พิคาชูที่ภาคภูมิใจสุดขีด
หยางฟานกดคาร์นิวัลอีกรอบแบบไม่ให้ตั้งตัว
“โว๊ะโวะ!! พี่เสี่ยวเหยาสุดยอด!! นี่เล่นเอาฝั่งตรงข้ามเละเป็นโจ๊กเลยใช่มั้ยเนี่ย! ฮ่าๆๆๆ”
พิคาชูตื่นเต้นจนลืมเรียกอีกฝ่ายว่าพี่ปืนใหญ่ตามเคย เปลี่ยนเป็นเจ้าพวกลูกปืนตกเขาไปซะดื้อๆ
บรรยากาศในไลฟ์ก็ครึกครื้นยิ่งกว่าเดิม แฟนๆ แห่กันพิมพ์รัวๆ ทั้ง สุดยอด! โหดเกิน! จนแทบมองไม่เห็นข้อความอื่น
แม้ว่าการแข่ง PK ยังไม่จบ แต่คะแนนฝั่งตรงข้ามก็แทบไม่ขยับอีกแล้ว
จนใกล้หมดเวลา
เมื่อดูคะแนน 1,783,964 ต่อ 619,857 แล้ว ฝ่ายชายก็ยอมแพ้แต่โดยดี เพราะแม้แต่เศษคะแนนก็ยังไม่ถึง จะลอบตีป้อมก็ยังไม่มีทางทำได้
เขาจึงเปิดไมค์ด้วยความจนใจ เอ่ยขึ้นว่า
“น้องพิคาชู ฝั่งเธอนี่มีพี่ใหญ่โคตรโหดเลยนะ สาดแต้มมาแบบไม่ยั้ง! ล้านเจ็ดกว่าแต้มแล้ว จะให้พี่เล่นต่อยังไงไหว”
“ฮ่าๆๆๆ พี่เสี่ยวเหยาของพวกเราโหดแค่ไหน ยังต้องให้พี่พูดอีกเหรอ? ว่าแต่ยังเรียกหนูว่าน้องพิคาชูอยู่อีกเหรอ? ไม่รู้จักคำว่า ‘พนันต้องกล้ายอมรับ’ หรือไง?”
“เอ่อ พี่สาวพิคาชูคร้าบ! พี่สาวพิคาชูสุดยอดเลย! พอใจยัง?”
“ดีมากเจ้าลูกปืนตกเขา ต่อไปเจอพี่สาวเมื่อไหร่ ต้องเรียกแบบนี้ทุกครั้งนะ เอาอีกตาสักรอบมั้ย? จะให้โอกาสล้างแค้นเลยนะ”
“พอแล้ว วันนี้ฝั่งพี่ไม่มีทุนทรัพย์ เจอกันวันหลังค่อยว่ากัน! เธอไปหา ชิงชิง ต่อเถอะ”
หลังจากนั้นทั้งสองก็วางสายกันไป พิคาชูหันมาถามในไลฟ์ด้วยน้ำเสียงสดใส
“พี่เสี่ยวเหยา จะสู้ต่อไหมคะ~?”
หยางฟานตอบอย่างไม่คิดอะไรมาก
“เอาสิ”
“เย่ ในที่สุดพี่สาวพิคาชูคนนี้ก็ได้เงยหน้าขึ้นบ้างแล้ว!”
จากนั้นเธอก็เชื่อมไลฟ์กับสตรีมเมอร์สาวอีกคนที่ชื่อ ชิงชิง หน้าตาก็จัดว่าสวยไม่น้อย แต่ว่าระบบกลับไม่ได้แจ้งเตือนอะไรเหมือนก่อนหน้า
ทันทีที่ไลฟ์เชื่อมติด เสียงของชิงชิงก็ดังขึ้นทันที
“โอ้โห~ พิคาชูนี่เพิ่งจะทุบพี่ปืนใหญ่เสร็จ ก็จะมาทุบฉันต่อเลยเหรอ?”
ความที่อีกฝ่ายรู้ข่าวเร็วแบบนี้ ทำเอาพิคาชูถึงกับชะงัก น่าจะเพราะหลังจบ PK รอบก่อน แฟนๆ ฝั่งเธอพากันไปบอกข่าวที่ไลฟ์ของชิงชิงเรียบร้อยแล้ว
เธอยิ้มจนกลั้นไว้ไม่อยู่
“ใครจะไปทุบอะไรล่ะ ไม่มี๊! ก็แค่มาแข่ง PK กันเล่นๆ เอง”
“หึหึ เธอคิดว่าฉันจะเชื่อมั้ยล่ะ? พอมีพี่ใหญ่คอยหนุนหลัง ก็มั่นใจขึ้นเป็นกองเลยนี่นะ! ว่ามาเลย จะให้ลงโทษอะไรกันล่ะ แต่บอกไว้ก่อนนะ ถ้าหนักไป ฉันไม่รับแน่นอน! เธอน่ะดูยังไงก็เตรียมตัวมาแล้วชัดๆ”
“โอ๊ย ฉันเป็นคนแบบนั้นที่ไหนกันล่ะ! โทษก็ง่ายๆ แบบเดียวกับเจ้าลูกปืนตกเขานั่นแหละ ถ้าเธอแพ้ เจอฉันต้องเรียกพี่สาว ถ้าฉันแพ้ ไม่แค่เรียกพี่สาว ฉันจะซื้อของกินดึกให้เธอทุกครั้งที่แข่งเลย โอเคมั้ย? มีน้ำใจพอไหมล่ะ?”
จะว่าไปสาวเจ้านี่ดูจะลอยไปไกลพอสมควรแล้ว หลังจากได้เห็นความใจป้ำของหยางฟาน
“ตกลง! รับคำท้าเลย! เชื่อมใหม่!”
แม้ชิงชิงจะรู้ว่าตัวเองมีโอกาสแพ้สูงมาก แต่ก็ยังยอมเล่นด้วย ส่วนหนึ่งก็เพราะทั้งสองเป็นเพื่อนร่วมทีมในงานแข่งอยู่บ่อยๆ สนิทกันพอสมควร แถมเธอเองก็รู้ว่าฝั่งพิคาชูมีพี่ใหญ่สายเปย์มาเยือนวันนี้
ความจริงแล้ว เธอก็แค่หวังดี อยากให้เพื่อนได้แต้ม ได้ของกิน ได้กำลังใจบ้าง ไม่เหมือนเพื่อนหญิงบางคนที่พอเจอสถานการณ์แบบนี้จะมีแต่ความอิจฉาเต็มหัว
PK เริ่มขึ้นได้ไม่ทันไร หยางฟานก็กดคาร์นิวัลไปอีก 17 ชิ้น อย่างไม่รีรอ
พิคาชูก็เปิดเพลงคลอตาม พร้อมชูมือทำท่าหัวใจ แล้วตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้นแบบสุดขีด
“พี่เสี่ยวเหยาจงเจริญงงง!!”
ฝ่ายตรงข้ามดูจะหมดแรงยิงอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งเทียบกับหนุ่มสตรีมเมอร์รอบที่แล้วแล้วยิ่งห่างกันลิบลับ
ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ชายคนนั้นเล่นบุกได้ดีมาก แฟนคลับเลยตามกันมาเพียบ จำนวนผู้ชมในไลฟ์ก็มากกว่าสองสาวนี้รวมกันเสียอีก
หยางฟานกำลังจะเริ่มรอบที่สอง แต่พอเห็นว่าคะแนนฝั่งตรงข้ามไม่กระเตื้อง เขาก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจชะลอไฟร์พาวเวอร์ลง
“สุดยอด! ผมขอตามด้วยคน!!”
“ฮ่าๆๆ ฝั่งโน้นคะแนนไม่ขยับเลย ขอโยนจรวดช่วยซักลูก”
“พี่เสี่ยวเหยาลงมือที เราแทบไม่ต้องช่วยกันโหวตเลยอะ ผมขอตามด้วยหัวใจเล็กๆ ละกัน”
“พี่เสี่ยวเหยาโหดมาก! กดคาร์นิวัลทีละสิบเจ็ดอัน แบบนี้บ้านต้องมีเหมืองทองแน่ๆ”
“สิบเจ็ดนี่คงเป็นเลขนำโชคของพี่เสี่ยวเหยาล่ะมั้ง?”
“……”
แม้หยางฟานจะหยุด แต่ฝั่งผู้ชมที่ถูกปลุกเร้าก็ยังคงส่งของขวัญกันต่อไม่ขาดสาย ทำให้ฝั่งตรงข้ามไม่มีทางตามทันเลยแม้แต่น้อย
สุดท้ายฝั่งชิงชิงก็เปิดไมค์ขึ้นมาอย่างจนใจ
“พี่ใหญ่ของเธอนี่มาแบบไม่เกรงใจเลยนะ สาดคะแนนเกือบถึงหลักสองล้าน! ฉันจะเอาอะไรไปตามทันเนี่ย”
พิคาชูหัวเราะเสียงใสทันที
“แบบนี้เรียกว่ายอมแพ้แล้วใช่มั้ย?”
“ใช่! พี่สาวพิคาชูของฉัน ฉันยอมแพ้แล้ว”
“ฮ่าๆๆๆๆๆ”
หยางฟานได้ยินคำว่ายอมแพ้ก็เลยขยับนิ้วอีกที ส่งไปอีกหนึ่งรอบ
【เสี่ยวเหยา】คาร์นิวัล 3
…
【เสี่ยวเหยา】คาร์นิวัล 17
สองสาวสตรีมเมอร์ถึงกับนิ่งอึ้งไปทันที
ไม่นาน ชิงชิงก็ตั้งสติได้ เอ่ยขึ้นเสียงอ่อยๆ
“แบบนี้ฉันว่ายอมแพ้ตั้งแต่แรกนั่นแหละถูกแล้ว พี่ใหญ่ของเธอโหดเกินไป นี่มันซ้ำศพชัดๆ”
แม้พิคาชูเองก็ยังไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่ก็รีบแก้ต่างให้
“ไม่มีทางหรอก พี่เสี่ยวเหยาเขาก็แค่รอให้เธอยอมแพ้ก่อนถึงจะกล้ากด พี่เขาอุตส่าห์เก็บไว้เผื่อเธอแอบตีป้อมไง!”
“……”
ชิงชิงถึงกับพูดไม่ออก
“พี่ใหญ่ของเธอนี่เชื่อมั่นในฝีมือฉันจังเลยน้า เก็บคะแนนห้าแสนไว้กันไม่ให้ฉันลอบตีป้อมพี่เสี่ยวเหยา พอแล้วค่ะ หนูตีป้อมไม่ไหวจริงๆ”
เมื่อจบสาย พิคาชูก็ไม่พูดถึงการ PK อีกเลย สำหรับเธอแล้ว แค่สองรอบนี้ก็อิ่มจนพุงกาง
ด้วยความใจป้ำระดับนี้ของพี่เสี่ยวเหยา เธอเชื่ออย่างเต็มอกว่าถ้าอีกฝ่ายอยากจ่ายเพิ่มก็ทำได้แน่นอน แต่เธอก็รู้ดีว่าโลภมากจะเสียของ หากทำให้มหาเศรษฐีรู้สึกไม่ดีขึ้นมา จะพังเอาง่ายๆ
ตราบใดที่รู้จักรักษาระยะห่างอย่างเหมาะสม วันข้างหน้ายังมีโอกาสอิ่ม อีกเยอะ ขอแค่ค่อยๆ เดิน ไม่รีบร้อนก็พอ
หลังจากหยางฟานเล่นสนุกในไลฟ์ของพิคาชูได้สักพัก เขาก็ย้ายไปร่วมไลฟ์ของเสี่ยวลู่แน่นอนว่าการแจกของขวัญก็ยังเป็นพิธีกรรมประจำเหมือนเดิม
พิคาชูพอเห็นว่าเขาไปโผล่ที่ไลฟ์อื่นแล้ว แถมคาร์นิวัลก็ยังลอยฟุ้งอยู่ไม่หยุด ก็เริ่มรู้สึกเสียใจเล็กน้อยในใจ
เราจะรีบเก็บของเร็วไปหรือเปล่านะ?
มองพลาดไปหน่อยว่าคนรวยเขาคิดกันยังไงผู้ชายคนนี้มันโคตรรวย
ในอีกไลฟ์หนึ่งคู่พี่น้องที่กำลังเล่นเกมบนแผ่นยางนวดเท้า ก็สังเกตเห็นแถบคาร์นิวัลจากหยางฟานบ่อยๆ เช่นกัน ความอิจฉาในใจก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทุกที
ตั้งแต่ครั้งก่อนที่เขาโผล่ไปแจกของขวัญให้พวกเธอ ก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย สองสาวก็เกรงใจเกินกว่าจะทักไปหาเขาเอง กลัวจะทิ้งความรู้สึกไม่ดีไว้
ช่วงนี้ถึงจะเหนื่อยจากการสตรีมแทบทุกวัน แต่ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ก็ยังไหลเข้ามาเรื่อยๆ รายได้รวมถือว่าใช้ได้เลย
มีเพียงอย่างเดียวที่ยังรู้สึกเสียดายพวกเธอไม่เคยได้เห็น คาร์นิวัล เลยสักครั้ง
ขณะที่ ไต้ไต้ กำลังกระโดดเหยียบแผ่นยางอยู่อย่างทรมานเหมาเหมาก็กำลังอ่านข้อความจากแฟนๆ ในมือถือ จู่ๆ เธอก็เห็นแถบแจ้งเตือนขึ้นว่า
【ผู้ใช้ระดับ 53 เสี่ยวเหยา เข้ามาแล้ว】
เธออุทานด้วยความตื่นเต้นทันที
“อ๊า!! ยินดีต้อนรับพี่เสี่ยวเหยาค่ะ!!”
แล้วทันใดนั้น เอฟเฟกต์ คาร์นิวัล ก็ปรากฏขึ้นบนจอ
【เสี่ยวเหยา】คาร์นิวัล 2
…
【เสี่ยวเหยา】คาร์นิวัล 17
นี่คือธรรมเนียมปกติของหยางฟาน เข้ามาไลฟ์ไหน ก็ต้องเปิดด้วยหนึ่งชุดใหญ่เสมอ
ไต้ไต้ที่กำลังกระโดดอยู่ด้วยท่าทางเจ็บปวด พอได้ยินเสียงพี่สาวก็ชะงักฝีเท้าทันที พูดไม่ออก ได้แต่ยืนค้างอยู่กลางแผ่นยาง