ข้ายังมิทำอันใดเลยนะ

ติ่ง! [ท่านได้เคลื่อนย้ายผ่านมิติด้วยค่ายกลโบราณ ระบบกำลังประมวลผลกรุณารอสักครู่…..]

ติ่ง! [ระบบกำลังประมวลผลกรุณารอสักครู่…..]

ติ่ง! [ระบบกำลังประมวลผลกรุณารอสักครู่…..]

หลินฮันที่นอนสลบได้ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงการแจ้งเตือนของระบบในหัว ขณะที่มันยังหลับตาอยู่นั้น มันรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างทับอยู่บนตัวมัน มันค่อยๆเอามือไปสัมผัส

“เอ๊ะ อะไรทับบนตัวข้า ความรู้สึกนุ่มนิ่มนี่มันอะไรกัน” หลินฮันคิดในใจพลางใช้มือลูกคลำไปเรื่อยๆ พร้อมกับค่อยๆเปิดเปลือกตาของมันขึ้นมา มันได้พบกับหยางจื่อศิษย์หลักลำดับที่ 1 ผู้ที่สังหารอสูรปีศาจระดับราชันจักรพรรดิขั้น 6 ในกระบวนท่าเดียว กำลังหลับไหลบนตัวมัน มือทั้งสองข้างของมันกำลังสัมผัสเรื่อนร่างของนาง มันรีบชักมือกลับทันที

“ไม่ได้ไม่ได้ ประมุขมิใช่คนเช่นนั้น” ขณะที่มันกำลังคิดอยู่นั้น

ติ่ง! [ท่านอยู่ในมิติแยกส่วนในดินแดนทรายทรพิษ]

[ความหวาดกลัวกำลังเกาะกินใจท่าน ระบบได้กำจัดโดยอัตโนมัติ]

“มิติแยกส่วน หลุมดำนั่นส่งข้ามายังมิติแยกส่วนเช่นนั้นรึ แล้วคนอื่นเล่า”

มันครุ่นคิดด้วยสีหน้าจริงจังพลางมองไปรอบตัวก็พบว่าตัวมันได้อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมแห่งหนึ่งมีอุโมงอยู่ทั้ง 4 ด้าน บนเพดานในห้องสี่เหลี่ยมนั้นมีตัวอักษรเขียนว่า

ฟ้าดินอันยิ่งใหญ่ กำเนิดใหม่พลังแห่งยุทธ

ปรลัยมิใช่สิ้นสุด ผู้ใดหยุดวิญญาเวียน

หลินฮันที่เห็นตัวอักษรพวกนั้นจึงพินิจพิเคราะห์อยู่นาน ร่างเหนือหน้าอกของมันพลันขยับกาย นางค่อยๆเปิดเปลือกตาอย่างช้าๆ พอได้เห็นใบหน้าของหลินฮันที่ส่งยิ้มให้นางอยู่นั้น นางก็สับสนมิเข้าใจเกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่ นางจำได้ว่านางสังหารปีศาจตนนั้นอยู่ดีๆก็มีบางอย่างดูดนางเข้ามาในนี้กับเหล่าศิษย์ทั้งหลาย แต่เหตุใดเบื้องหน้านางกลับมีหน้าตาของหลินฮันที่อมยิ้มปรากฎขึ้นได้ นางตั้งสติอีกครั้งแล้วจึงพบว่าตอนเองนอนทับร่างของหลินฮันอยู่

“ว๊ายย เจ้าคนฉวยโอกาส ออกไปจากตัวข้าเดี๋ยวนี้”นางพูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“เจ้าทับข้าอยู่มิใช่รึ ข้ายังมิทำอันใดเลยนะ” หลินฮันตอบกลับด้วยใบหน้าใสซื้อ ถึงแม้มันจะลูบคลำเรือนร่างของนางเมื่อไม่นานก่อนหน้านี้มันขอไม่นับแล้วกัน ถ้าหากนางรู้ละก็มันได้ตายเป็นผีเฝ้าที่นี่แน่นอน

หยางจื่อลุกขึ้นมาจากตัวมันในทันที นางพลันหันหลังให้หลินฮันเพื่อมิให้มันสังเกตเห็นใบหน้าที่แดงเถือกราวเนื้อแตงโมของนาง ไม่นานนางก็กลับมาเป็นปกติ

หลินฮันกล่าวขึ้นว่า “เจ้าเป็นศิษย์หลักลำดับที่ 1 สินะ เช่นนั้นเจ้าต้องเรียกข้าว่าประมุขหลิน”

“ทำไมข้าต้องเรียกคนฉวยโอกาสเช่นเจ้าว่าประมุขด้วย”หยางจื่อกล่าวตอบอย่างทันควัน

หลินฮันทำหน้าซีด คิดในใจ “หรือว่านางจะรู้ว่าข้า......”

นางสำรวจรอบตัวพบว่าตนเองอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม มีทางเดินเชื่อมต่อกับห้องทั้ง 4 ทิศ นางกระชับดาบในมือเดินไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว หมายจะเดินหนีให้ไกลจากหลินฮัน

“หยุด เจ้าอย่าพึ่งรีบร้อน มองดูตัวอักษรบนศีรษะเจ้าก่อน” หลินฮันกล่าวออกมา

นางชะงักเท้าทันทีแล้วเงยหน้ามองด้านบนเพดาน เห็นตัวอักษรที่บรรจงเขียนเป็นถ้อยคำ นางหยุดคิดอยู่นาน แต่ก็มิได้เข้าใจเลยแม้แต่น้อย หลินฮันที่เห็นนางครุ่นคิดด้วยสีหน้างุนงงอยู่นั้น จึงเอ่ยขึ้นทันทีว่า

“ฟ้าดินอันยิ่งใหญ่ กำเนิดใหม่พลังแห่งยุทธ คงจักหมายความว่า ฟ้าดินกำเนิดพลังปราณ ให้พวกเราผู้ฝึกยุทธเป็นตัวตนที่ทรงพลังซึ่งถือกำเนิดใหม่จากฟ้าดิน ปรลัยมิใช่สิ้นสุด ผู้ใดหยุดวิญญาเวียน ข้าคิดว่าในที่แห่งนี้นั้น หากพลาดพลั้งจนถึงแก่ความตาย วิญญาณมิอาจสลายหรือไปกำเนิดใหม่ในที่ใดได้ จักต้องวนเวียนอยู่ในที่แห่งนี้เป็นแน่พวกเราต้องระวังให้ดี”

“แล้วศิษย์กับเหล่าผู้อาวุโสเล่า เจ้าเห็นพวกเขาหรือไม่” หยางจื่อกล่าวถามออกมา

หลินฮันส่วยหัวแล้วกล่าวขึ้นว่า “ข้าก็สลบไสล ตื่นขึ้นมาก็มิพบพวกมันแม้แต่น้อย ข้าว่าเราเดินทางด้วยกันเถิดมีอันใดจักได้ชั่วยเหลือกันได้”

“แล้วเราจะไปทางใด ทางเดินมีตั้ง 4 ทาง ข้าชอบทางขวา”นางกล่าวพลางชี้ดาบไปทางเดินด้านขวา

“ข้าว่าเราไปทางซ้ายกันดีกว่า ขวาร้ายซ้ายดี เจ้าเคยได้ยินหรือไม่”หลินฮันกล่าวขึ้นมา

“เรื่องของเจ้า ข้าจะไปทางขวา เจ้าจักไปซ้ายดีที่ไหนก็เชิญ”หยางจื่อกล่าวขึ้นมาด้วยถ้อยคำเอาแต่ใจแล้วเดินไปประตูทางขวาในทันที หลินฮันเห็นดังนั้นจึงคิดในใจ แล้วเจ้าจะถามข้าเพื่ออันใด เห้อ!! มันเดินตามไปทันที

เดินไปไม่ทานหยางจื่อก็เหยียบเข้ากับอะไรบางอย่างเข้า

แก่ก!

ศรพลังปราณพวยพุ่งเข้ามาหาคนทั้งสองทันที

“กับดักหลบเร็วเข้า” หลินฮันตะโกนพลางดึงนางเข้ามาในอ้อมกอดแล้วพุ่งตัวหลบด้วยท่าเท้าอัสนี

เบิมเบิมเบิม!

พลังของศรพลังปราณระเบิดออกหลังจากที่หลบได้พ้นอย่างฉิดเฉียด หลินฮันถอนหายใจเสียงดัง ศรปราณพวกนี้คาดว่ามีพลังระดับเทวะ ภูษาสวรรค์ก็มิอาจป้องกันได้หากโดนเข้าไปได้เป็นผีเฝ้าที่นี่แน่นอน

“ขอบใจเจ้าที่ช่วยข้า แต่เจ้าจักปล่อยข้าได้หรือยัง” นางกล่าวขึ้นด้วยใบหน้าที่แดงเล็กน้อย เมื่อครู่นางประมาทเกินไปจริงๆหากมิได้หลินฮันพุ่งตัวมาช่วยนางไว้ นางคงมิรอดเป็นแน่ ถึงแม้นางเป็นผู้มีพลังระดับราชันจักรพรรดิขั้น 8 แต่ศรปราณพวกนั้นรุนแรงและน่ากลัวยิ่งนัก

A: (ยืนสูบบุหรี่อยู่)

B:คุณครับคุณรู้ไหมว่าสูบบุหรี่มันไม่ดีต่อสุขภาพมันทำให้คนสูบตายเร็วนะครับ

A:อ่าวหรอครับ

B:ใช่ครับ A:คุณตาผมท่านอายุ 80 จะ 90 แล้วท่านก็ยังไม่เป็นไรนะครับ

B:เพราะท่านไม่สูบบุหรี่ไงครับ

A:ไม่ใช่ครับ

B:อ่าวแล้วทำไมท่านอายุยืนจัง

A:เพราะตาผมเขาไม่ยุ่งเรื่องชาวบ้านครับ

B:.....