พลังพุ่งทะยาน

“ท่านพ่อสอนวิชาอันใดให้ปีศาจพวกนั้นเจ้าคะ น่าสนุกจัง” แม่หนูน้อยกล่าวขึ้นมา

“เอ่อ วิชานี้เกรงว่าคงมิเหมาะกับเจ้า เดี๋ยวพ่อจักสอนวิชาอื่นให้แล้วกัน” หลินฮันกล่าวตอบอย่างรวดเร็ว หากสอนให้บุตรสาวสุดที่รักใช้วิชาจิ้มทะลวงบ่อทอง เกรงว่าหยางจื่อจักต้องจับตนขึ้นเขียงเป็นแน่ หลินฮันสำรวจร่างกายของถิงถิง พร้อมกับเปิดค่าสถานะขึ้นมาในทันใด

หลินเจิ้งถิง

พรสวรรค์: 5 ดาว

พลังบ่มเพาะ: ราชันเทวะขั้น 1

สายเลือด: เทพแห่งบรรพกาล (ถูกสะกดข่ม), เทพดาราล้างสวรรค์ (การตื่น 90%)

“พลังของเจ้า...” หลินฮันที่ตรวจสอบค่าสถานะของถิงถิงถึงกับอ้าปากค้าง ราชันเทวะขั้น 1 แล้วสายเลือดเทพแห่งบรรพกาลถูกสะกดมันหมายความว่าอย่างไรกัน

“ถิงถิงมีอันใดหรือเจ้าคะ” ถิงถิงกล่าวถามขึ้นมาด้วยความสงสัย เมื่อเห็นใบหน้าของบิดา จ้องมองมายังตนเองอย่างตกตะลึง

“ยามนี้ถิงถิงเก่งกาจยิ่งว่าพ่อเสียแล้ว” หลินฮันกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ไม่จริงอะ ท่านพ่อของถิงถิงต่างหาก ที่เก่งที่สุดในโลก” แม่หนูน้อยกล่าวพร้อมกับเข้าไปกอดหลินฮันอย่างรวดเร็ว

“ถึงเวลาที่พ่อจักถ่ายทอดวิชาต่อสู้ของพ่อให้กับเจ้าแล้ว” หลินฮันกล่าวพร้อมกับลูบศีรษะแม่หนูน้อยอย่างแผ่วเบา ทันใดนั้นถิงถิงพลันรู้สึกว่ามีทักษะบางสิ่งบางอย่าง ปรากฎขึ้นมาในหัวอย่างน่าประหลาด

แม่หนูน้อยขยับร่างออกจากอ้อมแขนของหลินฮัน “ภูษาสวรรค์” ลำแสงสีขาวสะอาดตาส่องประกายเจิดจ้ารอบตัวของถิงถิงในทันที

“ว้าว สุดยอดไปเลยเจ้าคะ” แม่หนูน้อยกล่าวขึ้นมา ตลอดเวลาที่ผ่านมาหลินฮันมิเคยสอนวิชาใดๆให้กับนางเลยแม้แต่น้อย มีเพียงท่านแม่ ท่านตาและบรรดาเจ้าขุนเขาทั้งหลายในสำนักเทพกระบี่เท่านั้นที่สอนวิชาให้ แต่ยามนี้นั้น แม่หนูน้อยได้ใช้ทักษะที่ได้รับมาจากบิดาตนเอง ช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก

ถิงถิงหยิบดาบเล่มเล็กออกมาจากแหวนมิติ ดาบเล่มนี้เป็นเพียงดาบเหล็กกล้าระดับพื้นฐานเท่านั้น

“ลงทัณฑ์...มวลหมู่เทพ” ถิงถิงร่ายรำดาบจบ ลำแสงสีเงินสาดกระจายไปทั่วดินแดนนรกอย่างรวดเร็ว หลินฮันเห็นดังนั้นจึงรีบไปหยุดกระบวนท่าไว้อย่างรวดเร็ว

“ทักษะลงทัณฑ์มวลหมู่เทพนี้ ใช้เพียงในยามที่จำเป็นเท่านั้น เข้าใจที่พ่อกล่าวหรือไม่ หากเจ้าใช้ออกไปในยามนี้ ดินแดนแห่งนี้คงได้กลายเป็นดินแดนรกร้างอย่างแน่นอน” หลินฮันกล่าวอย่างจริงจัง

“เจ้าค่ะ” ถิงถิงตอบรับอย่างว่าง่าย ลำแสงสีเงินที่แผ่กระจายออกมาจากร่างของนางเมื่อครู่นี้ แม้แต่ตัวของถิงถิงเองยังรู้สึกได้ถึงความน่าเกรงขามและพลังทำลายล้างของมัน

“แล้วเคล็ดดาบประกายแสงละเจ้าคะ ถิงถิงใช้ได้หรือไม่”

“ได้สิ เห็นภูเขาลูกนั้นหรือไม่เล่า เจ้าลองใช้เคล็ดดาบประกายแสงออกดู”

“เจ้าค่ะ” ถิงถิงตอบรับพร้อมกับตั้งกระบวนท่าเหวียงดาบในทันใด

แม่หนูน้อยอัดพลังเข้าสู่ตัวดาบอย่างเต็มกำลังแล้วตวัดออกไปอย่างรวดเร็ว

“เคล็ดดาบประกายแสง”

ทันใดนั้นเอง ดาบเหล็กกล้าในมือของนางพลันแหลกละเอียดเป็นผุยผง พลังปราณอันรุนแรงเคลื่อนตัวไปกระทบภูเขา แผ่นดินสั่นสะเทือนเลือนลั่น ภูเขาน้อยใหญ่เบื้องหน้าหายไปอย่างไร้ร่องรอย เกิดเป็นหลุมกว้างราวมหาสมุทรขึ้นมาแทนที่ ยามนี้นั้นดินแดนนรกครึ่งหนึ่งได้กลายเป็นหลุมลึกเรียบร้อยแล้ว

เหล่าปีศาจทั้งหลายที่ได้เห็นดังนั้นจึงทำได้เพียงแค่อ้าปากค้าง “พลังอันใดกัน” ไม่นานคำสรรเสริญดังขึ้นมาอย่างมิขาดสาย

“ฮือฮือฮือ.....ดาบของถิงถิง” แม่หนูน้อยร้องครวญขึ้นมาด้วยความอาวรณ์ ดาบเหล็กกล้าเล่มนั้นเป็นดาบที่หลินฮันมอบให้นางตอนอายุ 5 ขวบ ยามนี้มันกลับหายกลายเป็นฝุ่นผงไปเสียแล้ว

หลินฮันที่นิ่งงันเพราะพลังการโจมตีของถิงถิงเมื่อครู่พลันได้สติ ใช้ออกด้วยดาบเหล็กกล้าระดับพื้นฐานยังรุนแรงขนาดนี้ หากถิงถิงได้จับดาบแห่งราชันมังกร ดินแดนแห่งขุมนรกคงมิสลายหายไปดอกรึ

“เดี๋ยวพ่อสร้างดาบเล่มใหม่ให้เจ้าดีหรือไม่” หลินฮันกล่าวปลอบถิงถิง

“จริงนะเจ้าคะ เย้!! ถิงถิงจะเอาดาบที่เหมือนกับต้าเซิ่น” ถิงถิงกล่าวออกมาด้วยความดีใจ ดาบสีรุ้งอันงดงาม นางอยากได้มาเนิ่นนานแล้ว

หลินฮันได้ยินดังนั้นถึงกับกล่าวอันใดมิออก ดาบระดับตำนานมันสร้างขึ้นมาง่ายดายกันที่ไหนเล่า แต่ถึงอย่างนั้นก็มิได้กล่าวปฏิเสธออกไป จักปล่อยให้บุตรสาวผู้เป็นแก้วตาดวงใจผิดหวังได้อย่างไร

หลังจากนั้นไม่นาน เตาหลอมจักรวาลก็ได้ปรากฏขึ้นมาเบื้องหน้าหลินฮันอย่างรวดเร็ว เสียงสั่นสะเทือนของเตาหลอมดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ แต่ก็ดูเหมือนจักมิได้ยุทธภัณฑ์ที่ต้องการเลยแม้แต่น้อย

ผ่านไปกว่า 3 ชั่วยาม ถิงถิงที่นั่งมองบิตาตนเองสร้างอาวุธชิ้นแล้วชิ้นเล่าก็เริ่มที่จะเบื่อขึ้นมา

“ท่านพ่อเจ้าขา ถิงถิงขอไปเดินเล่นรอนะเจ้าคะ” แม่หนูน้อยกล่าว

“ได้สิ อย่าไปไกลนักนะลูก” หลินฮันกล่าวจบก็หันกลับมาตั้งใจหลอมยุทธภัณฑ์ดังเดิม

ถิงถิงเดินออกมาได้ไม่ไกลก็ได้พบกับทุ่งดอกไม้ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนหมู่มวลผีเสื้อทั้งหลาย แม่หนูน้อยยื่นมือไปจับผีเสื้อสีขาวที่กำลังบนวนอยู่บนอากาศมา 1 ตัว

“มีเพื่อนเล่นเหมือนสำนักของท่านตาก็คงดี” ถิงถิงกล่าวขึ้นมาพร้อมกับลูบปีกผีเสื้อสีขาวตัวนั้น

ทันใดนั้นเองสัญลักษณ์ดาว 5 แฉกพลันปรากฏขึ้นมาที่หน้าผากของนางอย่างรวดเร็ว

ร่างกายของผีเสื้อสีขาวตัวนั้นพลันส่องสว่างเจิดจ้า มันค่อยล่องลอยขึ้นสู่ท้องนภาแล้วขยายร่างใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ไม่นานลำแสงสีขาวที่อยู่รอบตัวผีเสื้อตนนั้นก็ได้มลายหายไป

บนอากาศปรากฏดรุณีน้อยผู้หนึ่ง ที่มิได้สวมใส่อาภรณ์แม่แต่ชิ้นเดียว ที่ด้านหลังของนางมีปีกสีขาวดั่งผีเสื้อตนนั้นมิผิดเพี้ยน บนหน้าผากปรากฏสัญลักษณ์ดาว 5 แฉกสีน้ำเงินขึ้นมาอย่างเด่นชัด