พลังของหลี่หยวน

ปลายเดือนธันวาคมในเมืองเจียง ฤดูหนาวมาเยือนแล้ว อุณหภูมิเฉลี่ยวนเวียนอยู่ที่ประมาณศูนย์องศา

แต่ภายในสาขาย่อยศาลเจ้านักรบอวกาศเขตกวานซาน อุณหภูมิคงที่ที่ 20 องศาเซลเซียส ทำให้รู้สึกสบายเป็นอย่างยิ่ง

ในห้องฝึกศิลปะการต่อสู้หมายเลข 7024

ชายสองคนสวมชุดป้องกันเต็มยศ รวมถึงหมวกกันน็อคที่ปิดสนิท ต่างถืออาวุธเย็นในมือ กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด

"ฆ่า!" เงาร่างหนึ่งซึ่งสูงเกือบ 1.90 เมตร ถือหอกเงินยาว ก้าวเท้าเคลื่อนไหวราวกับมังกรว่ายน้ำ พลันหมุนหอกจนเกิดเงาพุ่งแทงใส่คู่ต่อสู้

เร็ว! แม่นยำ! รุนแรง! อีกร่างหนึ่งสูงเกือบสองเมตร ร่างกำยำล่ำสัน มือหนึ่งถือดาบ อีกมือถือโล่

ตอบโต้ได้เร็วกว่า ออกหลังแต่ถึงก่อน

โล่ใหญ่พุ่งชนอย่างรุนแรง ราวกับกำแพงทองแดงที่แข็งแกร่งไม่มีวันทำลาย ปะทะเข้ากับหอกที่พุ่งมาอย่างจัง

"ตูม!" หลี่หยวนผู้ถือหอกรู้สึกเหมือนชนเข้ากับแผ่นเหล็ก พลังมหาศาลสะท้อนกลับผ่านหอกมา หากเป็นนักรบทั่วไป แขนคงชาไปแล้ว

"ยึด!" แต่หอกในมือหลี่หยวนกลับเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว ถอยหลังตามแรงกระแทก แม้แต่ลำหอกก็ถอยตามไปด้วย ผ่อนคลายพลังนั้นให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

การถอย ไม่ได้หมายความว่าเสียเปรียบ

บางครั้ง การผ่อนแรงเท่านั้นที่จะช่วยลดความเสียหายต่อร่างกายให้น้อยที่สุด

"ฮึ่ย!"

หอกพุ่งแทงอีกครั้ง พลันส่งเสียงหวีดหวิว ในชั่วพริบตา ราวกับแยกออกเป็นเงาภาพนับสิบ ปกคลุมฟ้าคลุมแผ่นดินโอบล้อมฝ่ายตรงข้าม

ท่า "ขุนเขาหมื่นภาพ" หนึ่งในห้าท่าฆ่าของวิชา "หอกหินผา"

เชี่ยวชาญการโจมตีเป็นกลุ่ม และการลวงตา

ฉัว! ฉัว! ฉัว! แสงดาบมากมายพุ่งออกมา ปะทะกับเงาหอกในทันที เห็นนักรบชุดดำผู้ถือดาบและโล่ บางครั้งก็ฟันดาบ บางครั้งก็ใช้โล่ป้องกัน

ถอยหลังแปดก้าว ต้านทานชุดท่าโจมตีของหลี่หยวนได้ทั้งหมด

"ระวังนะ"

หลี่หยวนตะโกนเสียงดังลั่น ราวกับฟ้าผ่า

โชคดีที่นี่เป็นห้องปิดเก็บเสียง ไม่อย่างนั้นคงโดนร้องเรียนเรื่องรบกวนผู้อื่นแน่

พึงรู้ว่า หลังจากแทงหอกออกไปกว่ายี่สิบครั้ง ร่างทั้งร่างของหลี่หยวนก็ได้บรรลุถึงจุดสูงสุด พร้อมกับเสียงตะโกนนั้น หอกในมือก็พุ่งออกมาราวกับมังกรใหญ่ส่งเสียงคำราม นำพาพลังอันน่าสะพรึงกลัวฟาดลงมาจากด้านบน

ท่า "หินหนักเทียมฟ้า" หนึ่งในห้าท่าฆ่าของวิชา "หอกหินผา"! นี่คือท่าที่ทำให้หอกเป็นเหมือนกระบองหนัก เหมือนอาวุธหอก และเหมือนหินก้อนใหญ่กลิ้งลงมาอย่างหยุดไม่อยู่ เป็นการระเบิดพลังที่รุนแรงที่สุด

การเปลี่ยนท่าระหว่างสองท่าฆ่านี้ทำได้อย่างรวดเร็วมาก

ร่างชุดดำนั้น ในช่วงเวลาอันตรายนี้ ราวกับสามารถยกมือชูโล่ขึ้นโดยสัญชาตญาณ พยายามสุดความสามารถที่จะรับหอกที่ฟาดลงมานี้

"โครม!"

การปะทะอย่างรุนแรงหนึ่งครั้ง ร่างชุดดำดูเซซวนเล็กน้อย แต่ร่างกายของเขากลับรับแรงกระแทกได้อย่างง่ายดาย เพียงแค่ถอยหลังเท่านั้น

"หยุด!"

"หลี่หยวน นายชนะแล้ว" ร่างชุดดำนั้นเอ่ยปากขึ้นทันที น้ำเสียงฟังดูจนใจอยู่บ้าง และมีความรู้สึกทึ่งแฝงอยู่

หลี่หยวนเก็บหอกยืนนิ่ง หยุดลง

กริ๊ก กริ๊ก ทั้งสองคนถอดหมวกกันน็อคออก

"หลี่หยวน ฝีมือหอกของนายพัฒนาขึ้นเร็วจริงๆ น่าตกใจ ท่าสุดท้ายที่นายเชื่อมต่อกันน่าจะเป็นสองท่าฆ่าใช่ไหม" ชายถือโล่เป็นชายหนวดเคราดกอายุราว 40 ปี บนใบหน้ามีรอยแผลเป็นจากดาบ

"ใช่ครับ"

หลี่หยวนยิ้มพลางพยักหน้า "เป็นท่าฆ่าพื้นฐานจากตำราลับขั้นสองวิชา 'หอกดวงดาว' ผมเพิ่งจะควบคุมการเชื่อมต่อของสองท่าฆ่านี้ได้เมื่อเร็วๆ นี้เอง"

ความจริงแล้ว หลี่หยวนเพิ่งจะควบคุมท่าฆ่าสุดท้าย "หินหนักเทียมฟ้า" ของห้าท่าฆ่าได้ในโลกเสมือนเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา

วันนี้จึงเป็นการใช้ในการต่อสู้จริงเป็นครั้งแรก

"เก่งมาก"

"ฉันซ้อมกับนายมาสองเดือน ฝีมือหอกของนายพัฒนาขึ้นน่าตกใจจริงๆ ฉันไม่เคยเห็นอัจฉริยะด้านหอกแบบนายมาก่อน ตอนแรกฝีมือดาบของฉันยังกดนายได้ แต่ตอนนี้ระดับทักษะกลับสู้นายไม่ได้แล้ว" ชายหนวดเคราดกกล่าวอย่างทึ่ง "เมื่อครู่ ฉันใช้สมรรถนะร่างกายระดับ 8.0 ทั้งที่ความเร็วและพลังแข็งแกร่งกว่านายเยอะ แต่กลับกดนายไม่ลงเลย"

"หอกสุดท้ายนั่น ฉันใช้พลังร่างกายประมาณเกือบระดับ 9 แล้ว ไม่งั้นคงรับไม่อยู่แน่"

หลี่หยวนยิ้ม

การใช้ท่า "หินหนักเทียมฟ้า" หากเป็นการต่อสู้จริง คู่ต่อสู้มักจะหลบได้ง่าย

วิธีที่ดีที่สุดคือใช้ท่า "ขุนเขาหมื่นภาพ" สะสมพลัง แล้วโจมตีครั้งสุดท้ายเพื่อเอาชนะศัตรู

"ฝีมือหอกของนาย" ชายหนวดเคราดกมองหลี่หยวน "เหนือกว่าฝีมือดาบของฉันไปแล้ว น่าจะใกล้ถึงระดับสี่แล้วล่ะ"

"ยังห่างอีกเยอะครับ" หลี่หยวนส่ายหน้า "ผมยังควบคุมตำราลับขั้นสองส่วนพื้นฐานไม่ได้ทั้งหมดเลย ต้องรบกวนลุงเสือช่วยซ้อมกับผมต่อนะครับ"

"ฮ่าๆ เรื่องเล็ก" ชายหนวดเคราดกหัวเราะ "ต่อไปเปลี่ยนให้ฉันโจมตี นายป้องกันนะ?"

"ได้ครับ" หลี่หยวนพยักหน้า

ชายหนวดเคราดกคนนี้ชื่อว่า 'ฟางหลงหู' เป็นครูฝึกทั่วไปของศาลเจ้านักรบอวกาศ นักรบระดับ 15 และเป็นคู่ซ้อมการต่อสู้จริงที่อาจารย์สิงแนะนำให้หลี่หยวน

สัปดาห์ละสองครั้ง ครั้งละหนึ่งชั่วโมง ครั้งละ 10,000 ดาวสีน้ำเงิน

คู่ซ้อมการต่อสู้จริงต้องมีพลังเหนือกว่าตัวเองมาก

อย่างน้อยต้องเป็นนักรบระดับ 15 ถึงจะสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ดีในการฝึกซ้อมกับหลี่หยวน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

หลี่หยวนจบการฝึกซ้อมวันนี้ และส่งฟางหลงหูกลับไป

"ฮึ่ย!"

"การต่อสู้จริงมันสะใจกว่าการต่อสู้เสมือนจริงเยอะเลย" หลี่หยวนพึมพำกับตัวเอง รู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่ง

การต่อสู้เสมือนจริงสามารถฝึกฝนทักษะได้ครบทุกด้าน แต่ก็ยังขาดความรู้สึกสมจริง

การต่อสู้จริงต่างหากที่เป็นจุดมุ่งหมายสูงสุด

"ทุกครั้งที่ต่อสู้จริง ฉันรู้สึกว่าทักษะหอกและการเคลื่อนไหวพัฒนาขึ้นเร็วขึ้น" หลี่หยวนคิดอย่างทึ่ง "น่าเสียดายที่โอกาสต่อสู้จริงหายากมาก"

หนึ่ง การต่อสู้จริงทำให้บาดเจ็บได้ง่าย หากบาดเจ็บ การรักษาก็ต้องใช้เวลานาน ทำให้เสียเวลาฝึกฝนไปมาก

สอง หาคู่ซ้อมที่ดียาก และราคาก็แพง คนทั่วไปไม่มีปัญญาจ้างได้

"อย่างฟางหลงหูที่เป็นคู่ซ้อมมืออาชีพ นอกจากทำงานที่ศาลเจ้านักรบในตอนกลางวัน แค่การเป็นคู่ซ้อมอย่างเดียวก็หาเงินได้เป็นแสนดาวสีน้ำเงินต่อเดือนแล้ว" หลี่หยวนคิด

ต้องรู้ว่า ฟางหลงหูแทบจะล้มเลิกความพยายามที่จะก้าวขึ้นเป็นนักรบต้นกำเนิด เขาใช้เวลาน้อยมากในการฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ แค่รักษาสมรรถนะร่างกายให้คงที่ก็พอแล้ว

ดังนั้น เขาจึงสามารถหาเงินได้หลายล้านต่อปีอย่างสบายๆ

"การฝึกฝนศิลปะการต่อสู้เป็นเหมือนหลุมดูดเงิน แต่ถ้าประสบความสำเร็จเล็กน้อย ก็สามารถหาเงินได้มาก โดยไม่ต้องเสี่ยงอะไรด้วย" หลี่หยวนคิด "นักรบระดับ 15 ยังหาเงินได้แบบนี้ แล้วนักรบต้นกำเนิดล่ะ? ไม่แปลกเลยที่ท่านหว่านมอบ 1 ล้านดาวสีน้ำเงินให้ฉัน โดยไม่คิดอะไรเลย"

"ฝีมือหอกของฉัน"

"คืนนี้พัฒนาขึ้นอีก 1% ช่วงนี้พัฒนาช้าลงเรื่อยๆ แล้ว" หลี่หยวนนึกในใจ หน้าต่างศาลเจ้าปรากฏขึ้นในสายตา

…

[ระดับชีวิต: 7.7 (ยังไม่เข้าสู่ขั้น)]

ดัชนีคุณสมบัติทางร่างกาย: 80 (วัดจากการรวมหลายด้าน เช่น พลังระเบิด ความทนทาน ความเร็ว สภาพร่างกาย พลังจิต ฯลฯ)

พลังหมัด: 724 กิโลกรัม

ความเร็ว: 17.3 เมตร/วินาที

พลังจิต: 14.2 ระดับ

วิชาฝึกฝนร่างกาย: "หลักการฝึกหินผา"

วิชาฝึกฝนจิตใจ: "คัมภีร์ดวงอาทิตย์และห้วงอวกาศ"

ระดับทักษะ: วิชาหอก (ระดับ 3 88%), วิชาการเคลื่อนไหว (ระดับ 3 65%), วิชาหมัด (ระดับ 3 99%)

[หมายเหตุ: ในร่างกายซ่อนพลังพิเศษระดับสูงบางอย่างที่ยังไม่ตื่น]

…

"ตามความก้าวหน้าในครึ่งเดือนที่ผ่านมา หากต้องการพัฒนาฝีมือหอกให้ถึง 99% ของขั้น 3 อย่างน้อยต้องใช้เวลาอีกหนึ่งเดือน" หลี่หยวนคิด "จากขั้น 3 ไปขั้น 4 จะเป็นคอขวดใหญ่"

"ขั้นตอนนี้ ทำให้นักรบที่เก่งกาจมากมายต้องติดอยู่ตรงนี้"

ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาในศาลเจ้านักรบดาวไฟ หลี่หยวนได้พบกับนักรบมากมาย

รวมกับการฝึกฝนของตัวเอง เขาค่อยๆ เข้าใจความหมายของทักษะขั้น 4

"ในศาลเจ้านักรบ ฉันรู้จักนักรบระดับ 16 ขึ้นไปกว่าสิบคน"

"นอกจากอาจารย์สิง ก็ไม่มีใครที่สามารถฝึกฝนทักษะให้ถึงขั้น 4 ขึ้นไปได้" หลี่หยวนส่ายหน้าเบาๆ

นักรบขั้นหนึ่งส่วนใหญ่ ทักษะศิลปะการต่อสู้ก็แค่ระดับขั้น 3 เท่านั้น

ทักษะศิลปะการต่อสู้ของคนส่วนใหญ่ ยังไม่ถึงระดับของหลี่หยวนในตอนนี้ด้วยซ้ำ

"ฝีมือไม้พลองของอาจารย์ซวี่บ่อ เหนือชั้นกว่าฉันอย่างง่ายดาย" หลี่หยวนนึกย้อนถึงสองเดือนกว่าที่ผ่านมา

ทุกสัปดาห์ เขาได้รับคำแนะนำจากอาจารย์ซวี่บ่อหนึ่งครั้ง

"ทำไมอาจารย์ที่มีทักษะสูงส่งขนาดนี้ ถึงไม่ได้เป็นนักรบแหล่งพลัง? เป็นเพราะบาดเจ็บหรือ?" หลี่หยวนเกิดความสงสัยมากมายในใจ

รู้สึกว่าร่างกายพักผ่อนดีแล้ว หลี่หยวนจึงกดความคิดต่างๆ ลง

"ช่างมันเถอะ"

"ฝึกหอกต่อ"

"ฉันเพิ่งควบคุมห้าท่าฆ่าของ 'วิชาหอกหินผา' ได้ ถ้าสามารถเชื่อมต่อกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ คงจะถึง 99% ของขั้น 3 แล้ว" หลี่หยวนรู้สึกตื่นเต้นมาก "พยายามทำให้ฝีมือหอกใกล้ถึง 99% ให้ได้ก่อนการสอบประเมินเดือนมกราคม"

เหลือเวลาอีกแค่สิบวันก่อนการสอบประเมินเดือนมกราคม

"ฮึ่ย!"

"ฮึ่ย!" หลี่หยวนฝึกฝนฝีมือหอกต่อไป ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมงในพริบตา ถึงเวลาประมาณสองทุ่มกว่าแล้ว

เก็บหอกใหญ่เข้าตู้อาวุธ

หลี่หยวนที่เหงื่อท่วมตัว เข้าไปในห้องพักผ่อนและอาบน้ำร้อนอย่างสบายใจก่อน

จากนั้น จึงหยิบขวดยาบรรจุภัณฑ์ประณีตออกมาจากห้องบำบัด

"เม็ดยาพลังต้นกำเนิด"

"ผ่านไป 20 วันแล้วตั้งแต่กินครั้งล่าสุด ถึงเวลาต้องกินอีกเม็ดแล้ว" หลี่หยวนหยิบเม็ดยาออกมาจากขวด

เขาระมัดระวังมาก

เพราะว่าเม็ดเดียวนี้มีมูลค่าถึง 100,000 เหรียญดาวสีน้ำเงิน

เม็ดยาพลังต้นกำเนิด บนผิวมีแสงสีม่วงริ้วๆ ขนาดเท่าหัวแม่มือ มีกลิ่นหอมโชยออกมา ราวกับกำลังยั่วยวนความอยากอาหาร

กลืนลงไปทันที

หลี่หยวนกลับไปยืนตรงกลางห้องฝึก ขาทั้งสองแยกออกและงอเล็กน้อย ยืนหยัดมั่นคงดั่งหินผา จิตใจจดจ่อ

ไม่นาน

พลังงานที่ร้อนแรงและรุนแรงเล็กน้อย ค่อยๆ แผ่ซ่านจากอกของหลี่หยวนไปทั่วร่างกาย ทำให้หลี่หยวนสั่นสะท้านไปทั้งตัว

นี่คือพลังต้นกำเนิด

"อา~ สบายจริงๆ!" หลี่หยวนรู้สึกเพลิดเพลินมาก

"ฉึก~"

"ฉึก~" กล้ามเนื้อ เส้นเอ็น และกระดูกในร่างกายของหลี่หยวน ราวกับสัตว์ร้ายที่หิวโหย กำลังกลืนกินพลังต้นกำเนิดที่ไหลเวียนทั่วร่างอย่างบ้าคลั่ง ทำให้แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

[ระดับชีวิตของคุณเพิ่มขึ้นจาก 7.7 เป็น 7.8]

[พลังหมัดของคุณ จาก...]

[ความเร็วระเบิดของคุณ...]

(จบบท)