สิ้นสุดการโจมตี อ้อมกอดอันอบอุ่น

ภายหลังการกำจัดเหล่าเผ่าผิวเงินที่บังอาจหมายปองชีวิตเขาและอลิซ อเล็กซ์รีบกลับไปยังห้องนอนเพื่อตามหานางทันที

ทว่าเมื่อเหลือบมองไปยังเตียง เขาก็เลิกคิ้วสูงในทันใด

‘...นางช่างไร้เดียงสาเสียจริง?’ อเล็กซ์ครุ่นคิด

ท้ายที่สุด ขาของอลิซแทบจะพ้นออกมาจากใต้เตียง ผู้ใดมีดวงตาย่อมมองเห็นนางได้โดยง่าย

“เฮ้อ…” อเล็กซ์รู้สึกขบขัน จึงเอื้อมมือไปสัมผัสข้อเท้าของอลิซ

“อ๊ากกก!” อลิซสะดุ้งสุดตัว

“ใจเย็นๆ ฉันเอง” อเล็กซ์หัวเราะออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่

เพียงครู่ อลิซก็สงบลง คลานออกมาจากที่ซ่อน ดวงตาของนางแดงก่ำและเอ่อคลอด้วยน้ำตา เมื่อเห็นเช่นนั้น อเล็กซ์ก็รู้สึกกระอักกระอ่วน ทว่าภาพเมื่อครู่ก็ยังคงเรียกเสียงหัวเราะจากเขาได้

“เกิดอะไรขึ้น...” อลิซมิได้โกรธเคือง นางเพียงปรารถนาให้อเล็กซ์ปลอดภัย

“พวกมันไปแล้วล่ะ” อเล็กซ์ยิ้มละไม

“แล้วคุณ...ก็...”

“ใช่ ฉันสังหารพวกมันไปแล้ว”

“!!!” เมื่อได้ยินดังนั้น อลิซก็โผเข้ากอดอเล็กซ์ในทันที ปล่อยให้น้ำตาไหลรินจากดวงตางาม “ขอบคุณคุณมากเลยนะ...”

“มิเป็นไร”

อลิซพยายามลูบไล้บริเวณกางเกงของอเล็กซ์ ด้วยความสำนึกในบุญคุณและเกิดความเสน่หาเล็กน้อยเมื่อเห็นความหล่อเหลาของเขา ทว่าอเล็กซ์กลับปฏิเสธ

“ฉันต้องติดต่อกับพ่อของเธอก่อนนะ” อเล็กซ์ผละนางออกเบาๆ พร้อมเปิดแผงสนทนา

“…” อลิซดูผิดหวัง และอเล็กซ์ก็สังเกตเห็น

“มิต้องกังวล ทันทีที่ฉันจัดการธุระเสร็จสิ้น ฉันจะแสดงให้เจ้าเห็นว่าเธอเป็นของผู้ใด” เขายิ้มอย่างมีเลศนัย และดวงตาของอลิซก็เป็นประกาย

[เฟทเบรกเกอร์: พวกผู้บุกรุกถูกจัดการหมดสิ้นแล้ว ต้องการคนมาทำความสะอาด และโปรดส่งคนมาซ่อมประตูและกำแพงของเราด้วย พวกมันถูกทำลายไปแล้ว]

ในทันใดนั้นก็มีเสียงตอบกลับมา

[ริชแดด: กำลังจัดส่งทีมงานไปเดี๋ยวนี้ ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือนะ]

[เฟทเบรกเกอร์: ด้วยความยินดีครับ ริชาร์ด]

ดังที่เคยกล่าวไว้ ริชาร์ดเคยเป็นเพื่อนสนิทของอเล็กซ์ในช่วงวันสิ้นโลกในชีวิตก่อนหน้า แต่โดยสัตย์จริง เขาไม่เหมาะกับสถานการณ์นั้นนัก

หลายครั้งที่อเล็กซ์ต้องยื่นมือช่วยเหลือเขา และในท้ายที่สุด ริชาร์ดก็เสียสละตนเองต่อหน้าบอสเพื่อให้ชัยชนะตกเป็นของอเล็กซ์และทีม

อย่างไรก็ตาม บัดนี้อลิซรอดชีวิตแล้ว จึงไม่มีเหตุผลใดที่เขาจะต้องกังวล กลับปล่อยให้นางอยู่ในอ้อมอกที่ไว้ใจได้ของอเล็กซ์แทน

ริชาร์ดวางใจอเล็กซ์ ราวกับมองเห็นว่าที่บุตรเขยในอนาคตจากเหตุการณ์โจมตีล่าสุดนี้

ไม่ถึงยี่สิบนาทีต่อมา ทีมปฏิบัติการพิเศษก็เดินทางมาถึงวิลล่า ทุกคนสวมชุดและอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับการจัดการศพ

“ตรงนี้” อเล็กซ์ชี้ไปยังร่างของเผ่าผิวเงิน ประตูทางเข้า และผนังที่แตกร้าว

“ดีมาก” หัวหน้าทีมพยักหน้าก่อนเริ่มปฏิบัติงาน

สามชั่วโมงต่อมา ทุกสิ่งทุกอย่างได้รับการซ่อมแซม ศพและคราบเลือดหายไปราวกับไม่เคยปรากฏ ผนังได้รับการบูรณะ และประตูกลับเข้าที่เดิม

“ขอบคุณมากครับ” อเล็กซ์ก้มศีรษะเล็กน้อย

“นั่นคือหน้าที่ของเราอยู่แล้วครับ” หัวหน้าทีมกล่าวอย่างถ่อมตน

เมื่อทีมงานจากไป ความรู้สึกราวกับว่ามิเคยมีการโจมตีเกิดขึ้น

ดังนั้น คงเหลือเพียงอเล็กซ์และอลิซในวิลล่า ภายในห้องนั่งเล่น โดยอลิซอยู่เคียงข้างเขา หลังจากที่นางลงมาจากห้องนอนเมื่อทีมทำความสะอาดจากไปแล้ว

“พวกเขาไปแล้วหรือ—” นางเอ่ย ทว่าแทบจะในทันที อเล็กซ์ก็คว้าเอวนางแล้วอุ้มขึ้น “ห-หือ?”

“ห้องนอน ฉันจะแสดงให้เธอเห็นว่าเธอเป็นของผู้ใด จำได้หรือไม่?”

“...!” ใบหน้าของอลิซแดงก่ำ ทว่านางมิอาจปฏิเสธความตื่นเต้นในใจได้

อเล็กซ์วางนางลงบนเตียง และโดยมิลังเลแม้เสี้ยววินาที เขาก็ปลดเปลื้องอาภรณ์ทั้งหมด เผยให้เห็นลำกายที่เต้นตุบๆ พร้อมที่จะแทรกแทรงสู่นาง

“อึก...” อลิซในชุดกระโปรงสั้นกลืนน้ำลาย เมื่อรู้ว่านางกำลังจะถูกลงโทษ หรือบางทีอาจเป็นรางวัล ใครจะล่วงรู้

อเล็กซ์ปลดเปลื้องอาภรณ์ของอลิซจนหมดสิ้น และหญิงสาวนอนแผ่อยู่บนเตียง รอคอยให้อเล็กซ์นำพานางขึ้นสู่สรวงสวรรค์ดังเช่นเคย

ทว่าครานี้ อเล็กซ์ยืนนิ่งอยู่หน้าเตียง จากนั้นชี้ไปยังส่วนสงวนของตน “ดูดมันสิ”

“หือ?” ใบหน้าของอลิซแดงก่ำ นางไม่เคยกระทำเช่นนี้มาก่อน!

นางจะหวังให้ตนเองเชี่ยวชาญได้อย่างไร!

“เธอได้ยินที่ฉันบอกมั้น? มาเถิด”

อลิซยินยอม วางตนเองอยู่เบื้องหน้าลำกายของอเล็กซ์

“ฝึดๆๆ...” นางสูดดมโดยสัญชาตญาณ และกลิ่นที่แผ่ออกมานั้นทรงพลังยิ่งนัก

มันมิได้เลวร้าย มิได้เลวร้ายเลย มันกลับชวนให้หลงใหลด้วยเหตุผลบางประการ

การเคลื่อนไหวของนางดูเก้ๆ กังๆ และเชื่องช้า ขณะที่นางดูดดุนและขยับมือขึ้นลงเป็นจังหวะ

“ฮึ...” และนั่นเป็นครั้งแรกที่นางได้ยินเสียงครางกระเส่าด้วยความสุขของอเล็กซ์ ทำให้เกิดรอยยิ้มซุกซนขณะที่นางพยายามมากขึ้น

ลำกายของอเล็กซ์สัมผัสส่วนลึกของลำคอของนาง ทว่านางมิได้หยุด

ในขณะเดียวกัน นางก็เริ่มสัมผัสส่วนสงวนของตน ความรู้สึกของอเล็กซ์กระตุ้นเร้าอารมณ์นาง

นางทุ่มเทเพื่อให้เจ้านายของตนพึงพอใจ ข้าหมายถึงเพื่อนร่วมงานของนางต่างหาก!

เพียงเท่านี้ ห้านาที สิบนาที ยี่สิบนาทีก็ผ่านพ้นไป...

อย่างไรก็ตาม อเล็กซ์ดูเหมือนจะยังมิถึงขีดจำกัดของตน เขามองดูอลิซและลูบศีรษะนางอย่างอ่อนโยนขณะที่นางพยายามอย่างสุดความสามารถ

“ของคุณมันทำมาจากสิ่งใดกัน?” นางผละออกเพราะรู้สึกเจ็บ

“ฉันก็มิรู้” อเล็กซ์ยิ้ม “ให้ฉันทำอะไรบางอย่างหน่อยได้มั้ย?”

“แน่นอน” อลิซยินยอมให้เขาทำทุกสิ่งที่ปรารถนา

แล้วอเล็กซ์ก็คว้าท้ายทอยของนางแล้วกดลำกายของตนเข้าไปในปากของนางจนสุดลึก ราวกับจะถึงกระเพาะของนาง

“~~~” ดวงตาของอลิซเหลือกขึ้น น้ำตาคลอเบ้า

สิบนาทีต่อมา อเล็กซ์ก็ถึงขีดสุดในที่สุด “กลืนมันทั้งหมดเลย!”

เขาปลดปล่อยของเหลวจำนวนมากเข้าไปในปากของนาง อนุญาตให้ปลดมือของนางเพื่อให้คายออกได้หากนางต้องการ

ทว่าน่าประหลาดใจ อลิซกลับมิได้กระทำเช่นนั้น นางกลืนกินซ้ำแล้วซ้ำเล่า ด้วยความพึงพอใจฉายชัดในดวงตา

“อืม...อร่อยจัง” คำกล่าวนี้ปลุกปั่นจิตใจของอเล็กซ์อย่างรุนแรง และเขาก็โถมกายเข้าหานางในทันที

“ดูเหมือนข้าคงต้องสอนเธอมากกว่าที่ข้าเคยเชื่อเสียแล้ว...”

โดยมิรอช้า เขาก็เหวี่ยงนางลงบนเตียง จากนั้นสอดใส่ลำกายของตนเข้าไปในร่างของนางอย่างรวดเร็ว

ป้าบ! ป้าบ! ป้าบ!

“อ๊ะ อื้มมม~” อลิซถึงจุดสุดยอดในทันทีที่เขาแทรกกายเข้ามา และหลังจากนั้น ทุกการกระแทกกระทั้นก็เต็มไปด้วยห้วงแห่งความสุขสำหรับนาง

หลายชั่วโมงผ่านพ้นไป

“หยุดเถอะนะฉันได้เรียนรู้แล้ว ขอร้องล่ะ” อลิซครางกระเส่าขณะกำผ้าปูที่นอนแน่น ดวงตายังคงเหลือกขึ้นขณะประสบกับความสุขอีกครั้ง

“มิได้ เราต้องไปให้สุดทางสิ”

“โอ๊ย~”

“บัดนี้เธอรู้แล้วหรือยังว่าเธอเป็นของผู้ใด?” เขาถามก่อนจะจูบนาง ลิ้นของพวกเขาสอดประสานกัน

“ทราบแล้วค่ะ ฉันเป็นของคุณแต่เพียงผู้เดียว...” หัวใจของอลิซสว่างวาบขณะเอ่ย และถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง

รุ่งอรุณของวันใหม่มาเยือน อเล็กซ์ปลดปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นเป็นครั้งสุดท้ายภายในร่างของอลิซ ก่อนที่นางจะหมดสติไปในที่สุด

อเล็กซ์รู้สึกพึงพอใจ ทว่ามิได้มากเท่าที่เขาคาดหวัง

‘เหตุใดความอดทนของฉันจึงผิดปกติเช่นนี้...’ เขาครุ่นคิด มันช่างเหลือเชื่อที่เขาสามารถทนทานได้หลายวันหากปรารถนา ทว่าในความเป็นจริง อลิซคงทานทนมิได้หากเขาทำเช่นนั้น

ในที่สุด เขาก็มิรู้สึกเหนื่อยล้า จึงเปิดแผงสถานะของตนในทันที เพื่อตรวจสอบว่ามีสิ่งใหม่ใดเกิดขึ้นหรือไม่

และมันก็เป็นจริง!

บัดนี้ ฟอรัมอย่างเป็นทางการสำหรับ ‘ยูนิเวอร์แซลเดสเซนต์’ ได้เปิดตัวแล้ว มิได้สร้างโดยแฟนๆ หรือสิ่งใดทำนองนั้น หากแต่เป็นฟอรัมอย่างเป็นทางการ และผู้เล่นทุกคนได้ลงทะเบียนบัญชีของตนเองเรียบร้อยแล้ว

[มีวิธีการใหม่ๆ ที่จะเพิ่มเลเวลให้กับผู้เล่นใหม่หรือไม่?]

[ช่วยด้วย ข้ามิอาจเอาชนะซอมบี้อันเดดโง่ๆ เหล่านั้นได้!]

[ชั้นที่ 3 ของวิหารยังมิสามารถเข้าไปได้หรือครับ?]

บัดนี้มีการเปิดการสนทนานับพันครั้ง

ทว่าสิ่งที่อเล็กซ์สนใจมากที่สุดคือหัวข้ออันดับหนึ่งที่กำลังเป็นกระแสบนหน้าแรก

และมันอ่านได้ว่า:

[กิจกรรมจำกัดเวลา – ป่าพิษ]