จิ้มทะลวงบ่อทอง

ผู้นำของเหล่ามารร้ายนั้นมีอยู่ด้วยกันสิบตน พลังบ่มเพาะล้วนกล้าแกร่งอยู่ระดับราชันจักรพรรดิขั้น 9 ขึ้นไปกันทั้งสิ้น แต่ที่โดดเด่นที่สุดก็คือหลงจางลี่ที่มีประจกอันแปลกประหลาดลอยอยู่เหนือศีรษะและราชาปีศาจเฮยหนานผู้โหดเหี้ยม มิทราบด้วยวิธีการใดพวกมันทั้งสองนั้นล้วนแล้วแต่มีพลังอยู่ในระดับเทวะขั้น 5 อย่างรวดเร็วเช่นนี้ แม้แต่หลินฮันที่มีพลังแห่งเม็ดยายังมีพลังเพียงเทวะขั้น 1 เท่านั้น

เหล่ามารร้ายพุ่งเข้ามาในเมืองพร้อมกับเข่นฆ่าชาวบ้านที่หลบหนีมิทันอย่างเลือดเย็น ผู้คนของสำนักเทพกระบี่และเหล่าจอมยุทธทั้งหลาย ได้พุ่งตัวเข้าไปต่อสู้กับหมู่มารร้าย รวมถึงลั่วจวินและฟงสืออี้ด้วยเช่นกัน

“แม่นางหยาง พลังของเหล่ามารพวกนี้มิธรรมดา ท่านมาหลบอยู่ด้านหลังข้าจักดีกว่า” ลั่วจวินกล่าวขึ้นมาพร้อมกับปั้นใบหน้าตนเองให้หล่อเหลา

“อาศัยพลังอันกระจอกงอยง่อยเช่นเจ้านะรึ จักคุ้มครองแม่นางหยางได้” ฟงสืออี้กล่าวขึ้นมาอย่างทันควัน

“พวกเจ้าเลิกกล่าววาจาเหลวไหลได้แล้ว” หยางจื่อกล่าวออกมาอย่างมิไว้หน้าพร้อมกับปลดปล่อยพลังระดับสู่เทวะขั้น 9 แล้วทะยานเข้าไปสู้กับเหล่ามารทันที ลั่วจวินและฟงสืออี้เห็นดังนั้นถึงกับทำตัวมิถูก นางมีพลังระดับนั้นได้เช่นไรกัน

การต่อสู้ระหว่างจอมยุทธและเหล่ามารดุเดือนขึ้นเรื่อยๆ ส่วนทางด้านของหลินฮันนั้นกำลังต่อสู้กับเทพแห่งความตายโดยมีหลินหงเป็นกำลังเสริมอีกแรง เหล่าสี่สัตว์เทพล้วนออกไปปะทะกับเหล่ามาร เหลือเพียงคนของราชวงศ์หลงที่ยืนมองเท่านั้น มิได้ทำอันใดเลยแม้แต่น้อย พวกมันล้วนถอนใจและยอมรับความตายที่กำลังจักมาถึงแล้วเรียบร้อย

“เคล็ดดาบปราะกายแสง” หลินฮันที่ยืนอยู่บนศีรษะของหลินหงออกกระบวนท่าจู่โจมออกไปทันที

“มีปัญญาแค่นี้หรือเทพบรรพกาล” เทพแห่งความตายกล่าวจบก็ได้ส่งพลังเข้าไปปะทะกับหลินฮันในทันที ในขณะนั้นเองหลินหงได้เคลื่อไหลร่างกายไปอยู่ด้านหลังของเทพแห่งความตาย พร้อมกับปลดปล่อยบอลเพลิงสีแดงเข้มเข้าไปโจมตีทันที

บึม!

เกิดการระเบิดของพลังปราณขึ้นบนท้องฟ้า แต่เทพแห่งความตายผู้ที่อยู่ใจกลางการระเบิดนั้นมิได้เป็นอันใดเลยแม้แต่น้อย นางปรบมือเสียงดังพร้อมกับกล่าวขึ้นมาว่า

“ดี ส่งพลังเจ้าเข้ามาอีกสักทีสิ ข้าคันหลังยิ่งนัก”

“หึ ข้าจักถูหลังให้เจ้าเอง” หลินฮันพุ่งเข้าไปโจมตีเทพแห่งความตายอีกครั้ง แต่มิว่าจักพยายามเท่าใด เทพแห่งความตายก็มิมีวี่แววว่าจักได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย หลินฮันจึงได้ถอยร่นออกมา

“เสี่ยวหง เจ้าถวงเวลามันเอาไว้สัก ครึ่งก้านธูปได้หรือไม่” หลินฮันกล่าวกับหลินหงผ่าพันธะสัญญาจิตวิญญาณ

“ข้าสัมผัสได้ว่าพลังของมันเหนือกว่าข้าอยู่ขั้น 1 ขอรับนายท่าน แต่หากแค่ถ่วงเวลาคงพอทำได้” หลินหงกล่าวออกมา

“ฝากเจ้าด้วย” หลินฮันกล่าวจบก็พุ่งทะยานไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเทพแห่งความตายเห็นหลินฮันทะยานหนีไปก็แสยะยิ้ม ขณะที่นางกำลังจักตามหลินฮันไป หลินหงก็ได้มาขวางนางไว้เบื้องหน้าทันที

“แมวน้อยเช่นเจ้าคิดว่าจักทำอันใดข้าได้เช่นนั้นรึ” เทพแห่งความดายกล่าวขึ้นมา

“หึ เมื่อล้านปีก่อน ข้าเพียงผู้เดียวมิใช่หรือ ทำให้เจ้าต้องหมอบกราบร้องขอชีวีพร้อมเทพสงครามสามีตัวดีของเจ้า” หลินหงกล่าวขึ้นมาด้วยความหยิ่งผยอง

เทพแห่งความตายได้ยินดังนั้นก็บังเกิดโทษะทันที สตินึกคิดของนางขาดผึ่ง นางปลดปล่อยพลังระดับเจ้าเทวะขั้น 1 ออกมาแทนที่พลังระดับเทวะขั้น 9 ทันที

“เจ้าตาย” เทพแห่งความตายตะโกนขึ้นมาพร้อมกับเข้าโจมตีหลินหงอย่างรวดเร็ว

“นายท่านเห็นทีข้าคงจักถ่วงเวลาไว้ได้มินานเสียแล้ว”

หลินฮันที่พุ่งทะยานออกไปพลันหยุดอยู่บนเนินเขาลูกหนึ่ง

“ต้าเซิ่นข้าคงต้องใช้เจ้าเป็นเดิมพันในครานี้แล้ว จงออกมาเตาหลอมจักรวาล” หลินฮันกล่าวจบเตาหลอมใบยักษ์ก็ปรากฎออกมาทันที หากจับเทพเเห่งความตายเข้ามาไปในเตาหลอมจักรวาลคงจักได้รับชัยชนะง่ายดายมิน้อย เเต่ด้วยพลังที่เเตกต่างกันในยามนี้เกรงว่าคงจักเป็นเรื่องยากเกินไป หากเสียท่าเเม้เพียงนิดเดียว เตาหลอมจักรวาลอาจตกไปอยู่ในมือผู้อื่นได้โดยง่าย

หลินฮันนำดาบแห่งราชันมังกรเข้าไปด้านในเตาหลอมพร้อมกับศิลาเสริมพลัง 100 ก้อนทันที

“ศิลาเสริมพลัง 1 ก้อนเพิ่มพลัง 10% 100 ก้อนก็เพิ่มพลัง 1000% หลอมมันรวดเดียวนี่ละวะตายเป็นตาย” หลินฮันกล่าวพึมพำ

“คาถาฟ้าบัญชาสวรรค์” พลังสีเขียวสายหนึ่งวิ่งวนรอบตัวหลินฮันอย่างบ้าคลั่งเเล้วค่อยๆเคลื่อนย้ายไปวิ่งวนรอบเตาหลอม

“เสริมพลัง” หลินฮันตะโกนขึ้นมาอย่างสุดเสียง หากสำเร็จจักต้องสามารถสังหารเทพแห่งความตายบ้านั่นได้อย่างง่ายดาย แต่หากล้มเหลวคงต้องหาหนทางอื่น

.

.

.

ติ่ง! [การเสริมพลัง อาจทำให้ยุทธภัณฑ์ของท่านสูญสลายหรือลดระดับ ท่านแน่ใจว่าต้องการเสริมพลังหรือไม่]

“ระบบเวร อุตส่าห์ทำใจได้แล้วมาแจ้งเตือนทำไม เสริมพลัง!”

ทันใดนั้นเอง เตาหลอมจักรวาลเกิดการสั้นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง หลินฮันยืมกุมมือหลับตาภาวนาอย่างลุ้นระทึก

“อย่านะ อย่าแตกนะ ไม่เอานะ....รอบนี้พี่ขอเถอะ ดวงจงมา ดวงจงมา โอมเพี้ยง ”

ผ่านไปสิบลมหายใจ เสียงแจ้งเตือนของของระบบอันคุ้นเคยดังขึ้นมา อย่างบ้าคลั่ง

ติ่ง!

ติ่ง!

ติ่ง!

ติ่ง!

ติ่ง!

ติ่ง!

.............!

“บ้าเอ้ยหรือมันจะแตกรัวๆวะ อย่าบอกนะว่าดาบพี่หายไปแล้ว” หลินฮันที่กำลังมโนถึงความโชคร้ายของตน ค่อยๆลืมตาขึ้นมองดูข้อความการแจ้งเตือน ระบบก็ช่างรู้งานไม่แจ้งเตือนเป็นข้อความเสียงซะด้วย



ติ่ง! [เสริมพลังสำเร็จ!]

ติ่ง! [เสริมพลังสำเร็จ!]

ติ่ง! [เสริมพลังสำเร็จ!]

ติ่ง! [เสริมพลังสำเร็จ!]

ติ่ง! [เสริมพลังสำเร็จ!]

……………………………!

ติ่ง! [อาชีพช่างตีเหล็ก Lv25]

ติ่ง! [เนื่องจากท่านประสบความสำเร็จในการเสริมพลัง 100 ครั้งติดต่อกัน ซึ่งไม่มีสิ่งมีชีวิตใดทำได้มาก่อน ระบบได้มอบโอกาสเลือกสิ่งของ 1 อย่างและการสุ่ม 3 ครั้ง ]

[ท่านต้องเลือกใน 10 วินาที เริ่มนับถอยหลัง 10....9.....]

หลินฮันที่กำลังดีใจอยู่นั้นเมื่อได้ยินเสียงการแจ้งเตือนก็ลนลานทันที “10 วิ บ้าบอคอพอก”

[3….2…]

“ไม่ทันแล้วเอาอันนี้แล้วกัน สีทองๆแบบนี้ต้องแจ่มแมวแน่นอน” หลินฮันเลือกม้วนคำภีร์สีทองม้วนหนึ่งออกมาอย่างรวดเร็ว โดยที่มิได้ดูเนื้อหาภายในแม้แต่น้อย

ติ่ง! [ท่านได้รับทักษะระดับตำนาน จิ้มทะลวงบ่อทอง...เห้อ] ระบบถึงกับถอนหายใจ





ตอนก่อน

จบบทที่ จิ้มทะลวงบ่อทอง

ตอนถัดไป