหาสน์ที่เคยเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยก็เงียบสงัดลงทันที ราวกับไม่มีใครอยู่

หลังจากนั้นไม่นานนัก ชายวัยกลางคนที่สวมแว่นตา และดูสุขุม ก็เดินเข้ามาพร้อมกับสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง

เขาคือ ประธานาธิบดีของประเทศนี้

แขกทุกคนพากันกล่าวทักทายอย่างสุภาพ

ประธานาธิบดีเพียงพยักหน้าตอบรับ ก่อนจะเดินตรงเข้าไปด้านใน

เมื่อทักทายแขกข้างนอกเสร็จแล้ว ประธานาธิบดี และภริยาก็เดินเข้ามาในห้องรับรอง และพบกับ เย่เฉิน

“นี่คือ คุณเย่เฉิน เจ้าของธุรกิจที่ฉันบอกคุณไปคะ”

สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแนะนำให้สามีของเธอรู้จักกับ เย่เฉิน

“คุณเย่ สวัสดีครับ”

ประธานาธิบดียื่นมือของท่านออกมาอย่างสุภาพ

เย่เฉิน เองก็ยื่นมือออกไปจับมือกับท่านประธานาธิบดี พร้อมตอบกลับด้วยรอยยิ้มสุภาพทันที :

“สวัสดีครับ ท่านประธานาธิบดี”

ขณะสนทนากัน ประธานาธิบดี ได้ยินจาก โคลท์ ว่า เย่เฉิน ไม่เพียงแต่เป็นนักธุรกิจที่มากความสามารถ แต่ยังเป็นถึงรองประธาน และผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท ดิสนีย์

ทันทีที่ได้รู้ข้อมูลนี้ ประธานาธิบดี ก็เริ่มให้ความสนใจ เย่เฉิน มากขึ้น

“คุณเย่ ยังหนุ่มแน่น แต่มีความสามารถน่าทึ่งมาก”

การที่คนอายุน้อยขนาดนี้ ได้เป็นถึงรองประธานของบริษัทระดับโลกอย่าง ดิสนีย์ ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย นี่ถือเป็นบุคคลระดับสุดยอดของสุดยอดอย่างแน่นอน!!!

ระหว่างการสนทนา ประธานาธิบดี และเย่เฉิน ก็ได้แลกเปลี่ยนข้อมูลติดต่อกันด้วย

ท่าทีของเขาต่อ เย่เฉิน เต็มไปด้วยความเคารพ

ในฐานะผู้นำประเทศ ท่านประธานาธิบดี ได้ให้ความสำคัญกับนักธุรกิจรายใหญ่อย่าง เย่เฉิน เป็นอย่างมาก และหวังว่าในอนาคต เย่เฉิน จะเข้ามาลงทุนในประเทศนี้ให้มากขึ้น

ในที่สุดก่อนจะจากไป ท่านประธานาธิบดี ยังกล่าวเสริมว่า ‘หาก คุณเย่ พบปัญหาใดๆ ในการลงทุนที่นี่ สามารถติดต่อผมได้โดยตรง และเหตุการณ์แบบที่เกิดขึ้นกับ ทริสตัน จะไม่มีทางเกิดขึ้นอีกแน่นอน’

เย่เฉิน พลันกล่าวขอบคุณท่านประธานาธิบดีอย่างจริงใจ ด้วยคำมั่นสัญญาอันสำคัญของ ท่านประธานาธิบดี หากมีอะไรเกิดขึ้นในอนาคต การที่มีช่องทางติดต่อโดยตรงกับท่านประธานาธิบดี ถือเป็นข้อได้เปรียบที่ยิ่งใหญ่มาก

เนื่องจากประธานาธิบดีมีงานยุ่งมาก ไม่นานนักหลังจากพูดคุยกันประธานาธิบดี ก็ต้องไปทักทายแขกคนอื่นๆ ต่อ

และเมื่อถึงเวลาจบงานเลี้ยง สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งก็ได้มอบของขวัญให้กับ เย่เฉิน และซู หนิงซวง เป็นของที่ระลึกจากงานเลี้ยง

แน่นอนว่า เย่เฉิน เองก็มอบได้ไวน์แดงเก่าแก่ที่มีประวัติยาวนานให้เป็นของขวัญแก่สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งตั้งแต่ตอนที่มาถึง

คืนนั้น...เมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์ เย่เฉิน หาข้ออ้างเพื่อเข้าไปในห้องหนังสือของตัวเองเพียงลำพัง

เมื่อไม่มีใครอยู่ เย่เฉิน ก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา และเปิดเกม

[ติ๊ง!]

[ตอบรับคำเชิญ และเดินทางไปร่วมงานเลี้ยงกับ ซู หนิงซวง ในค่ำคืนนี้ ที่คฤหาสน์ส่วนตัวของสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง – ภารกิจท้าทายสำเร็จ]

[ขอแสดงความยินดีด้วย! คุณได้รับ : การ์ดเพิ่มโชคระดับสูง 1 ใบ (เก็บไว้ในกระเป๋าเป้(ไอเท็ม)ของคุณแล้ว โปรดตรวจสอบ)]

[ขอแสดงความยินดีด้วย! คุณได้รับ : 247 คะแนนค่าประสบการณ์]

[ขอแสดงความยินดีด้วย! คุณได้รับ : 131 คะแนนสะสม(ร้านค้า)]

เมื่อหน้าต่างแจ้งเตือนภารกิจสำเร็จเด้งขึ้นมา เย่เฉิน รีบเปิดกระเป๋าเป้(ไอเท็ม) และค้นหา [การ์ดเพิ่มโชคระดับสูง] ทันที

“ใช้เลย!”

เย่เฉิน กดใช้การ์ดทันที

ไอเทมประเภทนี้ ยิ่งใช้เร็วเท่าไหร่ ยิ่งคุ้มค่าเท่านั้น

[กำลังใช้การ์ดเพิ่มโชคระดับสูง...]

[ติ๊ง!]

[โชคของผู้เล่นเพิ่มขึ้น +20 สำเร็จ]

เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น เย่เฉิน ก็ออกจากห้องหนังสือด้วยความพึงพอใจ

และผลปรากฏว่าหลังจาก เย่เฉิน ออกมาได้ไม่นาน ผลประโยชน์ของการ ‘เพิ่มโชค’ ก็ปรากฏออกมาให้เห็นทันที!