สมาคมการค้าจิ่วติ่งกำลังจะล่มสลาย!

“สมาคมการค้าจิ่วติ่งกำลังจะล่มสลาย!!!”

ในช่วงเวลาวิกฤตที่ เหล่าหลัว กำลังทำอะไรไม่ถูก ขณะที่เหล่าสมาชิกกำลังจะเดินตาม ฟ่าน เจิ้งปิน เย่เฉิน ก็พูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน

สมาคมการค้าจิ่วติ่งกำลังจะล่มสลายเหรอ?!!!

คำพูดของ เย่เฉิน ดังก้องเหมือนเสียงฟ้าผ่าลงกลางใจของทุกคน

ทุกคนหันไปมอง เย่เฉิน แทบจะพร้อมกัน ด้วยความตกใจ

พวกเขาไม่เข้าใจว่า เย่เฉิน พูดแบบนั้นทำไม ในเมื่อเขาเองก็เป็นรองเลขาธิการของสมาคมการค้าจิ่วติ่ง ทำไมถึงกล้าพูดอะไรที่ ‘บังอาจ’ ขนาดนี้?

แม้แต่ เหล่าหลัว เองก็ยังรู้สึกตกใจอย่างมาก ไม่เข้าใจว่า เย่เฉิน จะพูดเช่นนั้นออกมาเพื่ออะไร

เรื่องนี้ไม่ใช่หัวข้อที่ควรพูดง่ายๆ เพราะถ้าเล่าออกนอกลู่นอกทางแม้แต่นิดเดียว ก็ไม่ใช่แค่จะไม่สามารถดึงใจผู้คนได้ แต่อาจกลายเป็นผลร้ายตรงกันข้าม

ถ้าเป็นแบบนั้นจริง เย่เฉิน ก็หมดโอกาสที่จะได้เป็นประธานสมาคมการค้าจิ่วติ่งไปเลย

“คุณพูดว่าอะไรนะ? ลองพูดอีกทีสิ?!”

ฟ่าน เจิ้งปิน หน้าเปลี่ยนสี ตะคอกใส่ เย่เฉิน ทันที

ตอนนี้ฉันกำลังจะได้เป็นประธานสมาคมคนต่อไปอยู่แล้ว แต่เจ้านี่ดันพูดว่าสมาคมการค้าจิ่วติ่งกำลังจะล่มสลาย

นั่นมันเท่ากับว่าฉันโดนไอ้เด็กนี่ด่าว่าเป็น ‘กษัตริย์ผู้ทำให้บ้านเมืองล่มจม’ ชัดๆ ไม่ใช่หรือไง?!

“ฉันพูดว่าสมาคมการค้าจิ่วติ่งกำลังจะล่มสลาย มันกำลังถูกเบียดขอบ และถูกกลืนกินจากสมาคมการค้าอื่นๆ!!!”

เย่เฉิน ตอบกลับอย่างใจเย็น

เย่เฉิน เคยอ่านข้อมูลที่ ผู้อาวุโสหลัว มอบให้ ก่อนหน้านี้ตอนที่สมาคมการค้าจิ่วติ่งก่อตั้งขึ้นใหม่ๆ พวกเขาเคยอยู่ในอันดับต้นๆ ของหกสมาคมการค้าใหญ่แห่งปักกิ่ง

แต่ในขณะนี้ สมาคมการค้าจิ่วติ่งกลับอยู่ในอันดับท้ายสุดของหกสมาคมการค้าใหญ่ในปักกิ่ง!!!

สิ่งที่ เย่เฉิน พูดออกไปนั้น ไม่ใช่การพูดให้ตกใจเล่นๆ เลย!

เมื่อสมาชิกสมาคมการค้าจิ่วติ่งคนอื่นๆ ได้ยินเหตุผลของ เย่เฉิน พวกเขาต่างก็หันมามองหน้ากันอย่างลังเล

ถ้า เย่เฉิน พูดว่าสมาคมการค้าจิ่วติ่งกำลังจะล่มเพราะความขัดแย้งภายใน หรืออะไรทำนองนั้น พวกเขายังพอคิดว่าเป็นการโกหกเพื่อประโยชน์ของตัวเอง

แต่พอ เย่เฉิน พูดว่าความอันตรายมาจาก ‘ภายนอก’ พวกเขากลับเถียงไม่ออก

เนื่องจากในใจลึกๆ ของใครหลายคนก็เริ่มรู้สึกถึงความกดดันแบบนั้นเหมือนกัน!

“ในอดีต ทุกปีมีคนสมัครเข้าร่วมสมาคมการค้าจิ่วติ่งนับพันคน แต่ตอนนี้ เหลือแค่สามสี่ร้อยคนต่อปีเท่านั้น เมื่อก่อนสมาคมรับสมาชิกใหม่หลายสิบคนทุกปี แต่ตอนนี้ รวมสามปีก็ยังไม่รู้จะครบห้าสิบคนรึเปล่า?!”

เย่เฉิน ยังคงวิเคราะห์ให้ทุกคนฟังต่อ :

“ไม่ต้องพูดถึงอดีต เอาแค่เทียบปีนี้กับปีที่แล้ว ยังลดลงถึง 15.9%…”

“แต่ในทางกลับกัน ถ้าเราหันไปดูสมาคมอื่นๆ ข้อมูลกลับแสดงแนวโน้มเพิ่มขึ้นแทบทั้งนั้น…”

หลังจากได้ยิน เย่เฉิน พูดแบบนั้น คนที่แต่เดิมยังคิดจะไปกินดื่มสนุกกับ ฟ่าน เจิ้งปิน ก็หมดอารมณ์ลงในทันที

เนื่องจากสิ่งที่ เย่เฉิน พูด มันคือความจริง!

เมื่อก่อน พวกเขาภูมิใจที่เป็นสมาชิกของสมาคมการค้าจิ่วติ่ง ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน หรือในงานสำคัญใดๆ พวกเขาล้วนกล้าพูดอย่างเต็มภาคภูมิว่า ‘ฉันเป็นสมาชิกสมาคมการค้าจิ่วติ่ง!’

แต่ตอนนี้ พวกเขากลับไม่กล้าพูดออกมาอย่างภาคภูมิใจอีกต่อไปแล้ว ในทางกลับกัน กลับกลายเป็นว่าสมาชิกของสมาคมอื่นต่างหากที่มีหน้าไปอวด

“เมื่อไม่กี่ปีก่อน สมาคมเคยมีกรณีที่มีคนลาออกหรือเปล่า?!”

เย่เฉิน ยังคงวิเคราะห์ต่อ

“ลองนึกถึงปีที่แล้วสิ แค่ปีเดียว ก็มีคนมากกว่าสิบคนที่ยอมเสียผลประโยชน์สำคัญเพื่อออกจากสมาคมการค้าจิ่วติ่ง แล้วหันไปเข้าร่วมกับสมาคมการค้าอื่นแทน”

“ความจริงก็อยู่ตรงหน้า ถ้าพวกคุณคิดว่าฉันกำลังพูดเกินจริง ก็เชิญเดินจากไป ใช้ชีวิตอย่างสบายๆ ต่อไปเถอะ”

“แต่ถ้าพวกคุณยังมีใจอยากให้สมาคมการค้าจิ่วติ่งของเราเข้มแข็งขึ้น อยากให้ตัวเองก้าวหน้า… งั้นก็ตามฉันมา!!!”

หลังจากพูดจบ เย่เฉิน ก็หมุนตัวกลับไปอย่างไม่ใส่ใจแล้วเดินเข้าไปในล็อบบี้ของสมาคมการค้าจิ่วติ่ง

“เดี๋ยวๆ รอก่อน คุณหมายความว่ายังไง?”

“คุณมีแผนอะไรอย่างงั้นเหรอ? รีบบอกพวกเรามาเร็วเข้า!”

หลายคนเริ่มรู้สึกกังวลกับสิ่งที่ เย่เฉิน พูด ในฐานะสมาชิกของสมาคมการค้าจิ่วติ่ง พวกเขาก็เหมือนผูกชะตาชีวิตไว้กับสมาคม รุ่งก็รุ่งด้วยกัน ล่มก็ล่มด้วยกัน

เมื่อสมาคมการค้าจิ่วติ่งแข็งแกร่งขึ้น พวกเขาก็จะได้รับประโยชน์มากขึ้น โอกาสทางธุรกิจก็ย่อมมากขึ้นตาม และแน่นอน… เงินก็จะมากขึ้นด้วย

เมื่อเห็น เย่เฉิน เดินจากไป หลายคนก็รีบตาม เย่เฉิน ไปทันที พวกเขาพากันเดินเข้าไปในสมาคมการค้าจิ่วติ่ง

“รองประธานฟ่าน เอาไว้เจอกันวันหลังนะ…”

“ขอโทษด้วยครับ ผมขอไปฟังเขาหน่อยเถอะ…”

หลายคนรีบกล่าวคำขอโทษกับ ฟ่าน เจิ้งปิน แล้วก็หันหลังวิ่งตาม เย่เฉิน เข้าไป

“เดี๋ยวก่อน! อย่าไปฟังหมอนั่น เขาแค่หลอกพวกคุณให้กลัวเท่านั้นแหละ!”

คราวนี้ เป็น ฟ่าน เจิ้งปิน ที่เริ่มร้อนรน เขารีบพยายามรั้งพวกคนที่กำลังจะไป

แต่เสียดาย… ความเย้ายวนจากอาหารเลิศรส หญิงสาวงาม และสุราชั้นดีที่เขาเตรียมไว้ กลับไม่อาจสู้แรงจูงใจจาก ‘อนาคตของสมาคม’ และ ‘ผลประโยชน์ของตัวเอง’ ได้เลย

ไม่ถึงครู่ คนที่อยู่รอบตัว ฟ่าน เจิ้งปิน ก็หายไปหมด เหลือแต่ ฟ่าน เจิ้งปิน เพียงคนเดียว…

“หึหึ…”

เหล่าหลัว ที่ยืนอยู่ข้างๆ หัวเราะเยาะ ฟ่าน เจิ้งปิน เสียงหนึ่ง แล้วก็หันหลังเดินตามพวกเขาเข้าไป

ในใจของ เหล่าหลัว ขณะนี้ก็เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายไม่น้อยเช่นกัน

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า คุณเย่ จะมีความสามารถในการพูด และโน้มน้าวใจผู้คนได้มากถึงเพียงนี้

เพียงไม่กี่ประโยค ก็สามารถดึงกลุ่มคนที่เคยยืนข้าง ฟ่าน เจิ้งปิน ให้หันมาตามเขาได้ทั้งหมด

ครั้งนี้เขาเลือกคนไม่ผิดจริงๆ คุณเย่ มีหวังเป็นประธานสมาคมการค้าจิ่วติ่งคนต่อไปอย่างแน่นอน!

ในเวลาไม่นาน หน้าล็อบบี้ของสมาคมก็เหลือเพียง ฟ่าน เจิ้งปิน ผู้เดียวที่ยืนอยู่ท่ามกลางสายลม ความหนาวเย็นที่พัดมา ทำให้เขาช่างดูโดดเดี่ยวเหลือเกิน…

“ฉันอยากรู้เหมือนกันว่าไอ้เจ้าเด็กนั่นจะพูดอะไรออกมาบ้าง…”

ในที่สุด ฟ่าน เจิ้งปิน ก็กัดฟันแน่น แล้วเดินตามเข้าไปทางเดียวกับที่ เย่เฉิน พาคนไป

พูดตามตรง… แม้แต่ตัว ฟ่าน เจิ้งปิน เองก็เริ่มรู้สึกหวั่นใจ และอยากรู้อยากเห็นว่าจริงๆ แล้ว เย่เฉิน ไอ้เด็กนั่นมันมีแผนอะไรกันแน่

ด้านหน้า หลังจากเข้ามาในโถงล็อบบี้ของสมาคม เย่เฉิน ก็พาทุกคนมายังห้องประชุมขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง เขาเดินไปยืนที่ด้านหน้าสุดของห้องประชุม

ส่วนคนอื่นๆ ก็เข้ามาอย่างเป็นระเบียบ หาที่นั่งของตัวเอง และรอฟังการวิเคราะห์ของ เย่เฉิน อย่างเงียบๆ

ตอนนี้คนก็เข้ามาครบเกือบหมดแล้ว แม้แต่ ฟ่าน เจิ้งปิน ก็ยังนั่งอยู่ในห้องประชุมนี้ด้วย เย่เฉิน ที่เห็นอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวเบาๆ

ไงล่ะ? ฟ่าน เจิ้งปิน ตอนแรกคุณคิดจะชิงตัวคนไปจากฉัน แต่ตอนนี้ล่ะ? ฮึฮึ…

ตอนนี้ถึงกับทนไม่ได้ ต้องเข้ามานั่งฟังด้วยตัวเองเลยล่ะสิ?

[ทักษะนักพูดระดับโลก] ที่เพิ่งได้มา มันสุดยอดจริงๆ ตอนนี้ ความสามารถในการพูดของ เย่เฉิน นั้น เหนือกว่าตอนก่อนหลายเท่าตัว!

เย่เฉิน กวาดตามองทุกคนที่นั่งอยู่ แล้วก็เริ่มการพูดของเขาอย่างเป็นทางการ

การแสดงของจริง… กำลังเริ่มต้นแล้ว!

ตอนก่อน

จบบทที่ สมาคมการค้าจิ่วติ่งกำลังจะล่มสลาย!

ตอนถัดไป