ของขวัญชิ้นใหญ่ที่เตรียมไว้ให้ เย่เฉิน?!

คำขอโทษของหญิงสาวร่างสูงเป็นเพียงคำพูดลวกๆ ไม่มีความจริงใจเลยแม้แต่น้อย

“ใครบอกให้คุณไปไหนได้?”

เมื่อเห็นเช่นนี้ ซู หลิงเอ๋อร์ ก็พยายามจะขวางทางเธอไว้ทันที

แต่ยังไม่ทันที่ ซู หลิงเอ๋อร์ จะทันได้ก้าวไปข้างหน้า เย่เฉิน ก็ดึง หลิงเอ๋อร์ เอาไว้ก่อน

“พี่เขย?”

ซู หลิงเอ๋อร์ มองไปที่ เย่เฉิน อย่างไม่เข้าใจ

“ปล่อยให้เธอหนีไป ตอนนี้เธอหนีได้ แต่เธอคิดว่าเธอจะหนีไปได้ไกลแค่ไหน?”

เย่เฉิน ไม่ได้คิดจะขวางหญิงสาวร่างสูงคนนั้น

แค่เพียงเขานั่งเล่นโทรศัพท์เฉยๆ อยู่ตรงนั้น ก็ยังถูกกล่าวหาว่าแอบถ่าย

หากเขาเอื้อมมือไปขวางเธอ ใครจะรู้ว่าเธออาจจะกล่าวหาเขาว่าคิดไม่ดีต่อเธอ หรืออาจจะถึงขั้นล้มลงไปเองแล้วกล่าวหา ซู หลิงเอ๋อร์ ว่าทำร้ายเธอหรือเปล่าก็ยังไม่แน่

คนประเภทนี้ อะไรก็ทำได้ทั้งนั้น

และแน่นอนว่า เย่เฉิน ก็ไม่มีทางปล่อยเธอไปง่ายๆ เช่นกัน

บริเวณนี้มีกล้องวงจรปิดทุกที่ ใบหน้าของหญิงสาวร่างสูงถูกบันทึกไว้หมดแล้ว

หลังจากนั้น เย่เฉิน ก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา และโทรออกไปหา มาห์มูด คนใหญ่คนโตในพื้นที่ที่เขาเคยรู้จักมาก่อน และอธิบายเรื่องราวให้อีกฝ่ายฟังคร่าวๆ

จากนั้น เย่เฉิน ก็ติดต่อหาทีมกฎหมายของ ดิสนีย์

“บอส เรื่องนี้เป็นกรณีหมิ่นประมาท ปล่อยให้เราจัดการเองครับ”

เหล่าทนายความของ ดิสนีย์ กล่าวด้วยความมั่นใจ เรื่องแบบนี้สำหรับพวกเขาเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น

หนึ่งชั่วโมงต่อมา หญิงสาวร่างสูงกลับถึงบ้าน

หญิงสาวร่างสูงไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเหตุการณ์เมื่อกี้นี้เลย

แม้กระทั่งระหว่างทางกลับบ้าน เธอยังโพสต์ข้อความบนโซเชียลมีเดีย ทำตัวเป็นผู้ถูกกระทำ โอดครวญว่าตัวเองถูกกลั่นแกล้งเสียเอง

‘เขาไม่ได้แอบถ่ายก็ไม่ได้แอบถ่ายสิ แล้วไง? ฉันแค่สงสัยเขา มันผิดตรงไหน?’

‘แค่ฉันสงสัยว่าเขาแอบถ่ายฉัน ก็ถือว่าเป็นเกียรติของเขาแล้ว’

‘แถมฉันยังพูดว่า ‘ขอโทษ’ ไปแล้ว ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้รู้สึกผิดจริงๆ ก็ตาม แต่นั่นก็มากพอแล้วนะ’

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอทำแบบนี้

และเธอก็ไม่เคยได้รับบทลงโทษใดๆ สำหรับเรื่องพวกนี้เลย ดังนั้นเธอจึงไม่เคยมองว่าการกระทำของเธอเป็นเรื่องใหญ่เลยแม้แต่น้อย

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

ขณะที่หญิงสาวร่างสูงยังรู้สึกไม่แยแสกับเรื่องที่เกิดขึ้น ทันใดนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูอย่างเร่งรีบดังขึ้น

หญิงสาวร่างสูงขมวดคิ้วอย่างงุนงง ก่อนจะเดินไปเปิดประตู ทันทีที่ประตูเปิดออก เธอก็เห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจหลายนายยืนอยู่ตรงหน้า

“คุณถูกกล่าวหาว่าหมิ่นประมาท และให้ร้ายผู้อื่น โปรดไปกับเราด้วย”

ไม่ทันที่หญิงสาวร่างสูงจะตั้งสติได้ หลังจากพูดจบตำรวจก็เข้ามาควบคุมตัวเธอทันที

ระหว่างอยู่บนรถตำรวจ เมื่อหญิงสาวร่างสูงได้ยินจากเจ้าหน้าที่ว่าการหมิ่นประมาท และให้ร้ายสามารถนำไปสู่การถูกจำคุกได้ ใบหน้าของเธอก็ซีดเผือดทันที

ก่อนหน้านี้ เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าเธอจะต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของตัวเอง

ทันใดนั้น เหงื่อเย็นก็ผุดขึ้นเต็มหน้าผาก มือไม้เย็นเฉียบ ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว

ตอนนี้ หญิงสาวร่างสูงเริ่มรู้สึกเสียใจจริงๆ...

อีกด้านหนึ่ง เย่เฉิน ได้มอบเรื่องทั้งหมดให้ทีมกฎหมายของ ดิสนีย์ เป็นคนจัดการ ในโลกนี้ คงมีไม่กี่คนที่สามารถจัดการคดีแบบนี้ได้เก่งเท่าพวกเขาอีกแล้ว

หลังจากนั้นไม่นาน เย่เฉิน ก็กลับมาถึงคฤหาสน์ของตัวเอง ทันใดนั้น จู่ๆ เขาก็ได้รับข้อความจาก คาโรลีน

ตามข้อตกลงที่พวกเขาเคยตกลงกันไว้ คาโรลีน ต้องการจัดงานเลี้ยงที่ปราสาทโว-เลอ-วีกงต์ ดังนั้นเธอจึงส่งข้อความมาถามความเห็นจาก เย่เฉิน ก่อนว่าเป็นไปได้หรือไม่

“แน่นอนว่าจัดได้”

เย่เฉิน ตอบตกลงทันที

พร้อมกันนั้น เย่เฉิน ยังได้กล่าวขอบคุณตระกูลวิตเทลส์บาคด้วย

หลังจากเหตุการณ์ของ เจอราร์ด เฮอร์เบิร์ต จบลง เย่เฉิน ได้ให้คนไปสืบมา และพบว่าที่แท้ตระกูลวิตเทลส์บาคซึ่งอยู่เบื้องหลัง คาโรลีน เป็นผู้ช่วยเหลือ

เมื่อได้รับความช่วยเหลือจากอีกฝ่าย เย่เฉิน ย่อมต้องแสดงความขอบคุณเป็นธรรมดา

“คุณเย่ เกรงใจเกินไปแล้วค่ะ”

คาโรลีน กล่าว

คาโรลีน เดาได้ตั้งนานแล้วว่า เย่เฉิน รู้ตัวตนที่แท้จริงของเธอ เพียงแต่เขาไม่เคยพูดออกมาตรงๆ เท่านั้น

“คุณปู่ของฉันฝากเชิญ คุณเย่ มาเยี่ยมบ้านตระกูลของเราสักครั้งนะคะ หากคุณมีเวลา”

คาโรลีน ส่งคำเชิญไปยัง เย่เฉิน แทนคุณปู่ของเธอ

“แน่นอน หากมีเวลา ผมจะไปเยี่ยมแน่นอนครับ”

เย่เฉิน ตอบรับอย่างสุภาพ

หลังจากพูดคุยกับ คาโรลีน ไม่กี่ประโยค เย่เฉินก็วางสายโทรศัพท์

ในขณะเดียวกัน รถหรูคันหนึ่งก็ได้ขับเข้ามาจอดอยู่หน้าคฤหาสน์ของ เย่เฉิน จากรถคันนั้น เจ้านายของชายวัยกลางคนเชื้อสายแอฟริกันคนหนึ่งที่ชื่อ เฮาส์ ก้าวลงมาจากรถด้วยความวิตกกังวล เขาดูตื่นเต้น และประหม่าเป็นอย่างมาก

ชายคนนี้ก็คือ เอฟเวอเรตต์ ก่อนหน้านี้ เขาเป็นคนที่จ้าง เจอราร์ด เฮอร์เบิร์ต มาเพื่อช่วยบีบบังคับ เย่เฉิน ให้ปล่อยตัว เฮาส์ ชายผิวดำวัยกลางคน แต่เหตุการณ์กลับพลิกผันไปอย่างไม่คาดคิด

เอฟเวอเรตต์ เคยคิดว่า การที่เขาเชิญผู้ถือหุ้นรายใหญ่อันดับสองของ Kering Group มาช่วย คงไม่มีอะไรผิดพลาดแน่…

ดังนั้น เอฟเวอเรตต์ จึงรออยู่ที่พักอย่างสบายใจ เพื่อรอฟังข่าวดีจาก เจอราร์ด เฮอร์เบิร์ต

แต่ผลปรากฏว่า หลังจากที่เขาได้รับข่าวเกี่ยวกับการประชุมทางออนไลน์ของ Kering Group และรู้ว่า เจอราร์ด เฮอร์เบิร์ต ถึงขั้นโมโหจนเป็นลม และตอนนี้ยังต้องรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล เอฟเวอเรตต์ ก็เกิดความกลัวขึ้นมาทันที

เขารู้ดีว่าเขาไม่มีทางเป็นศัตรูกับชายผู้ที่สามารถซื้อหุ้นของ Kering Group ได้ 9% ภายในวันเดียวได้ และที่สำคัญ ตอนนี้ เย่เฉิน กลายเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของ Kering Group ไปแล้ว!

ด้วยความกลัวว่า เย่เฉิน จะมาเอาคืน เอฟเวอเรตต์ จึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องมาขอโทษเขาด้วยตัวเอง

ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว เอฟเวอเรตต์ เดินไปที่ประตู ก่อนจะค่อยๆ กดกริ่งหน้าประตูคฤหาสน์ของ เย่เฉิน อย่างระมัดระวัง

ปิ๊ง~ ป่อง~

ภายในคฤหาสน์ เย่เฉิน เมื่อได้ยินเสียงคนมาเยือน จึงเดินออกไปเปิดประตู

แต่ในวินาทีถัดไป สิ่งที่ เอฟเวอเรตต์ กระทำกลับทำให้ เย่เฉิน ถึงกับตะลึงโดยตรง

ตุบ!

ทันทีที่เขาเห็น เย่เฉิน เอฟเวอเรตต์ ก็คุกเข่าลงกับพื้นทันที!

“ขอโทษครับ คุณเย่! เรื่องทั้งหมดเป็นความผิดของผมเอง ผมมันตาถั่ว ผมมันโง่เขลา…”

เอฟเวอเรตต์ กล่าวขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า ด้วยท่าทีของเขาที่ถ่อมตัวอย่างสุดขีด

เย่เฉิน เห็นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบ

ดูสิ ดูวิธีการขอโทษของคนคนนี้สิ! แล้วลองไปวิธีการขอโทษของผู้หญิงร่างสูงคนนั้นอีกที!

การขอโทษแบบนี้แหละ ถึงจะเรียกว่าจริงใจ!!

แม้ว่า เอฟเวอเรตต์ จะถึงขั้นคุกเข่า ซึ่งอาจจะมากเกินไปหน่อย แต่เขาก็ขอโทษจากใจจริงๆ

ส่วนผู้หญิงร่างสูงคนนั้น แค่พูด ‘ขอโทษ’ แบบขอไปทีแล้วก็วิ่งหนีไป นั่นมันอะไร?

เห็นได้ชัดว่า... ความจริงใจของคนสองคนนี้มันต่างกันมากแค่ไหน

“คุณเย่ครับ! เพื่อเป็นการแสดงความสำนึกผิดของผม! ถ้าคุณไม่รังเกียจ ผมขอรับใช้คุณเป็นเหมือนพ่อของผมเลย!”

เอฟเวอเรตต์ กล่าวประโยคที่ทำให้ เย่เฉิน ถึงกับสะอึก

อืม...เดี๋ยวนะ?

จู่ๆ เย่เฉิน ก็พลันนึกไปถึงประโยคหนึ่งในประวัติศาสตร์ – ‘ลิโป้ ระหกระเหินมาทั้งชีวิต, เสียใจเพียงที่ตนไม่เคยพบเจ้านายที่เฉลียวฉลาด, หากท่านไม่รังเกียจ, ข้าขอคารวะท่านเป็นพ่อบุญธรรม…’

(吕布飘零半生, 只恨未逢明主, 公若不弃, 布愿拜为义父)

...และทุกคนย่อมรู้ดีถึงชะตากรรมของบรรดาพ่อบุญธรรมของ ลิโป้

เย่เฉิน แค่คิดก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบแล้ว

“ไม่ๆๆๆ ไม่ต้องเลย!”

เย่เฉิน รีบปฏิเสธคำขอของ เอฟเวอเรตต์ ทันที

“เฮ้อ...น่าเสียดายจริงๆ”

เอฟเวอเรตต์ ถึงกับทำหน้าผิดหวังสุดๆ

“คุณเย่ เพื่อเป็นการแสดงความเสียใจ ผมได้เตรียมของขวัญพิเศษไว้ให้คุณแล้ว และหวังว่าคุณจะไม่ปฏิเสธ!”

เอฟเวอเรตต์ รู้ดีว่า ในเมื่อเขามาที่นี่เพื่อขอโทษ เขาก็ไม่อาจมามือเปล่าได้

ดังนั้น เอฟเวอเรตต์ จึงเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่สุดพิเศษมามอบให้กับ เย่เฉิน!

หลังจากพูดจบ เอฟเวอเรตต์ ก็หยิบของขวัญสุดพิเศษที่เตรียมไว้ออกมา...