บทที่ 16 : เมืองหอคอยเซียนและการสื่อสารกับโลกภายนอก

เจ็ดเดือนผ่านไป นับตั้งแต่หอคอยเซียนปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหัน ตลอดระยะเวลาสี่เดือนที่หลู่ผิงซีได้เข้ามายังภายในหอคอยเซียน

เขาใช้เวลาหนึ่งเดือนในการล่าสัตว์อสูรในชั้นที่สาม

ในระยะเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมาหลู่ผิงซี ได้รับวัสดุสัตว์อสูรล้ำค่า และผลึกอสูร มาเป็นจำนวนมาก ผลึกอสูรเขาใช้เป็นค่าตอบแทนให้กับภูตบุปผาน้อยเดือนละหนึ่งชิ้น และอีกหนึ่งชิ้นสำหรับการเรียนค่ายกลหนึ่งค่ายกล

ปัจจุบันหลู่ผิงซี ได้เรียนรู้รูปแบบค่ายกลไปแล้วหลายอย่าง หลังจากที่หลู่ผิงซีเรียนรู้รูปแบบค่ายกลไปแล้ว เขาก็เริ่มทำการศึกษาหาข้อมูลและทำการปรับปรุงมันให้ดียิ่งขึ้น รูปแบบค่ายกลที่เขาได้เรียนรู้มาทั้งหมด ต่างก็ได้รับการอัพเกรดเป็น กับดัก ซึ่งสามารถวางเอาไว้ และรอให้ศัตรูเดินเข้ามา แล้วค่อยเปิดใช้งาน

ค่ายกลที่เขาปรับปรุงขึ้นมานั้นคงอยู่ได้นานขึ้น ในสถานที่ที่มีพลังปราณ หากอยู่นอกหอคอยที่ไม่มีพลังปราณ จะไม่สามารถวางค่ายกลได้เลย

หลู่ผิงซี เก็บวัสดุล้ำค่าทั้งหมดที่เขาล่าได้ลงในกระเป๋าเป้ใบใหญ่ และพูดกับนกอินทรียักษ์ "นายรออยู่ตรงนี้ก่อน ผมจะออกไปนอกหอคอย อาจจะใช้เวลาสิบหรือยี่สิบวันกว่าจะกลับมา"

นกอินทรียักษ์พยักหน้า "สิบหรือยี่สิบวันมันสั้นมาก สำหรับสัตว์อสูรอย่างมัน นายไปเถอะ"

หลู่ผิงซีพยักหน้า นอกจากนิสัยที่ระมัดระวังตัวเองมากเกินไปแล้ว หลู่ผิงซีเป็นคนที่เขากันคนอื่นง่ายมาก ตลอดระยะเวลาสองเดือนที่ผ่านมา นกอินทรียักษ์ ได้รู้จักนิสัยของหลู่ผิงซีมากขึ้น และพวกเขาก็เข้ากันได้ดีมาก

ยกเว้นบางครั้งที่หลู่ผิงซี ทำอะไรมากเกินไปหน่อย

หลู่ผิงซี ออกจากสถานที่บำเพ็ญเพียร และเดินไปยังค่ายของมนุษย์ที่สร้างขึ้นมาบนชั้นที่สาม เขาต้องการไปที่ค่ายมนุษย์เพื่อสืบหาข้อมูล

สถานที่บำเพ็ญเพียรของเขา อยู่ไม่ไกลจากค่ายมนุษย์มากนัก ด้วยความเร็วของหลู่ผิงซี เขาใช้เวลาเจ็ดถึงแปดชั่วโมงในการเดินทาง หลังจากนั้นไม่นานหลู่ผิงซีก็เริ่มมองเห็นค่ายพักขนาดใหญ่ ที่ดูคึกคักมาก

กำแพงสูง หอคอยเฝ้าระวัง ถูกสร้างขึ้นรอบค่ายพัก ทหารของสหพันธ์ยืนเฝ้าระวังอยู่บนหอคอยเฝ้าระวัง มีบ้านไม้ถูกสร้างขึ้นมาอย่างเรียบง่าย บ้านไม้เหล่านี้บางส่วนเป็นโกดังเก็บของ บางส่วนเป็นร้านอาหาร และบางส่วนเป็นโรงแรม ค่ายพักแห่งนี้เดิมทีมีไว้สำหรับนักผจญภัยเพื่อพักผ่อน และปรับตัว

หลู่ผิงซียังไม่ได้เข้าไปข้างในค่ายพักชั่วคราว เขาเดินไปยังทางเข้าชั้นที่สองก่อน หลังจากเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เขาก็มองเห็นคนกลุ่มใหญ่ กำลังมุ่งดูอะไรบางอย่างอยู่ที่ทางเข้า

หลู่ผิงซีจึงเดินเข้าไป ถามนักผจญภัยคนหนึ่ง "เกิดอะไรขึ้น?"

นักผจญภัยมองดูกระเป๋าเป้ที่ หลู่ผิงซีสะพายอยู่ ก่อนที่จะตอบคำถาม "มันคือชุดเกราะต่อต้านปีศาจ ของกองทัพสหพันธ์ หลังจากผ่านมาสี่เดือน นักวิทยาศาสตร์ของสหพันธ์ ได้คิดค้นสิ่งนี้ขึ้นมาได้สำเร็จ และมันคือชุดเกราะที่ทำขึ้นมาจากแร่เหล็กวิญญาณ ซึ่งสามารถเพิ่มความคล่องตัวของมนุษย์ได้ถึงห้าเท่า!"

หลู่ผิงซีรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เพิ่มความคล่องตัวห้าเท่า? นี่เกือบจะเทียบเท่ากับผู้ฝึกตนขอบเขตฝึกปราณขั้นที่สามถึงขั้นที่สี่

หลังจากนั้นไม่นานหลู่ผิงซี ก็เห็นสิ่งที่เรียกว่าชุดเกราะต่อต้านปีศาจ มันเป็นชุดเกราะที่ครอบคลุมร่างกายมนุษย์ทั้งหมด

หน่วยหุ่นรบเคลื่อนที่ของกองทัพสหพันธ์ก้าวเดินทีละก้าว จากทางเข้าชั้นที่สอง แล้วตรงไปยังทางเข้าชั้นที่สี่

หลู่ผิงซีถามนักผจญภัยที่อยู่ข้างๆ "ความคืบหน้าในการบุก ของกองทัพพันธมิตรเป็นอย่างไรบ้าง?"

นักผจญภัยคนเดิมตอบคำถาม "ก็ยังเหมือนเดิม พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรในชั้นที่สี่ อาวุธทั่วไปของกองทัพสหพันธ์ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับพวกมันได้ แต่หลังจากที่ชุดเกราะเคลื่อนที่เหล่านี้ปรากฏขึ้นมา อาจนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลง พลังการต่อสู้ของกองทัพสหพันธ์เพิ่มขึ้นมหาศาล อีกไม่นานพวกเราอาจจะสามารถขึ้นไปยังชั้นที่ห้าได้"

หลู่ผิงซี มองสำรวจไปรอบๆ "มีใครเคยขึ้นไปยังชั้นที่สี่ แล้วบ้างหรือยัง?"

นักผจญภัยคนเดิมส่ายหน้า "ยังไม่มี ถึงแม้ว่าพวกเราจะชอบการผจญภัย แต่พวกเราก็ไม่ได้ไง่ถึงขนาดไปหาที่ตาย นักผจญภัยที่แข็งแกร่งที่สุดในปัจจุบันคือ คุณเป่ย และ คุณเต๋อ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะติดอยู่บนชั้นที่สาม"

หลู่ผิงซีพยักหน้า เขาชื่นชมทัศนคติที่ระมัดระวังตัวของนักผจญภัยเหล่านี้มาก

นักผจญภัยคนเดิมจ้องมองกระเป๋าเป้ของหลู่ผิงซี และถามขึ้นมา "พี่ชาย คุณเป็นเจ้าหน้าที่ขนส่ง ของทีมผจญภัยหรือเปล่า? กำลังจะลงไปชั้นที่หนึ่ง เพื่อจัดการของที่ได้มาใช่ไหม?"

หลู่ผิงซี พยักหน้า "ใช่"

นักผจญภัยเอ่ยเตือน "ถึงแม้ว่า คุณจะแข็งแกร่งมาก แต่ผมก็ยังต้องเตือนคุณอยู่ดีว่ามีบางคน ที่หากินด้วยการปล้นเริ่มปรากฏตัวขึ้นมาภายในหอคอยเซียนแล้ว คนเหล่านี้จะโจมตีนักผจญภัยอย่างพวกเรา น่าจะมีประกาศจับติดอยู่ที่ชั้นหนึ่ง คุณควรจะระมัดระวังตัวเองให้ดี"

หลู่ผิงซีพยักหน้า "ขอบคุณมากพี่ชาย สำหรับคำเตือน ผมจะระมัดระวังตัว"

เขาออกมาคราวนี้ เขาไม่ได้นำวัสดุสัตว์อสูรทั้งหมดที่เขาล่ามาด้วย แต่เอามาแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น นอกจากนี้เขายังติดตั้งค่ายกลบนกระเป๋าของเขาด้วย หากกระเป๋าอยู่ห่างจากตัวเขาเกินห้าสิบเมตร มันจะระเบิดทันที

เหตุผลที่เขาทำเช่นนี้ก็เพราะ หลู่ผิงซีได้คาดเดาเอาไว้แล้วว่าคนประเภทนี้จะต้องปรากฏตัวขึ้นมาไม่ช้าก็เร็ว นี่ถือว่าเป็นเรื่องปกติ คนแบบนี้ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนหรือในยุคสมัยใด หลู่ผิงซีไม่ประหลาดใจเลย

หลังจากกองกำลังเคลื่อนที่ของกองทัพสหพันธ์จากไป นักผจญภัยที่กำลังดูอยู่ก็พากันแยกย้าย และผู้ที่ต้องการไปยังชั้นที่สองก็เริ่มออกเดินทาง

หลู่ผิงซีมาถึงชั้นที่สอง เขาก็มองเห็นลิฟต์ ที่ถูกติดตั้งอยู่ใกล้กับบันไดสู่สวรรค์ กองทัพพันธมิตรบุกพิชิตหอคอย และก่อสร้างไปพร้อมกัน

เมื่อหลู่ผิงซีเดินทางมาถึงชั้นที่หนึ่ง เขาก็ต้องตกตะลึงกับฉากที่อยู่ตรงหน้าของเขา

เมืองเล็กๆ ได้ปรากฏขึ้นมาใกล้กับบันไดสู่สวรรค์ของชั้นที่หนึ่ง นี่ไม่ใช่ค่ายพักชั่วคราวเหมือนชั้นที่สาม แต่เป็นเมืองจริงๆ

อาคารสองชั้นและสามชั้น ถูกสร้างขึ้นมาหลายแห่ง เห็นได้ชัดว่ามหาอำนาจที่อยู่เบื้องหลังกองทัพพันธมิตรได้มอบเงินทุนสนับสนุนให้กับกองทัพพันธมิตรเป็นจำนวนมาก เพื่อใช้ในการพิชิตหอคอยเซียน

หลังจากที่หลู่ผิงซีขึ้นลิฟต์ เขาก็มองเห็นนักท่องเที่ยวจำนวนมาก ซึ่งทำให้หลู่ผิงซี รู้สึกประหลาดใจยิ่งกว่าเดิม

(การท่องเที่ยวพัฒนาเร็วขนาดนี้เลยอย่างนั้นเหรอ ข้างในหอคอยเซียนนั้นอันตรายมากเลยนะ?)

หลู่ผิงซีส่ายหัว (ไม่ระมัดระวัง ประมาทเกินไปแล้ว!)

หลู่ผิงซี ไม่ได้พูดอะไรมาก เขาเดินออกไปนอกหอคอย ระหว่างทาง เขายังคงเป็นจุดสนใจของผู้ที่เดินสัญจรไปมา เพราะกระเป๋าที่เขาสะพาย มันมีขนาดใหญ่มาก ดังนั้นมันจึงดึงดูดสายตาของผู้คนได้

หลังจากออกมาด้านนอกหอคอย หลู่ผิงซีก็เดินไปที่ทำการไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์เป็นอันดับแรก เนื่องจากมีสนามแม่เหล็กพิเศษอยู่ภายในหอคอย ทำให้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั่วไปไม่สามารถใช้งานได้ เว้นแต่จะเป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ถูกสร้างขึ้นมาจากวัสดุวิญญาณ

ดังนั้นหลู่ผิงซี จึงสามารถติดต่อสื่อสารกับโลกภายนอกได้ผ่านทางอีเมลเท่านั้น ที่เขาเดินทางมายังที่ทำการไปรษณีย์เพราะ เขาต้องการดูว่ามีการตอบกลับอีเมลมาหรือยัง เพราะครั้งล่าสุดที่เขาออกมา เขาได้ส่งอีเมลไปหาผู้ช่วยทั้งสามคนของเขา

อย่างไรก็ตามหากมีการค้นพบแร่เหล็กวิญญาณ และแร่ทองแดงวิญญาณได้มากขึ้นในอนาคต ก็อาจมีความเป็นไปได้ที่จะสามารถติดต่อสื่อสารจากภายในและภายนอกหอคอยได้ และเขาก็ไม่จำเป็นต้องเดินทางออกมาจากหอคอยเพื่อส่งอีเมลอีกต่อไป

หลู่ผิงซี เดินเข้าไปยังข้างในที่ทำการไปรษณีย์ และเริ่มทำการตรวจสอบอีเมล ดูเหมือนว่าเขาจะได้รับอีเมลตอบกลับจากผู้ช่วยทั้งสามคนของเขา