บทที่ 28 อาณาจักรของเรา

ทำเลของทะเลสาบถวนเจี๋ยนี่ไม่เลวเลย
ทางใต้คือย่านธุรกิจแห่งอนาคต ตึกกั๋วเม่า ตึกกางเกงในของ CCTV ตึกไชน่าซุนล้วนอยู่ทางนั้น ทางเหนือคือย่านสถานทูตและซานหลี่ถุน ทางตะวันตกคือโรงพยาบาลเฉาหยางและสนามกีฬาคนงาน เรียกได้ว่าเป็นดั่งดวงดาวที่ล้อมรอบดวงจันทร์
ในยุคหลัง ที่นี่ประกอบด้วยชุมชนกว่า 30 แห่งรวมกันเป็นชุมชนขนาดใหญ่ ตามหลักแล้วราคาบ้านน่าจะพุ่งทะลุฟ้า แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น
เพราะอาคารที่นี่เก่าเกินไป เช่าอยู่พอได้ แต่ถ้าให้ซื้อก็ไม่ค่อยมีใครอยากได้ ทำให้ราคาบ้านไม่เคยสูงขึ้นเลย อยู่ที่ 60,000-70,000 หยวนต่อตารางเมตรเท่านั้น
อาคารสำนักพิมพ์ตั้งอยู่ติดกับทะเลสาบถวนเจี๋ย
มีทั้งหมด 29 ชั้นทั้งบนดินและใต้ดิน พื้นที่สำนักงาน 20,000 ตารางเมตร ถือเป็นหนึ่งในตึกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ แน่นอนว่าพวกเขาใช้ไม่หมด ส่วนที่ว่างจึงให้เช่าออกไป ทำให้มีฟังก์ชันเป็นอาคารสำนักงานด้วย
เดือนธันวาคม หิมะแรกของฤดูหนาวโปรยปรายลงมาในปักกิ่ง
ช่วงพักกลางวัน เหยาหยวนตามหยูเจียเจียมาที่ชั้น 13 เดินไปตามทางเดินมืด ๆ จนมาหยุดที่หน้าห้องเงียบ ๆ ห้องหนึ่ง เธอใช้สายตาส่งสัญญาณให้เขาเข้าไป แล้วก็ปิดประตูเสียงดังปัง
เหยาหยวนมองดูห้อง พยักหน้า แล้วก็เริ่มถอดเสื้อ
เตรียมทำความสะอาด
“ห้องทำงานที่ถูกที่สุดในสำนักพิมพ์ เฒ่าจางเป็นคนคุม นายไม่ต้องจ่ายเงินเลย แค่ให้บุหรี่เขาสองแถวต่อเดือนก็พอ ถึงของจะเยอะไปหน่อย พื้นที่เล็กไปหน่อย อากาศสกปรกไปหน่อย แต่ก็ตรงตามความต้องการของนาย”
“โธ่ คุณพูดตรง ๆ ว่าเป็นโกดังก็จบแล้วนี่!”
“โกดังกับโกดังมันจะเหมือนกันได้ยังไงล่ะ ที่นี่ต่อสายเน็ตได้นะ”
หยูเจียเจียกอดอก มองดูเหยาหยวนทำงานอย่างไม่ไยดี พริบตาเดียวเหงื่อก็ท่วมหัวแล้ว ถามว่า “นายหาพนักงานได้รึยัง?”
“ผม คุณ หลิวเวยเวย แล้วก็ขาดโปรแกรมเมอร์อีกคน สี่คนก็พอแล้ว”
“ฉันไปบอกตอนไหนว่าจะเข้าร่วม?”
“…”
เหยาหยวนกลอกตา ผู้หญิงคนนี้รักหน้าตาจริง ๆ เขาเลยต้องหาทางลงให้เธอ พูดอย่างจริงจังว่า “หัวหน้าหยู ผมขอเชิญคุณเข้าร่วมทีมสตาร์ทอัพของผมอย่างเป็นทางการ คุณจะให้เกียรติผมได้ไหมครับ?”
“ในเมื่อนายจริงใจขนาดนี้ ฉันก็คงต้องยอมลำบากหน่อยแล้วกัน”
หยูเจียเจียก็อาศัยจังหวะนั้นนั่งลง พูดว่า “แต่บอกไว้ก่อนนะ ฉันจะไม่ลาออก อย่างน้อยก็ตอนนี้ ทำได้แค่ช่วยชี้แนะงานของนายในเวลาว่างเท่านั้น”
“คุณลาออกผมนี่สิจะไม่ยอม คุณเป็นนักข่าวใหญ่ในวงการบันเทิง มีชื่อเสียงในปักกิ่ง มีตำแหน่งในหน่วยงานทำอะไรก็สะดวก”
เหยาหยวนไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย ทั้งย้ายโต๊ะ กวาดพื้น ถูพื้น ทำไปหนึ่งรอบก็เหนื่อยหอบแล้ว
พูดถึงเรื่องที่ เน็ตอีส เพิ่มส่วนแบ่งให้ รายได้ของคลับก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เดือนแรก 5,200 หยวน เดือนที่สอง 13,000 หยวน ตอนนี้เพิ่งจะปิดบัญชีเดือนที่สามไป ทำเงินได้ 19,000 หยวน
ในมือของเหยาหยวนมีเงินก้อนโตกว่า 30,000 หยวน
ด้วยกลยุทธ์เล็ก ๆ น้อย ๆ ต่าง ๆ ยอดเข้าชมของคลับก็ทะลุ 50,000 ไปได้อย่างง่ายดาย การโปรโมทแบบตัวต่อตัวของเขาก็ได้ผลอยู่บ้าง ดึงสาวสวยหน้าตาดีมาเข้าร่วมคลับได้หลายคน
บริการครบวงจร ถ่ายรูป จ่ายค่าสมาชิก 10 หยวน สมัครสมาชิก อัปโหลด
เขาเลือกคนที่สวยที่สุดมาเป็นดาวรุ่งยอดนิยมคนใหม่ แต่น่าเสียดายที่อีกฝ่ายไม่ยอมให้สิทธิ์ในการบริหารจัดการ เธอชอบเล่นเองมากกว่า
ลองคิดดูสิ สมัยนี้คนที่ซื้อโทรศัพท์มือถือได้ เล่นอินเทอร์เน็ตเป็น แถมยังยอมเปิดเผยรูปจริงและเบอร์โทรศัพท์ ประสบการณ์โชกโชนอาจจะไม่น้อยไปกว่าเหยาหยวนเลย
แต่ก็ไม่เป็นไร ตอนนี้เป็นแค่ช่วงเปลี่ยนผ่าน
และตั้งแต่วันที่เปิดไพ่คุยกันที่บาร์ ถึงหยูเจียเจียจะไม่ได้พูดอะไร แต่จริง ๆ แล้วเธอก็เข้ามาดูคลับทุกวัน เธอไม่ได้มาดูความนิยม ดูความคึกคัก แต่มาดูวิธีการดำเนินงานของเหยาหยวน
พูดให้ถูกก็คือ กลยุทธ์การดำเนินงานบนอินเทอร์เน็ต
ยิ่งดูก็ยิ่งน่าสนใจ นี่เป็นสิ่งใหม่ที่แตกต่างจากหนังสือพิมพ์โดยสิ้นเชิง อิสระ เกณฑ์ต่ำ พื้นที่ไร้ขีดจำกัด และความตื่นเต้นก็ไร้ขีดจำกัดเช่นกัน
ดังนั้นในตอนนี้ที่เธอตอบตกลงเข้าร่วม ในใจก็รู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง เหยาหยวนคนนี้ไม่เลวเลย บวกกับฉันเข้าไปอีก อั้ยย่ะ นี่มันคู่เทพในตำนานชัด ๆ!
“โว้ย เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว!”
ยุ่งอยู่ครึ่งวัน ในที่สุดก็ทำความสะอาดเสร็จ เหยาหยวนแทบจะถอดเสื้อกันหนาวออก คอเสื้อเต็มไปด้วยเหงื่อ นั่งบนเก้าอี้แล้วพูดว่า
“ผมมีลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่งอยู่ที่เสิ่นหยาง เป็นโปรแกรมเมอร์ของผมมาตลอด แต่การยื่นขอเป็นผู้ให้บริการต้องใช้อุปกรณ์บางอย่าง ไชน่าโมบายล์ จะให้ช่องทางเชื่อมต่อกับเรา ต้องทำงานในพื้นที่ ผมเลยต้องการโปรแกรมเมอร์อีกคน คุณมีเส้นสายไหม?”
“ฉันคิดดูก่อนนะ”
หยูเจียเจียครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “มีคนหนึ่งพอดี! นายรู้จักเป่ยชิงเน็ตไหม?”
“เว็บไซต์ของสำนักพิมพ์เหรอ?”
“ใช่ ตั้งขึ้นมาตามกระแสเมื่อปีที่แล้ว แต่สำนักพิมพ์ไม่ให้ความสำคัญเลย ทุ่มเทให้กับเชียนหลงเน็ตหมด นั่นสิถึงจะเป็นลูกรัก เป่ยชิงเน็ตน่ะเหรอ ขนาดลูกเลี้ยงยังไม่นับเลย”
เชียนหลงเน็ต ก็เป็นเว็บไซต์ข่าวสารครบวงจรที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีที่แล้วโดยคณะกรรมการโฆษณาชวนเชื่อของเทศบาลนครปักกิ่ง ร่วมกับหนังสือพิมพ์ปักกิ่งรายวัน สถานีโทรทัศน์ สถานีวิทยุ และสื่อหลักอื่น ๆ ในท้องถิ่น
‘หนังสือพิมพ์เยาวชนปักกิ่ง’ ลงทุนไป 20,000,000 หยวน ถือเป็นลูกรักจริง ๆ แต่กลับไม่ลงทุนให้เป่ยชิงเน็ตเลยสักนิด
เหยาหยวนฟังแล้วก็เข้าใจทันที พูดว่า “คุณรู้จักโปรแกรมเมอร์ของเป่ยชิงเน็ตเหรอ?”
“มีคนหนึ่งที่ฉันสนิทด้วย ชื่อหานเทา ฝีมือก็พอใช้ได้”
“เยี่ยมไปเลย!”
มีทั้งหมดสี่คน สองคนเป็นเด็กฝึกงาน สองคนเป็นพนักงานประจำ แม้แต่ที่อยู่สำนักงานก็ยังซ่อนอยู่ในตึก เหยาหยวนอดที่จะไว้อาลัยให้สำนักพิมพ์ไม่ได้
…………
เย็นวันนั้นหลังเลิกงาน ในโกดังเก่าที่มืดสลัวแห่งนี้ ก็ได้มีการประชุมใหญ่ครั้งแรก
หานเทาเป็นหนุ่มตลก
พอเจอกันเขาก็กระโจนเข้ามา เขย่าไหล่เหยาหยวนแล้วพูดว่า “เชี่ย! คลับหาคู่ฉิงหยวนเป็นของนายเหรอ? ฉันเป็นสมาชิกรุ่นแรกเลยนะ สาวน้อยรอยยิ้มมีตัวตนจริง ๆ รึเปล่า? จริงไหม?”
“เอ่อ...จริง”
“ฉันว่าแล้ว! ฉันว่าแล้ว! อั้ยย่ะ ฉันอิจฉาไอ้บ้านั่นจะตายอยู่แล้ว ทำไมไม่เป็นฉันนะ? ฉันก็อยากมีความรักที่ลึกซึ้งเหมือนกัน”
“…”
เหยาหยวนเหลือบมองหลิวเวยเวย ความรักของนายอยู่นี่ไง ให้เธอโทรหาไหมล่ะ ไม่คิดเงิน
หลิวเวยเวย ไปตายซะ!
“เอาล่ะ ๆ ผมขอพูดอะไรหน่อยนะ!”
เขายื่นมือทั้งสองข้างออกไป แล้วกดลง เป็นท่าทางที่ติดมาจากชาติที่แล้ว พูดว่า “แนะนำตัวกันก่อนนะ หลิวเวยเวย ตอนนี้รับผิดชอบงานเขียน งานวางแผน และงานจิปาถะอื่น ๆ งานหลักของเธอจะเริ่มในภายหลัง ขอต้อนรับการเข้าร่วมของเธอ!”
“…”
ไม่มีใครปรบมือให้เลยแม้แต่น้อย
“หัวหน้าหยู เหมือนกับผม รับผิดชอบการจัดการเว็บไซต์โดยรวม การดำเนินงาน การโปรโมท และข้อมูลการแสดง”
“หานเทา วันนี้เพิ่งจะรู้จักกัน แต่ก็รู้สึกเหมือนรู้จักกันมานาน เรื่องเทคนิคก็ฝากนายด้วยนะ”
“ส่วนผม คนไร้ความสามารถคนนี้ อยากจะลองเล่นสนุกในยุคที่คลื่นอินเทอร์เน็ตกำลังจะมาถึงนี้ โชคดีที่ได้ทุกท่านมาร่วมงาน ขอบคุณมากครับ!”
เขาโค้งคำนับ
หลิวเวยเวยที่เป็นเด็กฝึกงาน และหานเทาที่เป็นโปรแกรมเมอร์ที่ไม่ได้รับความสำคัญ ถูกกระทำแบบนี้ก็รู้สึกเขินอายเล็กน้อย
“นอกจากหัวหน้าหยูแล้ว พวกคุณสองคนอาจจะมาด้วยความรู้สึกสนุกสนาน แปลกใหม่ อยากหารายได้เสริม พวกคุณอาจจะคิดว่าผมกำลังทำธุรกิจสตาร์ทอัพอยู่คนเดียว พวกคุณแค่มาช่วย
ผมเข้าใจ แต่ผมอยากจะบอกว่า นี่ไม่ใช่ของของผมคนเดียว เราคือทีม เราคือทีมสตาร์ทอัพ! ทุกหยาดเหงื่อแรงกายที่เราทุ่มเทไป จะปรากฏให้เห็นในจำนวนสมาชิก ในคำชมของชาวเน็ต ในกำไรที่เพิ่มขึ้น ในการเปลี่ยนแปลงและความก้าวหน้าที่น่าชื่นใจ
นี่คือผลผลิตของเราทุกคน เราต้องร่วมกันดูแล
แม้ในอนาคตเราอาจจะต้องแยกย้ายกันไป ผมก็หวังว่าเมื่อเรานึกย้อนกลับไป เราจะสามารถรำลึกและภาคภูมิใจที่ไม่ได้เสียดายช่วงเวลาที่ได้ทำงานร่วมกัน”
“แปะ ๆ ๆ!”
คนหนุ่มสาวสองคนไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน ปรบมือเสียงดัง
หยูเจียเจียเลิกคิ้วขึ้น โอ้ ดูเหมือนจะไม่ใช่คู่เทพในตำนานเสียแล้ว คนคนนี้หน้าหนาใจดำปากจัด แถมยังขายฝันเก่งเป็นชุด ๆ นี่คงไม่ใช่ผู้มีบารมีแห่งจักรพรรดิ เกาจู่กลับชาติมาเกิดหรอกนะ?