สายสัมพันธ์ที่เปราะบาง
ตอนที่ 24 สายสัมพันธ์ที่เปราะบาง
ในใจของพวกเขา ทุกคนจะต้องมีทีมในอบิส หากไม่มีทีม คนๆ นั้นก็จะอยู่รอดได้ไม่นาน
พวกเขาล้วนเป็นมือใหม่ และพวกเขาจะไม่ทำอะไรเพียงลำพังจนกว่าค่าพลังกายจะมากถึง 15 จุด
เมื่อถึงเวลานั้น แม้ว่าจะอยู่ตัวคนเดียว ก็จะสามารถต่อสู้กับซอมบี้หลายตัวพร้อมกันได้เพียงลำพัง และไม่ต้องกลัวแม้แต่สัตว์ซอมบี้ เมื่อถึงตอนนั้น ทุกคนก็จะแยกย้ายกันออกไปตามทางของตัวเอง
“พี่หลี่ พี่ยังไม่กลับเหรอ?” เมื่อเห็นว่าหวังผิงอันไม่มีความตั้งใจที่จะกลับเข้าไปในโรงงานร้าง หลังจากขนศพซอมบี้ออกมาแล้ว คนอื่นๆ ก็เตือนเขาด้วยความหวังดี
“ผมอยู่ในโรงงานนั่นมาสองสามวันแล้ว จึงอยากออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์สักพักหนึ่ง พวกนายกลับกันไปก่อนได้เลย” หวังผิงอันวางแผนที่จะขุดแก่นคริสตัล และไม่อยากกลับไปพร้อมกับพวกเขา
เหรียญทองในมือของเขาว่างเปล่า ดังนั้นเขาจึงรู้สึกกังวล และไม่ปลอดภัยอยู่เสมอ
หากมีเหรียญทองเก็บไว้อย่างน้อยร้อยเหรียญ แม้ว่าเขาจะติดเชื้อไวรัสซอมบี้ คุณก็ยังสามารถรักษาตัวเองให้หายได้ด้วยสกิลฮีล
ตอนนี้ มีคนมากเกินไป เขาจึงทำอะไรไม่ค่อยสะดวก
เมื่อคนอื่นๆ คิดถึงว่าเขาต้องใช้เวลากับศพมากมายเป็นเวลาหลายวัน พวกเขาก็พอเข้าใจ
“ถ้าอย่างนั้น พี่ก็อยากอยู่นานเกินไปล่ะ แล้วตอนกลับเข้าไปอย่าลืมส่งเสียงเรียกพวกเราด้วย คนอื่นจะได้ไม่คิดว่าพี่เป็นซอมบี้ และพลั้งมือโจมตีใส่”
“ขอบคุณ ผมจะระวัง” หวังผิงอันย่อมจะต้องระมัดระวังเกี่ยวกับเรื่องนี้แน่นอน
ด้วยสายตาแปลกๆ ของจางเจียงเฉียวที่มองมาที่เขาในวันนี้ เขาจึงคิดจะระมัดระวังตัวให้มากขึ้น
หลังจากที่ค่าพลังเวทของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 3 จุด เขาก็เริ่มมีความอ่อนไหวต่อสายตาของคนอื่นเป็นอย่างมาก จึงสังเกตเห็นว่าจางเจียงเฉียวกำลังมองเขาอยู่จากทางหางตา
แม้อีกฝ่ายจะไม่ได้พูดหรือทำอะไร แต่นั่นทำให้เขาต้องเตือนตัวเองให้ระวังมากยิ่งขึ้น
เทียนเล่ยก็เดินมาหาหวังผิงอันในเวลานี้ “ระวังตัวด้วย แล้วอย่าอยู่ดึกล่ะ”
“อืม ผมแค่จะอยู่ต่ออีกสักหน่อย”
เมื่อเห็นว่าทุกคนกลับไปแล้ว หวังผิงอันก็รีบหยิบมีดสั้นออกมา และเริ่มทำงาน
วันนี้จางเจียงเฉียว และคนอื่นๆ ฆ่าซอมบี้ไปได้เพียงร้อยกว่าตัวเท่านั้น เขาจึงใช้เวลาไม่นานนักในการขุดแก่นคริสตัลทั้งหมดออกมา
…
“พี่จาง ถึงเวลาที่เราต้องทำความสะอาดห้องน้ำแล้วหรือยัง กลิ่นที่นี่แย่กว่ากลิ่นศพพวกนั้นเสียอีก”
แม้ทุกคนจะขนศพออกไปแล้ว แต่ภายในโรงงานยังคงมีกลิ่นเหม็นอบอวลอยู่ซึ่งมีต้นตอมาจากห้องน้ำชาย และหญิง
“หากเราต้องการทำความสะอาดห้องน้ำก็ต้องใช้น้ำจำนวนมาก การใช้น้ำเพื่อกดชักโครกนั้นถือว่าฟุ่มเฟือยเกินไป มันไม่คุ้มเอาเสียเลย”
บางคนไม่เห็นด้วย โดยอ้างว่าโรงงานไม่มีน้ำประปาให้ใช้มานานแล้ว หากต้องการกดชักโครกต้องใช้เหรียญดำซื้อน้ำจากอบิสมอล ซึ่งถือเป็นการสิ้นเปลือง
พวกเขาได้หารือกันเกี่ยวกับเรื่องในอนาคตไว้ก่อนแล้ว ว่าจะใช้เงินกับตรงไหนบ้าง ทุกคนก็จะแบ่งจ่ายเงินเพื่อส่วนร่วมเท่าๆ กันตามจำนวนซอมบี้ที่ถูกฆ่า
บางคนสามารถทนกับกลิ่นเหม็นได้ จึงไม่ต้องการใช้เงินกับเรื่องแบบนี้
“เราจะต้องอยู่ที่นี่ไปอีกนาน แล้วกลิ่นจะยิ่งแรงขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้พวกนายอาจจะทนได้ แต่ในอนาคตก็ไม่แน่ ในเมื่อเราก็ต้องหาเวลาทำความสะอาดอยู่แล้ว ทำไมไม่ทำตอนนี้เลยล่ะ”
คนจำนวนหนึ่งถกเถียงกันไม่จบสิ้น โดยแต่ละคนก็บอกว่าตนเองเป็นฝ่ายถูก
แต่ฝ่ายคัดค้านก็มีคนไม่มากนัก จึงค่อยๆ กลายเป็นเสียเปรียบ
จริงอยู่ พวกเขาไม่ได้จะอยู่ที่นี่แค่หนึ่งหรือสองวัน แต่จะอยู่ที่นี่เป็นเวลาหลายเดือน หรือแม้กระทั่งหนึ่งหรือสองปี เป็นไปไม่ได้ที่พวกมันจะไม่ทำความสะอาดห้องน้ำเลยสักครั้งเดียว
หากยังเป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่มีใครทนกลิ่นที่อบอวลอยู่ได้
ผู้ที่คัดค้านจริงๆ แล้วต้องการสิ่งแวดล้อมที่สะอาด เพียงแต่พวกเขาไม่อยากเสียเงิน
“พี่หลี่ พี่กลับมาแล้วเหรอ เรามีแผนจะทำความสะอาดห้องน้ำสักสองสามห้อง เราเคยคุยกันเรื่องนี้เมื่อไม่กี่วันก่อน แล้วจะแบ่งกันจ่ายเท่าๆ กัน พี่เห็นด้วยกับเรื่องนี้มั้ย”
ขณะนี้หวังผิงอันถือเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด ดังนั้นคนอื่นๆ จึงต้องขอความเห็นจากเขา
“ผมก็ไม่มีข้อโต้แย้งอะไร แต่เหรียญดำไม่สามารถส่งให้กัน แล้วเราจะแบ่งกันจ่ายยังไง” หวังผิงอันเบื่อกับกลิ่นที่นี่เต็มทนแล้ว และเขาก็มีความสุขมากเช่นกันหากห้องน้ำได้รับการทำความสะอาด
ที่จริงเขาเคยคิดจะทำความสะอาดห้องน้ำมาก่อน แต่กลิ่นแรงเกินไป เขาจึงเลื่อนเวลาออกไป
ตอนนี้คนอื่นกลับมา และต้องการทำสิ่งนี้เช่นกัน เขาจึงสนับสนุนอย่างเต็มที่
ตอนนี้เขามีเหรียญดำในมือเกิน 1,000 เหรียญแล้ว และถ้าทุกคนแบ่งกันจ่าย เงินที่เขาต้องเสียก็จะน้อยลงไปอีก
แม้ว่าเขาจะลังเลใจเล็กน้อยที่จะใช้เหรียญดำ แต่เขาก็ยังเต็มใจที่จะจ่าย หากสิ่งใดจำเป็นจริงๆ
นอกจากนี้ เนื่องจากภายหลังต้องใช้เหรียญดำเป็นจำนวนมาก เขาจึงต้องคำนวณอย่างรอบคอบเก็บเหรียญดำส่วนใหญ่เอาไว้สำหรับการเปลี่ยนอาชีพ
เหรียญดำจำนวนน้อยนิดที่เขามีตอนนี้ จึงไม่พอที่จะเติมช่องว่างระหว่างซอกฟันด้วยซ้ำ
หากเขาไม่มีไอเทมมอล เขาก็จะไม่มีวันยอมเสียเหรียญดำไปกับเรื่องแบบนี้
ที่จริงการคัดค้านนั้นถูกต้องแล้ว เพียงแต่ว่าผู้คนชอบสภาพแวดล้อมที่สะดวกสบาย จึงไม่สามารถต่อสู้กับธรรมชาติของมนุษย์ได้
“ตอนนี้เราไม่มีไอเดียดีๆ เลย เราจึงทำได้แค่วัดจากจำนวนซอมบี้ที่ถูกฆ่าเท่านั้น ถ้าใครยอมจ่ายเพิ่มก็จะได้ฆ่าซอมบี้มากกว่าเดิม”
หวังผิงอันพยักหน้า ในตอนนี้ไม่มีวิธีแก้ปัญหาอื่นที่ดีกว่านี้แล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้เพียงเท่านี้ “หากขาดเงิน ก็สามารถมาหาผมได้”
นี่ไม่ใช่โลกความจริง ทำให้ไม่สามารถขายไอเทมจากอบิสมอลเป็นสกุลเงินจริงได้
ในโลกความเป็นจริง มีฮันเตอร์มากมาย หากพวกเขาไม่พอใจกับชีวิตของตัวเองในตอนนั้น พวกเขาจะขายไอเทมจากอบิสมอล และแลกเปลี่ยนเป็นสกุลเงินจริงเพื่อปรับปรุงคุณภาพชีวิต
หวังผิงอันเคยคิดเรื่องนี้อยู่บ้าง ในโลกความเป็นจริง ชีวิตของเขาไม่ถือว่ามีความสุข เรียกได้ว่ายุ่งเหยิงเลยก็ว่าได้
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่าเขาเป็นเด็กกำพร้า ยังมีอันตรายแอบแฝงจากบริษัทเงินกู้ด้วย
เขาแทบจะไม่มีเงินเหลือเลย เขามีเงินติดตัวอยู่แค่สองร้อยหยวนที่เจ้าของร่างเดิมเก็บออมเอาไว้ และงานเดียวที่เขาหาได้คือ งานถอนขนที่กำลังทำอยู่
ไม่รู้ว่าบ้านเช่าที่เขาเคยอยู่ ตอนนี้จะมีคนเข้าไปเช่าแทนแล้วหรือยัง
เขาหายตัวไปเกือบเดือนแล้ว จึงไม่รู้ว่าคงจะทำยังไงต่อกับบ้านหลังนั้นดี เขาแค่หวังว่าบ้านจะยังไม่ถูกเช่า และเขาจะกลับไปอีกอย่างแน่นอน
หวังผิงอันไม่อยากทำความสะอาดห้องน้ำด้วยตัวเอง เขาจึงพูดว่า “หากใครยินดีรับหน้าที่ทำความสะอาดแทน ผมจะให้ค่าตอบแทนด้วยโควต้าในการฆ่าซอมบี้ หากใครสนใจ หลังจากนี้ก็มาหาผมได้”
“แน่นอนว่า นั่นไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร”
บางคนเต็มใจที่จะทำงาน หากได้ฆ่าซอมบี้มากขึ้น ทั้งหมดนี้ก็เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง
อีกอย่าง หวังผิงอันก็ถือเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดในทีม ดังนั้นพวกเขาจึงยังคงเต็มใจที่จะมอบสิทธิพิเศษเล็กๆ น้อยๆ ให้
ในความเป็นจริงแล้ว พวกเขายังรู้สึกติดหนี้บุญคุณด้วย หลังจากจัดการกับซอมบี้พลังจิตแล้ว พวกเขาทุกคนก็ถือว่าติดหนี้หวังผิงอัน และยังเป็นหนี้ชีวิตอีกด้วย
ต่อให้เขาไม่ยอมให้ค่าตอบแทน ก็ไม่มีใครว่าอะไร
ทีมนี้ประกอบด้วยคนชั้นล่างทางสังคมเป็นส่วนใหญ่ หลายคนจึงมีค่อนข้างมีจิตสำนึก พวกเขาจะเห็นแก่ตัวเมื่อชีวิตของตัวเองตกอยู่ในอันตรายเท่านั้น
หากซอมบี้พลังจิตไม่ตาย พวกเขาทุกคนก็จะต้องตาย จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะต้องทำเช่นนั้น
แต่ผลลัพธ์กลับออกมาดี หวังผิงอันจัดการกับซอมบี้พลังจิตลงได้ และรอดชีวิตมาได้อย่างปลอดภัย